Кіріспе
The Rock and Roll Trio - 1950 жылдары Мемфисте (Теннесси штаты) құрылған американдық рок-н-ролл тобы. Олар "Джонни Бернет және рок-н-ролл триосы" және "Джонни Бернет триосы" деп те белгілі болды. Трионың мүшелері Дорси Бернетт, оның інісі Джонни және досы Пол Берлисон болды. Дорси мен Джонни Бернет екеуі де Мемфистің тумасы, 1932 және 1934 жылдары туылған. Пол Бурлисон 1929 жылы Теннесси штатының Браунсвилл қаласында дүниеге келді, бірақ 1937 жылы отбасымен Мемфиске көшіп келді.
Құрылу
Бернет ағайындылары әуесқой боксшылар болды және "Алтын қолғап" чемпиондары атанды. 1949 жылы Дорси Мемфистегі әуесқойлық бокс турнирі кезінде "Алтын қолғап" чемпионы Пол Бурлисонмен кездесті. Екі досы берік достар болды, және осы достық арқылы Бурлисон Джонни Бернеттпен танысты. Үшеуі де музыкаға қызығушылық танытты, ал 1951 жылы олар Мемфистің шетіндегі төңіректегі түнгі клубтарда үшеу ретінде де, басқа топтардың бір бөлігі ретінде де ойнай бастады. Бұл алғашқы күндері олар кантри мен блюграсс араласқан, котонпач блюзбен ластанбаған. Мемфис пен оның айналасындағы хонкитонктарда трио көбінесе оптимистік кантри мен блюз ойнайтын, сондықтан меценаттар 1940-1950 жылдардағы боп пен джиттербагты орындайтын музыкаға ие болды, ол сол кезде танымал болды, ал кейіннен рок-кабилли деп аталатын дыбыс, олар 1956 жылғы Coral Records альбомында жетілдірілді. Джонни мен Дорси Бернет 1953-54 жылдары Мемфис қаласының орталығындағы Гудвин институтының аудиториясында әр сенбі сайын кешке өткізілетін жергілікті сахналық шоу - "Сабанда түнгі джамборе" атты алғашқы орындаушылар болды. Шоудың негізін 1930-1940 жылдары танымал радио жұлдызы болған Джо Мануэль құрды. 1952 немесе 1953 жылы олар топ құрды. Бёрлисон бас гитарада ойнады, Дорси бас-гитарада ойнады, ал Джонни ритм-гитарада ойнады және вокалдық жетекшілікті қолға алды. Кейде оларға сталь гитарисі Альберт Весково мен скрипкашы Томми Сили қосылды. Осы уақыт аралығында топ "Ритм Рейнджерс" деп аталатын. Миссисипи штатының Боунвилл қаласындағы Вон театрының қазіргі плакаты, ол Диксиленд Джамбореесін жарнамалаған, шоттың жоғарғы жағында Джонни Бернетт және оның Ритм Рейнджерлері және оны Мемфис штатының Теннеси штатындағы VON әнші ретінде сипаттайды. Бұл жобада екінші орынды Теннесси штатының Нэшвилл қаласынан келген "Жалпынан оралған" деп сипатталған Хейден Томсон және оның "Оңтүстік Мелодиялық жігіттері" алады. және Эрнест Табб Джэмбори.
