Америкалық актер Фрэнк Терпин (1869-1940) өмірі мен мансабы. Вадевиль, цирк сахналарындағы еңбектері, ерекше келбеті, көздерінің қисықтығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актер (1869-1940)
American actor (1869 1940)
Ол рим католик дінін ұстанған және Калифорния штатындағы Беверли-Хиллс қаласындағы Good Shepherd приходы мен Catholic Motion Picture Guild гильдиясының мүшесі болған.
He was a Roman Catholic, and a member of the Good Shepherd Parish and the Catholic Motion Picture Guild in Beverly Hills, California.
Водевиль
Турпин водевиль, бурлеск және цирктерде жұмыс істеді. Оның кішкентай, жіңішке денесі, қасқа ұсақ мұртты және көздері қиық болғандықтан ерекше келбеті болды. Турпиннің өзі айтуынша, оның көздері жас кезінде, апатқа ұшырағаннан кейін ғана қиыққан. Ол қиық көздерінің оның комедиялық мансабы үшін өте маңызды екеніне сенді; әріптестері оның басына соққы тиген сайын, көздері түзелмегенін көру үшін айнаға қарап тексергенін еске алады. Ол берілген католик болды, сондықтан жұмыстастары оны көзін түзеп дұға етумен қорқытып, оның табысын жоғалтуы мүмкін екенін айтатын. Турпин Лондонның Ллойд компаниясымен 25 000 долларлық сақтандыру полисін сатып алды, егер оның көздері түзелсе, ақша төленеді. 1920 жылғы нұсқада бұл сома 100 000 долларға дейін көтерілген. Ол күшті физикалық комедия стилін дамытты, оның ішінде үнсіз комедияның қатал әлеміндегі әріптестеріне де әсер еткен комикалық құлауларды сахналауға қабілетті болды. Оның ерекше шеберлігі – "жүз сегіз" деп аталатын алға қарай құлауы еді. Бұл бір аяғын жоғары көтеріп, 180 градусқа бұрылып, арқасына немесе отырып, жерге құлаудан тұратын тоқталған алға қарай домалақ болды.
Turpin worked in vaudeville, burlesque, and circuses. He had a distinctive appearance, with a small wiry frame, a brush mustache, and crossed eyes. Turpin's famous eyes, he said, only crossed as a young adult after he suffered an accident. He was convinced that the crossed eyes were essential to his comic career; his co workers recalled that after he received any blow to the head he made a point of looking himself in the mirror to assure himself that they had not become uncrossed. He was a devout Catholic, and his workmates occasionally goaded him by threatening to pray that his eyes would uncross, thus depriving him of his livelihood. Turpin famously bought a $25,000 insurance policy with Lloyd's of London, payable if his eyes ever uncrossed. A 1920 version of the story had the amount upped $100,000. He developed a vigorous style of physical comedy, including an ability to stage comic pratfalls that impressed even his fellow workers in the rough and tumble world of silent comedy. One of his specialties was a forward tumble he called the "hundred an' eight". It was basically an interrupted forward somersault initiated by kicking one leg up, turning over 180 degrees to land flat on the back or in a seated position.
Фильм
Терпин 1907 жылы Чикагодағы Essanay студиясында түрлі шағын рөлдерде және комедиялық эпизодтарда алғаш рет киноға түсті. Essanay студиясында ол ағаш шебер және күзетші болып та жұмыс істеді. 1909 жылы түсірілген «Мистер Флип» фильмінде Турпинге алғаш рет пісірілген нанмен бетке соққан деп есептеледі. Чарли Чаплин 1915 жылы Essanay компаниясына қосылды, ал студия Турпинді оның екінші серігі етіп тағайындады. Чаплин кинорежиссер ретінде өсіп, баяу және интуитивті жұмыс істеді. Бірақ Турпин Чаплиннің жұмыс жолдарына шыдамсыздықпен қарады. Турпин, қарапайым мінезді адам болғандықтан, күлкілі әдеміліктерден гөрі тікелей әзіл-қалжыңды жақсырақ түсінді. Чаплин мен Турпиннің дуэті ұзаққа созылмады, себебі Чаплин Чикагодан Калифорнияға кетіп қалды. Турпин Чаплинмен бірлескен тағы бір жұмысты бөліседі: Чаплин «Кармендегі бурлеск» фильмін екі бөлікке түсіргеннен кейін, Essanay Турпиннің қатысуымен қосымша көріністер түсіріп, фильмді ұзартып, оны толық метражды фильмге айналдырды. Бұл жаңа көріністерді актер және режиссер Лео Уайт қойды; Турпин мен Чаплин экранда бірге көрінбейді. Essanay Чаплиннің кеткенінен кейін көп ұзамай құлдырады және бірнеше жыл ғана қаржылық тұрақтылығын сақтап қалды. Турпин Essanay-дің тұрақсыздығын сезінген болуы мүмкін; ол Vogue комедиялық компаниясына кетіп, бірнеше екі бөліктен тұратын комедияларда ойнады. Бұрынғы Essanay комедия актері Paddy McGuire оны қолдады. Турпиннің Vogue комедияларының көптеген фильмдері Түрпиннің кейінгі даңқынан пайда табу үшін (1920 жылы Cameo компаниясы арқылы) басқа атаулармен қайта шығарылды: мысалы, «Неге Бен қашқан?» фильмі «Ол қисық көрінеді» деп қайта аталды.
