Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния штатының губернаторы (1803–1888)
Governor of Virginia (1803–1888)
Уиндэм Робертсон (26 қаңтар 1803 – 11 ақпан 1888) – 1836–1837 жылдары АҚШ-тың Вирджиния штатының уақытша губернаторы. Ол сондай-ақ Вирджиния штатының делегаттар палатасында екі рет көп мерзімге қызмет етті, екінші рет Америка Азамат соғысы кезінде Ричмонд қаласын өкілдік етті. Уиг саясаткер болған Робертсон Азамат соғысына себеп болған сецессиялық дағдарыс кезінде АҚШ-ты қолдады. Бірақ Линкольннің әскер жинағаннан кейін, ол Вирджинияның сецессияға қосылуына қатысты. Соғыстан кейін ол Вирджинияны бұрынғы Конфедерация мүшелеріне шектеулер қоймастан Одаққа қайтаруға көмектескен Тоғыздық комитеттің мүшесі болды. Өмірінің соңында Робертсон Покахонтас және оның ұрпақтары туралы, оның ішінде өзі туралы кітап жариялады.
Wyndham Robertson (January 26, 1803February 11, 1888) was the Acting Governor of the U. S. state of Virginia from 1836 to 1837. He also twice served multiple terms in the Virginia House of Delegates, the second series representing Richmond during the American Civil War. A Whig, Robertson advocated for the United States during the secession crisis that precipitated the Civil War. However, after Lincoln's call for troops, he joined in Virginia's secession. After the war, he was a member of the Committee of Nine that helped usher Virginia back into the Union without imposing disabilities upon former Confederates. Near the end of his life, Robertson published a book about Pocahontas and her descendants, including himself.
Жас шағы мен отбасы
Ол 1803 жылы Манчестердің жанында, Вирджиния штатының Честерфилд округінде, Джеймс өзенінің арғы бетінде, Ричмондтан Уильям Робертсонның (1750-1829) және оның әйелі Элизабет Боллингтің отбасында дүниеге келді. Элизабет Боллинг Покахонтас пен Джон Ролфтің ұрпағы еді. Оның әкесінің әкесі Арчибальд Робертсон Шотландиядан көшіп келіп, Джеймс өзенінде фактор (темекі саудагері) болды. Оның әкесі Вирджиния штатының Мемлекеттік кеңесінің мүшесі болған. Робертсонның үлкен ағалары Томас Б. Робертсон (1779-1828), Луизиананың губернаторы, және Джон Робертсон (1787-1823), АҚШ Конгресінің депутаты болды. Уиндэм Робертсон Ричмондтағы жеке мектептерде білім алды. 1821 жылы Уильям және Мэри колледжін бітіріп, құқық тағылымдамасын өтеді. 1831 жылы Робертсон Мэри Тригг Смитпен үйленді, ол Вирджиния штатының Вашингтон округындағы капитан Фрэнсис Смиттың (1843 жылы қайтыс болған) қызы еді. Капитан Фрэнсис Смит Континенттік армияда және 1812 жылғы соғыс кезінде Вирджиния Сенатында қызмет еткен. Олардың кем дегенде төрт қызы болды: Мэри Робертсон (1834-1866), Элизабет Робинсон (1837), Кейт Робертсон Уайт (1845-1922), Покахонтас (1847-1923), сондай-ақ екі ұлы: Фрэнсис Смит Робертсон (1841-1926) және Уиндэм Робертсон кіші (1851-1923).
He was born in 1803 near Manchester, in Chesterfield County, Virginia across the James River from Richmond, to William Robertson (1750 1829) and his wife Elizabeth Bolling, who was descended from Pocahontas and John Rolfe. His paternal grandfather Archibald Robertson emigrated from Scotland to become a factor (tobacco merchant) on the James River. His father was a member of the Virginia Council of State. Robertson's elder brothers included Thomas B. Robertson (1779 1828), who became Governor of Louisiana, and John Robertson (1787 1823), who became a U. S. Congressman. Wyndham Robertson attended private schools in Richmond. He graduated from The College of William and Mary in 1821 and read law. In 1831, Robertson married Mary Trigg Smith, daughter of Captain Francis Smith (d.1843) of Washington County, Virginia, who served the Continental Army and in the Virginia Senate during the War of 1812. They had at least four daughters—Mary Robertson (1834 1866), Elizabeth Robinson (1837 ), Kate Robertson White (1845 1922), Pocahontas (1847 1923), and two sons—Francis Smith Robertson (1841 1926), and Wyndham Robertson Jr. (1851 1923).