Ерте кездері
Үштік Томми Сили мен Альберт Весковомен бірге Буунвиллдегі Вон театрында алғашқы жазба сессиясын өткізді, ол Бернеттерді және басқа да таланттарды қаладан тыс жерге орналастырды. Вон үшін де жазған Хейден Томпсон лейблдің театрмен байланысы жоқ екенін мәлімдеді. Музыкалық жазушы Адам Коморовский, лейбл иесі Сэм Томас лейблге театрдың есімі берілгенін айтады. Сеансты ұйымдастыруға және оның ақысын төлеуге топты басқаруға ниетті болған Эдди Бондтың әкесі Билл Бонд қатысты. Жазбаларды айырбастау No 26 деген мақаласында бұл сеансты Бадди Бэйн, Миссисипи штатының Коринт қаласында дискоджей және орындаушы ұйымдастырғаны және оны орындағаны айтылған. Олардың алғашқы синглі "You're Undecided" (олардың рок-кабилли стиліне деген алғашқы белгісі) "Go Mule Go" (Von 1006) деген әнмен бірге Джонни Бернетт атымен жарық көрді. Ол 200 данадан аз сатылды. Бұл синглдің шыққан жылы туралы келіспеушіліктер бар. Гиннестің рок жұлдыздарының кітабында 1953 жыл деп жазылған, бірақ басқа деректерде 1954 жыл, ал басқалары 1955 жылдың қарашасы деп айтылған. Үштік Sun Records үшін сынақтан өтті, бірақ Сэм Филлипс оларды қабылдамады, өйткені олар Элвис Преслиге ұқсайды. Алайда, бұл тыңдаудың өткізілген-отырмағаны әлі де дау-дамайға айналған. Дорси Бернетт Sun-ға демо-сессия жаздырғанын мәлімдеді. Ол: "Біз Сэм Филлипске бірнеше әнді алып бердік, бірақ ол оларды қабылдамады, бірақ олар өте жақсы емес еді". Теледидар радиосының "Қараңғы" мақаласында Джонни Бернетт Дорси екеуінің Sun Records компаниясына прослушивание бергенін және скрипкашының көпірі сынғанда көшеге қуылғандығын еске алды. Мұндай аудиттің ешқандай таспасы табылған жоқ, бірақ бұл Сэм Филлипстің таспалардан жазбаға бейім екендігімен түсіндірілуі мүмкін. Алайда, одан да маңыздысы, Бурлисон кейіннен топтың Sun-те сынаққа қатыспағанын айтып, "Go Mule Go" жаздыру кезінде орын алған скрипкашының көпіріндегі оқиғаны еске алды. Егер олар бұлай етпесе, олар KWEM-тің тұрақты клиенттерінің бірі болды. Үштік 1956 жылға дейін жай ғана бос жиынтық болғандықтан, Бёрнетс Бурлисонсыз Sun-те сынақтан өткен болуы мүмкін. Бұл туралы деректердің қайсысы әртүрлі. Кейбіреулер 1954 жылы деп болжайды, бірақ басқалары оны 1956 жылдың басында Дорси мен Джонни Бернетттің қатысуымен өткізді. 1954 жылдан 1956 жылдың ақпанына дейін трио Теннесси штатының Миддлтон қаласындағы Hideaway клубында Doc MacQueen Swing Band тобымен бірге ойнады. Топпен жұмыс істеумен қатар, олардың өздерінің үзіліс орны болды, ал 1956 жылға қарай үштік Мемфисте және оның айналасында мықты беделге ие болды. Алайда бұл сеанстардан түскен табыс олардың өмір сүруіне жеткіліксіз болды, сондықтан үшеуі де күндізгі жұмыс істеді. Пол Бурлисон да, Дорси Бернетт те Crown Electric Company компаниясында жұмыс істеді, олар кезекпен жолшы және шәкірт электрші болды, ал Джонни бірнеше жұмыс істеді, соның ішінде бірі ыдыс-аяқ пен техниканы есіктен есікке сату, екіншісі Репо адам және сонымен қатар Миссисипи өзенін қиып өтетін баржаларда палубада жұмыс істеді. 1956 жылдың ақпан-наурызында Пол Бурлисон мен Дорси Бурнетт Crown Electric компаниясынан жұмыстан шығарылды. Олар екеуіне де тұрақты жалақы төлеу керек болғандықтан, олар Нью-Йоркке барып, электриктер одағы арқылы жұмыс табуды ойлады. Пол Бурлисон кейіннен "олар жұма және сенбі күндері түнде Hideaway-те төленетін ақшаға жалғыз өмір сүре алмады. Сондықтан біз Мемфистегі жағдай жақсарғанша, олар Нью-Йоркке барып, біраз уақыт жұмыс істейтін болады деп ойладық ". Олар бұл туралы әйелдерімен және басқа да отбасы мүшелерімен сөйлескеннен кейін, үш адам Нью-Йоркке көптеген жылдар бойы Солтүстік-шығыста болған ең ауыр қарлы дауылдардың бірі арқылы жүрді. Олар Доктор Маккуинге