Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист және саяси белсенді (1951 жылы туған)
American journalist and political activist (born 1951)
the architect
Клиффорд Д. Мей (1951 жылы туған) – американдық журналист, редактор, саяси белсенді және подкаст жүргізушісі. Ол Foreign Podicy подкастының негізін қалаушы және оны жүргізеді. Мей бұрын АҚШ-тың Халықаралық діни бостандық жөніндегі комиссиясының (USCIRF) комиссары болып қызмет еткен, бұл комиссия халықаралық діни бостандыққа қатысты саясат ұсынымдарын дамытатын тәуелсіз, екі партиялық АҚШ федералдық үкіметтік органы. Сонымен қатар, ол Қазіргі қауіп жөніндегі комитет құрамындағы Саясат комитетінің төрағасы болды. Мей бұрын Scripps Howard News Service және National Review Online басылымдарында апталық бағана авторы болған. Оның мақалалары The Wall Street Journal, National Review, Commentary, USA Today және The Atlantic сияқты басылымдарда жарияланған. Ол репортер, шетелдік тілші және газет-журнал редакторы ретінде жұмыс істеген, әсіресе 1970 жылдары Newsweek, ал 1980 жылдары The New York Times газеттерінде еңбек еткен. Мей Генри Джексон қоғамының мүшесі. 2007 жылдың қазан айында The Daily Telegraph газеті Мейді «Америкадағы ең ықпалды 100 консерватор» тізімінде 94-орынға қойды, оны республикалық партиядағы неоконсерватор ретінде танысты.
Clifford D. May (born 1951) is an American journalist, editor, political activist, and podcast host. He is the founder and president where he hosts the podcast Foreign Podicy. May previously served as commissioner on the United States Commission on International Religious Freedom (USCIRF), an independent, bipartisan U. S. federal government commission that makes policy recommendations concerning international religious freedom, as well as the Chairman of the Policy Committee department within the Committee on the Present Danger. May was also previously a weekly columnist for Scripps Howard News Service and National Review Online. May has been widely published, including in The Wall Street Journal, National Review, Commentary, USA Today, and The Atlantic. He has served as a reporter, a foreign correspondent, and a newspaper/magazine editor, working notably for Newsweek in the 1970s and for The New York Times in the 1980s. May is also a member of the Henry Jackson Society. In October 2007, The Daily Telegraph named May number 94 in its list of the "100 most influential conservatives in America", identifying him as a neo conservative within the Republican Party.
Ерте мансап
Мей 1973 жылы Нью-Йорк штатының Бронксвилл қаласындағы Сара Лоуренс колледжінде бакалавр дәрежесін алды. Одан кейін Колумбия университетінің қоғамдық және халықаралық қатынастар мектебінен және журналистика мектебінен магистр дәрежесін алды. Сонымен қатар, ол Ленинград университетінде орыс тілі мен әдебиеті саласында сертификат алған. Мей 1975 жылдан 1978 жылға дейін Newsweek журналының ассистент редакторы болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Hearst газеттерінің шетелдік тілшісі болды, сондай-ақ CBS Radio News және PBS телеарнасындағы Билл Мойерс журналында да жұмыс істеді.
May earned a Bachelor of Arts degree from Sarah Lawrence College in Bronxville, New York in 1973. He then earned master's degrees from both Columbia University's School of Public and International Affairs and its School of Journalism. In addition, he holds a certificate in Russian language and literature from Leningrad University. May worked as an associate editor of Newsweek from 1975 to 1978. He then became a foreign correspondent for Hearst newspapers and worked for CBS Radio News and Bill Moyers' Journal on PBS as well.
