Майкл Ди Венуто: Австралия және Италия крикетшісінің мансабы

Кіріспе

Австралиялық крикетші Майкл Джеймс Ди Венуто (12 желтоқсан 1973 жылы туған) – Австралия крикет жаттықтырушысы және бұрынғы бірінші сыныпты крикетші. Ол Австралия (бір күндік халықаралық матчтарда) және Италия құрамаларынан өнер көрсеткен. Бірінші сыныпты крикет карьерасының көп бөлігін Тасмания жолбарыстары үшін ойнады. Австралиядағы өкілдік крикеттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 2012 жылдың шілдесіне дейін Дарем графтығының крикет клубында ойнады, содан кейін графтық крикеттен зейнеткерлік жариялады. Бұрын Англиядағы Дербишир және Сассекс командаларында да ойнаған. Сол қолмен ойнайтын ашылу шабуылшысы, 1990 жылдардың ортасында Тасмания үшін көрсеткен жоғары нәтижелері оны бір күндік халықаралық аренада Австралия ұлттық крикет құрамасына шақырды, бірақ тоғыз ойыннан кейін құрамнан шығарылды. Жами Кокс, Дене Хиллз және Шон Янг сияқты замандас тасманиялық командаластары сияқты, Ди Венутоның халықаралық карьерасының толыққанды сәтті болмауына себеп – сол кезде Австралия ұлттық крикет құрамасының өте күшті болғандығы және құрамға ілігудің қиын болғандығы. Даремнен зейнеткерлікке шыққаннан кейін бас жаттықтырушы Микки Артур оны Австралияның толық уақытты шабуыл жаттықтырушысы етіп тағайындады, ал 2016 жылдан 2020 жылға дейін Суррейдің бас жаттықтырушысы болды.

Ерте мансап

Тасманияның Хобарт қаласында туған, итальяндық австралиялық тегінен шыққан Майкл Ди Венуто Сент-Виргилий колледжінде оқыды және өзінің крикет карьерасын Сент-Виргилий крикет клубынан бастады. Майклдың әкесі Энрико және ағасы Питер де талантты крикетшілер еді, бірақ екеуі де оның қабілетімен шаң жұтты. Әлгі жылдардан-ақ талантын көрсетіп, ол тез арада Тасмания крикет қауымдастығының (ТСА) сыныптық крикет жарысына қатысатын Солтүстік Хобарт крикет клубына қосылды. Ол осы жарыста алғаш рет көзге түсті. ТСА жарысындағы өте жақсы көрсеткіштері көп ұзамай мемлекеттік іріктеушілердің назарын аударды, және Ди Венуто 1991–92 жылдары, әлі жасөспірім кезінде, бірінші сыныпқа дебют жасады. 1992–93 маусымында тәжірибе жинау үшін ол клубтық крикетке қайта оралды. Оның оралуы сәтті болды, ол сол маусымдағы ТСА Grand Final матчының үздік ойыншысы үшін Роджер Вулли медалін жеңіп алды, соның арқасында команда чемпион атанды. Сол маусымда ол Университетке қарсы өткен ойында 187 ұпай жинады, бұл Тасманиядағы сыныптық жарыстардағы екінші ең жоғары көрсеткіш. Кейін Кингборо крикет клубына ауысқаннан кейін, ол 1996–97 жылдары да осы марапатты жеңіп алды, команданың кубок жеңісіне де үлкен үлес қосты. Барлығында Ди Венуто екі клубтан да 8 ТСА Grand Final ойынында қатысты. 2005–06 маусымында Ди Венуто өзінің сыныптық крикет карьерасын бастаған Солтүстік Хобарт крикет клубына қайта оралды. Бірінші сыныптық карьерасы көп уақытын алғанмен, Ди Венуто кейде Солтүстік Хобартқа оралып тұратын, мысалы, 2009 жылдың наурызында ол тамаша ойын көрсетіп 111 ұпай жинады, бұл "Демондар" клубының Кларенс округтік крикет клубынан жеңіске жетіп, ТСА Grand Final-ға өтуіне көмектесті, бірақ финалда қарсыласы – Университет крикет клубына есе жіберді.

