Calves' Head Club

Кіріспе

"Балдар бас клубы" Англия королі Карл І-нің есімін мазақтау үшін құрылған. Он жетінші ғасырдың аяғында клуб туралы және оның 30 қаңтарда, Карл І-нің бас кесу арқылы өлім жазасына кесілуінің мерейтойында өткен жылдық жиналысы туралы аңыздар басылымдарда тарай бастады. Клубты кейіннен Англия шіркеуіне қосылған Сэмюэл Уэсли атаулы кітапта атап өткен. Ол "Ауылдың діни қызметкерінің Лондондағы досына жазған хатында" (1703) жеке академияларда диссиденттердің білім алуы туралы жазған. Уэсли 1693 жылы жиналысқа қатысқанын мәлімдеді, онда қарсыластар Карл І-нің есіне тіл тигізді, "олардың бұзаулардың бас клубы туралы сөз сөйледі" және "Олар келесі бұзаулардың бас мейрамында салқын пирогты үстелге, тірі мысықпен немесе қоянмен бірге ұсынды және олар өздерінің монархияны жақсы көретін және бұл туралы ештеңе білмейтін компанияның біреуін қоюға тырысты. Ескі мысық! "Құрметке орай, жақсы ескі себеп, және олардың махаббатын көрсету үшін, одақ. " Уэслидің өмірбаянын жазған Генри Д. Рэк былай деп түсіндіреді: "Бұл, әдетте айтылғандай, Calve's Head Club деп аталатын кездесу емес, оның беделі кез келген жағдайда торилік пропагандаға көп қарыз болуы мүмкін. Бұл басылымның уақыты өзгеше пікір білдірушілерге, әсіресе олардың академияларына жасалған қазіргі шабуылдарды күшейту үшін белгіленген". Calves' Head клубы туралы үгіт-насихаттың негізгі көзі, кем дегенде, Тори симпатиясы бар Эдвард Уордтың (1667-1731) жазған танымал еңбегі болды. Calves Head клубының құпия тарихы немесе Республикашыл маскасыз, онда Calves Head батырларының діні толықтай көрсетілді. Қазір жарияланып отыр, бұл біздің арамызда әлі де бар белгілі бір партияның тыныштанбайтын, қатал рухын көрсету үшін, олар шіркеу мен мемлекеттегі қазіргі құрылымды құлатқанша ешқашан қанағаттанбайды. Бұл еңбек 1703 жылы жарық көріп, 1703 және 1721 жылдар аралығында он бес рет қайта басылды. "Мен хабарландым", - деп баяндады баяндамашы, "Сырлы тарихқа" сәйкес, тойдан кейін "антиф" әндері айтылған кезде "Эикон Базилик" ("Саралық портрет", деп есептеледі) көшірмесі өртелді. Бір жас бұқаның бас сүйегі шарапқа немесе басқа бір араққа толы болды, ал мүшелері "Тиранды өлтіріп, өз елін оның еріксіз билігінен құтқарған қадірлі патриоттардың қастерлі естелігіне" тосты. Британ энциклопедиясының он бірінші басылымы бойынша, клуб 1734 жылға дейін сақталды, сонда тамақтанушылар жақсы дәмге қарсы наразылық тудырған халықтық наразылықтан кейін бұзылды, ал содан кейінгі тәртіпсіздік кездесулерді түпкілікті тоқтатты.

The Calves Head Club was purportedly established to ridicule the memory of Charles I of England. Toward the end of the seventeenth century, rumours began circulating in print about the club and its annual meeting held on 30 January, the anniversary of the execution of Charles I by beheading. The club is mentioned by Samuel Wesley, a dissenter who later conformed to the Church of England, in the anonymous A Letter from a Country Divine to his Friend in London Concerning the Education of Dissenters in their Private Academies (1703). Wesley claimed to have attended a meeting in 1693 where dissenters blasphemed the memory of Charles I, "discoursing of their Calves head Club" and a "Design they had at their next Calves Head Feast, to have a Cold Pye serv'd on the Table, with either a Live Cat or Hare and they had contriv'd to put one of their Company who lov'd Monarchy, and knew nothing of the matter, to cut it up; whereupon, and on the leaping out of the Cat or Hare, they were all to set up a Shout, and cry, Haloo! Old Puss!—to the Honour of the Good Old Cause, and to shew their affection to a Commonwealth." Wesley's biographer Henry D. Rack comments, "It was probably not, as is usually claimed, a meeting of the so called Calve's Head Club, whose reputation in any case may owe much to tory propaganda. Publication was timed to reinforce the current attacks on dissenters and especially on their academies." The main source for propaganda concerning the Calves' Head Club was the popular work written at least in some part by Tory sympathizer Edward Ward (1667–1731), The secret history of the Calves Head Club, or The Republican unmasqu'd, wherein is fully shewn the religion of the Calves Head heroes, in their anniversary thanksgiving songs on the thirtieth of January, by them called anthems; for the years 1693, 1694, 1695, 1696, 1697. Now published, to demonstrate the restless, implacable spirit of a certain party still among us, who are never to be satisfied till the present establishment in church and state is subverted. The work was published in 1703 and reprinted fifteen times between 1703 and 1721. "I was inform'd," the narrator relates,

According to The Secret History, after the banquet a copy of the Eikon Basilike (the "Royal Portrait", supposedly printed from the diary of Charles I) was burned while "anthems" were sung. A calf's skull was filled with wine or another liquor and members toasted "The Pious Memory of those worthy Patriots that had kill'd the Tyrant, and deliver'd their Country from his Arbitrary Sway". According to the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, the club survived till 1734, when the diners were mobbed owing to the popular ill feeling which their outrages on good taste provoked, and the riot which ensued put a final stop to the meetings.