Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Минаки (/m//ə//'//n//æ/, /k//i:/ mihNAHkee немесе /m//iː//n//ɑː/'/k//iː/ mee nahKEE') – Канаданың солтүстік-батысындағы Онтарио провинциясындағы ұйымдастырылмаған Кенора ауданындағы халық қоныстаны және қауымдастық. Ол Канада Ұлттық темір жолының трансконтинентальді магистралі Виннипег өзенін кесіп өтетін жерде, батысында Уэйд және шығысында Эна көлі арасында орналасқан. 1960 жылға дейін тек темір жол арқылы ғана қолжетімді болды. Бұл бу локомотивтері дәуірінде жанармай құю және сумен қамтамасыз ету пункті болды; қазір Минакиде азаған соңғы пойыздар тоқтайды, бірақ аптасына үш рет жүретін Via Rail трансконтинентальдық «Канада» жолаушылар пойызы Минаки теміржол стансасында сұраныс бойынша тоқтайды. Туризм – Минаки экономикасының негізгі тірегі, балық аулаушылар мен аңшыларға арналған лагерьлер, пансионаттар және қайық тұрақтары бар. Бұл айналасындағы көлдердегі 100-ден астам су арқылы қолжетімді коттедждерге барудың бастапқы нүктесі. Көптеген коттедж иелері Виннипегтен, шамамен 3 сағаттық сапарда және АҚШ-тың жақын штаттарынан келеді.
Minaki (/m//ə//'//n//æ/,/k//i:/ mihNAHkee or /m//iː//n//ɑː/'/k//iː/ mee nahKEE') is an unincorporated area and community in Unorganized Kenora District in northwestern Ontario, Canada. It is located at the point where the Canadian National Railways transcontinental main line crosses the Winnipeg River, between Wade to the west and Ena Lake at the east, and was accessible only by rail until about 1960. It was a fuelling and watering point in the days of steam locomotives; now few trains stop in Minaki, though the thrice weekly Via Rail transcontinental Canadian passenger trains will stop on request at the Minaki railway station. Tourism is the economic mainstay of Minaki, with camps, lodges and marinas catering to anglers and hunters. It is the embarkation point for more than 100 water access cottages on surrounding lakes. The largest group of cottagers are from Winnipeg, about 3 hours drive away, and from nearby U. S. states.
Тарих
Алғашқы халықтар Виннипег өзенінің бойында, Минаки аймағында, мың жылдар бойы немесе одан да ұзақ уақыттан бері өмір сүрген, мұны жағалауда табылған қыш сынықтары мен жебе ұштары дәлелдейді. Өзен, ақтар қоныстанған алғашқы жылдары, саяхатшылар мен тері саудагерлері үшін маңызды каноэ жолы болды. 19 ғасырда Гудзон Бэй компаниясы қазіргі қауымның солтүстігіне бірнеше шақырым қашықтықта сауда бекетіне ие болды. Қазіргі Минаки қауымы 1910 жылдары құрылды, сол кезде Ұлттық Трансконтинентальдық темір жолы Скипер Холст бірнеше жыл бұрын қонақ үй салған және Виннипег өзенінің қиылысы деп атаған жерге жақын өзен арқылы көпір салды. Дамыған Виннипег қаласына теміржолмен батысқа қарай үш сағаттық сапар болды, сондықтан теміржол бойындағы кішкентай көлдердің жанындағы демалыс үйлеріне сұраныс күрт өсті. Ұлттық Трансконтинентальдық үшін желіні басқарған Grand Trunk Pacific Railway, Minaki Lodge деп аталған қарапайым демалыс орнын салып, станцияны Minaki деп атады – бұл Оджибва тіліндегі «Әдемі су» немесе «Жақсы жер» деген мағына беретін сөз.
First nations people have lived on the Winnipeg River in the Minaki area for a millennium or more, judging by the potshards and arrow points that turn up along the shores. The river was a major canoe route for the explorers and fur traders in the early days of white settlement. In the nineteenth century the Hudson's Bay Company had a trading post a couple of kilometres north of the present community. The modern community of Minaki got its start about 1910 when the National Transcontinental Railway built a bridge across the river near where Skipper Holst had built a hotel a few years earlier and called the place Winnipeg River Crossing. The booming city of Winnipeg was about three hours travel to the west on the railway, and in no time there was a land boom in vacation properties on the small lakes along the railway. The Grand Trunk Pacific Railway, which operated the line for the National Transcontinental, built a rustic resort hotel that it called the Minaki Lodge and renamed the station Minaki, an Ojibwa word that has been variously translated as Beautiful Water or Good Land.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Минакиде 197 адам тұратын, олардың 89-ы 344 жеке тұрғын үйдің ішінде, бұл 2016 жылғы 173 адамнан өзгеше. Жер аумағы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² болды.
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Minaki had a population of 197 living in 89 of its 344 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 173. With a land area of , it had a population density of in 2021.
Жергілікті билік
Минакиде жергілікті басқару жоқ, себебі ол құрылмаған аумақта орналасқан, ешқандай ресми қалашықтарға кірмейді. Минаки жергілікті жолдар кеңесі ауылдағы аз ғана жолдарды күтіп ұстайды. Минаки жергілікті қызметтер кеңесі Минаки қауымдастығы арқылы ойын-сауық және Минаки біріккен өрт сөндірушілері арқылы өрттен қорғау қызметтерін ұсынады. Жергілікті қызметтер кеңесі Минаки қауымдық үйін және Минаки өрт сөндіру бекетін меншіктеп, басқарады. Сонымен қатар, ерікті жедел ден қою тобы да бар. 1986 жылы тіркелген Минаки қоры осы және басқа да жергілікті жобаларды қолдау үшін қаражат жинайды.