Бірінші дәрежелі мансап

Ди Венуто 19 жасында Квинслендқа қарсы бірінші сыныптық дебютіне шақырылды. 1992 жылдың 13-16 наурызында Габба стадионында өткен матчта Ди Венуто алғаш рет Тасмания құрамасына кірді. Оның 33 ұпайы ерекше нәтиже бермегенмен, ол келесі деңгейге көшуге бейім екенін көрсетті және Тасманияға жалпы 400/6 жариялауға көмектесті. Бұл ойын тең аяқталды, бірақ Ди Венуто Тасмания селекционерлерінің назарында болды. Келесі маусымда Ди Венуто бірінші сыныптық деңгейде өз штаты үшін алаңға шықпады, бірақ өзінің техникасын жетілдіру үшін сыныптық крикетке оралды. Жауабы жақсы болды. Ди Венуто 1993/94 жылғы маусымда оралды және 37,66 орташасымен 678 ұпай жинады, ең жоғары ұпай 125 болды. Ди Венутоның оралуы Тасманияның алғаш рет Шеффилд Шилд финалына шығуына көмектесті. Олар Сиднейдегі Крикет алаңында Жаңа Оңтүстік Уэльс Блюз командасына қарсы ойнады, бірақ финалға жету мүмкіндігі тым көп болып шықты, Жаңа Оңтүстік Уэльс бір иннингпен және 61 ұпаймен жеңіске жетті. Келесі маусымда ол 656 ұпай жинап, 32.80 орташасымен төртінші орынды иеленді. Ди Венуто 1995/96 жылғы маусымда шынымен де алдыңғы қатарға шықты. Оның 791 ұпайы 43,94 орташасымен Тасманияның үшінші ең тиімді ұрысшысы ретінде маусымды аяқтады, тек тәжірибелі опер Дене Хиллс пен халықаралық аңыз Дэвид Буннан кейін. 1996/97 жылғы маусымда тұрақты орын алған Ди Венуто Рикки Понтингтің халықаралық міндеттері арқылы қатысуын өтеу үшін үнемі үшінші орынға көтерілді. Осы қосымша қысым кезінде оның формасы кейде сәл төмендеп кетсе де, ол 799 ұпайға 39,95 орташасымен қайтарып берді. Бұл Тасманияның осы жылғы үшінші ең жоғары көрсеткіші болды, бірақ оны Джейми Кокс шаңдатты, ол 67,45 орташасымен 1349 ұпай жинады. Понтингпен бірге (850 70.83) олар Тайгерлерді тағы бір финалға аңшылықта ұстады, бірақ маусым Тасманияның төртінші орынға ие болуымен аяқталды. Ди Венутоның 1996/97 жылғы Меркантильдік өзара кубоктағы формасы да әсерлі болды. Ол бес рейдте 68,50 орташасымен 274 ұпай жинады, оның ішінде 129 ұпай жинады. Бұл Квинсленд Бульз командасының ұрысшысы Джимми Махерден кейінгі екінші ең жоғары маусымдық көрсеткіш болды және оған Австралияның бір күндік халықаралық құрамасына шақыру жасады. 1990 жылдардың аяғында Тасманияда ойнаған түрі көп ұзамай ағылшын округтік командаларының назарын аударды және ол 1999 жылғы маусымда Суссекс округтік крикет клубымен келісімшартқа қол қойды. Ол 2005 жылы Дербишир үшін 1133 ұпай жинады, бірақ бұл төмендеуді болдырмауға жеткіліксіз болды. Ди Венуто 2007 жылғы маусымға дайындық барысында Дербиширге ауысты. 2007 жылы сәуір айында Дарем командасының сапында алғаш рет алаңға шыққан Ди Венуто Дарем командасының алғашқы иннингінде бірінші орынды иеленді. Ди Венуто бұл жетістікті үш аптадан кейін қайталады, ол Кентке қарсы қос жүзді соғып алды. 2009 жылдың тамызында Ди Венуто өзінің ең жоғары ұпай жинады – 254 ұпай, бұрынғы командаға қарсы Суссекс Честер-ле-Стритте. Ди Венутоның Тасмания жолбарыстарымен табыстары әлдеқайда зор болды. Оның 40.96 орташасымен 10 117 ұпайы оны Тасманияның барлық уақыттағы үздік ойыншысы ретінде Джейми Кокстан (11812) артта қалдырады. Он жылдан астам уақыт бойы Тайгерлердің соққы беру реті бойынша басты тірек, ол Тасманияның бір күндік гол қақпасы, және Pura Кубогы тарихында ең көп "50" бар. Ол "Тайгерлер" үшін ең көп кездесуден кейін ғана Дэвид Бун мен Джейми Кокстан қалады. 17 маусым бойы өз штатының атынан ойнап, алғашқы Шеффилд Шилд титулына қол жеткізгеннен кейін Ди Венуто 2008 жылы Тасмания құрамасынан зейнеткерлікке шықты. 2012 жылдың 9 шілдесінде ағылшын графтық крикетімен айналысудан бас тартты. Ол Дурхамға бірінші сыныптық округтік чемпионатты жеңіп алуға көмектесуде маңызды рөл атқарды, соның ішінде 2009 жылы екінші рет жарысты жеңген кезде екі қос жүзбен бірге 1654 ұпай жинады. Бірақ ди Венуто осы маусымда ұпай жинауға қиналып отыр, орташа көрсеткіші 30-дан төмен, Дархэм бірінші дивизиондық кестеде төменгі орында тұр.

