Уильям Хейли: Рок-н-роллдың пионері (1925–1981)

Кіріспе

Американдық рок-н-ролл музыкасының иесі (1925–1981)

Уильям Джон Клифтон Хейли (6 шілде 1925 – 9 ақпан 1981) – американдық рок-н-ролл музыканты. Ол көптеген адамдар тарапынан 1950-ші жылдардың басында «Билл Хейли және оның кометалары» тобымен және «Rock Around the Clock», «See You Later, Alligator», «Shake, Rattle and Roll», «Rocket 88», «Skinny Minnie» және «Razzle Dazzle» сияқты миллиондаған тіркеме сатылған хиттерімен осы музыка түрін кеңінен танымал еткені үшін мақталады. Хейли әлем бойынша 60 миллионнан астам пластинка сатқан. 1987 жылы ол қаза болғаннан кейін Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір және мансап

Хейли 1925 жылғы 6 шілдеде Мичиган штатының Хайленд-Парк қаласында дүниеге келді. 1929 жылы төрт жасар Хейлиге ішкі құлаққа жасалған операция кезінде көру нерві зақымданып, ол өмірінің соңына дейін сол көзінен айырылды. Ол сол көзіне назар аудару үшін оң көзінің үстіне танымал иілген шашын (kiss curl) жасады, бірақ бұл оның «фишкасына» айналып, танымалдығын арттырды. Ұлы депрессияның Детройт аймағына тигізген әсерінен оның әкесі отбасын Пенсильвания штатының Бетел қалашығына көшірді. Хейлидің әкесі Уильям Альберт Хейли (1900–1956) Кентуккиден шыққан, банджо мен мандолинада ойнаған, ал анасы Мод Грин (1895–1955) Англияның Ланкашир графтығындағы Ульверстон қаласынан шыққан, классикалық білімі бар, техникалық жағынан дамыған клавиштерде ойнаушы болды. Хейли картондан жасалған гитарасын көргенде, ата-анасы оған нағыз гитара сатып бергенін айтады. Оның алғашқы өнер көрсетулерінің бірі 1938 жылы Бетелдің жасөспірімдер бейсбол командасының ойын-сауық шарасында болды, онда ол 13 жасында гитарада ойнап, әндер шырқады. 1956 жылы шыққан Decca фирмасының «Rock Around the Clock» альбомына қоса берілген анонимді жазбаларда Хейлидің ерте өмірі мен мансабы былай сипатталған: «Билл Хейли он бес жасқа толғанда [шамамен 1940 жыл] гитарасымен және аз-маз мүліктерімен үйден шығып, даңқ пен байлыққа қадам басты. Келесі бірнеше жыл, осы оқиғаны ертегідей жалғастыратын болсақ, қиыншылыққа толы, кедейлікте өтті, бірақ пайдалы тәжірибелермен қатар келді. Күнде бір рет тамақтану және басқа да көркем жаттығуларды үйренуден басқа, ол ашық аспандағы саябақта шоуда жұмыс істеді, оны қабылдайтын кез келген топпен ән шырқады, йодль жасады және көшпелі медициналық шоуда жұмыс істеді. Соңында ол Коннектикут штатының Хартфорд қаласында болған кезде «Down Homers» деп аталатын танымал топпен жұмыс істеді. Одан кейін ол барлық табысты адамдардың белгілі бір уақытта өз ісінің басшысы болуы керек екенін түсініп, содан бері өзінің ісін өзі басқарып келеді». Бұл жазбаларда оның алғашқы тобы, «The Four Aces of Western Swing» туралы ештеңе айтылмаған. 1940 жылдары Хейли Америкадағы ең үздік ковбой йодлерінің бірі саналды, оны «Silver Yodeling Bill Haley» деп атады. Бір дереккөзге сәйкес, Хейли «The Rambling Yodeler» деген атпен «The Saddlemen» кантри тобында мансабын бастаған. Альбомның жазбалары былай аяқталады: «Билл Хейли алты жыл бойы Пенсильвания штатының Честер қаласындағы WPWA радиостанциясының музыкалық директоры болды және осы кезеңде өзінің жеке тобын басқарды. Бұл топ сол кезде Билл Хейлидің Saddlemen тобы деп аталды, бұл олардың қатал батыс стиліне деген бейімділігін көрсетеді. Олар Филадельфия маңындағы клубтарда және радиода ойнауды жалғастырды, ал 1951 жылы Филадельфиядағы Эд Уилсонның Keystone Records студиясында алғашқы жазбаларын жасады». Содан кейін топ Дейв Миллердің Holiday Records фирмасымен келісімшарт жасады және 1951 жылдың 14 маусымында Saddlemen тобы Delta Cats тобының «Rocket 88» әнін орындады.

