Кіріспе
Американдық физик және академик (1864-1943) Джозеф Свитман Эймс (1864 жылдың 3 шілдесі - 1943 жылдың 24 маусымы) - Джонс Хопкинс университетінің профессоры, 1926 жылдан 1929 жылға дейін университет директоры және 1929 жылдан 1935 жылға дейін университет президенті. Ол Ұлттық аэронавтика кеңесші комитетінің (NACA, NASA-ның алдыңғысы) құрылтайшы мүшелерінің бірі және оның ұзақ уақыт бойы төрағалық еткен (1919-1939). NASA Ames зерттеу орталығы оның есімімен аталған. Ол 1905 жылы Америка философиялық қоғамына, ал 1909 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясына сайланды. Ол 1911 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол 1935 жылы Смитсондар институтының Лэнгли алтын медалімен марапатталды. Эймс сонымен қатар "Астрофизикалық журналдың" редакторының көмекшісі және "Американдық ғылым журналының" редакторының көмекшісі болды; "Ғылыми естеліктер" сериясының бас редакторы; және Джозеф фон Фраунгофердің "Призматикалық және дифракциялық спектрлер туралы" естеліктерінің редакторы (1898).
Joseph Sweetman Ames (July 3, 1864 – June 24, 1943) was a physicist, professor at Johns Hopkins University, provost of the university from 1926 to 1929, and university president from 1929 to 1935. He is best remembered as one of the founding members of the National Advisory Committee for Aeronautics (NACA, the predecessor of NASA) and its longtime chairman (1919–1939). NASA Ames Research Center is named after him. He was elected to the American Philosophical Society in 1905 and the United States National Academy of Sciences in 1909. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1911. He was the 1935 recipient of the Langley Gold Medal from the Smithsonian Institution. Ames was also an assistant editor of The Astrophysical Journal and associate editor of the American Journal of Science; editor in chief of the Scientific Memoir Series; and editor of Joseph von Fraunhofer's memoirs on Prismatic and Diffractive Spectra (1898).
Мансап
Джозеф Свитман Эймс 1864 жылы 3 шілдеде Вермонт штатының Манчестер қаласында дүниеге келген. Эймс Джордж Лапхэм Эймс пен Элизабет (Бейкон) Эймстің ұлы және Коннектикут штатының Эймс пен Бэйкон отбасыларының ұрпағы. Ол 1883 жылы Хопкинске бірінші курста келгенде, алпыс жыл бойы өмір бойына қатыса бастады, 1886 жылы бітіргеннен кейін бір жыл ғана үзіліс болды (бакалавриат оқу бағдарламасы үш жыл болды). Еуропаға саяхаттап, Берлин университетінде Гельмгольцтің дәрістеріне қатысқаннан кейін, Эймс төрт оқулықты басып шығару арқылы өз саласына үлес қосты. Астрофизикалық журналдың және Харпердің ғылыми айлықтарының редакциясында қызмет етті. Оның тәжірибесі сонымен қатар Ұлттық зерттеулер кеңесінің Сыртқы қызмет комитетінің төрағасы, Америка Құрама Штаттарының стандарттар бюросының білім беру жұмысын басқару, Францияға соғыс уақытындағы ғылыми миссияны басқару және Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасының (NASA) бұрынғысы - Аэронавтика жөніндегі ұлттық консультативтік комитеттің (NACA) атқарушы комитетінің басшысы болуға шақырды. Хопкинс университеті әкімшілігінің алдындағы таланты 1915 жылы Академиялық кеңестің хатшысы, 1924 жылы колледж факультетінің деканы, ал 1926 жылы проректор болып тағайындалды. 1929 жылы университет жаңа президентті іздегенде, Эймс тағайындалды. Ол 1929 жылдың 1 шілдесінде қызметке кірісті және Ұлы депрессияның экономикалық қиындықтарына байланысты университет тарихындағы ең қиын алты жылды қамтитын әкімшілікті бастады. Жалпы қаржылық жағдай нашарлаған сайын университет дефициті өсті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Ұлттық зерттеулер кеңесінің Сыртқы қызмет комитетінің төрағасы ретінде Эймс Еуропаны ғылыми дамуды зерттеумен аралады. Ол оралғаннан кейін АҚШ-тың оқшаулаушы сыртқы саясатын сынға алып, Францияға мүмкіндігінше тезірек соғыс материалдарын жіберуді талап етті. Ол сондай-ақ АҚШ-ты әскери ұшақтарды әзірлеу мен өндіруді жеделдетуге шақырды. Өмірінің соңында Амес авиация саласындағы еңбегі танымалдылыққа ие болды. 1935 жылы ол Аэродинамика институтының құрметті мүшесі болды және Смитсондар институтының аэродинамика бойынша Лэнгли алтын медалімен марапатталды. 1939 жылы Ұлттық аэронавтика кеңес комитеті оған куәлік беру туралы шешім қабылдады. Мүмкін, оған берілген ең үлкен құрмет Калифорниядағы Эймс аэронавтика зертханасына есім беру болды. Еймс бірнеше жыл бойы инсультпен ауырып, денсаулығы нашарлағаннан кейін 1943 жылы 24 маусымда қайтыс болды.
Ames contributed to his field by publishing four textbooks, serving on the editorial staff of the Astrophysical Journal and Harper's Scientific Monthly, delivering Northwestern University's Harris Lectures on "The Constitution of Matter", co authoring a book, Theoretical Mechanics, and holding the office of president of the American Physical Society, of which he was a charter member. His expertise also led to his being called to chair the Foreign Service Committee of the National Research Council, to direct the educational work of the United States Bureau of Standards, to lead a wartime scientific mission to France, and to head the executive committee of the National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), predecessor to the National Aeronautics and Space Administration (NASA). At Hopkins, his gift for administration led to his becoming secretary of the Academic Council in 1915, Dean of the College Faculty in 1924, and Provost in 1926. In 1929, when the university searched for a new president, Ames was appointed. He assumed office July 1, 1929 and commenced an administration which spanned six of the most difficult years in the university's history, due to the economic hardships of the Great Depression. The university's deficit grew as the general financial picture worsened. When the Second World War began, as chair of the Foreign Service Committee of the National Research Council, Ames toured Europe studying scientific developments. Upon his return, he criticized the United States’ isolationist foreign policy, urging that war materials be sent to France as quickly as possible. He also urged that the United States immediately speed up development and production of warplanes. Towards the end of his life, Ames’ work in aviation gained further recognition. In 1935, he was made an honorary fellow of the Institute of Aeronautical Sciences and received from the Smithsonian Institution the Langley Gold Medal for Aerodynamics. In 1939, the National Advisory Committee for Aeronautics presented him with a testimonial resolution. Perhaps the greatest honor bestowed on him was the naming of the Ames Aeronautical Laboratory in California. Ames died on June 24, 1943, after being in failing health for several years due to a stroke.