Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық хоккейші (1949–1971)
Canadian ice hockey player (1949–1971)
Мишель Эдуард Бриер (21 қазан 1949 – 13 сәуір 1971) – 1969–1970 жылдары Ұлттық хоккей лигасында (NHL) «Питтсбург Пингвинс» командасында бір маусым ойнаған канадалық кәсіби хоккейші. «Пингвинс» командасымен бірінші маусымынан кейін Бриер қатысқан автокөлік апатында ауыр бас жарақатын алды. Көптеген ми операцияларынан және 11 ай комада жатқаннан кейін, ол 21 жасында алған жарақаттарынан көз жұмды.
Michel Edouard Brière (October 21, 1949 – April 13, 1971) was a Canadian professional ice hockey player for one season in the National Hockey League (NHL) with the Pittsburgh Penguins in 1969–70. Following his rookie season with the Penguins, Brière was involved in a car accident in which he suffered major head trauma. After multiple brain surgeries and 11 months in a coma, he died as a result of his injuries at the age of 21.
Ойын мансабы
Бриерді 1969 жылғы НХЛ аматорлық драфтының үшінші раундында «Питтсбург Пингвинс» клубы таңдады. Жастар карьерасында «Шоуниган Брюинс» командасы сапында 129 гол соғып, 191 нәтижелі пас беріп, 100 ойында 320 ұпай жинады. 1968–69 маусымында «Шоуниган» командасымен ойынды аяқтағанда, командадағы бомбардырлар тізімінде үшінші орынды иеленді. 1969–70 маусымында Бриермен келісімшарт жасасу кезінде ол үлкен бонус сұрады және: «Бұл аса көп ақша емес, себебі мен келесі 20 жыл бойы «Пингвинс» сапында ойнаймын», – деді.
Brière was selected by the Pittsburgh Penguins in the third round of the 1969 NHL Amateur Draft. During his junior career with the Shawinigan Bruins, he scored 129 goals and 191 assists, for 320 points in 100 games. In his last season with Shawinigan in 1968–69 he finished third on the team in scoring. According to the Penguins' general manager Jack Riley, during the contract negotiations with Brière prior to the 1969–70 season "He asked for a bigger bonus and said, 'It's not really that much extra money, because I'll be playing for the Penguins for the next 20 years "
1969 жылдың 1 қарашасында Бриер «Миннесота Норт Старс» қақпашысы Кен Бродерикке қарсы өзінің алғашқы НХЛ голын соқты. Ол 12 гол мен 32 нәтижелі пас беріп, 44 ұпаймен команданың үшінші бомбардыры болды. Стэнли кубогы плей-оффының ширек финалында Бриер 1970 жылдың 12 сәуірінде «Оукленд Аламеда округінің Колизей аренасында» «Оукленд Силз» клубына қарсы өткен ойынның жеңімпаз голын соғып, сонымен қатар серияда жеңіске жетті. Бұл «Пингвинс» клубының плей-офф сериясындағы алғашқы жеңісі болды. Бриер «Пингвинс» клубын НХЛ плей-оффының екінші раундына жеткізді, бірақ команда Стэнли кубогы финалына жету үшін жартылай финалда «Сент-Луис Блюз» клубынан екі ойынмен қалып қойды. Плей-офф кезінде Бриер команданы 8 ұпаймен бастап келе жатты, оның ішінде 5 гол және 3 нәтижелі пас бар еді. Оның соққан 5 голының 3-і шешуші болды. «Пингвинс» клубының жылдың жаңа ойыншысы атанғанына қарамастан, Бриер Кальдер мемориалдық жүлдесіне бір дауыс та алмады, осы жүлдені «Чикаго Блэк Хокс» клубының қақпашысы Тони Эспозито жеңіп алды. Осы кезде көптеген скауттар Бриердің НХЛ-дегі жоғары деңгейдегі ойыншыға айналатынын болжады. Бриер кейіннен Хоккей даңқы залына енгізілген Фил Эспозито мен Бобби Кларк сияқты ойыншылармен салыстырылды.
On November 1, 1969, Brière scored his first NHL goal against the Minnesota North Stars' goaltender Ken Broderick. He would go on to score 12 goals and 32 assists, to finish third in the team scoring with 44 points. During the quarterfinals of the Stanley Cup playoffs, Brière scored the first overtime goal in Penguins' history on April 12, 1970, by scoring the game winner, and series clincher, against the Oakland Seals at the Oakland Alameda County Coliseum Arena. The sweep of the Seals was also the first playoff series victory for the Penguins' franchise. While Brière helped lead the Penguins to the second round of the NHL playoffs, the team finished two victories short of the Stanley Cup Finals, by losing to the St. Louis Blues in the semifinals. During the playoffs, Brière led the team in scoring with eight points, which included five goals and three assists. Three of his five goals were game winners. Despite being named the Penguins' rookie of the year, Brière received no votes for the Calder Memorial Trophy, which was won by the Chicago Black Hawks' goaltender Tony Esposito. At this time, many scouts were predicting that Brière would develop into a top NHL player. Brière drew comparisons to Phil Esposito and Bobby Clarke, both of whom were later inducted into the Hockey Hall of Fame.
