Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хром(II) ацетаты гидраты, сондай-ақ хромоуский ацетат деп те аталады, Cr2(CH3CO2)4(H2O)2 формуласына ие координациялық қосылыс. Бұл формула әдетте Cr2(OAc)4(H2O)2 деп қысқартылады. Бұл қызыл түсті қосылыста төрттік байланыс бар. Хромоуский ацетатты дайындау, ауаға сезімталдығы және оның тотығуымен қатар болатын түстің күрт өзгеруіне байланысты, студенттердің синтез дағдыларын бағалау үшін стандартты сынақ ретінде қолданылатын. Ол дигидрат және сусыз түрлерде кездеседі. Cr2(OAc)4(H2O)2 – қызғылт диамагниттік ұнтақ, бірақ алмаз тәрізді жапыра тәрізді кристалдарды өсіруге болады. Иондық еместігіне сәйкес, Cr2(OAc)4(H2O)2 су мен метанолда нашар ериді.
Chromium(II) acetate hydrate, also known as chromous acetate, is the coordination compound with the formula Cr2(CH3CO2)4(H2O)2. This formula is commonly abbreviated Cr2(OAc)4(H2O)2. This red coloured compound features a quadruple bond. The preparation of chromous acetate once was a standard test of the synthetic skills of students due to its sensitivity to air and the dramatic colour changes that accompany its oxidation. It exists as the dihydrate and the anhydrous forms. Cr2(OAc)4(H2O)2 is a reddish diamagnetic powder, although diamond shaped tabular crystals can be grown. Consistent with the fact that it is nonionic, Cr2(OAc)4(H2O)2 exhibits poor solubility in water and methanol.
Құрылымы
Cr2(OAc)4(H2O)2 молекуласы екі хром атомы, екі байланысқан су молекуласы және төрт ацетат көпірлі лиганданы қамтиды. Әрбір хром атомының координациялық ортасы төрт оттегі атомынан (әр ацетат лигандасынан біреу), шаршы пішінде, бір су молекуласынан (аксиалды жағдайда) және екінші хром атомынан (су молекуласына қарама-қарсы) тұрады, бұл әр хром центріне октаэдрлік геометрияны береді. Хром атомдары төрттік байланыс арқылы біріктірілген, ал молекула D4h симметриясына ие (сутек атомдарының орналасуын ескермейтін). Rh2(OAc)4(H2O)2 және Cu2(OAc)4(H2O)2 да осы негізгі құрылымды қабылдайды, бірақ бұл қосылыстарда M–M арасындағы байланыс соншалықты қысқа емес. Екі хром атомы арасындағы төрттік байланыс әр металдың төрт d орбиталының екінші металдың сәйкес орбиталдарымен жабысуынан туындайды: dz2 орбиталдары сигма байланысын құрайды, dxz және dyz орбиталдары екі пи байланысын құрайды, ал dxy орбиталдары дельта байланысын құрайды. Бұл төрттік байланыс екі атом арасындағы 236,2 ± 0,1 пм төмен магниттік момент және қысқа молекулалық қашықтықпен де расталады. Аксиалды лиганд болмағанда немесе карбоксилат изоэлектронды азотты лигандтармен алмастырылғанда Cr–Cr арақашықтығы тіпті қысқарады, рекордтық көрсеткіш – 184 пм.
The Cr2(OAc)4(H2O)2 molecule contains two atoms of chromium, two ligated molecules of water, and four acetate bridging ligands. The coordination environment around each chromium atom consists of four oxygen atoms (one from each acetate ligand) in a square, one water molecule (in an axial position), and the other chromium atom (opposite the water molecule), giving each chromium centre an octahedral geometry. The chromium atoms are joined by a quadruple bond, and the molecule has D4h symmetry (ignoring the position of the hydrogen atoms). The same basic structure is adopted by Rh2(OAc)4(H2O)2 and Cu2(OAc)4(H2O)2, although these species do not have such short M–M contacts. The quadruple bond between the two chromium atoms arises from the overlap of four d orbitals on each metal with the same orbitals on the other metal: the dz2 orbitals overlap to give a sigma bonding component, the dxz and dyz orbitals overlap to give two pi bonding components, and the dxy orbitals give a delta bond. This quadruple bond is also confirmed by the low magnetic moment and short intermolecular distance between the two atoms of 236.2 ± 0.1 pm. The Cr–Cr distances are even shorter, 184 pm being the record, when the axial ligand is absent or the carboxylate is replaced with isoelectronic nitrogenous ligands.
Тарих
Евгений Мелхиор Пелиго 1844 жылы хром(II) ацетатын алғаш рет сипаттаған. Оның материалы, көрінетіндей, Cr2(OAc)4(H2O)2 димері болған. Бұл ерекше құрылым, сондай-ақ мыс(II) ацетатының құрылымы 1951 жылы анықталған.
Eugène Melchior Péligot first reported a chromium(II) acetate in 1844. His material was apparently the dimeric Cr2(OAc)4(H2O)2. The unusual structure, as well as that of copper(II) acetate, was uncovered in 1951.
Қолданбалар
Хром(II) ацетатының практикалық қолданылуы шектеулі. Ол α-бромокетондар және хлорогидриндер сияқты органикалық қосылыстарды дегалогендеу үшін қолданылған. Реакциялар 1e− қадамдары арқылы жүреді, және кейде қайта құрылымдану өнімдері байқалады. Бұл қосылыс жақсы тотығуға қарсы агент болғандықтан, ауадағы О2-ні тотықтырады және оттегіні сіңіруге арналған құрал ретінде қолданылуы мүмкін.
Chromium(II) acetate has few practical applications. It has been used to dehalogenate organic compounds such as α bromoketones and chlorohydrins. The reactions appear to proceed via 1e− steps, and rearrangement products are sometimes observed. Because the compound is a good reducing agent, it will reduce the O2 found in air and can be used as an oxygen scrubber.