Haley was born July 6, 1925, in Highland Park, Michigan. In 1929, the four year old Haley underwent an inner ear mastoid operation which accidentally severed an optic nerve, leaving him blind in his left eye for the rest of his life. It is said that he adopted his trademark kiss curl over his right eye to draw attention from his left, but it also became his "gimmick", and added to his popularity. As a result of the effects of the Great Depression on the Detroit area, his father moved the family to Bethel Township, Pennsylvania, when Bill was seven years old. Haley's father William Albert Haley (1900–1956) was from Kentucky and played the banjo and mandolin, and his mother, Maude Green (1895–1955), who was originally from Ulverston in Lancashire, England, was a technically accomplished keyboardist with classical training. Haley told the story that when he made a simulated guitar out of cardboard, his parents bought him a real one. One of his first appearances was in 1938 for a Bethel Junior baseball team entertainment event, performing guitar and songs when he was 13 years old. The anonymous sleeve notes accompanying the 1956 Decca album Rock Around the Clock describe Haley's early life and career: "When Bill Haley was fifteen [c. 1940] he left home with his guitar and very little else and set out on the hard road to fame and fortune. The next few years, continuing this story in a fairy tale manner, were hard and poverty stricken, but crammed full of useful experience. Apart from learning how to exist on one meal a day and other artistic exercises, he worked at an open air park show, sang and yodelled with any band that would have him, and worked with a traveling medicine show. Eventually he got a job with a popular group known as the 'Down Homers' while they were in Hartford, Connecticut. Soon after this he decided, as all successful people must decide at some time or another, to be his own boss again – and he has been that ever since." These notes fail to account for his early band, known as the Four Aces of Western Swing. During the 1940s Haley was considered one of the top cowboy yodelers in America as "Silver Yodeling Bill Haley". One source states that Haley started his career as "The Rambling Yodeler" in a country band, The Saddlemen. The sleeve notes conclude: "For six years Bill Haley was a musical director of Radio Station WPWA in Chester, Pennsylvania, and led his own band all through this period. It was then known as Bill Haley's Saddlemen, indicating their definite leaning toward the tough Western style. They continued playing in clubs as well as over the radio around Philadelphia, and in 1951 made their first recordings on Ed Wilson's Keystone Records in Philadelphia." The group subsequently signed with Dave Miller's Holiday Records and, on June 14, 1951, the Saddlemen recorded a cover of the Delta Cats "Rocket 88".