Мансап
1824 жылы Вирджиния штатының адвокатурасына қабылданған Робертсон үш жылдан кейін Париж мен Лондонға қысқа сапар жасады. 1830 жылы заң шығарушылар оны Вирджиния штатының Мемлекеттік кеңесіне сайлады, онда оның қайтыс болған әкесі де отырған болатын. Робертсон 1833 жылы Мемлекеттік кеңеске қайта сайланды. 1834 жылы Джеймс өзені каналы компаниясының алғашқы отырысында Робертсон Линчбургке канал салудың орнына және оны Аппалачи таулары арқылы Канава өзеніне дейін ұзартуға тырысудың орнына, компания теміржол салуды ұсынды, ол ақырында Миссисипи өзеніне дейін жалғаса алатын еді. 1836 жылдың 31 наурызында Робертсон Мемлекеттік кеңестің ең үлкен мүшесі, Вирджиния штатының вице-губернаторы болды. Сол күні губернатор Литтлтон Уоллер Тейзвелл отставкаға кеткен соң, Робертсон (уақытша) губернатор болды. Вирджиния штатының Бас ассамблеясы губернаторды сайлағандықтан, ол демократтардың қатарында болды, ал Робертсон виг болғандықтан, 1837 жылы мерзімі біткенде губернатор болып сайланбады және оның орнына Дэвид Кэмпбелл келді. Ричмонд сайлаушылары Робертсонды үш рет қатарынан сайлады, 1841 жылға дейін, ол кезде Рэли Т. Дэниел оны Ричмонд делегаты ретінде алмастырды. 1841 жылы Робертсон әйелінің үйіне, "Мэридің алаптарына" көшті, ол Вирджиния штатының оңтүстік-батысындағы Абингдон қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан және фермамен айналысты. Ол 1842 жылдың 25 шілдесінде Вашингтон округі үшін бейбіт судья тағайындалды, ал 1843 жылы, қайын атасы қайтыс болғаннан аз уақыт бұрын Абингдон академиясының қамқоршылар кеңесіне кірді. 1849 жылы Робертсон Вирджиния мен Теннесси теміржолын қалаға ұзарту үшін делегаттарды сайлауға төрағалық етті. 1850 жылы Робертсон бес жылға Король тұз зауытын жалға алды. Томас Л. Престон оны алдыңғы жылдары жалға алған және 1858 жылы тағы жалға алуға ниеттенген. Сол кезде тұз өндіру үшін құлдарды тұзды суды буландыру үшін отты жандырып тұруға мәжбүр еткен. 1863 жылға қарай Стюарт, Палмер және Паркер басқарған тұз өндіру орындары Оңтүстік штаттарына қажетті тұздың көп бөлігін қамтамасыз етуге көмектесті.
