Anne Charlotte Leffler

Кіріспе

Швед жазушысы Анн Шарлотта Эдгрен Леффлер, Кайанелло герцогинясы (1 қазан 1849 - 21 қазан 1892), швед жазушысы.

Өмірбаян

Ол мектеп директоры Джон Олоф Леффлер мен Густава Вильгельмина Миттагтың қызы болды. Оның ағасы математик Гёста Миттаг Леффлер болды. Леффлер бастапқыда жекеменшік білім алып, содан кейін он үш жасынан бастап Валлинска школында оқыды, сол кезде Стокгольмдегі қыздарға арналған ең прогрессивті мектеп. Оның алғашқы әңгімелері 1869 жылы жарық көрді, бірақ оның есімін алғаш рет "Өмірден" (1882) деп атады, ол швед қоғамының жоғарғы шеңберлерінің реалистикалық эскиздерінің сериясы болды, содан кейін сол тақырыптағы тағы үш жинақ болды. Оның алғашқы пьесалары Skådespelerskan ("Актриса", 1873) және оның жалғаушылары Стокгольмде жасырын түрде шығарылды, бірақ 1883 жылы оның беделі Санна Квиннор ("Нағыз әйелдер") және En räddande engel ("Құтқарылу періштесі") табысымен қалыптасты. Санна Квиннор жалған әйелдікке қарсы бағытталған және Германияда да, Швецияда да жақсы қабылданды. 1872 жылы Лефлер Г. Эдгренге үйленген, бірақ 1884 жылы ол өзінің озық көзқарасына сенбейтін күйеуімен ажырасады. Ол біраз уақыт Англияда тұрып, 1885 жылы өзінің "Хур ман гёр готт" ("Кім жақсылық жасайды") атты шығармасын шығарды, содан кейін 1888 жылы "Кампен фёр ликан" ("Бақыт үшін күрес") атты шығармасын шығарды, оған София Ковалевская көмектесті. Ur Lifvet сериясының тағы бір томы 1889 жылы жарық көрді, ал Familjelycka ("Үй ішіндегі бақыт", 1891) екінші некеден кейінгі жылы (Италиялық математик, Паскуале дель Пеццо, Каджанелло герцогы) шығарылды. Оның драмалық әдісі Ибсен мен Стриндбергті байланыстырады, ал оның еркектік тікелейлігі, бейбітшілік пен ашықлығы оның еңбегін Швецияда жоғары бағалады. Соңғы кітабы - Соняның автобиографиясына кіріспе ретінде оның досы София Ковалевскаяның (1892) өмірбаяны. Ани де Фурхуелм мен А. М. Клайв Бейлидің ағылшын тіліндегі аудармасында (1895) Лили Вольфсонның жеке дереккөздерге негізделген Фрау Эдгрен Леффлер туралы өмірбаяндық жазбасы бар.

She was the daughter of the school principal John Olof Leffler and Gustava Wilhelmina Mittag. Her brother was noted mathematician Gösta Mittag Leffler. Leffler was initially educated privately and then studied at the Wallinska skolan from the age of thirteen, at that time perhaps the most progressive school open to females in Stockholm. Her first volume of stories appeared in 1869, but the first to which she attached her name was Ur lifvet ("From Life," 1882), a series of realistic sketches of the upper circles of Swedish society, followed by three other collections with the same title. Her earliest plays, Skådespelerskan ("The Actress," 1873), and its successors, were produced anonymously in Stockholm, but in 1883 her reputation was established by the success of Sanna Kvinnor ("True Women") and En räddande engel ("An Angel of Deliverance"). Sanna Kvinnor is directed against false femininity, and was well received in Germany as well as in Sweden. Leffler had married G. Edgren in 1872, but about 1884 she was separated from her husband, who did not share her advanced views. She spent some time in England, and in 1885 produced her Hur man gör gott ("How one does good"), followed in 1888 by Kampen för lyckan ("The Struggle for Happiness"), with which she was helped by Sofia Kovalevskaya. Another volume of the Ur Lifvet series appeared in 1889, and Familjelycka ("Domestic Happiness," 1891) was produced in the year after her second marriage (to the Italian mathematician, Pasquale del Pezzo, duke of Cajanello). Her dramatic method forms a connecting link between Ibsen and Strindberg, and its masculine directness, freedom from prejudice and frankness won her work great esteem in Sweden. Her last book was a biography (1892) of her friend Sofia Kovalevskaya, by way of introduction to Sonya's autobiography. An English translation (1895) by Annie de Furuhjelm and A. M. Clive Bayley contains a biographical note on Fräu Edgren Leffler by Lily Wolffsohn, based on private sources.