Кіріспе

Дүниежүзі халықтарының мәдениетін, қоғамдастықтарын және қызметін зерттеу.

Адам географиясы немесе антропогеография – географияның адам қоғамдастықтары, мәдениеттері, экономикалары арасындағы кеңістіктік қатынастарды және олардың қоршаған ортамен өзара әрекеттесуін зерттейтін саласы. Мысалы, қалалардың таралуы және қалаларды жаңарту сияқты құбылыстарды қарастырады. Ол сапалық және сандық әдістер арқылы әлеуметтік өзара әрекет пен қоршаған орта арасындағы кеңістіктік байланыстарды талдайды. Бұл көпсалалы тәсіл социология, антропология, экономика және экология ғылымдарынан алынған, ол тіршілік кеңістіктерін қалыптастыратын күрделі байланыстарды толыққанды түсінуге көмектеседі.

Тарих

Корольдік географиялық қоғам 1830 жылы Англияда құрылды. Ұлыбританияда географияның алғашқы профессоры 1883 жылы тағайындалды, ал Ұлыбританиядағы алғашқы маңызды географиялық ойшыл – 1922 жылы Лондон экономика мектебінде география профессоры болып тағайындалған Хэлфорд Джон Маккиндер болды. Ол сипаттаулардың орнына түсіндірмелер беруге, баламалар мен шешімдерді ұсынуға, позитивистерге тән бейтараптылықты пайдаланудың орнына саяси тұрғыдан белсенділік танытуға шақырады. (Сандық революцияның бейтараптылығы мен объективтілігі радикалды географиялықтар тарапынан капиталдың құралы ретінде сынға алынды). Радикалды география және марксизм мен оған байланысты теориялармен байланысы қазіргі заманғы адам географиясының маңызды бөлігі болып табылады (Қараңыз: Antipode). Сыншыл география "гуманистік географияның" енгізілуіне де әкелді, ол И Фу Туаньның еңбектерімен байланысты және әдіснамада сапалық тәсілді күшейтуге бағытталды. Критикалық географиядағы өзгерістер феминистік география, жаңа мәдени география, қоныстану географиясы, "демонизацияланған" географиялар және постмодернистік және постструктуралық теориялар мен философиялармен айналысу сияқты қазіргі заманғы тәсілдерге жол ашты.

Өсімдіктер

Мәдени география – мәдени өнімдер мен нормаларды, олардың кеңістіктер мен жерлердегі айырмашылықтарын, сондай-ақ олардың өзара байланыстарын зерттейтін ғылым. Ол тіл, дін, экономика, үкімет және басқа да мәдени құбылыстардың бір жерден екінші жерге қалай өзгеретінін немесе тұрақты болатынын сипаттауға және талдауға, сондай-ақ адамдардың кеңістікте қалай әрекет ететінін түсіндіруге бағытталған. Оның ішкі салалары: әлеуметтік география, жануарлар географиясы, тіл географиясы, сексуалдық және кеңістік, балалар географиясы, дін және география.

Даму

Даму географиясы – Жердің географиясын, оның адам тұрғындарының өмір сүру деңгейі мен өмір сапасын зерттеу, сондай-ақ экономикалық қызметтің орналасуын, таралуын және кеңістіктегі ұйымдастырылуын зерттейтін ғылым. Зерттелетін мәселелер зерттеушінің қолданатын әдістемесіне байланысты күшті түрде өзгереді.

Денсаулық

Медициналық немесе денсаулық географиясы – денсаулық, аурулар және денсаулық сақтауды зерттеу үшін географиялық ақпаратты, көзқарастарды және әдістерді пайдалану. Денсаулық географиясы адамдар мен орта арасындағы кеңістіктік байланыстар мен үлгілерді қарастырады. Бұл – адам географиясының бір саласы, ол аурулардың қалай және неліктен таралып, қалай тоқтатылатынын зерттейді.

Тарих

Тарихи география – өткеннің адам, физикалық, құмарлық, теориялық және "шынайы" географиясын зерттеу ғылымы. Тарихи география кең ауқымды мәселелер мен тақырыптарды қарастырады. Басты тақырып – өткеннің географиясын және уақыт өте келе бір жердің немесе аймақтың қалай өзгеретінін зерттеу. Көптеген тарихи географтар уақыт бойынша географиялық үлгілерді зерттейді, соның ішінде адамдар қоршаған ортамен қалай өзара әрекеттескенін және мәдени ландшафтты қалай құрғанын зерттейді.

Халық саны

Халық географиясы – халықтың таралуы, құрамы, көші-қоны және өсуінің кеңістіктегі айырмашылықтарының олардың ортаға немесе орналасқан жеріне қалай байланысты екенін зерттейтін ғылым.

Елді мекен

Елді мекендер географиясы, соның ішінде қалалық география, – бұл қалалар мен ауылдық аймақтарды кеңістіктік, байланыстық және теориялық тұрғыдан зерттеу ғылымы. Яғни, ғимараттар мен инфрақұрылым шоғырланған аймақтарды зерттеу. Бұл аймақтарда экономикалық белсенділіктің көп бөлігі екінші және үшінші секторларда дамыған.