Индийский натуралист Вальмик Тапар – известный эксперт по дикой природе, автор 14 книг и документальных фильмов для BBC, National Geographic. Сохранение природы Индии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық табиғатты қорғаушы
Indian conservationist
Валмик Тапар (1952 жылы туған) – үнді табиғатты зерттеуші, табиғатты қорғаушы және жазушы. Ол 14 кітап пен көптеген мақаланың авторы, сондай-ақ теледидар үшін түрлі бағдарламалар жасаған. Бүгінде ол Үндістанның ең құрметті жабайы табиғат сарапшыларының және табиғатты қорғаушылардың бірі. Ол BBC, Animal Planet, Discovery және National Geographic сияқты телеарналар үшін Үндістанның табиғи ортасы туралы деректі фильмдер жасап, оларды баяндаған.
Valmik Thapar (born 1952) is an Indian naturalist, conservationist and writer. He is the author of 14 books and several articles, and has produced a range of programmes for television. Today he is one of India's most respected wildlife experts and conservationists, having produced and narrated documentaries on India's natural habitat for such media as the BBC, Animal Planet, Discovery and National Geographic.
Ерте өмір
Валмик Тапар Бомбей қаласында Радж және Ромеш Тапардың отбасында дүниеге келген. Ромеш Тапар – 1959 жылы «Семинар» саяси журналын құрған белгілі журналист және саяси комментатор. Белгілі үнді тарихшысы Ромила Тапар оның әйелінің қарындасы. Ол театр өнерінің қайраткері Санжана Капурға үйленді және олардың Хамир есімді ұлы бар. Олар Делиде тұрады.
Valmik Thapar was born in Bombay to Raj and Romesh Thapar, a noted journalist and political commentator who founded political journal Seminar in 1959. Noted Indian historian Romila Thapar is his aunt. He married theatre personality Sanjana Kapoor and the couple have a son, Hamir. They live in Delhi.
Мансап
Валмик Тапар ондаған жылдар бойы Үндістанның жолбарыстар популяциясының жағдайын қадағалап өтті. Оған Фатх Сингх Ратор үлкен әсер етті. Оның Рантамбор қорына басшылық етуі мойндалып, 2005 жылы Үндістан Үкіметі оны "Жолбарыс жұмыс тобының" мүшесі етіп тағайындады. Ол келіспеушілік хатында жұмыс тобының көпшілік пікірін сынға алды, себебі олар жолбарыстар мен адамдардың қатар өмір сүру мүмкіндігіне тым көп назар бөлді, бұл оның ойынша, комиссияның мақсатына сай келмейді. Оның жазбаларында 1973 жылы Үндістан Үкіметі құрған "Жолбарыс" жобасының сәтсіздігіне қатысты талдау бар. Ол "Жолбарыс" жобасын сынап, ғылыми білімі жеткіліксіз орман бюрократиясының оны тиімсіз басқарғанын көрсетті. Оның соңғы кітабы "Соңғы жолбарыс" (Оксфорд университетінің баспасы) осы мәселені анық көрсетеді. Тапар Үндістанның Қоршаған орта және орман министрлігіне қарулы патрульдер арқылы браконьерлікпен күресуге және орманды ғылыми зерттеулер үшін ашуға дайын болмауына қатысты сын айтты. Оның "Макчли" атты жолбарыс есімімен танымал қарым-қатынасы оның бірнеше жазбаларында қамтылған.
Valmik Thapar spent decades following the fortunes of India's tiger population. He was influenced by Fateh Singh Rathore. His stewardship of the Ranthambore Foundation was recognised and he was appointed a member of the Tiger Task Force of 2005 by the Government of India. He criticised the majority Task Force view in his dissent note as excessively focussed on the prospects of co existence of tigers and humans, which was, in his view not consistent with the objective of the panel. His writings have analysed the perceived failure of Project Tiger, a conservation apparatus created in 1973 by the Government of India. He has critiqued Project Tiger, drawing attention to its mismanagement by a forest bureaucracy that is largely not scientifically trained. His most recent book The Last Tiger (Oxford University Press) makes this case strongly. Among the consistent criticisms levelled by Thapar at India's Ministry of Environment and Forests relates to its unwillingness to curb poaching through armed patrols and its refusal to open forests to scholarly scientific enquiry. His famous relationship with 'Macchli' a female tigress is documented in some of his chronicles.