өздерінің көшіп бара жатқанын хабарлау үшін Браунсвиллге қысқа уақыт тоқтады. Маккуин: "Егер сіз үлкен жетістікке қол жеткізсеңіз, маған хабарлаңыз" деп айтқан. Нью-Йоркке келгенде, олар YMCA-да бөлме алып тұрды. Пол мен Дорси электрші болып жұмыс істей бастады, ал Жонни киім тігу бөлімінде жұмыс істеді. Олар сәрсенбі күні кешке Тед Мактың "Аматорлық сағаты" байқауының прослушивания туралы біліп, шоу-бизнестің үміткерлерінің қатарына қосылды. Элвис Пресли 1956 жылдың қаңтар айының соңында ғана үлкен жетістікке жеткен еді, ал Мактың аудиторлық ұжымындағы біреу Бернеттер мен Бурлисон бір нарыққа жетуі мүмкін деп ойлады. Олар шоуға тез қатысып, ABC телеарнасының бүкіл елдегі желісіне тарады. Олар 1956 жылдың сәуір және мамыр айларында үш рет жеңіп, 9 қыркүйекте финалистердің турнесіне қатысып, оларды...
opposite to that of Elvis Presley's first appearance at the Ed Sullivan Show which was also beamed live from Los Angeles, and capturing the highest share in the history of US television, an 82.6%, which meant the finals of the Arthur Godfrey Show were seen by less than 5 million viewers. A newspaper clip on the day after their third win on the Ted Mack Show referred to them as "the Rock and Roll Boys from Memphis". Between their second and third appearances, they were spotted by Bill Randle, who was a disc jockey on WERE, Cleveland. Randle telephoned his friend Henry Jerome, who was a band leader at the Hotel Edison at the time, and he told Jerome to watch the trio's next appearance on television. Jerome was impressed by what he saw that he contacted the Burnettes and Burlison and signed them to a management contract. He got Johnny a daytime job as an elevator operator at the Hotel Edison and moved the trio there from the YMCA. He secured a contract for the trio with GAC (General Artist Corporation) and with the Coral division of Decca Records. Paul Burlison was to say later that he believed that they made a mistake by signing with Coral Records. "Capitol Records was after us, ABC Paramount, Chess and Decca," Burlison remembered. "I wanted to go to Capitol but they said it didn't matter, a hit record would make us rich." It was at this time that the Burnettes and Burlison formally adopted the name of the Rock and Roll Trio. This was something of a compromise, which was reached after Johnny's suggestion of the Burnette Brothers had been countered by Burlison's suggestion of the Burlison Brothers. They had already rejected the name, the Rock and Roll Boys from Memphis. Jerome also set up a corporation called Pajad (PA ul, J ohnny A nd D orsey) Enterprises in which the proceeds of their earnings were to be split equally for five years. Jerome placed the boys on salary and he would later cut himself in for composer's royalties on some of the tunes, working under the pseudonym of Al Mortimer. After signing with Coral, the Rock and Roll Trio were placed with A & R director Bob Thiele, who took them to the Pythian Temple in New York City for their first recording session. The Pythian Temple was where Bill Haley & His Comets had cut "Rock Around the Clock". The first session was held on 7 May 1956, and before the session began, Johnny, Dorsey and Paul were surprised to find the 32 piece Dick Jacobs Orchestra sitting in the studio. They were to be paid the union scale of $41.25 each to sit and watch the Rock and Roll Trio perform their original rockabilly tunes. Only the drummer, Eddie Gray, who had his own group called Eddie Gray and the Commanders, was used on the sessions. The session began with "Shattered Dreams", which was a George Motola tune. The Rock and Roll Trio did not feel comfortable with it, and the