Билл Хейли және оның кометтері

1952 жылы Еңбек күні демалысында Saddlemen тобы Bill Haley with Haley's Comets деп қайта аталды. Атаудың шабыты – Хале атындағы кометаның ресми айтылуы деп есептелетін нәрсе болды және оны WPWA радиостанциясының бағдарлама директоры Боб Джонсон ұсынды, онда Билл Хейли сағат 12:00-ден 13:00-ге дейін тікелей эфирде радио бағдарламасын жүргізді. 1953 жылы Хейлидің "Crazy Man, Crazy" әні (Хейли мен оның бас-гитарисі Маршалл Лайтлдың бірлесіп жазған, бірақ Лайтл 2001 жылға дейін авторлық құқығын алмады) американдық хит-парадтарға еніп, Billboard тізімінде 12-орынға, Cash Box тізімінде 11-орынға көтерілді. Кейбір дереккөздер бұл тарихтағы алғашқы рок-н-ролл жазбасы екенін көрсетеді, бірақ роккабилли термині одан да дұрыс болуы мүмкін. Бұл ән шыққан кезде топтың аты "Кометтер" деп өзгертілді, ал бұрынғы "Saddlemen" атауы қолданылмады. 1954 жылы Хейли "Rock Around the Clock" әнін жазды. Бастапқыда ол орташа сәттілікке ие болды, Cash Box поп-синглдер тізімінде 36-орынға ие болды және тек екі апта ғана тізімде тұрды. Қайта шығарылғаннан кейін ән 1955 жылдың 9 шілдесінде бірінші орынға көтерілді. Хейли бұған дейін Big Joe Turner-дің "Shake, Rattle and Roll" әнімен (тағы бір ритм-энд-блюз кавер нұсқасы) әлемдік хитке ие болған, ол миллионнан астам дана сатылып, 1954 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияның сингл тізіміне енген алғашқы рок-н-ролл әні болды және алтын пластинка мәртебесіне ие болды. Ол түпнұсқаның элементтерін сақтады (бұл баяу блюз болған), бірақ оны кантри музыкасының элементтерімен (әсіресе, вестерн-свинг) жылдамдатып, ән мәтінін өзгертті. Хейли және оның тобы "Рок-н-ролл" деп аталатын музыканы кең аудиторияға таныстыруда маңызды рөл атқарды, бұл жанр бұрынғыда жасырын деп есептелген. "Rock Around the Clock" әні 1955 жылы Гленн Фордтың басты рөлде ойнаған "Blackboard Jungle" фильмінің тақырыптық әні ретінде пайда болғанда, ол сегіз апта бойы американдық Billboard тізімінің басына көтерілді. Бұл сингл көбінесе "рок дәуірі" мен оған дейінгі музыка индустриясы арасындағы шекара ретінде қолданылады. Billboard өзінің статистикалық есептеулерін 1890–1954 және 1955–қазіргі уақытқа бөліп көрсетті. Ән бірінші орынға көтерілгеннен кейін Хейли жаңа музыка стилін қабылдаған көптеген адамдардың арасында кең танымал болды. Әннің сәттілігімен бірге рок музыкасының дәуірі бірден басталды және Франк Синатра, Джо Стаффорд, Перри Комо, Бинг Кросби, Эдди Фишер және Пэтти Пейдж орындаған джаз және поп стандарттарының үстемдігі аяқталды. "Rock Around the Clock" әні Ұлыбритания мен Германияда миллионнан астам дана сатылған алғашқы пластинка болды. Билл Хейли және Кометтер тобы 1955 жылдың 31 мамырында Милтон Берл жүргізген Texaco Star Theater бағдарламасында NBC телеарнасында "Rock Around the Clock" әнін a cappella және иілгішпен синхрондалған нұсқада орындады. Берл әннің бірінші орынға шығатынын болжады: "Жоғарыға қарай бет алған ойын-сауықшылар тобы". Берл сондай-ақ әнге ән шырқады және би биледі, бұл шоудың барлық актерлерімен бірге орындалды. Бұл рок-н-ролл тобының ұлттық теледидардағы алғашқы қойылымдарының бірі болды және жаңа музыкалық жанрды әлдеқайда кең аудиториямен таныстырды. Билл Хейли және Кометтер тобы 1955 жылдың 7 тамызында CBS телеарнасында "Эд Салливан Шоу" американдық музыкалық әртүрлілік бағдарламасында алғашқы рок-н-ролл тобы ретінде пайда болды, бұл бағдарлама Коннектикут штатының Стратфорд қаласындағы Шекспир фестивалі театрынан тікелей эфирде берілді. Олар Франни Бичердің жетекші гитарада және Дик Ричардстың барабанда орындауымен "Rock Around the Clock" әнінің тікелей нұсқасын орындады. Топ 1957 жылдың 28 сәуірінде "Руди Рок" және "Қырық стакан кофе" әндерін орындап, шоуда екінші рет өнер көрсетті. Кейінірек 1957 жылы Хейли Еуропаға гастрольде болған алғашқы ірі американдық рок әншісі болды. Хейли 1950-ші жылдары "See You Later, Alligator" сияқты хиттерді жариялай берді және ол 1956 жылы "Rock Around the Clock" және "Don't Knock the Rock" атты алғашқы рок-н-ролл музыкалық фильмдерінде ойнады. Хейлидің жасы 30-ға толған, ал оның танымалдылығы АҚШ-та жас Элвис Преслиге жеңіліп қалды, бірақ ол 1960 жылдары Латын Америкасында, Еуропада және Австралияда үлкен танымалдылыққа ие болды. Билл Хейли және Кометтер тобы 1957 жылы екі рет ABC телеарнасында Дик Кларк жүргізген American Bandstand бағдарламасында пайда болды, 1957 жылдың 28 қазанында прайм-тайм бағдарламасында және 1957 жылдың 27 қарашасында күндізгі бағдарламада. Топ сондай-ақ Дик Кларктың Saturday Night Beechnut Show бағдарламасында, сонымен қатар The Dick Clark Show, Нью-Йорктан шыққан прайм-тайм телесериалында 1958 жылдың 22 наурызында және 1960 жылдың 20 ақпанында "Rock Around the Clock", "Shake, Rattle and Roll" және "Tamiami" әндерін орындады.