Admitted to the Virginia bar in 1824, Robertson made a short trip to Paris and London three years later. In 1830 legislators elected him to Virginia's Council of State, where his late father had sat. Robertson was re elected to the Council of State in 1833. In 1834, at the first meeting of the James River Canal Company, Robertson suggested that instead of constructing a canal to Lynchburg and attempting to extend it across the Appalachian Mountains to the Kanawha River, the company instead construct a railroad, which could ultimately continue to the Mississippi River. On March 31, 1836, Robertson became the Council of State's senior member, Lieutenant Governor of Virginia. When Governor Littleton Waller Tazewell resigned that same day, Robertson became (acting) governor. Since the Virginia General Assembly, which elected the Governor, was Democratic, and he, being a Whig, was not, Robertson was not elected Governor when that term expired in 1837 and was replaced by David Campbell. Richmond voters re elected Robertson for three successive sessions, until 1841, when Raleigh T. Daniel replaced him as Richmond's delegate. In 1841, Robertson moved to his wife's home, "Mary's Meadows", just south of Abingdon, in southwest Virginia, and farmed. He was made a Justice of the Peace for Washington County on July 25, 1842, and a trustee of Abingdon Academy in 1843, shortly before his father in law's death. In 1849, Robertson chaired a meeting to elect delegates to extend the Virginia and Tennessee Railroad to town. In 1850, Robertson leased the King Saltworks for five years. Thomas L. Preston had leased them the previous years and would again lease them in 1858. Salt production in those days used enslaved labor to keep fires burning to evaporate brine, and the salines which came to be run by Stuart, Palmer, and Parker by 1863 helped supply much of the salt required by the Southern States.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Робертсон Абингдонға қайта оралды. Конгресс қайта құру кезінде Робертсон Александр Х. Х. Стюарт басқарған Тоғыздық комитеттің мүшесі болды, ол Вирджинияның Одаққа қайта қабылдануын қамдады. Даулы мәселе жаңа штат конституциясы болды, онда бұрынғы Конфедерация мүшелерінен сайлау құқығын алып қоятын ереже болды, бұл капитуляция шарттарынан асып түсті. Комитет президент Улисс С. Грантпен және Федералдық үкіметтегі басқа да тұлғалармен келіссөздер жүргізіп, осы бапты жеке дауысқа салуға қол жеткізді. Бұл бап жеңіліске ұшырады, бірақ жаңа штат конституциясының қалған бөлігі (бұрынғы нұсқадағы құлдыққа қатысты ережелерсіз) Вирджинияның Одаққа қайта қосылуы үшін қабылданды. Америка Азамат соғысынан кейін кейбір солтүстік жазушылары капитан Джон Смит пен Покахонтастың құтқарылу оқиғасының шындығына күмән келтіре бастады, олардың екеуінің де, сондай-ақ оның күйеуі Джон Ролфтің тарихи рөлін сынады. Гарвард тарихшысы Генри Адамс, ол әкесі Чарльз Фрэнсис Адамстың хатшысы болған, ал ол Линкольннің Америка Азамат соғысы кезінде Ұлыбританиядағы елшісі болды, осы сынға қатысушыларға көмектесті. Робертсон өзінің Джон Адамстан, Роаноктың Джон Рэндольфтің қарсыласынан, Покахонтастан тарағанын айтты. Оның пікірінше, оның ұрпақтары белгілі болғандықтан, ол да белгілі болған. Оның ұрпақтарын, оның ішінде Вирджинияның алғашқы отбасыларын – Боллингтер, Бранчтар, Льюис, Рэндольфтер және Пейдждер, сондай-ақ өз отбасын қамтитын шежіресін зерттеп, Робертсон: «Тарих, поэзия және өнер оның есімін сол күннен бері бүгінгі күнге дейін ең жарқын сәулемен безендіру үшін бәсекелесіп келді» деп жазды.
After the war, Robertson moved back to Abingdon. During Congressional Reconstruction, Robertson was a member of the Committee of Nine, led by Alexander H. H. Stuart, that sought Virginia's readmission to the Union. At issue was the new state constitution, which included a provision disenfranchising former Confederates, which went beyond the terms of surrender. The committee successfully negotiated with President Ulysses S. Grant and others in the Federal government to have that clause voted on separately. It was defeated, but the remainder of the new state constitution (without the former version's pro slavery provisions) was adopted so that Virginia could rejoin the Union. After the American Civil War, some Northern writers began questioning the validity of the rescue story of Captain John Smith and Pocahontas, attacking the accounts of the historical role played by both as well as that of her husband John Rolfe. Harvard historian Henry Adams, who had served as his secretary to his father, Charles Francis Adams, Lincoln's Ambassador to Britain during the American Civil War, helped the debunkers. Robertson noted his descent from John Adams, a rival of John Randolph of Roanoke, who was descended from Pocahontas. His thesis was that because her descendants were notable, so was she. Tracing her descendants, who included the First Families of Virginia including the Bollings, Branches, Lewises, Randolphs, and Pages, as well as his own family, Robertson wrote, "History, poetry, and art have vied with one another in investing her name from that day to the present with a halo of surpassing brightness."