Turpin first appeared on film in 1907 for Essanay Studios in Chicago in various small parts and comic bits. In addition to his on screen work, he worked as a carpenter and janitor for Essanay. In the 1909 film Mr. Flip, Turpin receives what is believed to have been the first pie in the face. Charlie Chaplin joined the Essanay company in 1915, and the studio made Turpin his second banana. Chaplin was maturing as a filmmaker, working slowly and intuitively. Turpin, however, was impatient with Chaplin's methods. The earthy Turpin understood straightforward slapstick more than comic subtlety. The Chaplin–Turpin duo did not last long, with Chaplin abandoning Chicago for California. Turpin does share one additional credit with Chaplin: after Chaplin filmed Burlesque on Carmen in two reels, Essanay filmed new scenes with Turpin to pad the picture into a featurette, doubling its length. These new scenes were staged by actor director Leo White; Turpin and Chaplin do not appear together on screen. Essanay did not survive Chaplin's departure and remained solvent for only a few more years. Turpin may have been aware of Essanay's instability; he left for the Vogue comedy company, where he starred in a series of two reel comedies. Former Essanay comedian Paddy McGuire supported him. Many of Turpin's Vogue comedies were re released under different titles (by the Cameo company, in 1920) to cash in on Turpin's subsequent stardom: Why Ben Bolted was retitled He Looked Crooked, for example.
Мак Сеннет және жұлдыздық
1917 жылы Бен Турпин жетекші комедиялық компанияға, Мак Сеннет студиясына қосылды. Турпиннің дөңгелектеп ойнауға бейімділігі Сеннет стиліне өте жақсы сай келді, ал Сеннеттің жазушылары жиі күлкілі көрінетін Турпинды рөлдерге қарсы қоятын (қатаң Юкон шахтёры; тартымды, әлемдік сүйікті; батыр ковбой; қаһарман каскадер және т.б.) максималды комикалық эффект үшін. 1920 жылдары оның рөлдері көбінесе сол кездегі белгілі актерлер мен танымал тұлғаларды пародиялап көрсетті – мысалы, "Шейх" фильмі үшін "Шыңырлау" – және Турпин киноның ең танымал комедия актерлерінің біріне айналды. Турпин Сеннет үшін қысқаметражды және толық метражды фильмдерде түсті. Өзінің жетістігіне риза болған ол өзін таныстырғанда: "Мен Бен Турпинмін, мен аптасына 3000 доллар табамын" дейтін. 1928 жылы Сеннет көптеген қызметкерлерінің келісімшарттарын бұзды және студияны жаңа үнтаспалы фильмдерге бейімдеу үшін жапты. Турпинге арзан бағалы Weiss Bros. Artclass компаниясы келісімшарт жасады, бұл Artclass жасаған ең амбициялық қадам болды. Турпин бір жыл ішінде он екі минуттық комедиялық фильмдердің ондауын түсірді. Artclass көбінесе "Бос көздер" және "Көздердің құпиясы" сияқты атаулармен оның ерекше көзқарасын пайдаланды.
In 1917, Ben Turpin joined the leading comedy company, the Mack Sennett studio. Turpin's aptitude for crude slapstick suited the Sennett style perfectly, and Sennett's writers often cast the ridiculous looking Turpin against type (a rugged Yukon miner; a suave, worldly lover; a stalwart cowboy; a fearless stuntman, etc.) for maximum comic effect. Through the 1920s his roles often spoofed serious actors and celebrities of the time – e. g., "The Shriek" for "The Sheik" – and Turpin became one of film's most popular comics. Turpin appeared in both short subjects and feature films for Sennett. Delighted with his success, he took to introducing himself with the phrase, "I'm Ben Turpin; I make $3,000 a week." Sennett terminated most of his staff's contracts in 1928, and closed the studio to retool for the new talking pictures. Turpin was signed by the low budget Weiss Bros. Artclass company, perhaps the most ambitious coup that Artclass ever attempted. Turpin made 10 two reel comedies there for one year. Artclass usually traded on his peculiar vision with titles like Idle Eyes and The Eyes Have It.