Di Venuto was called up to make his first class debut against Queensland at the age of 19. In a match played at the Gabba from 13–16 March 1992, Di Venuto came into the Tasmanian side for the first time. Although not performing exceptionally, his 33 not out showed he had the temperament to move onto the next level, and helped Tasmania to a total of 400/6 declared. The match ended in a draw, but Di Venuto was now in the minds of the Tasmanian selectors. The following season Di Venuto did not feature for his state at first class level, but returned to grade cricket to refine his technique. The break worked. Di Venuto returned for the 1993/94 season, and scored 678 runs at 37.66, with a high score of 125 a highlight. Di Venuto's return also helped Tasmania qualify for the Sheffield Shield final for the first time ever. They played against the New South Wales Blues at the Sydney Cricket Ground, but the occasion of reaching the final proved too much, with New South Wales won by an innings and 61 runs. The following season he returned figures of 656 runs at 32.80 batting at number four, cementing his spot in the Tasmanian middle order. Di Venuto truly came to the fore in the 1995/96 season. His 791 runs at 43.94 saw him end the season as Tasmania's third most effective batsman, behind only experienced opener Dene Hills, and international legend David Boon. With his regular place in the order assured by the 1996/97 season, Di Venuto regularly moved into the number three spot to cover Ricky Ponting's absence through international duties. Although his form dipped slightly at times during the season under this extra pressure, he still returned 799 runs at 39.95. This was Tasmania's third highest tally for the year, but was well overshadowed by Jamie Cox, who scored a remarkable 1349 runs at 67.45. Along with Ponting (850 at 70.83), they kept the Tiger's in the hunt for another final, although the season fell away with Tasmania finishing fourth. Di Venuto's form in the 1996/97 Mercantile Mutual Cup was just as impressive – in five innings he scored 274 runs at 68.50, including a high score of 129 not out. This was the second highest season tally behind only Queensland Bulls batsman Jimmy Maher, and earned him a call up to the Australian One Day International side. His form for Tasmania in the late 1990s soon drew the attention of English county sides, and he signed for Sussex County Cricket Club for the 1999 season. He scored 1,133 runs for Derbyshire in 2005 but it was not enough to prevent relegation. Di Venuto has made the switch to Durham in readiness for the 2007 season, having served Derbyshire for eight years. Upon his first County Championship appearance for Durham in April 2007, Di Venuto carried his bat as the number one batsman throughout Durham's first innings. Di Venuto repeated this feat just three weeks later, scoring a double century against Kent. In August 2009 Di Venuto hit his highest score of 254 not out against former side Sussex at Chester le Street. Di Venuto's successes with the Tasmanian Tigers have been far greater. His 10,117 at 40.96 see him behind only Jamie Cox (11,812) as Tasmania's all time leading run scorer. The mainstay of the top of the Tiger's batting order for over a decade, he is Tasmania's leading one day run scorer, and has the most "50's" in Pura Cup history. He is behind only David Boon and Jamie Cox for the most appearances for the Tigers. After 17 seasons representing his state side, and helping them to their first Sheffield Shield title, Di Venuto retired from the Tasmanian side in 2008. On 9 July 2012, he retired from English county cricket. He played a key role in helping Durham win back to back first class County Championship titles, including a huge haul of 1,654 runs with two double hundreds when they won the competition for a second time in 2009. But di Venuto has struggled for runs this season, averaging under 30, with Durham bottom of the First Division table.

