Кіріспе
35 мм SLR камералар, линзалар және аксессуарлар желісі
Olympus OM жүйесі – 1972 және 2002 жылдар аралығында Olympus компаниясы сатқан 35 мм бір линзалы рефлекстік камералар, линзалар және аксессуарлар желісі. Жүйе 1972 жылы Olympus компаниясымен ұсынылды. Диапазонды Olympus компаниясының бас дизайнері Йосихиса Майтани және оның командасы жобалаған; OM – Olympus Maitani дегенді білдіреді. Жүйенің негізі – алдыңғы қатарлы және кейіннен тұтынушыларға бағытталған серияларға бөлінген шағын корпус сериясы болды. Алғашқы модель – толығымен механикалық M1, бірақ Leica компаниясының талабынан (ол жерде M1 моделі болғандықтан) OM 1 деп өзгертілді. Сонымен қатар, M жүйесі OM жүйесі деп аталды. Камерада толық апертуралы TTL кадмий сульфиді (CdS) экспозиция өлшегіші және салыстырмалы түрде үлкен диаметрлі байонеттік линза ұстағышы болды. 1970 жылдардың соңында оған жартылай автоматты OM 2 және тұтынушыларға арналған OM 10 қосылды. Olympus «кәсіби» OM 3 және OM 4, сондай-ақ тұтынушылар деңгейіндегі OM 20, OM 30 және OM 40 атауларын сақтап қалды. Камералар Zuiko таңбалы линзалар сериясымен, сондай-ақ кең ассортименттегі аксессуарлармен бірге келді. OM корпус және линзаларының көпшілігі тек қолмен фокусқа келтірілетін болды; 1986 жылғы OM 707 – жалғыз нағыз автофокус модельі.
Камера үлгілері
Olympus компаниясы жылдар бойы OM камераларының көптеген үлгілерін шығарды. Бұл камералар екі бөлек серияға бөлінді. Бір таңбалы модель нөмірлері бар камералар – "кәсіби" сериясы болып саналды, олар кеңейтілген мүмкіндіктер мен сенімділік үшін жаратылған. Екі таңбалы (немесе одан көп) модель нөмірлері немесе әріптер пайдалануға ыңғайлы "тұтынушыға арналған" камераны білдірді. 1992 жылдан кейін барлық тұтынушыларға арналған модельдер өндірілістен алынды, себебі қолмен фокусқа қолданылатын SLR камераларға деген сұраныс автофокус SLR пайдасына күрт азайды. 1997 жылы Cosina компаниясынан алынған OM 2000 моделімен тұтынушыларға арналған желі қайта жаңғыртылды. Кәсіби және озық деңгейдегі әуесқойлардың жоғары сапалы модельдерге деген сұранысы жалғасты, олар 2002 жылға дейін OM 2000 тұтынушылық классымен бірге өндірілді.
OM-1
Olympus OM 1 – 1972 жылы OM жүйесінің негізін қалаған, қолмен басқарылатын 35 мм бір линзалы рефлекс камера. Бастапқыда Olympus M1 деп аталған, бірақ Leica бұл атауға дау айтып, оны OM 1 деп өзгертуге мәжбүр етті. Оны Йошихиса Майтани басқаратын команда әзірлеген. Камераның көлемі, салмағы және шу деңгейінің төмендеуімен ерекшеленеді. OM жүйесіндегі басқа камералардан OM 1-ді ерекшелейтін мүмкіндік – айнаны құлыптау функциясы, ол астрофотография мен макрофотографияға өте ыңғайлы болды.
OM-2
1975 жылы шығарылған Olympus OM 2 – жартылай автоматты, ашылу басымдығымен жұмыс істейтін, электронды басқарылатын затворға ие камера болды. Ол OM 1 моделінің корпусына негізделген және OM 1 аксессуарларымен және линзаларымен толық үйлесімділікке ие болды. Камера линза арқылы (TTL) пленкадан (OTF) автоматты жарық өлшеу жүйесімен жабдықталған, ал түсірілім өте дәл деп есептелді. Бұл өлшеу затвордың және/немесе пленканың бетінен шағылысқан жарық арқылы жүзеге асырылды. OM 1 моделіндегідей, камерада қолмен түсірілім режимі де болды. Бұдан бөлек, камера TTL түсірілім жүйесін пайдаланып, электрондық шомылдырықты түсірілім жүйесіне біріктірді.