results were considered unsuitable for commercial release. Bob Thiele had, however, listened to the early Carl Perkins and Elvis Presley recordings, and he talked to the boys about creating their own sound. He had decided that a sound awash in treble would be the key to success. He told Burlison to turn up the treble on the amp, which created a pinched, stinging tone to Paul's lead guitar. The rest of the session produced four songs, "Midnight Train", "Tear It Up", "Oh Baby Babe" and a reprise of the old Von cut "You're Undecided". On May 26, 1956, Coral released the Trio's first single "Tear It Up" backed with "You're Undecided" (Coral 61651), and they jumped into Dorsey's 1955 Ford for appearances on Dick Clark's American Bandstand, Steve Allen's Tonight Show and Perry Como's Kraft Music Hall. They were on their way as a touring act and ready to bring rockabilly into American homes. The record sold strongly in many markets, becoming a hit in Boston and Baltimore, but it failed to make the national charts. With only one single left in the can, Coral rushed Johnny, Paul and Dorsey back into the studio, but this time it was to be in Owen Bradley's Studio at 804 16th Avenue South, Nashville, Tennessee, from July 2–5, 1956 and teamed up with Buddy Harman on drums for the full session and the great Grady Martin on guitar for July 5. These sessions were judged to have been enormously successful, and on August 4, 1956, Coral released a second single: "Midnight Train" backed with "Oh, Baby Babe" (Coral 61675). This again failed to make the national charts, and without a hit record, the trio needed to play live dates in order to promote themselves and more particularly to earn money. During the summer of 1956, they toured with Ted Mack's Touring show and with Carl Perkins and Gene Vincent. On September 9, 1956, they appeared on the final of the Ted Mack Original Amateur Hour at Madison Square Garden, where amongst other songs, they played "Tear It Up" and "Hound Dog". As a result of this appearance, on October 13, 1956, Coral issued their third single, "The Train Kept A Rollin'" backed with "Honey Hush" (Coral 616719), but again, it failed make the national charts. Having used a drummer on their Nashville recording sessions, it was decided to add a drummer to their line up. When the Trio told Carl Perkins that they were looking for a drummer, Perkins recommended his cousin Tony Austin, who had played a few dates with him around their hometown of Jackson, Tennessee, before he had recruited W. S. Holland. Following Perkins' recommendation, the Burnettes swung through to pick him up, and Austin became part of the group. After Austin was hired, Henry Jerome started billing the group as Johnny Burnette and the Rock and Roll Trio on live dates. This name was used on their first two singles, and on their third single they were known as The Johnny Burnette Trio. Dorsey was incensed by this as he had taken the lead on a few songs, including "Sweet Love On My Mind", "My Love You´re A Stranger" and "Blues Stay Away From Me". He wanted to retain the more democratic name Rock and Roll Trio despite the fact that the group was now a quartet. The band was constantly on the road, completing what seemed to be an endless stream of one night stands in order to cover their living expenses. This exhausting regime led to squabbles, which were exacerbated by lack of chart success. These squabbles finally came to a head at a gig in Niagara Falls in the Fall of 1956, where, after a fight, Dorsey quit the group and handed back his band uniform. This happened a week before the Trio were due to appear in Alan Freed's movie Rock, Rock, Rock.