During the Labor Day weekend in 1952, the Saddlemen were renamed Bill Haley with Haley's Comets. The name was inspired by the supposedly official pronunciation of Halley's Comet and was suggested by Bob Johnson, program director at radio station WPWA where Bill Haley had a live radio program from 12:00noon to 1:00p. m. In 1953, Haley's recording of "Crazy Man, Crazy" (co written by Haley and his bass player, Marshall Lytle, although Lytle would not receive credit until 2001) hit the American charts, peaking at number 12 on Billboard and number 11 on Cash Box. Some sources indicate that this was the first rock and roll record in history, although rockabilly might be a more appropriate term. By the time this record was released, the group's name had been revised to using the term "Comets" instead of "Saddlemen". In 1954, Haley recorded "Rock Around the Clock". Initially, it was only a moderate success, peaking at number 36 on the Cash Box pop singles chart and staying on the charts for just two weeks. On re release, the record reached number one on July 9, 1955. Haley had already had a worldwide hit with "Shake, Rattle and Roll", another rhythm and blues cover in this case from Big Joe Turner, which went on to sell a million copies and was the first rock 'n' roll song to enter the UK Singles Chart in December 1954, becoming a gold record. He retained elements of the original (which was slow blues), but sped it up with some country music aspects into the song (specifically, Western swing) and changed up the lyrics. Haley and his band were important in launching the music known as "Rock and Roll" to a wider audience after a period of it being considered an underground genre. When "Rock Around the Clock" appeared as the theme song of the 1955 film Blackboard Jungle starring Glenn Ford, it soared to the top of the American Billboard chart for eight weeks. The single is commonly used as a convenient line of demarcation between the "rock era" and the music industry that preceded it. Billboard separated its statistical tabulations into 1890–1954 and 1955–present. After the record rose to number one, Haley became widely popular by those who had come to embrace the new style of music. With the song's success, the age of rock music began overnight and ended the dominance of the jazz and pop standards performed by Frank Sinatra, Jo Stafford, Perry Como, Bing Crosby, Eddie Fisher, and Patti Page. "Rock Around the Clock" was also the first record to sell over one million copies in both Britain and Germany. Bill Haley and the Comets performed "Rock Around the Clock" on the Texaco Star Theater hosted by Milton Berle on May 31, 1955, on NBC in an a cappella and lip synched version. Berle predicted that the song would go number one: "A group of entertainers who are going right to the top." Berle also sang and danced to the song which was performed by the entire cast of the show. This was one of the earliest nationally televised performances by a rock and roll band and provided the new musical genre with a much wider audience. Bill Haley and the Comets were the first rock and roll act to appear on American musical variety series the Ed Sullivan Show on August 7, 1955, on CBS in a broadcast that originated from the Shakespeare Festival Theater in Stratford, Connecticut. They performed a live version of "Rock Around the Clock" with Franny Beecher on lead guitar and Dick Richards on drums. The band made their second appearance on the show on Sunday, April 28, 1957, performing the songs "Rudy's Rock" and "Forty Cups of Coffee". Later on in 1957, Haley became the first major American rock singer to tour Europe. Haley continued to score hits throughout the 1950s such as "See You Later, Alligator" and he starred in the first rock and roll musical films Rock Around the Clock and Don't Knock the Rock, both in 1956. Haley was already 30 years old, and his popularity was soon eclipsed in the United States by the younger Elvis Presley, but continued to enjoy great popularity in Latin America, Europe, and Australia during the 1960s. Bill Haley and the Comets appeared on American Bandstand hosted by Dick Clark on ABC twice in 1957, on the prime time show October 28, 1957, and on the regular daytime show on November 27, 1957. The band also appeared on Dick Clark's Saturday Night Beechnut Show, also known as The Dick Clark Show, a primetime TV series from New York on March 22, 1958, during the first season and on February 20, 1960, performing "Rock Around the Clock", "Shake, Rattle and Roll", and "Tamiami".

