Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жюль Вернон (2 сәуір 1867 - 17 мамыр 1937) - американдық іш сөйлеуші. Ол белгілі водевиль артисі, іш сөйлеуші ретінде танымал болды.
Jules Vernon (2 April 1867 – 17 May 1937) was an American ventriloquist. He achieved fame through becoming a famed vaudeville performer, specializing in ventriloquism.
Ерте өмір және білім
Вернон Британдық Үндістанда армиядағы ағылшын офицерінің ұлы болып дүниеге келді. Ол Оксфорд университетінде білім алған.
Vernon was born Walter Lester Pope Knyvette, in British India, as the son of an English officer in the army. He educated at the University of Oxford.
Мансап
Вернонның рөлінде жеті қуыршақ кейіпкерлер болды, олар бір-бірімен және Вернонмен әзіл-сықақ диалогқа түседі. Диалогтар, әрине, Вернонның ойын-сауық құндылығының негізгі элементін қамтамасыз еткенмен, одан әрі ойын-сауық оның кейіпкерден кейіпкерге кедергісіз секіру қабілетімен жасалды. Оның кейіпкерлері ән айтқан қария қыз; қатты кекелейтін Джордж; Георгидің қарындасы, шырышты иісі бар Нети; Теңізші; Джо, әдетте актінің басты кейіпкері; және ешқашан сөйлеспейтін, бірақ басқа кейіпкерлердің әзілдестеріне күлетін бақытты кейіпкер. Бұл алты фигураның барлығы (жетіушісі топқа кірмейді) Кентукки штатының Форт-Митчелл қаласындағы Вент-Хейвен мұражайында қойылған. Уақыт өте келе, Вернонның көру қабілеті нашарлай бастады, хат-хабарларға сәйкес, ол 1920 жылы 25 желтоқсанда Рождество күні таңертең, Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Орфей театрында спектакльдің ортасында соқыр болып қалды. Алайда бұл сәтсіздік Вернонның іш сөйлеуіне кедергі келтірмеді. Ол саяхаттап, өнер көрсетуді жалғастырды, бірақ өзінің соқыр екенін ешкімге айтпады. Бұл оның қуыршақтарын бір орындыққа біріктіру арқылы қол жеткізілді, олар орындықтан сахна артына қарай жүретін жіппен байланыстырылды, оны шоу басталғанға дейін Вернонның әйелі орнатты. Вернон тігісті тікұшаққа дейін қадағалайтын, ал бір рет дұрыс жерге жеткенде, әрбір бақылаудың қайда екенін білгенде, ол шын мәнінде көре алатын сияқты әрекет ете алатын. Осы әдісті қолдана отырып, ол жылдар бойы табысты өнер көрсетті.
Vernon's act consisted of seven puppet characters who would engage in humorous dialogue with each other as well as Vernon. Although the dialogue undoubtedly provided a major element of the entertainment value in Vernon's act, further entertainment was derived from his sheer ability to jump from character to character without a hitch. His characters included the Old Maid, who sang; George, who had a severe stutter; Nettie, George's sister with a cleft lip; the Sailor; Joe, usually the main figure in the act; and Happy, a character who never spoke, but only laughed at the other characters’ jokes. All six of these figures (the seventh is not among the group) are on display at the Vent Haven Museum in Fort Mitchell, Kentucky. As time passed, however, Vernon began to lose his eyesight, and, according to correspondence, he eventually went blind on Christmas morning, 25 December 1920, in the middle of a performance at the Orpheum Theater in Spokane, Washington. However, this setback did not hinder Vernon's ventriloquist act in any way. He continued to travel and perform, never revealing to any of his audiences that he was blind. This was achieved by mounting his puppets together on a bench, which were connected to a thread running from the bench to the backstage, which was set up by Vernon's wife before the show began. Vernon would follow the thread to the bench, and once in the proper place, knowing where each control was, he was able to perform as though he could in fact see. Using this method he continued successfully performing for years.
Өлім
Вернон 1937 жылы 17 мамырда Сан-Францискода, Калифорнияда жылдам жүріп бара жатқан таксидің соққысына ұшырап қайтыс болды. Ол 70 жаста еді.
Vernon died on 17 May 1937, when he was struck by a speeding taxi cab in San Francisco, California. He was 70 years old.