Фрэнсис Скотт Напиер: Британдық ақсүйек және әскери шенеунік
Francis Napier, 8th Lord Napier
Фрэнсис Скотт Напиер – британдық аристократ, армия офицері. 1758 ж. туған, 1823 ж. қайтыс болды. Америка революциясында және Канададағы шайқастарда болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пэр және әскери офицер
British peer and army officer
Фрэнсис Скотт Нейпир, 8-ші лорд Нейпир (23 ақпан 1758 – 1 тамыз 1823) – британдық пэр және әскери офицер.
Francis Scott Napier, 8th Lord Napier (23 February 1758 – 1 August 1823) was a British peer and army officer.
Өмірбаян
Нейпир 1758 жылы Ипсвич қаласында Уильям Нейпирдің (кейін 7-ші лорд Нейпир) және оның әйелі Мэридің, 8-ші лорд Каткэрттің қызының ұлы ретінде дүниеге келді. 1775 жылдың 2 қаңтарында әкесінің титулын мұраға алған Нейпир 1774 жылы 31-ші жаяу әскер полкіне офицер болып тағайындалды және 1776 жылы лейтенант рөліне көтерілді. Канадада генерал Бургойнмен бірге қызметтенгеннен кейін, ол 1777 жылы Саратога шайқасында жеңіліс тауып, қолға түскен Бургойн басқаратын әскерлермен бірге Америка Тәуелсіздік соғысында күресті. Кембридж, Массачусетс штатындағы тұтқындалудан босатылғаннан кейін, 1779 жылы 35-ші жаяу әскер полкінде капитандық шенін сатып алды және 1784 жылы 4-ші жаяу әскер полкіне ауысып, жақын арада майор болды. 1788 жылдан 1790 жылға дейін Нейпир Шотландияның Ұлы ложасының Ұлы магистрі болды және 1789 жылы Эдинбург университетінің жаңа ғимараттарының негізін қалады, осы үшін оған құрметті доктор (LLD) дәрежесі берілді. 1796, 1802 және 1807 жылдары ол Шотландияның өкілді жұрты ретінде сайланды және 1797 жылдан 1823 жылы қайтыс болғанға дейін Селкиркширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1802 жылдан өмірінің соңына дейін Нейпир Генри Дандас, 1-ші виконт Мелвиллдің көмегімен жыл сайын Лорд-жоғарғы комиссар болып тағайындалды. Нейпир 1823 жылы Энфилдтегі Дакр ложасындағы үйінде қайтыс болды, ал оның титулы үлкен ұлы Уильямға өтті.
Napier was born in Ipswich in 1758, the son of William Napier (later 7th Lord Napier) and his wife, Mary, a daughter of Charles Cathcart, 8th Lord Cathcart. Inheriting his father's title on 2 January 1775, Napier was earlier commissioned into the 31st Foot in 1774 and was promoted to a lieutenant in 1776. After serving with General Burgoyne in Canada, he fought in the American Revolutionary War with the Convention Army under Burgoyne at the time of their defeat and surrender at the Battle of Saratoga in 1777. After release from captivity at Cambridge, Massachusetts, he purchased a captain's commission in the 35th Foot in 1779 and transferred to the 4th Foot in 1784, becoming a major soon afterwards. From 1788 to 1790, Napier was Grand Master of the Grand Lodge of Scotland and laid the foundation stone of the new buildings of the University of Edinburgh in 1789, for which he was awarded a LLD. In 1796, 1802 and 1807, he was chosen as a Scottish representative peer and was Lord Lieutenant of Selkirkshire from 1797 until his death in 1823. From 1802 until his death, Napier was, with Henry Dundas, 1st Viscount Melville's help, annually nominated as Lord High Commissioner. Napier died at his home, Dacre Lodge in Enfield, in 1823 and his title passed to his eldest son, William.
Отбасы
1784 жылдың 13 сәуірінде Нейпер Мария Маргарет Клэвингке (шамамен 1756–1821), генерал-лейтенант сер Джон Клэвингтің қызына, Хановер-сквердегі Әулие Георгий шіркеуінде үйленді. Олардың бес қызы мен төрт ұлы болды, соның ішінде Уильям Джон (1786–1834), кейін 9-шы лорд Нейпир атанды.
On 13 April 1784, Napier married Maria Margaret Clavering (c.1756–1821), the daughter of Lt. Gen. Sir John Clavering, at St George's, Hanover Square. They had five daughters and four sons, including William John (1786–1834), later 9th Lord Napier.