Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Коплстон (2 ақпан 1776 – 14 қазан 1849) – ағылшын шіркеу қайраткері және ғалымы, Оксфорд университетінің Ориел колледжінің проректоры (1814–1828) және Лландафф епископы (1827 жылдан бастап).
English churchman (1776–1849)
Edward Copleston (2 February 177614 October 1849) was an English churchman and academic, Provost of Oriel College, Oxford, from 1814 till 1828 and Bishop of Llandaff from 1827.
Өмір
Ежелгі Батыс елінің отбасында туған Коплстон Девондағы Оффвелл қаласында дүниеге келді және Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінде білім алды, онда 15 жасында стипендия ұтып алды. 1797 жылы Оксфордтағы Ориел колледжінде оқытушы болып сайланды, ал 1800 жылы Оксфордтағы Сент-Мэри Холлға тағайындалды, сонымен қатар Оксфордтағы Сент-Мэри де Виргин университетінің шіркеуінің викарийі болды. 1802–1812 жылдары Оксфорд поэзия профессоры қызметін атқарып, әдеби сын тұрғысынан және көркем латын тілімен айқын даңққа ие болды. Ориелде бірнеше жыл деканаттық қызмет атқарғаннан кейін, 1814 жылы провизорлық лауазымына ие болды. Оның ықпалының арқасында колледж 19 ғасырдың бірінші ширегінде ерекше өркендеді. Ол Оксфорд қозғалысы кезінде көзге түсетін шәкірттерді таңдауға ықпал етті, бірақ өзі көбінесе рационалистік көзқарас ұстанды және «Ориел ноэтиктері» деп аталатын топқа жатты. 1826 жылы ол Честердің деканы болып тағайындалды, ал келесі жылы Лландафф епископы болып сайланды. Бұл қызметте Уэльсте шіркеулерді жаңарту қозғалысын қолдады, және оның басшылығымен діни округте жиырмадан астам жаңа шіркеу салынды. Ол сол кездегі саяси мәселелерге қызығушылық танытты, оның жазбаларында сэр Роберт Пильге жолданған екі хат бар: біреуі «Құндылық стандартының өзгеруі», екіншісі «Жұртшылықтың кедейлігінің артуы» (Оксфорд, 1819) туралы. Лландафф епископтарының сарайы (Матерн, Монмутшир) сатылғандықтан, Коплстон кейде Коубридж маңындағы Лландоу қаласында тұрып, соңғы жылдарын Сент-Полс деканаты мен Чепстоудағы Хардвик үйі арасында өткізді, осы жерде қайтыс болды. Оның шөбересі Джон Коплстон да дін қызметкері болған.
Born into an ancient West Country family, Copleston was born at Offwell in Devon, and educated at Corpus Christi College, Oxford, to which he gained a scholarship at the age of 15. He was elected to a tutorship at Oriel College, Oxford, in 1797, and in 1800 was appointed to St Mary Hall, Oxford and also became Vicar of the University Church of St Mary the Virgin, Oxford. As Oxford Professor of Poetry (1802–1812) he gained a reputation by his literary criticism and sound latinity. After holding the office of dean at Oriel for some years, he succeeded to the provostship in 1814, and owing largely to his influence the college reached a remarkable degree of prosperity during the first quarter of the 19th century. He was influential in the choice of Fellows who were in due course to become prominent during the Oxford Movement, though he himself was of a more rationalist cast of mind and belonged to the group of so called Oriel Noetics. In 1826 he was appointed Dean of Chester, and in the next year he was consecrated Bishop of Llandaff. Here he gave his support to the new movement for church restoration in Wales, and during his occupation of the see more than twenty new churches were built in the diocese. The political problems of the time interested him greatly, and his writings include two letters to Sir Robert Peel, one dealing with the 'Variable Standard of Value', the other with the 'Increase of Pauperism' (Oxford, 1819). The palace of the Bishops of Llandaff (at Mathern, Monmouthshire) had been sold so Copleston resided occasionally at Llandough Castle near Cowbridge and passed his later life between the Deanery of St. Paul's and Hardwick House in Chepstow, where he died. His great grandson, John Copleston, was also a clergyman.