Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс сап аспаптарын өндіретін Framus компаниясы – 1946 жылдан 1975 жылы банкротқа түскенге дейін жұмыс істеген неміс сап аспаптарын өндіруші компания. 1995 жылы Framus бренді Германияның Маркнеукирхен қаласындағы Warwick GmbH & Co Music Equipment KG компаниясының құрамында қайта жаңғыртылды. Компанияның жекеше дүкендері Маркнеукирхен, Шанхай, Нью-Йорк және Нэшвилл қалаларында орналасқан.
German string instrument manufacturer
Framus is a German string instrument manufacturing company, that existed from 1946 until going bankrupt in 1975. The Framus brand was revived in 1995 as part of Warwick GmbH & Co Music Equipment KG, in Markneukirchen, Germany. The company's custom shops are located in Markneukirchen, Shanghai, New York City, and Nashville.
Уақыт шкаласы
1946: Фред А. Вилфер КГ Германияның Эрланген қаласында «Франкониялық музыкалық аспаптар өндірісі» (Fränkische Musikinstrumentenerzeugung) компаниясын құрды, бұл Судет аймағының Люби қаласынан ығысқан аспапшыларды қайта орналастыруға көмектесу мақсатында жасалды. 1954: Германияның Бубенройт қаласында 300-ге жуық қызметкерді орналастыру үшін жаңа, үлкен фабрика салынды. 1967: Компанияның кеңеюі Германияның Претцфельд қаласында екінші зауыт салуға әкелді. 1975: Нарықтың күрт өзгеруі компанияны банкротқа ұшыратуға мәжбүр етті. 1995: Framus музыкалық аспаптары Warwick GmbH & Co Music Equipment KG компаниясы арқылы қайта өндіріс көрісті.
1946: The foundation of Fränkische Musikinstrumentenerzeugung ("Franconian Musical Instruments Fabrication") by Fred A. Wilfer KG in Erlangen, Germany, to help resettle luthiers displaced from Luby in the Sudetenland). 1954: A larger factory was built in Bubenreuth, Germany, to house the 300 strong workforce. 1967: Further expansion saw the building of a second facility in Pretzfeld, Germany. 1975: The rapidly changing market forced the company into bankruptcy. 1995: Framus musical instruments resumed production under Warwick GmbH & Co Music Equipment KG.
Алғашқы жылдар
Framus компаниясы 1946 жылға дейін Люби қаласынан (қазіргі Чехия Республикасы), бұрынғы Schönbach қаласынан бастау алды. Schönbach скрипка және басқа да ішекті аспаптар жасаудың әлемдік орталығы болатын. Framus-тың негізін қалаушы Фред Вилфер 1917 жылы Богемия аймағында дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ол Судет немістерін соғыстан кейінгі Чехословакиядан қуу жоспарлары туралы естігенде, өз отандастары мен музыка индустриясы үшін батыста жаңа база құруға шешім қабылдады. Вильфер, Schönbach-тан скрипка жасаушыларды басқа аймақтарға алғашқы пойыз жеткенге дейін, Баварияның түрлі үкіметтік органдарымен байланысып, өзінің жоспарларын айтты. Бавария үкіметі оның бастамасын қолдап, Баварияда индустрия үшін қажетті барлық жағдайларды жасауды сұрады. 1946 жылы ол FRAMUS зауымын құрды, атауы FRAnconian MUSical аспаптарының аббревиатурасы болып табылады және бұл атау, Schönbach-тың танымал скрипка шеберлері Франконияны жаңа мекені еткенін көрсету үшін таңдалды. Schönbach-тан скрипка жасаушыларды тасымалдайтын алғашқы пойыз Эрлангенге келгенде, Framus оларға тұрғын үй табумен айналысты. Ол сондай-ақ алғашқы шеберханалардың ашылуына да көмектесті.