Халықаралық мансап

Майкл Ди Венутоның 1996/97 жылғы «Меркантиль Мючуал Кубогындағы» көрсеткіштері Австралия ұлттық құрамасын таңдаушыларын 1997 жылы Оңтүстік Африкаға саяхатқа оның құрамына енгізуге ықпал етті. Ол бір күндік халықаралық дебютін Оңтүстік Африкаға қарсы, Шығыс Лондонның «Буффало Парк» стадионында өткен бір күндік серияның алғашқы матчында жасады. Оңтүстік Африка жеребе тастап, алаңға шығуды жөн көрді. Ди Венуто Марк Тейлормен бірге баттингті ашты. Ол бастапқыда агрессивті ойын көрсетіп, 16 доптан 23 ұпай жинады, бірақ Жакус Каллистің добынан қағылып қалды. Бұл Австралияның 50 оверде 223/9 жинаған жалпы есебінде төртінші ең жоғары көрсеткіш болды, бірақ Оңтүстік Африканың 6 қақпата жеңіске жеткеніне тосқауыл қойған жоқ. Ди Венуто екінші матчтан шығарылды, ал оның орнына келген тәжірибелі Марк Во 115 ұпай жинап, иннинг бойы баттингті ұстап тұрып, Австралияны 7 қақпата жеңіске жеткізіп, серияны 1–1 есебімен теңестірді. Марк Воның табысына қарамастан, Ди Венутоға үшінші матчта тағы да мүмкіндік берілді, бірақ Оңтүстік Африка 13 ұпаймен жеңген матчта ол 13 ұпайға шығып қалды. Төртінші матчта ол тағы да 14 ұпайға шығып қалды, бірақ Австралия 15 ұпаймен жеңіске жетіп, серияны 2–2 есебімен теңестірді. Халықаралық карьерасының мерзімінен бұрын аяқталу қаупіне тап болған Ди Венуто серияның бесінші матчында үлкен көрсеткіш көрсетуге мұқтаж болды, және ол осыны істеді. Ол және ашылушы серігі Грег Блуетт бірінші қақпата 93 ұпай жинады, бірақ Блуетт шығып қалды. Бірақ Ди Венуто жалғастырып, 135 доптан 89 ұпай жинады, бірақ ақырында бірінші бір күндік халықаралық жүзге 11 ұпай жетпей қалды. Австралия 258 ұпай жинап, 8 ұпаймен жеңіске жетіп, серияда 2–3 есебімен көшбасшылыққа шықты, ал Ди Венутоның австралиялықтардың ең жоғары ұпайы оған «матчтың үздік ойыншысы» сыйлығын әкелді, бұл кейіннен оның бір күндік карьерасының жарқын сәтіне айналды. Ди Венуто 6-шы матчта қайтадан құрамнан шығарылды, бірақ 7-ші матчта оралды, онда ол тағы да көңіл көншітпейтін 11 ұпай жинады. Жалпы, Оңтүстік Африкаға жасаған тур Ди Венуто үшін аралас нәтижелерге әкелді. Оның 89 ұпайы оның халықаралық деңгейде бәсекелесе