OM-3
OM 3 – OM 1-дің жаңартылған нұсқасы болды, автоматты экспозиция режимдері жоқ, толығымен механикалық затворлы камера. Бұл модель бұрынғы корпустағы орталыққа салмақталған экспозиция өлшеуге қоса, OM 4 моделімен ортақ көп нүктелі экспозиция өлшеу жүйесімен жабдықталған. Ол OM 4-ке ұқсас, жарық аз болғанда жарықтандырылатын ЖК дисплейге де ие болды. OM 3-тің OM 4-тен басты артықшылығы – механикалық құрылысының арқасында батареясыз жұмыс істеу мүмкіндігі. Батареялар тек экспозиция өлшегіші мен ЖК дисплей үшін қажет болды. Бірақ, оның автотаймері мен айнаны құлыптау функциялары болмады. 1995 жылы, OM 3 өндірілімі тоқтатылғаннан кейін тоғыз жыл өткен соң, OM 3Ti моделі жарық көрді. OM 3Ti, OM 4Ti-дің OM 4-тен басымдықтарын OM 3-тен де мұра етті.
OM-4
Olympus OM 4, OM 2-нің жетілдірілген нұсқасы, 1983 жылдан 1987 жылға дейін өндірілді. Ол тек корпусы үшін 685 АҚШ долларынан сатылды. Бұл батареямен жұмыс істейтін, электромеханикалық басқарылатын, қолмен фокусталатын SLR камерасы, қолмен экспозицияны басқару немесе диафрагма басымдығымен автоматты экспозициялау мүмкіндігіне ие болды. Ол 240 секундтан 1/2000 секундқа дейінгі жылдамдық диапазоны бар (автоматты режимде) көлденең маталық фокальдық жапқышты, сондай-ақ шам режимі мен 1/60 секундтік флэш-синхрондауды қолданды. OM 4 камерасында кіріктірілген тоқ нүктелі экспонометр (көріністің 2%-ы; 50 мм объективпен 3,3°) болды және ол жеке өлшеуге қабілетті алғашқы камера болды – сегіз аймақты өлшеп, орташа мәнін шығаруға болады. Жарық өлшегіш нүктелік немесе орталық салмақты көрсеткіштерді беру үшін екі концентрлі сегменттелген кремний фотодиодын пайдаланды. Видоискательдің төменгі жағындағы затвор жылдамдығын көрсету үшін градуировкаланған сызықтық ЖК дисплейі қолданылды, бұл нақты камера параметрлерімен салыстырылғанда оқудың дәлдігін қамтамасыз етті. 1986 жылы OM 4 титаннан жасалған жоғарғы және төменгі панельдері, жақсартылған сыртқы факторларға төзімділік және жоғары жылдамдықты флэш-синхрондау мүмкіндігімен жабдықталған OM 4Ti (АҚШ-та OM 4T) нұсқасына жаңартылды. Бұл соңғы нұсқасы 2002 жылы өндірістен алынды.
OM-10
OM 10 1979 жылдың маусым айында OM 2N моделімен бірге нарыққа шықты. Бұл камера 35 мм фокустық жазықтықтағы тесік басымдығын автоматты түрде таңдайтын (AE) SLR камерасы болып, электрондық терезеге ие болды. Егер қосымша қолмен басқару адаптері орнатылмаса, камерада тек тесік басымдығын автоматты түрде таңдау мүмкіндігі ғана болды. Адаптер орнатылған жағдайда, 1 секундтан 1/1000 секундқа дейінгі терезе жылдамдықтарын орнатуға болады (сонымен қатар ұзақ эксппозиция режимі де қол жетімді). Камерада LED индикаторы бар бекітілген пентапризмалық видоискатель орнатылған. Видоискатель көру бұрышы 93% құрады. Экспозицияны басқару орталыққа салмақталған жарық өлшегішпен тесік басымдығын автоматты түрде таңдау арқылы жүзеге асырылды. Камерада қолданылатын пленканың сезімталдығы ASA 25-тен ASA 1600-ға дейін ауысады. Пленканы орау камераның оң жағындағы арнайы тұтқаның көмегімен жасалады. Пленканы кері орау камераның сол жағындағы қолмен айналдырылатын дөңгелек арқылы қолмен жүргізіледі. Камераның габариттік өлшемдері 136 × 83 × 50 мм және салмағы шамамен .
