Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ақсұлығы
Scottish peer
Джордж Гордон, Хантлидің 9-шы маркизі, (28 маусым 1761 – 17 маусым 1853), 1795 жылға дейін Стратхавон лорды, ал 1795 жылдан 1836 жылға дейін Абойн графы атанған, шотланд ақсұлығы және әскери қызметкер болған.
George Gordon, 9th Marquess of Huntly, (28 June 1761 – 17 June 1853), styled Lord Strathavon until 1795 and Earl of Aboyne from 1795 to 1836, was a Scottish peer and soldier.
Ерте өмір
Джордж – Абойнның 4-ші графы Чарльз Гордон мен Галлоуэйдің 6-шы графы Александр Стюарттың қызы, леди Маргарет Стюарттың ұлы болды. Ол Итон колледжінде білім алды. Оның жалғыз тірі қалған қарындасы, леди Маргарет Гордон, Уильям Бекфордқа тұрмысқа шықты. 1762 жылдың тамызында анасы қайтыс болғаннан кейін, әкесі леди Мэри Дугласқа (Джеймс Дугластың қызы, 14-ші Мортон графы) қайта үйленді. Осы некеден оның кіші жартылай інісі, лорд Дуглас Гордон (Луиза Леслиге үйленген) дүниеге келді. Оның әкесінің ата-аналары – Джон Гордон, 3-ші Абойн графы (Абойнның 2-ші графы Чарльз Гордонның үлкен ұлы және оның туысы, леди Элизабет Лион, Патрик Лионның екінші қызы, 3-ші Стратмор және Кингхорн графы) және бұрынғы Грейс Локхарт (Карнуаттың Джордж Локхарттың қызы) болды. Әулеттік желі бойынша, оның арғы атасының атасы, Чарльз Гордон, Абойнның 1-ші графы, Хантлидің 2-ші маркизі Джордж Гордонның төртінші ұлы еді. Оның анасы – Галлоуэйдің 6-шы графы Александр Стюарт пен оның екінші әйелі, леди Кэтрин Кокрейннің (Дандональдтың 4-ші графы Джон Кокрейннің үшінші және кенже қызы) үшінші қызы болды. Анасының бауырларының арасында Джон Стюарт, Галлоуэйдің 7-ші графы (леди Шарлотта Мэри Гревилл мен Энн Дашвудқа үйленген); құрметті Джордж Стюарт (Француз және үнді соғысында Тикондерога бекінісінде қаза тапқан лейтенант); құрметті Глассертонның Кит Стюарт (Горгина Изабелла д’Агиларға үйленген); леди Кэтрин Стюарт (Броутонның Джеймс Мюррейдің әйелі); леди Сюзанна Стюарт (Гранвилл Левесон Гоуэрдің әйелі, Стаффордтың 1-ші маркизі); леди Харриет Стюарт (Арчибальд Гамильтонның әйелі, 9-шы Гамильтон герцогы); және леди Шарлотта Стюарт (Джон Мюррейдің әйелі, 4-ші Данмор графы) болды.
George was the son of Charles Gordon, 4th Earl of Aboyne, and Lady Margaret Stewart, daughter of Alexander Stewart, 6th Earl of Galloway. He was educated at Eton. His only surviving sister, Lady Margaret Gordon, married William Beckford. After his mother's death in August 1762, his father remarried to Lady Mary Douglas (a daughter of James Douglas, 14th Earl of Morton). From this marriage, he had a younger half brother, Lord Douglas Gordon (who married Louisa Leslie). His paternal grandparents were John Gordon, 3rd Earl of Aboyne (eldest son of Charles Gordon, 2nd Earl of Aboyne and, his cousin, Lady Elizabeth Lyon, second daughter of Patrick Lyon, 3rd Earl of Strathmore and Kinghorne) and the former Grace Lockhart (a daughter of George Lockhart of Carnwath). Through the male line, his great great grandfather, Charles Gordon, 1st Earl of Aboyne was the fourth son of George Gordon, 2nd Marquess of Huntly. His mother was the third daughter of Alexander Stewart, 6th Earl of Galloway and, his second wife, Lady Catherine Cochrane (the third and youngest daughter of John Cochrane, 4th Earl of Dundonald). Among his mother's siblings were John Stewart, 7th Earl of Galloway (who married Lady Charlotte Mary Greville, and Anne Dashwood); Hon. George Stewart (a Lieutenant who died at Fort Ticonderoga during the French and Indian War); Hon. Keith Stewart of Glasserton (who married Georgina Isabella d'Aguilar); Lady Catherine Stewart (wife of James Murray of Broughton); Lady Susanna Stewart (the wife of Granville Leveson Gower, 1st Marquess of Stafford); Lady Harriet Stewart (the wife of Archibald Hamilton, 9th Duke of Hamilton); and Lady Charlotte Stewart (the wife of John Murray, 4th Earl of Dunmore).