Балалар

Хейлидің кем дегенде он баласы болды. Джон У. Хейли, оның үлкен ұлы, Хейлидің өмірбаяны «Sound and Glory» еңбегін жазды. Оның кіші қызы Джина Хейли – Техас штатында тұратын кәсіби музыкант. Скотт Хейли спортшы. Оның кіші ұлы Педро да музыкант.

Соңғы жылдары және өлімі

Хейли Литтл Ричард және Джерри Ли Льюис сияқты замандастарының жетістіктеріне жете алмады. Бір дерек бойынша, ол "атаққа деген сезімі қарама-қайшы болған, өте жасырын, созылмалы алкоголизмге және қиын қарым-қатынастарға ұшыраған" делінген. 1974 жылы BBC радиосына берген сұхбатында алкогольге тәуелді екенін мойындаған Хейли 1970-ші жылдарға дейін алкоголизммен күресіп келді. Дегенмен, ол және оның тобы 1950-жылдарға деген ностальгиялық қозғалыс пен еуропалық Sonet лейблімен жасалған тиімді келісімшарт арқасында танымал гастрольдік топ болып қала берді. 1979 жылдың 26 қарашасында Корольдік қойылымда Елизавета II патшайымға өнер көрсеткеннен кейін Хейли 1980 жылдың мамыр және маусым айларында Оңтүстік Африкада соңғы рет өнер көрсетті. Оңтүстік Африкаға сапары басталмас бұрын Хейлиде ми ісігі бар екені анықталды, сол себепті 1980 жылдың күзінде Германияға жоспарланған тур кейінге шегерілді. Дертке қарамастан, Хейли өміріне негізделген деректі фильм немесе автобиография жазу үшін материалдар жинауды бастады (мәліметтер әртүрлі), сондай-ақ Теннесси штатының Мемфис қаласында альбом жазуды жоспарлаған, бірақ ми ісігі оның мінез-құлқына әсер ете бастағаннан кейін Техас штатының Харлинген қаласындағы үйіне оралды. 1980 жылдың 25 қазанында жарық көрген неміс газеті Bild Хейлиде ми ісігі бар екенін хабарлады. Хейлидің британдық менеджері Патрик Малинн "Хейлидің ұрысып, ешкімді танымай қалғанын" айтты. Сондай-ақ, Хейлиді қараған дәрігер ісіктің операцияға келмейтінін мәлімдеді. Хейлидің жесірі Марта және жақын досы Хью Маккалум оның ми ісігі бар екенін жоққа шығарды. Марта мен достары Хейлидің енді саяхаттағысы келмейтінін және 1980 жылдың күзінде Германияға жоспарланған турға билет сатылымының нашар болғанын айтты. Маккалум: "Бұл менің сезімім, ми ісігі туралы ақпаратты тарату арқылы тур туралы әңгімелерді тоқтатып, көңіл жағдайына орайлы жағдай жасауға тырысты" деді. Өмірінің соңында Хейли достары мен туыстарына түнгі уақытта ұзақ, көбінесе монолог түріндегі қоңыраулар шалып, жартылай саналы түрде сөйледі. Оның бірінші әйелі "Ол сізге қоңырау шалып, өткен оқиғаларды еске алатын" деді. Биографияда Хейли үйінің терезелерін қара түске бояғаны туралы да айтылады. Оны үйіне келген досы жансыз жатқан күйде тапты, дереу полицияға хабарласты, Хейли оқиға орнында қайтыс болды. 75 адам қатысқан қаралы жиын болды.

