Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс II Бурбон Ла Марш (1370 – 1438 Безансонда қайтыс болды) – Ла Марш графы болған. 1396 жылы Никополь шайқасында тұтқынға алынып, кейіннен құны төленіп босатылды. 1403 жылы Джеймс Англия жеріне шабуыл жасап, Плимутты өртеп жіберді. 1415 жылы Неаполь королевасы Иоанна II-ге үйленді, бірақ ол халыққа ұнамай, түрмеге қамалып, 1419 жылы Неаполь патшалығын тастап кетуге мәжбүр болды. 1435 жылы Джеймс лауазымдарынан бас тартып, монахқа айналды. Ол 1438 жылы қайтыс болды.
James II of Bourbon La Marche (1370 – 1438 in Besançon) was count of La Marche. He was captured at the battle of Nicopolis in 1396, later being ransomed. In 1403, James led an attack on English soil and burned Plymouth. He married Queen Joanna II of Naples in 1415, and was largely unpopular being imprisoned then forced to leave the kingdom of Naples in 1419. James relinquished his titles and became a monk in 1435. He died in 1438.
Ерте өмір
1370 жылы туған Джеймс – Иоанн I, Ла Марш графы мен Вендомдық Екатеринаның тұңғыш ұлы. Ол алғаш рет Осман империясына қарсы крест жорығында қару көтеріп, Никополис шайқасында бұл жорыс аяқталды. Ол тұтқынға алынып, кейін құтылды. Францияға оралғаннан кейін, Оуэйн Глиндюрді қолдау үшін Англияға шабуыл жасаған әскерге қолбасшылық етті. Оның әскерлері 1403 жылы Плимутты өртеп жіберді, бірақ 1404 жылы Францияға қайтып бара жатқанда оның флотының он екі кемесі дауылда жоғалып кетті. Джеймс Жохан Қауіпсіздің жақтасы және Арманяк партиясының жауы болды. Дегенмен, Франциядағы істері шетелде болған сапарымен тоқтап қалды. 1415 жылы Неаполь корольдігінің барондары оның Неапольдің Иоанна II-ге үйленуін ұйымдастырды. Джеймстің оның сүйіктілері Пандольфо Алопо мен Муцио Сфорцаның билігін жоятынына үміттенді. Оған корольдік атағы берілмеді, бірақ ол генерал-викарий, Калабрия герцогы және Таранто ханзадасы деп аталды. Джеймс Алопоны өлімге кесті, Сфорцаны түрмеге қамады, бірақ сонымен қатар королеваны да тұтқындап, жеке билікке ұмтылды. Ашулы барондар оны 1416 жылы тұтқындап, түрмеге қамады; ол Сфорцаны босатуға және корольдік тақтан бас тартуға мәжбүр болды, ал 1419 жылы елден қуылды. Францияға оралған Джеймс 1428 жылы Франция королі Карл VII үшін ағылшындарға қарсы соғысып, Лангедок губернаторы болды. 1435 жылы Джеймс өзінің лауазымдарынан бас тартып, францискан монахына айналды және 1438 жылы қайтыс болды.
Born in 1370, James was the first son of John I, Count of La Marche and Catherine of Vendôme. He first bore arms in the crusade against the Ottomans which culminated in the Battle of Nicopolis, and was captured and ransomed. After returning to France, he commanded a force which invaded England in support of Owain Glyndŵr. His troops burned Plymouth in 1403, but twelve ships of his fleet were lost in a storm while returning to France in 1404. James was an adherent of John the Fearless and foe of the Armagnac party. However, his affairs in France were interrupted by a sojourn abroad. In 1415, the barons of the Kingdom of Naples arranged his marriage to Joanna II of Naples. It was hoped James would break the power of her court favorites, Pandolfo Alopo and Muzio Sforza. He was not given the title King, but was referred to as Vicar General, Duke of Calabria, and Prince of Taranto. James had Alopo executed and imprisoned Sforza, but also kept the queen in confinement and aspired to personal rule. The indignant barons captured and imprisoned him in 1416; he was compelled to free Sforza and resign the kingship, and was ejected from the kingdom in 1419. Returning to France, James fought against the English for Charles VII of France in 1428 and was made Governor of Languedoc. In 1435, James resigned his titles and became a Franciscan friar, dying in 1438.