Framus originated in the town of Luby (now in the Czech Republic), until 1946 known as Schönbach, which was the world centre of making of violins and other string instruments. The founder of Framus, Fred Wilfer, was born in the Bohemian area in 1917. After World War II, when he heard about plans to expel Sudeten Germans from post War II Czechoslovakia, he decided to build up a new basis for his countryman and the music industry in the west. Even before the first train transported violin makers from Schönbach to other areas, Wilfer contacted different government authorities in Bavaria and told them about his plans. The Bavarian government welcomed his approach and asked him to create all the conditions needed for the industry in Bavaria. In 1946, he founded the FRAMUS works, the name being an acronym of FRAnconian MUSical instruments, and designed to draw attention to the fact that the celebrated violin makers of Schönbach had made Franconia their new home. When the first train transporting violin makers from Schönbach arrived in Erlangen, Framus was the man in charge of finding housing for them. He also made arrangements for the establishment of the first workshops.
Алға қарай
1946 жылдың наурыз айында Шёнбах скрипка шеберлерінің алғашқы тобы Эрлангенге келді, Фред Вилфер және босқындар комиссиясы оларға тұруға орын ұйымдастырды. 1946 жылдың күзінде Мёрендорфтағы бұрынғы дөңгелек қоймасында фабрика ашылды. 1948 жылдың соңында фабрика жақын орналасқан Байерсдорф қаласындағы бұрынғы сыра зауытына көшірілді. Бірақ көп ұзамай орын да жеткіліксіз болып шықты. 1949 жылдың соңында Бубенройт Шёнбах скрипка шеберлерінің қоныс орталығына айналды. Онда Вилфер сол заманғы ең заманауи фабрикалардың бірін салуға кірісті және 1954 жылдың жазында жаңа ғимаратта 170-ке жуық адам жұмыс істеді. 2200 шаршы метрлік алаңға ие болған олар, бір айда 2000-нан астам аспап жасауға кірісті. Гитара, әсіресе электр гитара, жаңа бестселлерге айналды. 1950 жылдардың соңында рок-н-ролл музыкасының танымалдығының артуына байланысты сату өте жоғары деңгейге көтерілді. Осы дамудың нәтижесінде гитара мойындарына трасс стерженьдері орнату сияқты бірнеше технологиялық жаңалықтар енгізілді. 1966 жылы Франкондық Швейцарияда, Бубенройттан солтүстікке қарай 25 шақырым жерде Претцфельд қаласында екінші фабрика салынды. Framus сол кезде 300-ге жуық жұмыскерді жұмысқа алып, Еуропадағы ең ірі гитара өндірушісіне айналды. 1950 жылдары Пол Маккартни Framus Ivor Mairants "Zenith" гитарасының моделіне ие болды. Ол 1956 жылы 14 жасқа толған күніне сыйлық ретінде труба алған, бірақ ән айту мен трубада ойнаудың бірдей қиын екенін түсініп, оны Framus "Zenith" 17-ші үлгісімен ауыстырды. Ол осы гитараны өзінің алғашқы әндерін, соның ішінде "When I'm Sixty Four" әнін жазу үшін пайдаланды. Ол әлі күнге дейін оның студиясында тұр. Өз гитаралары әлдеқайда танымал болғанымен, Framus басқа да ішекті аспаптарды да жасады. Атап айтқанда, олардың төрт ішекті тенор банжолары ирландтық дәстүрлі музыканттар арасында кең танымал болды. Компания Бубенройт зауытында музыкалық балабақша ашты. Онда жас мұғалім Гертруд Фишер жұмыс істеді, ол үш жастан бастап балаларға музыкалық нотацияны үйренуге көмектесетін кішкентай, түрлі-түсті "ноталық адамдарды" пайдаланды. Бубенройт зауытына Венаның Саенгеркнабен (Ұлдар хоры) келіп, арнайы концерт берді, сондай-ақ Германия канцлері Конрад Аденауэр скрипка жасау ауылына сапар шегіп, фабрика мен оның музыкалық балабақшасын аралады.