Эмиссиялық позициялар
Мей Генри Джексон қоғамының халықаралық демеушісі. 2007 жылдың қазан айында «The Daily Telegraph» газеті Мейді «Америкадағы ең ықпалды 100 консерватор» тізімінде 94-ші орынға қойып, оны «Иракта жеңіске жету қажеттігін және мұсылман экстремизмге қарсы кең ауқымды соғысты ашық қолдайтын» деп сипаттады. Сондай-ақ, ол американдық БАҚ-та «жетілдірілген» Республикалық партия белсендісі ретінде таныстырылды. 2009 жылдың 23 сәуірінде Мей Джон Стюартпен «The Daily Show» бағдарламасында азаптау туралы тақырыпты талқылады, осы мәселе бойынша олар қызу, бірақ әдепті пікір алмасты. Кейін Нью-Йорктік Джейкоб Гершман бұл әңгімені ақпарат құралдарындағы осы мәселе туралы ең нақты пікірсайыс ретінде бағалады. Мей 2003 жылғы Иракқа басып кіруді, сондай-ақ 2007 жылғы Ирак соғысына қосымша әскер жіберуді қолдады. 2008 жылдың наурыз айында «National Review Online» сайтында жариялаған мақаласында: «Ирактағы тәртіпті өзгертуді негізсіз деп айтуға болмайды: егер сіз Саддамның өкілдігін, оның айқын ниеттерін және халықаралық террористермен байланыстарын білсеңіз, соның ішінде Пентагонның жаңа есебінде көрсетілгендей, қазіргі уақытта әл-Қаиданың екінші басшысы Айман әл-Зауахири басқаратын топты ескерсеңіз», - деп жазды. 2004 жылдың сәуір айында Тавис Смайлиге берген сұхбатында, Джордж Буш 11 қыркүйекке дейін Иракқа шабуыл жасауға шешім қабылдады және Ирак пен жаппай қырып-жою қарулары туралы барлау мәліметтерін манипуляциялады деген мәлімдемеге Мей Буш Билл Клинтон кезеңіндегі Иракты азат ету туралы заңның саясатын жалғастырғанын және Буш ЦРУ-дан нақты ақпарат алуды талап еткенін айтты. 2012 жылдың қазан айында «San Angelo Standard Times» газетіне жазған мақаласында, Осама бен Ладеннің қазасына және әл-Қаидаға қарсы басқа да жетістіктерге қарамастан, ол осы ұйымды «әлсіреген», бірақ толығымен «жеңілген» емес деп санайды. Малала Юсуфзайға жасалған қастандық әлі де қауіпті Талибанның белгісі екенін атап өтті. Ол: «Рузвельт пен Черчилль үкімет, ғылым, БАҚ және сараптамалық орталықтардың көптеген сарапшылары түсінбейтін нәрсені түсінді: Американың 21-ғасырлық жауына қарсы күресте кинетикалық соғыс қажет, бірақ ол жеткілікті емес. Идеологиялық соғыс, идеялар соғысы да жүргізілуі керек. Ал осы майданда біз әлі соғысқа кіріспедік», - деп мәлімдеді.
May is an International Patron of the Henry Jackson Society. In October 2007, The Daily Telegraph named May number 94 in its list of the "100 most influential conservatives in America", and labeled him "an outspoken proponent of the need to achieve victory in Iraq and the broader war against Muslim extremism". It also described him as a "nimble" Republican Party activist in the American media. On April 23, 2009, May appeared on The Daily Show with Jon Stewart discussing the subject of torture, and he and Stewart engaged in a rather heated yet cordial debate on the subject. Jacob Gershman of New York later highlighted the exchange as one of the clearest discussions about the issue in the news media. May supported the 2003 invasion of Iraq as well as the Iraq War troop surge of 2007. In March 2008, he wrote for the National Review Online that "[w]hat one can not say is that regime change in Iraq was unjustified: Not if you know Saddam's record, his clearly stated intentions, and his ties to international terrorists—including, as a new Pentagon report reveals, a group headed by Ayman al Zawahiri, now al Qaeda’s second in command." In an April 2004 interview with Tavis Smiley, who alleged that George W. Bush had decided to invade Iraq before the 9/11 attacks and manipulated the intelligence links on Iraq and weapons of mass destruction, May argued that Bush had been continuing the policy of the Bill Clinton era Iraq Liberation Act and that Bush had pushed the CIA for accurate information. In October 2012, May wrote for the San Angelo Standard Times that, despite the death of Osama bin Laden and other successes against al Qaida, he considered the group "degraded" but not actually "defeated"; he referred to the attempted assassination of Malala Yousafzai as a particular sign of a still dangerous Taliban. He argued that "Roosevelt and Churchill grasped what too many analysts in government, academia, media and think tanks do not: To prevail against America's 21st century enemies, kinetic warfare is necessary but insufficient. An ideological war, a war of ideas, also must be waged. And on that front, we have not yet begun to fight."