Haley failed to achieve the level of success enjoyed by contemporaries such as Little Richard and Jerry Lee Lewis. According to one source, "he had conflicted feelings about fame, was extremely private, suffered chronic alcoholism, and troubled relationships". Having admitted to an alcohol problem in a 1974 radio interview for the BBC, Haley continued to battle alcoholism into the 1970s. Nonetheless, he and his band continued to be a popular touring act, benefiting from a 1950s nostalgia movement that began in the late 1960s and the signing of a lucrative record deal with the European Sonet label. After performing for Queen Elizabeth II at the Royal Variety Performance on November 26, 1979, Haley made his final performances in South Africa in May and June 1980. Just before the South African tour commenced, Haley was diagnosed with a brain tumor, and a planned tour of Germany in the autumn of 1980 was subsequently cancelled. Despite his illness, Haley started compiling notes for possible use as a basis for either a biographical film based on his life, or a published autobiography (accounts differ), and there were plans for him to record an album in Memphis, Tennessee, when the brain tumor began affecting his behavior and he returned to his home in Harlingen, Texas. The October 25, 1980, issue of German tabloid Bild reported that Haley had a brain tumor. Haley's British manager, Patrick Malynn, was quoted as saying that "Haley had taken a fit [and] didn't recognize anyone anymore." In addition, a doctor who examined Haley said that the tumor was inoperable. Haley's widow Martha, who was with him in these troubling times, denied he had a brain tumor, as did his close friend Hugh McCallum. Martha and friends related that Haley did not want to go on the road anymore and that ticket sales for that planned tour of Germany in the fall of 1980 were slow. McCallum said, "It's my unproven gut feeling that that [the brain tumor] was said to curtail talks about the tour and play the sympathy card." Haley made a succession of bizarre, mostly monologue late night phone calls to friends and relatives toward the end of his life in which he was semi coherent. His first wife has been quoted as saying, "He would call you and ramble, dwelling on the past " The biography also describes Haley painting the windows of his home black, He was discovered lying motionless on his bed by a friend who had stopped by to visit him. The friend immediately called the police and Haley was pronounced dead at the scene. Following a small funeral service attended by 75 people,

Құрмет және мұра

Хейли 1960 жылғы 8 ақпанда 6350 Голливуд бульвары бойынша орналасқан Голливудтың Даңқ аллеясында музыка индустриясына қосқан үлесі үшін жұлдыз алды. 1987 жылы Хейли Рок-н-ролл Даңқ залына қабылданып, ол қайтыс болғаннан кейін оның орнына ұлы Педро салтанатқа қатысты. The Comets тобы 2012 жылы ереже өзгергеннен кейін, қолдау көрсететін топтарды да қабылдауға рұқсат берілген соң, жеке топ ретінде Даңқ залына енді. Ән жазушылар Том Расселл мен Дейв Альвин Хейлидің өлімі туралы «Haley's Comet» әнімен музыкалық тұрғыда айтты, бұл ән Альвиннің 1991 жылғы «Blue Blvd» альбомында жарық көрді. Дуайт Йокам құрмет көрсету үшін әнге қосымша ән шырқады. 1954–1955 жылдардағы Хейлидің «Comets» тобының мүшелері 1980 жылдардың соңында қайта бірігіп, көп жыл бойы әлемдік аренада өнер көрсетуді жалғастырды. Олар 2004 жылы «Hydra Records» лейблы арқылы концерттік DVD шығарды, 2005 жылы Батыс Голливудтағы «Viper Room» клубында өнер көрсетті және 2006–2007 жылдары Брансон, Миссури штатындағы Дик Кларктың «American Bandstand» театрында сахнаға көтерілді. 2014 жылғы мәліметтер бойынша, осы топтың тек екі мүшесі (Джой Амброуз және Дик Ричардс) тірі қалды, бірақ олар Брансон мен Еуропа бойынша өнер көрсетуді жалғастырды. 2019 жылы «Comets» тобының барабаншысы Дик Ричардс 95 жасында дүние салды. 2014 жылдың соңына қарай, кем дегенде екі басқа да топ Солтүстік Америкада «Comets» деген атпен өнер көрсетуді жалғастырды. 2007 жылдың наурыз айында «Original Comets» Германияның Мюнхен қаласында Билл Хейли мұражайын ашты. 2007 жылғы 27 қазанда «Comets» тобының бұрынғы гитаристі Билл Тернер мұражайды жұртшылыққа ашты.