In March 1946, the first group of Schönbach violin makers arrived in Erlangen, with Fred Wilfer and the refugee commission arranging accommodation. A factory was set up in autumn 1946, in a former wheel warehouse in Möhrendorf. At the end of 1948, the factory was moved to a former brewery in the nearby town of Baiersdorf. Soon, even that large space proved inadequate. In late 1949, Bubenreuth became the centre of settlement for the Schönbach violin makers. There, Wilfer began building one of the most modern factories of the time and, in the summer of 1954, about 170 employees went to work at the new facility. With 2200 square metres of space at their disposal, they were soon producing more than 2000 instruments in a month. The guitar—particularly the electric guitar—became the new best seller. Sales increased enormously due to the popularity of rock and roll music at the end of the 1950s. Because of that development, several technologic advances were introduced, such as putting truss rods in guitar necks. In 1966, a second factory was built in Pretzfeld, 25 km north of Bubenreuth, in Franconian Switzerland. Framus became the largest guitar producer in Europe, employing around 300 workers by that time. In the 1950s, Paul McCartney owned a model of a Framus Ivor Mairants "Zenith" guitar. He had originally been given a trumpet for his 14th birthday in 1956 but realised he could not sing and play a trumpet, so he swapped it for a Framus "Zenith" model 17. He used the guitar to compose some of his first songs, including "When I'm Sixty Four". It still hangs in his studio. Although their guitars were more popular by far, Framus made other stringed instruments. In particular, their four string tenor banjos were very popular among Irish traditional musicians. The company included a musical kindergarten in the Bubenreuth factory. It employed a young teacher, Gertrud Fischer, who used with small, colored "note men" that helped children start learning musical notation at the age of three. Visitors to the factory in Bubenreuth included the Vienna Saengerknaben (Boys Choir), who performed a special concert in the workshop, and German Chancellor Konrad Adenauer, who toured the factory and its musical kindergarten during a visit to the violin making village.
Банкроттық жағдай
Бір сұхбатында Уилфер өзінің толыққанды тұжырымдамасын былай деп қорытындылады: "Жай ғана аспаптар жасау ғана емес, ұзақ мерзімді алғанда 'тұтынушылар жасау' маңызды". Осы ұран басқа Framus жобаларына да қатысты. Соңында, жапондық компаниялардың демпинг саясаты, сондай-ақ сыртқы және ішкі факторлардың жиынтығы 1970 жылдардың ортасында Framus компаниясын банкротқа ұшыратты. Framus тарихының көптеген жақтары әлі де нақты емес, себебі компанияның мұрағаттары банкроттық салдарынан жоғалып кетті.
In an interview, Wilfer summarized his all embracing concept: "It's not only important to produce instruments, over a long period it is important to 'produce customers' ". That motto also related to other Framus projects. Eventually, dumping by companies from Japan, along with other factors, both external and internal, forced Framus into bankruptcy in the mid 1970s. Many aspects of the history of Framus are still unclear, due to the company archives being lost as a result of the bankruptcy.
Framus бүгінгі күні
1995 жылы Ханс Питер Вилфер (құрылтайшы Фред Вилфердің ұлы) Framus тауын қайта жаңғыртты және Германияның Маркнеукирхен қаласындағы Warwick GmbH & Co Music Equipment KG аясында музыкалық аспаптар өндірісін бастады. Электр гитараларының ассортиментімен қатар, компания өздерінің винтаждық модельдері үшін түймелер, қақпақтар, көпірлер және құйрықшалар сияқты қосалқы бөлшектерді, сондай-ақ жоғары сапалы лампалық күшейткіштердің шағын топтамасын шығарады.
In 1995, Hans Peter Wilfer (son of founder Fred Wilfer) revived the Framus name to produce musical instruments as part of Warwick GmbH & Co Music Equipment KG in Markneukirchen, Germany. Along with a range of electric guitars, the company produces replacement parts, such as knobs, tuners, bridges, and tailpieces, for their vintage models, as well as a small range of high end tube amplifiers.