Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ладисполи — Италияның Лацио аймағындағы Рим қалалық агломерациясы аумағындағы коммуна. Ол Римнің батысында, Жерорта теңізі жағасында орналасқан.
Ladispoli is a comune (municipality) in the Metropolitan City of Rome, in the Italian region of Lazio. It lies about west of Rome, on the Mediterranean Sea.
Тарих
Қазіргі Ладисполиге жақын маңдағы Пало Лациаледегі ежелгі Альсиум орны, этрус қаласы Серветеридің порты және кейіннен Цицерон есімдерін атаған римдік колониясы кіреді. Альсиум 6-шы ғасырда, гот соғысы кезінде Тотила басқарған остготтармен қиратылды. Кейіннен аймақта Пало деп аталған қамал салынды: ол Орсинилен және 1693 жылдан бастап Одескальчи әулетінің иелігінде болды. Қазіргі Ладисполи 1888 жылы Ладислао Одескальчи құрды, оның аты осыдан алынған. 1970 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында Ладисполидің бір бөлігі батыс елдерінде (әсіресе АҚШ, Канада және Австралия) саяси және/немесе діни тығайын іздеген кеңес эмигранттары арасында танымал болды. Олар визаларын күтіп тұрған кезде пәтерлерді жалға алып, қала экономикасына пайда келтірді, әдетте екі айдан бір жылға дейін (елге қарай). Бұл әсер маусымдық емес кезде, көптеген пәтерлер бос тұрғанда және қала өмірі тоқтап қалғанда ең күшті болды. 1980 жылдары Ладисполиде болған бұрынғы КСРО еврейлерінің тәжірибесі алғаш рет 2007 жылы Максим Д. Шрайердің "Американы күту" атты әдеби естеліктерінде ағылшын тілінде сипатталды.
Modern Ladispoli includes the site of the ancient Alsium at nearby Palo Laziale, the port of the Etruscan city of Cerveteri and later a Roman colony cited by Cicero. Alsium was destroyed in the 6th century AD, during the Gothic War, by the Ostrogoths led by Totila. Later a castle, named Palo, was built in the area: it was a fief of the Orsini and, from 1693, of the Odescalchi family. Modern Ladispoli was founded in 1888 by Ladislao Odescalchi, from whom it takes its name. In the late 1970s and until the early 1990s, parts of Ladispoli were popular with Soviet emigrants seeking political and/or religious asylum in Western countries (mostly United States, Canada and Australia). This proved to be a boon for the city's economy, as they rented apartments while awaiting their entry visas to those countries, usually for a period of two months to a year (depending on the country). The impact was most profound during off season, when many apartments would otherwise sit idle and city life would enter a hiatus. The experience of Jews from the former USSR staying in Ladispoli in the 1980s was first described in English by Maxim D. Shrayer in his literary memoir "Waiting for America" (2007).
Демография
2010 жылдың 31 желтоқсанындағы ISTAT деректеріне сәйкес, Ладисполиде 7711 шетел азаматы тұрған. Жалпы халық санына шаққанда ең көп кездесетін ұлттар:
Румыниядан – 4620 (11,26%)
Польшадан – 826 (2,01%)
According to ISTAT figures dated 31 December 2010, there were 7711 foreign nationals living in Ladispoli. The nationalities most represented according to their percentage of the total population were:
from Romania – 4620 (11.26%)
from Poland – 826 (2.01%)