Мансап
Гордон 1777 жылы 1-ші жаяу полкке (Royal Scots) прапорщик болып қабылданды. Сол жылы капитан қызметіне тағайындалды. 1789 жылы лейтенант-полковник болып көтерілді. 1794 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Шотландия жұртындағы Абойн графы атағына ие болды. 1807-1819 жылдар аралығында Шотландияның өкілді жұрты ретінде қызмет етті. 1815 жылдың 11 тамызында ол Ұлыбритания жұртындағы Абердин графтығындағы Морвеннің бароны Мелдрум атанды. 1836 жылы оның алыс туысы, Гордонның 5-ші герцогы қайтыс болғаннан кейін, ол Хантли маркизі атағын (сонымен қатар Шотландия жұрты) талап етті, ол 1838 жылы мойындалды (бірақ Энзи графтығы мен Баденохтың Гордон иелігі мойындалмады). Хантли сонымен қатар Абердин жасағының полковнигі болды және 1830 жылдан 1837 жылға дейін король Уильям IV-нің, ал 1837 жылдан 1853 жылға дейін королева Викторияның жеке көмекшісі қызметін атқарды.
Gordon was enlisted as ensign in the 1st Regiment of Foot (Royal Scots) in 1777. He was commissioned as a Captain the same year. In 1789, he was promoted Lieutenant Colonel. Upon the death of his father in 1794, he succeeded to the title of Earl of Aboyne in the Peerage of Scotland. He was a Scottish representative peer between 1807 and 1819. On 11 August 1815, he was created Baron Meldrum, of Morven in the County of Aberdeen in the Peerage of the United Kingdom. After the death of his distant cousin, the 5th Duke of Gordon in 1836, he claimed the title of Marquess of Huntly (also in the Peerage of Scotland), which was acknowledged in 1838 (but not the Earldom of Enzie or the Lordship of Gordon of Badenoch). Huntly was also Colonel of the Aberdeen Mititia and served as aide de camp to King William IV from 1830 to 1837 and to Queen Victoria from 1837 to 1853.
Крикет
Хантли 1787 және 1792 жылдар аралығында үш бірінші сыныпты крикет матчында ойнады, ол сол кезде Стратхавон лорды атанды. Ол Уайт Кондуйт клубының және Мэрилебон Крикет клубының (МКК) алғашқы мүшелерінің бірі болды және ертедегі Суррей командалары үшін өнер көрсетті.
Huntly played in three first class cricket matches between 1787 and 1792 whilst he was styled Lord Strathavon. He was a member of the White Conduit Club and an early member of the Marylebone Cricket Club (MCC) and played for early Surrey sides.
Жеке өмір
1791 жылғы 4 сәуірде ол Кэтрин Коупқа (16 қараша 1832 ж. қайтыс болды), Брюэрннің 2-ші баронеті сэр Чарльз Коуптың екінші қызы және мұрагері, сондай-ақ бұрынғы Кэтрин Бишопқа (сер Сесил Бишоптың қызы, 6-шы баронет) үйленді. Оның әкесі қайтыс болғаннан кейін анасы Чарльз Дженкинсонға, 1-ші Ливерпуль графына қайта үйленді. Олардың тоғыз баласы болды:
On 4 April 1791, he married Catherine Cope (d. 16 November 1832), second daughter and co heiress of Sir Charles Cope, 2nd Baronet of Bruern and the former Catherine Bisshopp (a daughter of Sir Cecil Bishopp, 6th Baronet). After her father's death, her mother remarried to Charles Jenkinson, 1st Earl of Liverpool. Together, they had nine children: