Кіріспе

Американдық жазушы, баспагер, оқытушы және ландшафт дизайнындағы эскиз суретшісі – тағы бір Дж. Б. Джексон.

Джон Бринкерхофф "Бринк" Джексонның колледждегі тәжірибесі ландшафтты қалыптастыруға қатысты көзқарасына зор әсер етті. Ол Висконсин университетінің (Мэдисон) эксперименталды колледжінде оқыды. Джексон Льюис Мамфордтың және Освальд Шпенглердің "Батыстың құлдырауы" еңбегіндегі "ландшафттар онда тұратын халықтың мәдениетін көрсетеді" деген тұжырымынан архитектура мен жоспарлау туралы түсінік алды. 1938 жылы оның "Жазғы уақыттағы қасиеттілер" атты романы жарық көрді. Кітапта нацизмнің енуі және жауынгерлердің билікке құмарлық танытуы суреттелген. Әскери қызмет

Жаңа Мексикада шаруашылыққа тырысқаннан кейін, 1940 жылы Джексон әскерге қатарына енді. Соғыс кезінде офицер ретінде ол аймақтың географиясы туралы білім алу үшін кітаптар оқыды. Кодты ашып, карталарды зерттеді, жер бедерін үйренді. Ол француз географтары – Пьер Дефонтен, Поль Видаль де ла Блаш және Альберт Деманжонның еңбектерін оқыды. Ол "Ричи Бойз" тобының құрамында болды және тілдік білімі АҚШ армиясына Еуропа майданындағы мәселелерді түсінуге көмектесті. Осы кезде ол ландшафтты қалыптастыру мен жоюдың себебі – адамның тіршілік қажеттіліктері деген тұжырымға келді. Джексон адамзат тарихы адамзат географиясын тудырады деп сенді. Ландшафт – адамзаттың "жер бетінде жұмақты қайта жарату" үшін жасаған күш-жігерінің нәтижесі. Соғыс аяқталғаннан кейін Джексон географиялық журнал шығаруды жоспарлады. "Ландшафт" журналы

1951 жылдың көктемінде ол "Ландшафт" журналының бірінші санын "Оңтүстік-Батыстың адам географиясы" деген қосымша атаумен жариялады, кейіннен бұл атау алынып тасталды. Джексон 1968 жылға дейін журналдың баспашысы және редакторы болды. Бастапқыда Джексон, нақты айтқанда, әлемді әуеден қарауды, әуе суреттерінің перспективасын ұлықтауды жақтады. Бірақ Джексонның журналының алғашқы бес нөмірінде басымдық алған жұмысы, ол кейіннен "халықтық тіл" деп атаған нәрсеге негізделген: қарапайым немесе күнделікті ландшафтқа қызығушылық. Джексон аз қамтылған адамдардың өз айналасында маңызды өзгерістер жасауға қабілеттілігіне деген сенімділігін білдірді. "Ауылдық заттарды білу қажеттілігі" атты кіріспе эссесінде Джексон "Табиғи және адам ландшафты арасындағы нағыз байланыс әуеден алғаш рет анық көрінеді. Биік шыңдар мен каньондар жоғарыдан қарағанда әсерлілігін жоғалтады. Біздің назарымызды аударатын, қызықтыратын – құмды арналар мен жалаңаш тастар емес, адамның іздері" деп жазды. Оның жазбалары оған сұрақтар қоюға және адамдар мен ландшафтты қалыптастырудағы олардың рөліне қатысты даулы мәлімдемелер жасауға мүмкіндік берді. Джексонның жинақталған эсселері жеті кітапта жарық көрді, сонымен қатар 1995 жылы эсселер үшін PEN сыйлығын жеңіп алған "Жер сезімі, уақыт сезімі" кітабы жарық көрді. Оқыту

Джексон көптеген студенттердің, әріптестерінің, жанкүйерлерінің және достарының өміріне зор әсер етті. Ол 1969 жылдан бастап Гарвард университетінің Дизайн мектебінде және Берклидегі Калифорния университетінің Экологиялық дизайн колледжінде және География кафедрасында ландшафт тарихы курстарын оқытты. Ол 1970-ші жылдардың соңында сабақ беруді аяқтады. Содан бері ол лекциялар оқып, әсіресе қалалық мәселелерге қатысты тақырыптарды талқылап келеді. Джексон "Біз көрермен емеспіз, барлық адам ландшафты – өнер туындысы емес" деп мәлімдеді. Ол ландшафттың мақсаты – өмір сүру, жұмыс істеу және демалу үшін орын беру деп сенді. Америка географтары қауымдастығы Джексон сыйлығын "Америка Құрама Штаттары туралы кітаптар жазған американдық географтарды марапаттау үшін" құрды, олар кәсіби географияның түсініктерін қызықты және бейтаныс аудиторияға тартымды тілмен жеткізеді. Мәдени ландшафттарды зерттеу

Ғалым, тарихшы және жазушы ретінде Джон Б. Джексон Америкадағы қазіргі мәдени ландшафтты зерттеулердің дамуына және бағытына үлкен әсер етті. Ландшафтты зерттеу тарихы және кеңінен алғанда, орын және аймақтық зерттеулер, пәндер мен ұлттар арасындағы конвергенцияларды көрсетеді. Америка Құрама Штаттарында күнделікті Американың жарқын сәулетіне, қауымдастықтарына және ландшафттарына деген қызығушылықты Уолт Уитменнен Марк Твенге дейінгі жазушылар, сондай-ақ суретші Уинслоу Гомер мен 20-шы ғасырдың басындағы әдеттегі ландшафттар суретшілері білдірді. Жаңа кезеңнің жазушылары мен суретшілері күшті аймақтық тақырыпты зерттеді, бұл Льюис Мамфордтың сәулет және қалалық сынға байланысты болды. Адам қызметінің салдарынан қоршаған ортаның нашарлауына деген алаңдаушылық – тағы бір американдық тақырып, әсіресе Вермонт жазушысы Джордж Перкинс Маршпен ынталандырылды. Америкалық тенденцияларды басқа жерлердегі мәдени ландшафтты зерттеумен салыстыру ағартушы. Уилсон мен Грот Германиядағы мәдени ландшафтты зерттеулер негізінен аймақтар мен елді мекендердің ғылыми жіктелуіне, геологиямен және экономикалық талдаумен тығыз байланысқа негізделгенін жазды. Ландшафт туралы тарихи есептер британдық мәдени зерттеулеріне әсер етті, бірақ мәдени ландшафтты зерттеу негізінен далалық байқаулар мен карталарды түсіндіруге негізделген. Францияда ерекше мәдениет пен географияға баса назар аудару осы саланың қалыптасуына ықпал етті, әсіресе "genre de vie" (тіршілік салты) және "pays" (әлеуметтік аймақтар) идеяларында, бұл идеялар американдық ландшафтты зерттеуде ерекше резонанс тудырды. "Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін" редакторлар атап көрсетеді, "әр француз аймағының жергілікті физикалық және әлеуметтік ландшафттарына арналған жақсы жазылған нұсқаулықтары болды" (4). 1925 жылы Берклидегі География кафедрасының меңгерушісі болған және Германияда оқыған географ Карл Зауэр мәдени ландшафттың классикалық анықтамасын берді: "Мәдени ландшафт – мәдени топтың табиғи ландшафттан жасаған нәрсесі. Мәдениет – агент, табиғи аймақ – орта, ал мәдени ландшафт – нәтиже". Жеке өмір

Карьерасының шарықталу кезеңінде Джексон Санта-Феден оңтүстік-батысқа қарай, тарихи "Эль Ранчо де лас Голондинас" (Қызылқұйрықтар ранчосы) деп белгілі бір мүлікке жақын жерде тұрды. Джексон 1996 жылдың 29 тамызында Санта-Федегі Сент-Винсент ауруханасында қайтыс болды. Ол 86 жасқа толып, Жаңа Мексиканың Ла-Сьенига қаласында тұрды. Марапаттар мен құрметтер

Джон Бринкерхофф Джексон 1995 жылы "Жер сезімі, уақыт сезімі" еңбегі үшін PEN/Diamonstein Spielvogel эссе өнері сыйлығын алды. Дж. Б. Джексон Екінші дүниежүзілік соғысындағы үлгілі қызметі үшін күміс жұлдызға ие болды. Жарияланған еңбектер

Джексонның жарияланған еңбектері:

"Ландшафттар: Дж. Б. Джексонның таңдалған жазбалары" (1970)
"Американдық кеңістік: 1865–1876 жылдардағы ғасыр" (1972)
"Қарапайым ландшафттарды түсіндіру: Географиялық эсселер" (Д. У. Мейнигпен бірге өңделген) (1979)
"Қиратудың қажеттілігі және басқа тақырыптар" (1980)
"Халықтық ландшафтты ашу" (1984)
"Жер сезімі, уақыт сезімі" (1994)
"Көріністегі ландшафт: Американы қарау" (1997)

Дәйексөздер

Өскен сайын және ландшафттарға қарап, оларды түсінуге тырысқан сайын, олардың сұлулығы жай ғана бір қасиет емес, олардың өзінің мәні екеніне және осы сұлулық адамның қатысуынан туындайтынына көз жеткіземін. "Магистральдың артықшылықтары мен тартымдылығы осылай болса, оны көбірек адамдар қабылдайды деп үміттенейік". "Велосипед әлі де адамгершілікке жақын, дерлік классикалық қанағатты ұсынады. Бұл – ежелгі гректердің өзі ойлап тауып, мініп жүрген машина. Ол біздің қалыпты сезімімізге зиян келтірмейді: ол бізді әдеттегі ортамыздан босатуға тырыспайды". "Қаланың өсу жолы, таралу бағыты аймақтарға бөлуге, жылжымайтын мүлікке немесе жер құнына емес, магистральдарға байланысты". "Ескі қираған орындар жаңартуға және бастапқы нәрселерге оралуға себепкер болады. Жаңару мен реформаларға дейін өлім немесе қабылдамау кезеңі болуы керек".