Жаңа құрам
Бурлисон мен Джонни Бернет Дорсидің орнына Элвис бассысының інісі Билл Блэкті шақырды. Паджад корпорациясының қалдықтары Блэкке акустикалық бас сатып алып, оны жалақыға орналастырды. Ол топқа фильмдегі өз орнында түсірілу үшін кірді, онда олар "Жалғыз пойыз (Жалғыз жолмен) " ойнады. Фильмнің түсірілуімен тұспа-тұс келген төртінші Coral сингл "Lonesome Train (On A Lonesome Track) " "I Just Found Out" (Coral 61758) "мен бірге 1957 жылы 5 қаңтарда Джонни Бернетт триосы атымен жарық көрді, бірақ топтың бұрынғы релиздері сияқты, ол кестеге кіре алмады. Осы аралықта Дорси Мемфиске оралып, өзін соль гитарист және бассист ретінде тапты, ал ритм гитара мен вокалға ауысты. Олар өздерін Дорси Бернет және рок-н-ролл триосы деп атайды, олар қысқа уақыт бойы оңтүстікте турнеге шығып, кейін оны тоқтатты. Бұрынғы сәтсіздіктеріне қарамастан, Корал рок-н-ролл триосының коммерциялық болашағына әлі де сенетін сияқты, тіпті олардың жаңартылған құрамымен де. 1957 жылы 22 наурызда олар Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Брэдли студиясында трионың соңғы жазба сессиясын ұйымдастырды. Алайда бұл жағдайда бұл жұмыста қатысқан қызметкерлердің кім екені күмәнді. Адам Коморовскийдің айтуынша, Дорси келісімшарт бойынша міндетті болғандықтан, осы сессияға қатысуға мәжбүр болды. Showtime Magazine журналының Колин Эскотт қолданған дискографиясына сәйкес, Дорси, Джонни және Пол осы сессияға қатысты. Нэшвилл сессиясының контрабассисі Боб Мурдің айтуынша, Дорси мен Полдың орнына өзі және Грейди Мартин келді. 1957 жылғы сессиялар қазіргі заманғы Нэшвилл дыбысына сәйкес келеді және Нью-Йоркте жазылған трионың 1956 жылғы сессияларында шығарылған рок-кабилли қарқыны жоқ, содан кейін Нэшвилл 1956 сессиялары. Алайда француз зерттеушілері Жиль Виньяль мен Марк Алесина сессияда тек Джонни Бурнетті ғана қамтитын дискография шығарды. Олардың айтуынша, Бернетт акустикалық гитарада ойнап, ән шырқаған, ал Томас Грейди Мартин электр гитарында, Боб Л. Мур струндық бас аспапта және Фаррис Курси домбырада ойнаған. Бұл сессияда "Touch Me", "If You Want Enough", "Butterfingers" және "Eager Beaver Baby" атты төрт трек шығарылды. Элвис пен Джорданайрдан үлгі алып, Оуэн Брэдли "Butterfingers" және "If You Want It Enough" атты екі ән үшін вокалдық топты құрастырды. Сессиядан кейін Бернетт пен Трио Джин Винсентпен гастрольге шықты, ал жарияланған фотосуреттерде Джин Винсентпен бірге тек Джонни Бернетт, Пол Бурлисон және Джонни Блэк пайда болды. 1957 жылы 20 мамырда Coral "Touch Me" (Coral 61829) әндерімен "Eager Beaver Baby" атты бесінші синглін шығарды, ал 1957 жылы 2 қыркүйекте "Drinking Wine, Spo Dee O Dee" әндерімен "Butterfingers" (Coral 61869) әндерімен алтыншы синглін шығарды. Екі жағдайда да бұл синглдер Джонни Бернетт атымен шығарылды, бірақ бұл релиздердің ешқайсысы жарнамада жетістікке жетпеді. Сондай-ақ 1957 жылы Coral 10 "LP шығарды, ол Джонни Бернетт және Рок-н-ролл триосы (Coral CRL 57080) деп аталды. Ол олардың алғашқы "Tear It Up" синглін қамтыған жоқ.