OM-20
OM 20 (АҚШ-та OM G ретінде сатылатын) негізінен OM 10 моделінің жетілдірілген түрі болды, бұл модельдің қиынрақ режимдік ауыстырғышын пайдалануға ыңғайлырақ нұсқамен алмастырды. OM 20 сонымен қатар кіріктірілген сөре жылдамдығы дискісіне, көрініс іздегіштегі режим көрсеткішіне және OM Motor Drive 2 құрылғысында секунд сайын 5 кадрмен жұмыс істеуге мүмкіндік беретін күшті оралым механизміне ие болды. Сөре магниті мен босату жүйесі де бірнеше ұсақ дизайндық жақсартуларға ұшырады.
OM-30
Негізінде автофокус мүмкіндігі бар OM 20 моделі. Стандартты линзада, пайдаланушыға қолмен фокус қоюға көмектесетін көрініс табушысында шамдар болған. Моторлы жетек немесе орағыш құрылғы және M In Focus Trigger кабелімен қолданғанда, линзаны белгілі бір нүктеге алдын ала фокус етуге болатын. Егер объект сол фокус аймағына енгенде, камера автоматты түрде суретке түсіретін. Ол кезде арнайы моторланған 35-70 мм автофокус линза да қол жетімді болды, бірақ қазір ол өте сирек кездеседі.
OM-40
OM 20 камерасының одан әрі жетілдірілген нұсқасы, негізінен кәсіби фотографтарға арналған мүмкіндіктермен жабдықталған. Оның корпусы жеңіл, сәл заманауи және ыңғайлырақ дизайнға ие болды. Бұған сондай-ақ матрицалық экспозиция өлшеудің алғашқы түрі және айнаны құлыптау мүмкіндігі қосылған. Бұл мүмкіндік өзіндік таймер қосылғанда іске қосылып, әлі де көптеген қарапайым камераларда кездеспейтін ерекшелік еді. Кейбір елдерде OM PC деп те белгілі болған OM 40, диафрагма мен көзілдірік жылдамдығын автоматты түрде таңдауға мүмкіндік беретін программалық режимге ие болды.
OM-2000
Olympus компаниясының Cosina жасаған OM 2000 моделі, Olympus маркасының адал жанкүйерлері тарапынан "нағыз OM" камерасы деп мойындалмады. OM 2000 камерасында дәстүрлі OM камераларындағы көлденең қақпақтың орнына механикалық, тік бағытта жұмыс істейтін қақпақ болды. Бұл OM 2000-ге электронды сыртқы жарықты 1/125 секундтық экспозицияда синхрондау мүмкіндігін берді. Көптеген фотографтар бұл мүмкіндікті күндізгі жарықта "қосымша жарықтандыру" үшін пайдалы деп санады.
OM-X
Даму кезінде Йошихиса Маитани басқаратын Olympus дизайн тобы 35 мм Hasselblad-қа ұқсайтын, толығымен модульдік құрылымнан тұратын MDN (Maitani Darkbox Normal) деп аталатын жиынтықтарды жасады. Бұл камера прототип ретінде салынды және кейде OM X деп те аталады. Оқпанды, пленканы жылжыту механизмін, айнаны және видоизақтағышты біріктірген дәстүрлі камера MDS (Maitani Darkbox Simple) деп аталды. MDS OM 1 камерасы болып дамыды.