Өлім
Плей-оффтан кейін Бриер Квебекке балалық шағындағы сүйіктісі Мишель Боденге үйленуге оралды, оның Мартин есімді ұлы болды. Олар 1970 жылдың 6 маусымында үйленуге ниеттенген. Алайда, 1970 жылдың 15 мамырында кешке Бриер екі досы – Ренольд Билодо және Ивон Фортинмен бірге бір көлік апатына ұшырады. Жол ашық әрі күндіз болғанмен, көлік қисыққа түспей қалды. Бриер рульдің артында отырды деген ұзақ жылдар бойы айтылып келген қауесеттер 2021 жылы расталды. Ол ішімдік ішіп, көлік жүргізуді талап еткен. Оның серіктері салыстырмалы түрде жеңіл жарақат алды, ал жүргізуші Бриер өзінің туған қаласы Малартиктен 70 миль қашықтықтағы Вал-д'Ор маңындағы 117-тас жол бойындағы 1970 жылғы Меркурий Кугардан сыртқа ұшып кетті. Бриердің досы, 18 жасар велосипедші Раймонд Перроны жедел жәрдем машинасы қағып өлтірді. Басына ауыр жарақат алған Бриер Монреальдегі Нотр-Дам ауруханасына 300 миль қашықтықта ауыстырылды, онда жетекші нейрохирург төрт ми операциясының біріншісін жасады. Бриерге бастапқыда өмірге деген үміті 50/50 болатын оптимистік диагноз қойылды. 1971 жылдың 27 наурызында Бриер Монреальдің Мари Кларак реабилитациялық ауруханасына жатқызылды. «Пингвинс» командасы 1971 жылдың 4 сәуірінде үйде маусымын аяқтады және плей-оффқа ілікпеді. Тоғыз күннен кейін, 11 ай комада жатқаннан кейін, Бриер сағат 16:20-да қайтыс болды. Монреальдің сыртындағы жерлеу рәсіміне «Пингвинс» командасының алты өкілі, оның ішінде бас менеджер Джек Райли, жабдық менеджері Кен Карсон және жаттықтырушы Ред Келли қатысты. Питтсбургтегі Сент-Пол соборында естелік шара өтті, онда команданың көптеген басшылары мен бірқатар ойыншылар қатысты. Питтсбургтің азаматтық аренасында орналасқан «Иглу» клубында оның суретімен бірге ілінген футболкасы, оның нөмірі зейнеткерлікке шыққандығының жалғыз белгісі болды. Карсонның сөзіне сүйенсек, "ешкім бұл нөмірді (21) киюге сұрамады. Егер сұраған болса, Майк туралы әңгіме айтар едім". Бриердің нөмірі ресми түрде 2001 жылдың 5 қаңтарында зейнеткерлікке жіберілді, бұл «Пингвинс» командасының қосымша иесі Марио Лемье 66 нөмірін тағы да кию үшін зейнеткерліктен шыққаннан кейін тоғыз күн өткен соң болды. 2024 жылға дейін Бриер «Пингвинс» тарихындағы нөмірі зейнеткерлікке шығарылған үш ойыншының бірі болды. Квебек жастар хоккей лигасы 1972 жылы ең құнды ойыншы сыйлығын Мишель Бриер еске алу кубогы деп атады. «Питтсбург Пингвинс» командасы да жыл сайын Мишель Бриердің «Жылдың жаңашылы» сыйлығын маусымның ең үздік жаңа ойыншысына табыс етеді.
After the playoffs, Brière returned to Quebec to marry his childhood sweetheart Michèle Beaudoin, with whom he had a son, Martin. They were to be married on June 6, 1970. However, on the evening of May 15, 1970, Brière was involved in a single car crash with two friends, Renald Bilodeau and Yvon Fortin. Despite the road being clear and in daylight, the vehicle failed to negotiate a curve. Longstanding rumours that Brière was behind the wheel were confirmed in 2021. He insisted on driving after drinking alcohol. While his companions suffered relatively minor injuries, Brière, the driver, was ejected from his orange 1970 Mercury Cougar along Route 117 near Val d'Or, 70 miles from his hometown of Malartic. The ambulance transporting him to the hospital in Val d'Or struck and killed an 18 year old cyclist, Raymond Perreault, a friend of Brière. Suffering from major head trauma, Brière was flown 300 miles to Notre Dame Hospital in Montreal, where a leading neurosurgeon performed the first of four brain surgeries. Brière was initially given a somewhat optimistic prognosis that gave him a 50–50 chance of living. Brière was transferred to Montreal's Marie Clarac Rehabilitation Hospital on March 27, 1971. The Penguins finished the regular season at home on April 4, 1971, and missed the playoffs. Nine days later, after 11 months in a coma, Brière died at 4:20 p. m. Six members of the Penguins, including general manager Jack Riley, equipment manager Ken Carson and coach Red Kelly, attended the funeral outside Montreal. A memorial service was held in St. Paul Cathedral in Pittsburgh, in which most of the team officials and some players attended. A framed jersey hung with his photo in the Igloo Club, located inside the Pittsburgh Civic Arena, as the only visible sign that the number was retired. According to Carson, "No one ever asked to wear that number (21). If they had, I would have told them Mike's story." Brière's number was officially retired on January 5, 2001, nine days after Penguins' co owner Mario Lemieux came out of retirement to once again wear his number 66. Through 2024, Brière was one of three players in Penguins history whose numbers were retired. The Quebec Major Junior Hockey League renamed its MVP award the Michel Brière Memorial Trophy in 1972. The Pittsburgh Penguins also present the Michel Brière Rookie of the Year Award annually to the season's best rookie player.