Даулар, пікірталастар және сын
2003 жылғы ЦРУ ақпараттық ағымына қатысты даудың бастапқы кезеңінде Мей бұрынғы әкімшілік қызметкерінің Валерия Плеймнің ЦРУ агенты екенін айтқанын жазды. Мей бұл фактінің Вашингтон қаласының барлық жерінде жақсы белгілі ашық құпия екенін мәлімдеді. Ол сондай-ақ, бұл туралы өзінің жазбаларында жазбауды жөн санағанын, себебі оны басқа мәселелерге қатысы жоқ деп есептеді. 2007 жылғы наурызда «The Nation» журналында жариялаған мақаласында Дэвид Корн Мейдің бұл сөздеріне қарсы шығып, Плеймнің жасырын статусы туралы тек бірқатар адамдардың ғана білетінін айтты. Содан кейін Корн Мейді және осыған ұқсас мәлімдемелер жасаған Джона Голдберг сияқты басқа консервативті сарапшыларды кешірім сұрауға шақырды. 2007 жылғы 15 қазанда MSNBC телеарнасының «Такер» бағдарламасында Мей жүргізуші Такер Карлсонның Хиллари Клинтонның президенттік науқанында қолдау үшін жынысын пайдаланғаны туралы айыптамасына келісті. Содан кейін Мей Клинтонды әзілдеп «вагинальдық американ» деп атады. Бұл пікірді Media Matters for America жариялады. 2007 жылғы қыркүйекте Media Matters for America Мейді Буш әкімшілігін қолдап көптеген қоғамдық жиындарда сөйлегені үшін, бірақ Мемлекеттік хатшы Кондолиза Райстың демократияны дамыту жөніндегі кеңесші комитетімен байланысын немесе Демократияны қорғау қорының Мемлекеттік департаменттен алған қаржылық гранттарын атамағаны үшін сынады. 2009 жылғы тамызда Раш Лимбо Барак Обаманы Адольф Гитлермен салыстырғаннан кейін, Salon жазушысы Гленн Гринвальд өзінің блогында Мей Лимбоның пікірін «бұрыс, ашкере және зиянды» деп атады. Мей National Review Online сайтында Гринвальдтің өзіне электрондық пошта арқылы жіберген мәлімдемені «күтілгендей» және «адалдықсыздықпен» бұрмалағанын жазды. Ол Лимбо, Moveon.org және Нэнси Пелоси екеуі де дұрыс емес нацистік салыстырулар жасады деп мәлімдеді. 2009 жылғы 31 желтоқсанда Мей әзілдеп Гуантанамодан Йеменге тұтқындарды босатып, содан кейін «багаж бөліміне зымырандарды жіберуді» ұсынды. Кейін ол бұл сөздерін қорғап, Гринвальд сияқты сыншыларды «күлкісіз» деп сипаттады. Сондай-ақ ол күдіктілерді соттан тыс өлтіруді қолдайтын және сол уақытта Гуантанамода күдіктілерді ұстауға қарсы болатын адамдар арасындағы логикалық қайшылықты көрсетуді көздегенін айтты.
During the beginning of the 2003 CIA leak scandal, May wrote that an ex administration official had told him that Valerie Plame was a CIA agent, and May stated that the fact was an open secret widely known across Washington, D. C. He also remarked that he chose not to mention this in his own writings since he considered this to be irrelevant to anything else. David Corn, writing for The Nation in March 2007 in the aftermath of the scandal, disputed May's assertions, and he quoted Plame as saying that only a handful of people knew about her covert status. Corn then called upon May, along with other conservative commentators such as Jonah Goldberg who had made similar statements, to apologize. On the October 15, 2007 edition of Tucker on MSNBC, May agreed with host Tucker Carlson's allegation that Hillary Clinton had used her gender to garner support in her Presidential campaign. May then jokingly referred to Clinton as a 'Vaginal American'. The comment was highlighted by Media Matters for America. In September 2007, Media Matters for America criticized May for making numerous public appearances in support of the Bush administration without mentioning his relationship with Secretary of State Condoleezza Rice's Advisory Committee on Democracy Promotion or the fact that the Foundation for Defense of Democracies had received State Department monetary grants. After Rush Limbaugh compared Barack Obama to Adolf Hitler in August 2009, Salon writer Glenn Greenwald stated on his blog that May had called Limbaugh's commentary "wrong, outrageous and damaging". May wrote at National Review Online shortly afterward that Greenwald had "[p]redictably" and "dishonorably" misrepresented the statement that he had e mailed to Greenwald, which he said had criticized specious Nazi comparisons by both Limbaugh, Moveon. org, and Nancy Pelosi. On December 31, 2009, May jokingly suggested releasing detainees from Guantanamo Bay to Yemen, then sending "missiles to strike the baggage claim area". He later defended the remarks, describing critics such as Greenwald as "humorless". He also stated that he had intended to highlight the logical disconnect between someone both supporting the extrajudicial killing of suspected militants and opposing the holding of suspected militants at Guantanamo Bay at the same time.