Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1880-жылдардан бастап 1950-жылдардың басына дейін АҚШ поштасының қашықтыққа тасымалдаудың басым бөлігі темір жол арқылы жүзеге асырылды. Арнайы жабдықталған пошта вагондары (RPO) көптеген жолаушылар пойыздарында болды, олардың қызметін жоғары білікті теміржол пошта кезекшілері атқарды. Олар пойыз маршрутымен қозғалатын кезінде поштаны сұрыптап жіберді. Осы пошта тарату желісінің өсуі темір жол желісінің кеңеюімен қатар жүрді, бұл екі темір жолдың тораптары қиылысқан немесе жолаушылар терминалдарын ортақ пайдаланған жерлерде маршруттар арасында пошта алмасуға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Пошта департаменті теміржол пошта кезекшілерін көптеген ірі теміржол тораптарында, сондай-ақ ірі қалалардағы жолаушылар терминалдарында құрылған жаңа ауыстыру пункттеріне тағайындады. Бұл ауыстыру кезекшілері пойыздар арасындағы пошта алмасуды қадағалады, Теміржол пошта қызметі мен теміржол операторы арасындағы жергілікті байланыс ролін атқарды және пошта тасымалы мен вагондарды пайдалану үшін теміржол төлемдерін тексеруге қолданылатын егжей-тегжейлі статистикалық деректерді жүргізді. Бұл соңғы міндетке багаж вагондары немесе қойма вагондарының ішіндегі пошта көлемін анықтау кірді, бұл жеке қаптарды санаудың орнына пошта қаптарымен алынған көлік құралының ауданын бағалаудың ерекше әдісі болды. Басқа міндеттерге деподағы пошта жәшіктерінен жіберілген хаттарды сұрыптау және байланысқан RPO маршруттары арасында берілген тіркелген поштаға қолма-қол қабылдама беру кірді. Көптеген ауыстыру пункттерінде поштаны жою үшін арнайы штамп болды, және осы штамптарды бүгінге дейін филателистер мен пошта тарихшылары жинап келеді. RPO кезекшілері ауыстыру пункттерін жұмыс туралы хабарламаларды (бас кезекші жүргізетін тапсырыс кітаптарын) оқу үшін және жұмысты аяқтағаннан кейін құжаттарды рәсімдеу үшін пайдаланды. 1951 жылы ел бойынша шамамен 200 ауыстыру пункті сақталды. Бірнеше теміржол стансалары бар ірі қалаларда әр стансада бірнеше ауыстыру пункттері болды. 1950-жылдары теміржолмен пошта тасымалы төмендегендіктен, кішігірім ауыстыру пункттері жабылды. Теміржол пошта операцияларының одан әрі төмендеуімен, әсіресе 1960-жылдардың соңында теміржол пошта желісінің таратылуынан кейін, ауыстыру пункттеріне деген қажеттілік азайды және көпшілігі 1970-жылдардың басында жабылды немесе басқа лауазымдармен біріктірілді.
From the 1880s until well into the 1950s, virtually all long distance transportation of United States Mail was performed by the railroads. Specially equipped railway post office (RPO) cars were a part of most passenger trains, the cars staffed by highly trained railway postal clerks who sorted mail as the train sped along its route. The growth of this mail distribution network paralleled the expansion of the railroads, allowing mail to be exchanged between routes at junction points where two railroads crossed or shared passenger terminals. Shortly before the First World War, the Post Office Department began assigning railway mail clerks to new transfer office positions which were established at many of the larger railroad junction points as well as passenger terminals in larger cities. These transfer clerks supervised mail exchanges between trains, served as the local liaison between the Railway Mail Service and the host railroad, and maintained detailed statistical records which were used to audit railroad charges for mail transportation and car usage. This latter task involved determining the amount of mail in baggage cars or storage mail cars, a unique process of estimating the car area occupied by mail sacks rather than counting individual sacks. Other duties included sorting letters which had been mailed at depot letter boxes and providing a hand to hand receipt for registered mail transferred between connecting railway post office routes. Many of the transfer offices had a unique postmark to cancel the mail which was sorted by the office, and these cancellations are still collected by philatelists and postal historians. Transfer offices were used by RPO clerks as a point to read job bulletins (order books maintained by the Chief Clerk) before starting on a run, and as a location to finish paperwork at the end of a run. In 1951, almost 200 transfer offices were maintained across the country. Larger cities with multiple railroad stations often had several different transfer offices, one at each station. As mail transportation by rail declined in the 1950s, smaller transfer offices were closed. With the continued erosion of rail mail operations, and particularly after the demise of the railway post office network in the late 1960s, the need for transfer offices diminished and most were closed or merged with other positions by the early 1970s.