Minaki has no local government as it is an unincorporated community located in an unorganized area, outside any incorporated townships. The Minaki Local Roads Board maintains the few roads in the community. The Minaki Local Services Board provides recreation through the Minaki Community Association and fire protection through the Minaki United Fire Fighters. The local services board owns and operates the Minaki Community Hall and the Minaki Fire Hall. There is also a volunteer first response team. The Minaki Foundation, a registered charity incorporated in 1986, raises money to support these and other local initiatives.
География
Минаки – Ұлы көлдердегі Сент-Лоуренс орманының солтүстік-батыс шетіндегі ақ қарағай мен сары қайыңның, боралдық ормандағы қарағай, қара шырша және дірілдейтін қайыңмен кездесетін шекаралық аймақта орналасқан. Ақ қарағайдың көптеген ірі ормандары 1920 жылдары Симпсон мен Шорт ағаш компаниясы тарапынан кесілген, ал 1930 жылдардағы құрғақшылық кезеңіндегі орман өрттерінен қираған. Канадалықтар үшін солтүстіктің табиғатын бейнелейтін ең ірі табиғи қарағай ормандары аралдарда сақталған, себебі олар кесу және өрттен қорғалған. Кейбір аймақтар, қаланың солтүстігінде орналасқан, Кенора орман өнімдері ағаш зауытымен (қазір жабық) және Вейерхаузер бағытталған талшықты тақта зауытымен (екеуі де Кенорада орналасқан) жабдықтау үшін кесіліп жатыр немесе кесіледі. Кенорадан солтүстікке қарай 45 минуттық жерде, 596 тас жолының солтүстік басында орналасқан Минаки ауылы, Виннипег өзені жүйесінің Онтарио бөлігіндегі көлдер мен өзендерге, соның ішінде Ган, Сэнд, Пистол және Рафрок көлдеріне қақпа болып табылады. Ағылшын өзені мен одан да солтүстікке орналасқан көлдерге тікұшақпен баруға болады. Аймақтың көлдерінде бас, муски, су алабұғасы және сазан кездеседі. Қаланың төңірегіндегі қалың ормандарда қара аю, елік және бұғы да көптеп таралған. Көлдерде көптеген аралдар шашырап жатыр. Ең басты демалыс маусымы – шілде және тамыз, ал тамыздың ұзақ демалыс күні жазғы маусымның шыңы болып табылады. Балық аулауға келгендер көктемде, ал аңшылар күзде келеді. Минакиге қараша мен сәуір аралығында келушілердің саны аз, бірақ Кенорадан солтүстікке қарайғы бағыттарға қар көліктері қоғамнан бірнеше шақырым қашықтықта өтеді. Минаки ауданының жылдық тұрғындары шамамен 130 адамды құрайды деп есептеледі. Жаздың ең ыстық кезінде Минаки арқылы қызмет көрсетілетін айналасындағы көлдердің маусымдық халқы шамамен 1000 адамды құрайды. Минакиге жақын ең үлкен көл – Құм көлі, ол қаланың солтүстігінде орналасқан. Харбор аралы мен Мурдың нүктесінен солтүстікке қарайғы бөлігі Үлкен Құм көлі деп аталады, ал Харбор аралы мен Мурдың нүктесінен батысқа қарайғы аймақ Кішкентай Құм көлі деп аталады.
Minaki is at the boundary where the white pine and yellow birch of the northwestern tip of the Great Lakes St. Lawrence forest meet the jack pine, black spruce and trembling aspen of the boreal forest. Most major stands of white pine were either cut by the Simpson and Short lumber company in the 1920s or destroyed by wildfires in the drought summers of the 1930s. The largest remaining stands of virgin pine timber, the trees that symbolize the rugged north for many Canadians, are on islands where they were protected from both logging and fire. Some areas north of the town have been or are being logged to supply the Kenora Forest Products lumber mill (now closed) and a Weyerhaeuser oriented strand board mill, both in Kenora. Located about 45 minutes north of Kenora at the north end of paved Highway 596, the hamlet of Minaki is gateway to lakes and rivers of the Ontario portion of the Winnipeg River system, including Gun, Sand, Pistol and Roughrock lakes. Fly in service is available to the English River and lakes farther north. Area lakes offer bass, muskie, northern pike and walleye. There are also many black bear, moose and deer in the rugged woods surrounding the town. Many islands scatter the lakes. The main vacation season is July and August, with the August long weekend the peak of the summer season. Anglers also visit in the spring and hunters in the fall. Visitors to Minaki are few in the November–April period, though snow machine traffic from Kenora to points farther north passes a few kilometres away from the community. Year round population of the immediate Minaki area is estimated by residents at about 130. At the height of summer, the seasonal population of surrounding lakes served through Minaki is about 1,000. The largest lake adjacent to Minaki is Sand Lake, which is north of the townsite. The part north of Harbour Island and Moore's Point is known as Big Sand Lake; the basin generally west of Harbour Island and Moore's Point is known as Little Sand Lake.