Кіріспе

Франкфурт парламенті президенті (1799-1880) Генрих Вильгельм Август Фрайхерр фон Гагерн (1799 жылдың 20 тамызынан 1880 жылдың 22 мамырына дейін) - Германияның бірігуін жақтаған мемлекет қайраткері.

Ерте мансап

Насаулық либералды мемлекет қайраткері Ханс Кристоф Эрнсттің үшінші ұлы Генрих фон Гагерн Байройтте дүниеге келді, Мюнхендегі әскери академияда білім алды және Насау герцогының қызметіндегі офицер ретінде Ватерлоода шайқасты. Соғыстан кейін қызметтен шығып, Гейдельбергте, Геттингенде және Йенада заңгерлік білім алды, онда ол Urburschenschaft мүшесі болды. 1819 жылы оқуын аяқтау үшін Женеваға біршама уақытқа барды. 1821 жылы ол өзінің ресми қызметін Гессен ұлы герцогтігінде заңгер ретінде бастады, ал 1832 жылы екінші палатаға сайланды. Университеттерде ол өзінің либералды симпатиясын Burschenschaft мүшесі ретінде жариялады, ал енді ол Гессен үкіметінің конституцияға қайшы рухына ашық қарсылық білдірді, бұл көзқарас оны 1833 жылы мемлекеттік қызметтен босатуға әкелді. Бұдан кейін ол Монсхаймда әкесі жалға алған шағын фермада өмір сүрді, кейде мемлекеттік істерді сынға алып, 1848 жылғы ақпан төңкерісі мен оның Германиядағы эхосы оны белсенді саяси өмірге шақырғанға дейін жариялады. Қысқа уақыт бойы ол Гессеннің жаңа әкімшілігінің басында болды, бірақ оның амбициясы біріккен Германияны құруға қатысу болды.

1848 жылғы Франкфурт парламентінің өрлеуі мен құлдырауы

Гейдельберг кездесуінде және Франкфурттағы алдын ала конвенцияда (Vorparlament) ол өз көзқарастарының кеңдігі мен қалыптылығымен жиналыстарды қатты таң қалдырды; нәтижесінде Германия ұлттық парламенті жиналғанда (18 мамыр) ол оның бірінші президенті болып сайланды. Оның ықпалы бастапқыда Юнионист партиясымен де, солшылдықтың орташа элементтерімен де аса маңызды болды. Ол жалпы парламентпен біріккен империяның қағидасын енгізуге және архидюк Джонды регент ретінде сайлауға негізінен ықпал етті. Жаңа империяға Австрия провинцияларын қосуды қалаған Үлкен немістер (Гроссгерман) мен Германияның бірлігіне тек оларды алып тастау арқылы қол жеткізуге болатынын түсінген Кіші немістер (Клейндейтшен) арасындағы үзілістің өсуімен оның орны шайқалды. 11 желтоқсанда Шмерлинг пен австриялық мүшелер кабинетінен кеткеннен кейін Гагерн императорлық министрліктің басшысы болды, ал 18 желтоқсанда ол Австрияны жаңа федеративтік мемлекетінен шығаруға болатын, бірақ одақ туралы келісіммен оған байланысты болатын бағдарламаны (Гагернше бағдарламасы деп аталады) енгізді. Қатты күрес жүргізгеннен кейін бұл ұсыныс қабылданды, бірақ конституция туралы академиялық талқылау айлар бойы жалғасты, ал 20 мамырда ультрадемократтармен келісімге келудің үмітсіздігін түсінген Гагерн және оның достары отставкаға кетті.

Кейінгі мансап

Кейін ол Пруссияның Солтүстік одағына ұлттық саясаттың бағытына ықпал етуге тырысты және Эрфурт парламенті отырыстарына қатысты; бірақ көп ұзамай Пруссияның ширақ саясатынан жақсы нәтижелер күтудің үмітсіздігін түсінген ол байқаудан бас тартты және Шлезвиг-Гольштейн үкіметінің майоры ретінде 1850 жылғы Бірінші Шлезвиг соғысына қатысты. Соғыстан кейін ол Гейдельбергте жеке өмірге кетті. 1862 жылы Австрия саясатының конституциялық үрдісіне алданған ол Ұлы Германия партиясына жақтасатынын ашық мәлімдеді. 1864 жылы Гессен елшісі ретінде Венаға барып, 1872 жылы қызметінен кетті. 1880 жылы Дармштадт қаласында қайтыс болды.