алатынын көрсетті, бірақ ол бірнеше рет қақпасын оңай беріп алды және тұрақсыз ұпайлар көрсетті. Турде Ди Венуто 5 иннингте 30.00 орташа есебімен 150 ұпай жинады, бұл австралиялықтардың ең жақсы көрсеткіштерінің бірі болды. Бұл оны 1997/98 жылғы «Карлтон мен Юнайтед» сериясының Оңтүстік Африка мен Жаңа Зеландияға қарсы матчтарына қайта шақыру үшін жеткілікті болды, онда ол тағы да баттингті ашуға шақырылды. Оңтүстік Африкаға қарсы Сиднейдегі бірінші матчта ол тек 1 ұпай жинады. Аделаида Овалда Жаңа Зеландияға қарсы үшінші матчта Ди Венуто өзінің мансабындағы екінші ең жоғары көрсеткішін – 77 ұпай жинады, және Марк Во (104 ұпай)мен бірге алғашқы қақпата 156 ұпайлық тамаша серіктестік жасады. Төртінші матчта австралиялықтар тағы да Оңтүстік Африкамен кездесті, бұл жолы Мельбурн крикет алаңында, бірақ Ди Венуто тағы да сәтсіздікке ұшырап, тек 6 ұпай жинады. Бұл тұрақсыздық Ди Венутоға қарсы салмақ түсіре бастады, және баспасөз оның психологиялық тұрақтылығына күмәндана бастады. Жаңа Зеландияға қарсы алтыншы матчта ол тек 7 ұпай жинағаннан кейін, Ди Венуто құрамнан шығарылды және ол Австралия құрамасына қайта оралмады. Ди Венуто серияның төрт иннингінде 22.75 орташа есебімен 91 ұпай жинады. Барлығында Майкл Ди Венуто Австралия құрамасының құрамында 9 бір күндік матчта ойнады, 26.77 орташа есебімен 241 ұпай жинады. Оның ең жоғары көрсеткіші – 89 ұпай, ол Оңтүстік Африкаға қарсы Йоханнесбургтегі «Нью-Вандерлерс» стадионында жиналды, ал оның тағы бір ескерерлік көрсеткіші – Аделаида Овалда Жаңа Зеландияға қарсы 77 ұпай. Дарынды батсмен болғанымен, оның агрессивті, шабуылдау стилі, 85.76 шабуыл көрсеткішімен көрсетілгендей, оны иннингінің басында шабуылға шығуға тырысқандықтан, оңай қақпасын беріп алуға итермеледі. Ол итальяндық паспортқа ие, бұл оған округтік крикетте шетелдік ойыншы ретінде санаусыз ойнауға мүмкіндік береді және оны Италияның ұлттық крикет құрамасына сай етеді. Ол Италия құрамасы сапында 2012 жылғы Твенти20 әлемдік біліктілік турнирінде дебют жасады. Оның үлкен ағасы Питер 2000 жылғы Еуропалық крикет чемпионатында Италия құрамасы үшін бес матч және 2002 жылғы турнирде екі матч өткізді.