Саунд дәуіріндегі Турпин
1929 жылы көптеген үнсіз кино жұлдыздары болашақ жұмыстарына қатысты күмәнданды, себебі жаңа дыбысты фильмдерге жаңа дағдылар мен техникалар қажет болды. Бен Турпин зейнетке шығуды жөн көрді. Ол өзінің табысын жылжымайтын мүлікке инвестициялаған және осы салада сәтті болғандықтан, оған қосымша жұмысқа мұқтаждық болмады. Бірақ көп ұзамай продюсерлер оны фильмдерде эпизодтық рөлдерге шақыра бастады. Турпиннің дауысы – жастық шағындағы Жаңа Орлеанның "Ят" акцентінің іздерін сақтаған, қатал және шыңырлы дауыс еді. Ол сөйлейтін рөл болсын немесе қысқаша камео болсын, әр эпизод үшін 1000 доллар төлемақы алды. Осы камеолардың ең есте қаларлықтарының бірі – RKO компаниясының "Сынған жаңғақ" комедиясында (Турпин коккейлі бомбашы рөлінде) және Paramount компаниясының 1932 жылғы "Миллион долларлық аяқтар" фильмінде (W. C. Филдс, Джек Оки және Сьюзан Флеминг – Маркс ағайындарының Харпо Марксының болашақ әйелі) ойнады. Турпин сонымен қатар Mascot компаниясының 1934 жылғы "Жабайы заң" сериалда комедиялық көмек көрсетті. Турпин тағы бір фильмде ғана түсті, ол – Warner Bros. компаниясының 1935 жылғы "Кистоун қонақ үйі" (үнсіз кино комедия актерлерінің кездесуі). Оның соңғы көркем фильмі – 1940 жылғы Laurel and Hardy-дің "Теңіздегі ақымақтар" фильмі, онда оның көздері қиылып тұрған жүзі әзілдің мәнін ашты. Оған бір рет түсірілген жүзі үшін және 16 сөздік диалог үшін 1000 доллар төленді. Өлім салдарынан Чарли Чаплиннің "Ұлы диктатор" фильмінде түсуге жол берілмеді.
The year 1929 saw many silent film stars uncertain about their future employment, with the new talking pictures requiring new skills and techniques. Ben Turpin chose to retire. He had invested his earnings in real estate and, being highly successful at this, had no financial need for more work. Producers soon sought him out for gag appearances in films. Turpin's speaking voice was a gritty rasp that retained elements of the New Orleans "Yat" accent of his youth. He commanded a flat fee of $1000 per appearance, regardless of whether it was a speaking role or a fleeting cameo. Among the most memorable of these cameos were in RKO's Wheeler and Woolsey comedy Cracked Nuts (with Turpin as a cockeyed bombardier), and Paramount's Million Dollar Legs (1932) starring W. C. Fields, Jack Oakie, and Susan Fleming (the future wife of Harpo Marx of The Marx Brothers). Turpin also offered comedy relief in Mascot's 1934 adventure serial The Law of the Wild. Turpin starred in only one more film, the short subject Keystone Hotel (Warner Bros., 1935), a reunion of silent era comedians. His last feature film was Laurel and Hardy's Saps at Sea in 1940, in which his cross eyed face served as a joke punchline. He was paid his $1000 for one quick shot of his face and just 16 words of dialogue. Death prevented his scheduled appearance in Charlie Chaplin's The Great Dictator.
Түрпіңнің көзін
Терпин мен Сеннет екеуі де Голливуд Cavalcade (1939) фильмінде өздерінің ролінде (Техниколорда) пайда болды, бұл фильм үнсіз кино дәуірі туралы жартылай фантастикалық туынды. Фильмде Турпин жұмысқа келіп, түсірілім алаңына кейіпкер ретінде дайындалатын эпизод бар. Гримеркада ол қол айнасын алып, көзін барынша қисайтып, өз бейнесін қарап тексереді. Осы эпизодта Турпиннің сол көзі ойнамайтын кезде қалыпты болғаны және ол оң көзінің бұрыштығымен үйлестіру үшін оны әдейі қисайтып жібергені көрінеді – бұл оның экрандық кейіпкерінің бір бөлігі. The Comic (1969) фильмінде Микки Руни "Коккей Ван Бюрен" атты нағыз көзі қисық үнсіз кино комедияшысының рөлін ойнайды. Бұл кейіпкер Турпинге ұқсамаса да, Рунидің рөліне берілген мүгеделік Турпиннен шабыттанғаны анық көрінеді.
Turpin and Sennett both appeared as themselves (in Technicolor) in Hollywood Cavalcade (1939), a partly fictionalized movie about the silent film era. This movie contains a sequence in which Turpin reports for work and prepares to go onto the set in character. In the dressing room he picks up a hand mirror and checks his reflection as he deliberately crosses his eyes as extremely as possible. In this sequence, it can be seen that Turpin's left eye was actually normal when he was not performing and that he intentionally crossed it (to match his misaligned right eye) as part of his screen character. In the film The Comic (1969), Mickey Rooney plays a fictional silent film comedian named "Cockeye Van Buren", who is genuinely cross eyed. Although this character does not otherwise resemble Turpin, the handicap given to Rooney's role is clearly inspired by Turpin.