1742 ж. Дженкинс құлағы соғысында Грузиядағы Галли Хоул Крик шайқасы болды. Британдықтар жеңіске жетіп, Сент-Саймонс аралын басып алды. Тарих, соғыс, Грузия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дженкинс құлағының соғысы кезіндегі шайқас. Гулли Хоул Крик шайқасы 1742 жылдың 18 шілдесінде (жаңа стиль бойынша) Джорджия провинциясында испан және британдық күштер арасында болды, нәтижесінде британдықтар жеңіске жетті. Бұл шайқас, Дженкинс құлағының соғысы деп белгілі, одан әрі кең ауқымды соғыстың бір бөлігі болды. Оның мақсаты Сент-Симонс аралын, Фредерика және Сент-Симонс бекіністерін, сондай-ақ олар бақылаған стратегиялық теңіз жолдарын және ішкі суларды бақылау болды. Жеңіске жеткеннен кейін Джорджия провинциясы аралға толық құқығын орнатып, ол қазір АҚШ-тың Джорджия штатының бір бөлігі екенін мәлімдеді. Сол күні осы аралда ағылшындар жеңіске жеткен Қанды Батпақ шайқасы да өтті.
Battle during the War of Jenkins' Ear
The Battle of Gully Hole Creek took place on July 18, 1742 (new style) between Spanish and British forces in the Province of Georgia, resulting in a victory for the British. Part of a much larger conflict, known as the War of Jenkins' Ear, the battle was for control of St. Simons Island, the British fortifications of Fort Frederica and Fort St. Simons, and the strategic sea routes and inland waters they controlled. After the victory, the Province of Georgia established undisputed claim to the island, which is now part of the U. S. state of Georgia. The better known Battle of Bloody Marsh, a skirmish also won by the British, took place on the island the same day.
Өмірбаян
Испаниялық губернатор Дон Мануэль де Монтиано шабуыл жасағын басқарды, кейбір есептер бойынша олардың саны 4500 мен 5000 аралығында болды. Олардың шамамен 1900-2000-і жердегі шабуыл тобы болды. Британдық көшбасшы Джеймс Оглторптың әскерлері, қатардағы сарбаздар, ополчение және жергілікті үндістерден құралған, 1000-нан аспады. Сент-Симонс фортындағы гарнизон артиллериямен қарсылық көрсетті, бірақ жаудың жағаға шығуына кедері келтіре алмады. 1742 жылдың 5 шілдесінде Монтиано 36 кемеден 1900-ге жуық әскерді Фредерика өзеніне жақын, Гаскойн блюфі маңына түсірді. Өзінен күшті әскерге тап болғандықтан, Оглторп испандықтар шабуылға шықпай тұрып, Сент-Симонс фортынан шегінуге шешім қабылдады. Ол кішкентай гарнизонға пушкаларды істен шығарып, фортты (барынша зақым келтіре отырып) бұзуға бұйрық берді, осылайша испандықтарға әскери бекіністі толыққанды пайдалану мүмкіндігін бермеді. Испандықтар келесі күні форттың қиындыларын басып алып, оны аралдағы өзінің базасы ретінде орнатты. Әскерлер мен жабдықтарды түсіріп, Сент-Симонс фортындағы өздерінің позицияларын бекіткеннен кейін, испандықтар өз шекараларынан тыс жерлерді сақтықпен барлауды бастады. Олар Сент-Симонс және Фредерика форттары арасындағы жолды тапты, бірақ бастапқыда тар жолдың тек шаруашылыққа пайдаланылатын жол екенін ойлады. 18 шілдеде испандықтар капитан Себастьян Санчестің басшылығымен шамамен 115 адамнан тұратын күшпен жол бойында барлау жұмыстарын жүргізді.
Spanish governor Don Manuel de Montiano commanded the invasion force, which by some estimates totaled between 4500 and 5000 men. Of that number, roughly 1900 to 2000 were ground assault troops. British leader James Oglethorpe's forces, consisting of regulars, militia, and native Indians, numbered less than 1000. The garrison at Fort St. Simons resisted the invasion with cannonade, but was not able to prevent the landing. On July 5, 1742 Montiano landed nearly 1900 men from 36 ships near Gascoigne Bluff, close to the Frederica River. Faced with a superior force, Oglethorpe decided to withdraw from Fort St. Simons before the Spanish could mount an assault. He ordered the small garrison to spike the guns and slight the fort (doing what damage they could), to deny the Spanish full use of the military asset. The Spanish took over the remains of the fort the following day, establishing it as their base on the island. After landing troops and supplies, and consolidating their position at Fort St. Simons, the Spanish began to cautiously reconnoiter beyond their perimeter. They found the road between Fort St. Simons and Fort Frederica, but first assumed the narrow track was just a farm road. On July 18, the Spanish undertook a reconnaissance in force along the road with approximately 115 men under the command of Captain Sebastian Sanchez.
Шайқас
Форт-Фредерикадан бір жарым шақырымдай жерде, мақсатына жетпей, испандықтарға Джорджия рейнджерлері мен Хайленд тәуелсіз ротасы шабуыл жасады, оларға Чикасо, Ямакрау және Крик тайпаларының көптеген жауынгерлері көмектесті, барлығы генерал Оглеторптың тікелей басшылығымен. Қысқа, бірақ қаһарлы шайқас бір сағаттан да аз уақытқа созылды. Нәтижесінде Оглеторптың әскерлері 36 испандықты өлтірді немесе тұтқынға алды, бұл сол топтағы әскерлердің үштен біріне жуық болды. Қаза тапқандардың арасында командирдің орынбасары, капитан Николас Эрнандес болды. Капитан Себастьян Санчес тұтқынға алынды. Оглеторптың әскерінен болған шығын "аз" деп сипатталды. Қалған испандықтар тәртіпсіздікпен оңтүстікке қарай шегінді. Оларды Fort St Simons-тан жаңа ғана келген, 200 испандық гранадиер, капитан Антонио Барба басқарып, қарсы алып, олардың шегінісін қамтамасыз етті.
A mile and a half short of Fort Frederica, their target, the Spaniards were set upon by a force consisting of Georgia Rangers, and the Highland Independent Company, aided by more numerous Chickasaw, Yamacraw and Creek warriors, all under General Oglethorpe's personal direction. After an intense but brief battle, lasting less than one hour, Oglethorpe's forces succeeded in killing or capturing 36 of the Spaniards, nearly a third of the forces in that group. Among those killed was second in command, Captain Nicolas Hernandez. Captain Sebastian Sanchez was captured. Oglethorpe's losses were described as "light". The rest of the Spanish retreated in disorder back to the south. They were met by 200 Spanish grenadiers under Captain Antonio Barba, who had just marched from Fort St Simons and covered their retreat.
Салдары
Сол күні британдық отаршылары да қанды батпақ шайқасында жеңіске жетіп, испандықтарды Джорджия колониясынан ығыстырып шықты. Дженкинс құлағының соғысы жыл сайын мамыр айының соңғы сенбісінде Саванна, Джорджиядағы Вормслоу плантациясында еске алынады.
The British colonists also won the Battle of Bloody Marsh later the same day, driving the Spanish out of the Georgia colony. The War of Jenkins' Ear is commemorated annually on the last Saturday in May at Wormsloe Plantation in Savannah, Georgia.