Кіріспе

Бұрынғы темір жол станциясы Англиядағы Ротерхам Вестгейт темір жол станциясы бес миль ұзындығындағы Шеффилд және Ротерхам темір жолының шығыс аялдамасы болды, Шеффилд / Ротерхам аймағындағы алғашқы жолаушы тасымалданатын темір жол. Роттерхамның орталық бөлігінде Дон өзенінің шығыс жағалауында орналасқан, ол 1838 жылы 31 қазанда ашылған және 1952 жылы 4 қазанда жабылған бір платформалы аялдама болды.

Тарих

Бастапқы станция ғимараты Вестгейттегі таспен салынған, жолаушылар платформаға жету үшін жолдан жаяу жүргіншілер өткелінен өтуі керек еді. XIX ғасырдың соңында бұл жағдай станцияға Main Street-ке кіру мүмкіндігі беріліп, платформаға тікелей кіретін уақытша ағаш станса ғимараты салынды. Бұл қала тұрғындары "Түйе үйі" деп атады және жергілікті тұрғындар оны Ротерхам сияқты маңызды қалаға жарамсыз деп шағымданады. Ескі вокзал ғимараты GPO және еңбек биржасы болды, ақыр соңында темір жолға қайтадан желілік бақылау кеңсесі ретінде өтті. Өзенді 91 метрлік ағаш көпірден өтіп, оның үстінен станция платформасы созылып, содан кейін желі үш аркалы көпірден өтіп, оның ортаңғы аркасы 36 фут (11 м) ұзын және темірден жасалған. Бұл каналдың бөлігі 1864 жылы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолының бір бөлігіне айналған Оңтүстік Йоркшир теміржол компаниясына тиесілі болды. Оның Мексибородан Шеффилдке дейінгі желісі Вестгейт желісі арқылы өту үшін Иклз шлюзынан төменгі канал өзенге қосылу үшін бұрылды. Содан кейін каналдың түпкі қабаты толтырылып, оның бойына темір жол салынды. 1871 жылы осы бөлімде Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолы Ротерхам орталық станциясын салды. Жол Ротерхэм Юнайтед клубының бұрынғы стадионы Миллмурдан оңтүстікке қарай жүреді, сол себепті оның оңтүстік тұғырына "Темір жолдың соңы" деп аталады. Лидс пен Дерби арасындағы Солтүстік Мидленд темір жолының ашылуынан кейін, Масбро станциясымен жаңа, кейіннен Ротерхам Масборо станциясы ашылды. Бұл солтүстік-оңтүстік желісін Холмс қаласындағы Шеффилд және Ротерхам темір жолымен байланыстыратын түйіспе жол салынды, бұл Солтүстік Мидлендке Шеффилдтегі S&R Wicker терминалына кіруге мүмкіндік берді. S&R ақырында 1844 жылы бірігуден кейін Мидленд темір жолының бір бөлігі болды. Мидленд сонымен қатар әлдеқайда үлкен Масборо станциясын басқарып отырғандығы Вестгейтті тыныш жерге айналдыруы мүмкін еді, бірақ Вестгейт әлдеқайда орталық болды, ал 1870 жылдан кейін Мидленд желісіндегі стандартты қызмет үлгісі кейбір Шеффилд-Ноттингем, Шеффилд-Дерби және Шеффилд-Манчестер жергілікті пойыздары Вестгейттен басталып, Шеффилд-Мидленд арқылы жүреді, барлық станцияларға шақырады; бұл Вестгейтті жабылуына дейін жұмыс көп және маңызды станция етіп қалдырды.

Жабылу

ХХ ғасырдың ортасына қарай Вестгейтке баратын пойыздар 1830 жылдардағы ағаш көпірден өтіп, уақытша ағаш станса ғимараттарына шақырады. Бұл қазір ескірген көпірді ауыстыру қажеттілігі болды, бұл BR-ді 1952 жылдың 4 қазанында станцияны жабуға мәжбүр етті. Оның өмірінің соңында жолаушыларға көпірдегі платформаның бөлігіне кіруге рұқсат етілмеді, ал пойыздарға көпірде тұруға рұқсат етілмеді. Көпірде жүктер бірнеше жыл бойы жүретін болды, бірақ ол кез келген пойыздарды тасымалдауға жарамсыз болып, бұзылған. Станция екі онжылдыққа жуық уақыт бойы бос тұрды, ағаш ғимараттар демонтаждалған базарлық дүкендерді (қалалық базардың орны сол кезде станцияға қарама-қарсы болды) сақтауға пайдаланылды, 1970 жылға дейін сайт тазартылып, жаңа пошта кеңсесі сұрыптау орталығы салынды. 1960-шы жылдардың соңында темір жолдың қалған бөлігі жаңа жолмен бөлінді, бірақ оның батысында филиал әлі күнге дейін С. Ф. Буттың қоқыс тастайтын жеріне қызмет етеді, бірақ қазір жер деңгейінде емес, беткейде.