Астероид

2006 жылдың ақпан айында Халықаралық астрономиялық одақ Хейлидің қайтыс болуының 25 жылдығын еске алу үшін 79896 Биллхей астероидіне ат қойылғанын жариялады.

Композициялар

Хейлидің композицияларына 1948 жылы "Four Leaf Clover Blues", "Rose of My Heart", "Yodel Your Blues Away", "Crazy Man, Crazy", "What'Cha Gonna Do", "Fractured", "Live It Up", "Farewell, So Long, Goodbye", "Real Rock Drive", "Rocking Chair on the Moon", "Sundown Boogie", "Green Tree Boogie", "Tearstains on My Heart", "Down Deep in My Heart", "Straight Jacket", "Birth of the Boogie", "Two Hound Dogs", "Rock A Beatin' Boogie", "Hot Dog Buddy Buddy", "R O C K", "Rudy's Rock", "Calling All Comets", "Tonight's the Night", "Hook, Line and Sinker", "Sway with Me", "Paper Boy (On Main Street U. S. A. )", "Skinny Minnie", "B. B. Betty", "Eloise", "Whoa Mabel! ", "Vive le Rock and Roll", "I've Got News For You", "So Right Tonight", "Jamaica D. J. ", "Ana Maria", "Yucatán Twist", "Football Rock and Roll", "Let the Good Times Roll Again" 1979 жылы және "Chick Safari" 1960 жылы кірді. Ол сондай-ақ басқа әртістер үшін әндер жазды немесе бірлесіп жазды, мысалы, 1955 жылы Пенни Смит үшін Kahill лейблінде "I've Got News for You", 1956 жылы Дэйв Дэй және The Red Coats үшін Kapp лейблінде "Calypso Rock", 1956 жылы Китти Нейшн үшін Wing лейблінде Роберт Дж. Хейспен бірлесіп "Half Your Heart", сондай-ақ 1956 жылы Дотти Мэлоун үшін Wing лейблінде "I Oughta" және "Everything But You", Салли Старр үшін "A. B. C. Rock" және "Rocky the Rockin' Rabbit" (басқаларымен бірге) Хейлидің өзінің Clymax Records лейблінде шыққан альбомы үшін, ел және вестерн әншісі Лу Грэм үшін "A Sweet Bunch of Roses", Рей Коулман және оның Skyrockets үшін 1959 жылы Skyrocket Records лейблінде "Toodle Oo Bamboo", 1960 жылы Кук ағайындары үшін Arcade лейблінде "Always Together", The Matys Brothers үшін Coral Records лейблінде "Crazy Street", Кэппи Бьянко үшін "The Cat", және 1960 жылы Arcade лейблінде Джинджер Шеннон мен Джонни Монтана үшін "(Ya Gotta) Sing For the Ladies" және "Butterfly Love", сондай-ақ The Tyrones тобының 1958–59 жылдары жазған "I'm Shook" және "Broke Down Baby" әндерін.

Марапаттар

1982 жылы Хейлидің "Rock Around the Clock" әні "Грэмми даңқы залына" енгізілді. Бұл 1973 жылы құрылған, кем дегенде 25 жылдан бері жазылған және "сапасымен немесе тарихи маңызымен" ерекшеленетін жазбаларды марапаттауға арналған арнайы "Грэмми" сыйлығы. 2017 жылдың желтоқсанында Хейли Ритм-энд-блюз даңқы залына қосылды.