Michael Di Venuto's form in the 1996/97 Mercantile Mutual Cup inspired the Australian national selectors to include him in the Australian squad for a tour to South Africa in 1997. He made his one day international debut against South Africa in the first match of the one day series at Buffalo Park, East London. South Africa won the toss and chose to field, and Di Venuto opened the batting alongside Mark Taylor. He took an aggressive approach from the outset, scoring 23 runs off 16 balls, before being caught off the bowling of Jacques Kallis. It was the fourth highest score in an Australian total of 223/9 off 50, but it wasn't enough to stop South Africa winning by 6 wickets. Di Venuto was omitted for the second match, and it didn't help his cause that his replacement, the experienced Mark Waugh scored 115 not out, carrying his bat through the innings to guide Australia to a victory by 7 wickets and level the series 1–1. Despite Mark Waugh's heroics, Di Venuto was given another chance in the third match, but was disappointingly run out for 13 in a match South Africa won by 13 runs. In the fourth match, he was again run out, this time for 14, but Australia won by 15 runs to again level the series at 2–2. Faced with a premature end to his international career, Di Venuto needed a big innings in the fifth match of the series, and he provided it. He and opening partner Greg Blewett put on a stand of 93 for the first wicket before Blewett fell. But Di Venuto carried on, scoring 89 off 135 balls, but finally fell a disappointing 11 runs short of a maiden One Day International century. Australia made 258, and won by 8 runs to take a 2–3 lead in the series, and Di Venuto's top score for the Australians earned him the man of the match award, which later proved to be the highlight of his one day career. Di Venuto was again omitted from the side for the 6th match, but returned in match seven, where he was only able to produce another disappointing score of 11. Overall the tour to South Africa had produced mixed results for Di Venuto. his top score of 89 had shown he had the talent to compete at international level, but he had also given his wicket away on more than one occasion, and offered inconsistent scores. The tour had resulted in 150 runs at 30.00 in 5 innings for Di Venuto, the fifth best return of the Australians. It was enough to see him again called up for the start of the 1997/98 Carlton & United Series against South Africa and New Zealand, where he was again asked to open the batting. In game one against South Africa at the Sydney Cricket Ground, he could only manage a score of 1. In match three against New Zealand at the Adelaide Oval, Di Venuto returned his second best career score of 77, and starring alongside Mark Waugh (104 runs) in an excellent opening stand of 156 for the first wicket. In match four the Australians again met South Africa, this time at the Melbourne Cricket Ground, but Di Venuto failed again with only 6 runs. This inconsistency was starting to weigh against Di Venuto, and the press began to doubt his temperament. When he only returned 7 runs against New Zealand in match six at the MCG, Di Venuto was dropped from the side, and he would not return to the Australian side. In four innings during the series Di Venuto had only managed 91 runs at 22.75. In all, Michael Di Venuto represented Australia in nine One Day Internationals, scoring 241 runs at an average of 26.77. He had a high score of 89 scored against South Africa at New Wanderers Stadium, Johannesburg, and his only other score of note was 77 against New Zealand at the Adelaide Oval. Although a talented batsman, his aggressive, attacking style of play which was shown by his strike rate of 85.76, led him to give his wicket away cheaply too often, as he sought to go on the offensive early on in his innings. He holds an Italian passport, allowing him to play county cricket without being classed as an overseas player and making him eligible for the Italian national cricket team. He made his debut for Italy 2012 ICC World Twenty20 Qualifier. His older brother, Peter played five games for Italy at the 2000 European Cricket Championship and two games in the 2002 edition of the tournament.

Жаттықтыру

2013 жылы Ди Венуто Австралия ұлттық крикет командасының толық уақытты соққы беру бапкері болып, бас бапкер Микки Артур тағайындады. 2016 жылдың ақпан айында Ди Венуто Surrey County Cricket Club клубына бас бапкер ретінде қосылды және 2020 жылға дейін осы қызметте болды. 2021 жылдың шілдесінде ол Джефф Воганмен бірге Австралия ерлер крикет командасының ассистент бапкері болып тағайындалды.