Бөліну
1957 жылдың күзінде трио жетіспеушілігінен көңілі қалды, олар бір түнде бір түнде толғанды, сондықтан олар бөлінуді шешті. Бернет ағайындылары Калифорнияға көшіп барып, өздерінің сәттілігін сынап көруге шешім қабылдады. Пол Бурлисон оларға қысқа уақытқа қосылды, бірақ Мемфиске оралып, музыка бизнесін тастап кетуге шешім қабылдады. Егер "Барнетс" "Бёрлисонның" үлгісіне еліктесе, онда "Рок-н-ролл триосы" 1950 жылдардың ұмытылған тобынан басқасы болмас еді. The Burnette Brothers 1958 және 1959 жылдары әнші-күйші ретінде табысты болды, ал 1960 және 1961 жылдары соло әртістері ретінде олардың жеке, бірақ әртүрлі табыстары топтың естелігін тірі ұстауға көмектесті. Бұл жетістік Coral-тың тағы бір сингл шығаруына әкелді. 1960 жылы сәуірде Джонни Бернетттің Liberty Records-та сололық орындаушы ретінде жетістіктерінен кейін Coral Johnny және Dorsey Burnette деген атпен "Blues Stay Away From Me" әнін "Midnight Train" (Coral 62190) әндерімен бірге шығарды. Алайда бұл рекорд, оның алдыңғылары сияқты, кестеге кіре алмады. 1960 жылдары рок-н-ролл триосына деген құрметімен "Битлз" және "Ярдбирдс" сияқты топтардың атақ-даңққа ие болуымен топқа деген қызығушылық қайта жанды. The Beatles "Lonesome Tears In My Eyes" және "Honey Hush" әндерін концерттерде және BBC радиосында қайтара жазды. The Yardbirds, Джефф Бек пен Джимми Пейдж топтың құрамында болған кезде, "The Train Kept A Rollin" әнін және "Stroll On" әнін қайта жазды. "Stroll On" 1966 жылы Микеланджело Антонионидің "Blow Up" фильмінде көрсетілген. Британдық пираттық радио ди-джей Майк Рейвен 1957 жылы шыққан трионың түпнұсқалық LP-ін тіркеді, бұл Decca-ны оны 12 "LP ретінде қайта шығаруға итермеледі. 1970 жылы олардың 1956-1957 жылдардағы көп бөлігін қамтыған "Tear It Up" атты екінші LP-і жарық көрді.
Аяқталуы
Джонни Бернетт 1964 жылы тамызда Калифорниядағы Клир-Лейкте қайық апатынан қайтыс болды, ал Дорси ән жазуды жалғастырды және осы салада табысты болды. Ол сондай-ақ өнер көрсетуді жалғастырды және 1979 жылы тамызда жүрек соғысынан қайтыс болғанға дейін 1970 жылдары 15 кішігірім хитпен АҚШ-тың кантри-паратына жетті. Дорсидің өлімі Пол Бурлисонды 1980-ші жылдары музыка сахнасына қайта оралуға итермелеген болуы мүмкін, алдымен Джонни Блэк пен Тони Остин рок-н-ролл триосының рекреациясында. 1997 жылы ол өзінің алғашқы жеке альбомын шығарды Train Kept A Rollin Sweetfish Records-те The Rock and Roll Trio-ға құрмет көрсету ретінде. ЛП-де он бір трек бар, оның үшеуі, "Train Kept A Rollin'", "Lonesome Tears in My Eyes" және "Lonesome Train (on a Lonesome Track) " Рок-н-Ролл Трионың 1957 жылғы алғашқы альбомында болды. Қосымша музыканттар арасында Рокки Бернетт (Джоннидің ұлы) және Билли Бернетт (Дорсидің ұлы) болды. Бёрнет ағалармен триодан кейінгі қарым-қатынасы туралы сұрағанда Пол Бурлисон келесідей пікір білдірді: "Джоннимен қысқа турнеден кейін бір жыл өткен соң, мен бір күні көлігімді жөндеуде едім, әйелім мені телефонға шақырды. Ол Дорси еді, ол маған Джонни Сан-Францискодан 109 миль (175 км) қашықтықтағы көлге түсіп кеткенін айтты. Ол мені сонда шақырды, мен түнгі рейске отырып, сол жаққа кеттім. [ ] Біз барлық қиындықтар болғаннан кейін тым жақын болған жоқпыз, Джонни екеуміз өте жақын болдық. Содан кейін Дорси екеуміз 1979 жылы қайтыс болғанға дейін бір-бірімізбен сөйлеспейміз". Пол Бурлисон 2003 жылы 27 қыркүйекте Миссисипи штатының Хорн-Лейк қаласында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Рок-н-ролл триосының алғашқы үш мүшесінің жанрға қосқан ізашарлық үлесі Роккабилли даңқ залы мен Мемфис музыка даңқ залымен танылды.