Кіріспе
Австрия мұрагерлік соғысының бір бөлігі, Тулон шайқасының басқа эпизодтары. Тулон шайқасы, сондай-ақ Сиси мүйісі шайқасы деп те аталады, 1744 жылғы 21-22 ақпан күндері Францияның Жерорта теңізіндегі Тулон портының жанында өтті. Франция әлі Ұлыбританиямен соғыс жарияламаса да, олардың Левант флотының кемелері екі жылдық британдық теңіз блокадасын бұзуға тырысқан испан флотына көмек көрсету үшін теңізге шықты. 21 ақпандағы алғашқы қақтығыс шешімсіз аяқталды, ал британдықтар 22 ақпанның ортасына дейін қуғынға түсірді, содан кейін адмирал Томас Мэтьюс қуғынды тоқтатты. Бірнеше кемесіне жөндеу қажет болғандықтан, ол Меноркаға қайтарылды, бұл британдық Корольдік флоты Италия айналасындағы сулардың бақылауын уақытша жойып, испандықтарға Савойяға қарсы шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Мэтьюс өзінің есебінде Ричард Лестокты сәтсіздікке кінәлады және бұл мәселе Парламентте қызу пікірталас тудырды. Келесі әскери сотта Мэтьюс жауапты деп танылып, 1747 жылғы маусымда флоттан шығарылды, ал Лестоктың саяси байланыстары оны барлық айыптан ақтап берді. Тағы жеті капитан жаумен қақтығысуға тырыспағаны үшін қызметтен алынды, ал тергеу нәтижесінде капитанның жеке агрессивтігін арттыруды талап ететін өзгерістер енгізілді. Франция шайқастан кейін Ұлыбританияға соғыс жариялады, бірақ бұл испандықтардың наразылығына әкелді, олар көп шығынға ұшырады және шайқас кезінде француз флотының қолдау көрсетпегеніне шағымданады. Француз адмиралы Клод Брюйер қызметтен алынды, ал осының салдарынан екі тарап арасындағы ынтымақтастық шектелді. Испан командирі Хуан Хосе Наварро мен оның кемелері соғыстың қалған бөлігін Матьюстың ізбасары Уильям Роулидің Картахена, Испаниядағы блокадасында өткізді.
other battles in Toulon
The Battle of Toulon, also known as the Battle of Cape Sicié, took place between 21 and 22 February 1744 NS near the French Mediterranean port of Toulon. Although France was not yet at war with the United Kingdom of Great Britain, ships from their Levant Fleet sailed out to support a Spanish fleet, which was attempting to break through a two year old British naval blockade. The initial engagement on 21 February was largely indecisive and the British continued their pursuit until midday on 22nd before their commander, Admiral Thomas Mathews, called off the chase. With several of his ships in need of repair, he withdrew to Menorca, which meant the British Royal Navy temporarily lost control of the waters around Italy and allowed the Spanish to take the offensive against Savoy. In his report, Mathews blamed his subordinate Richard Lestock for the failure and the issue was hotly debated in Parliament. At the subsequent court martial, Mathews was held responsible and dismissed from the navy in June 1747, while Lestock's political connections meant he was cleared of all charges. Another seven captains were removed from command for failing to engage the enemy and the investigation led to changes that required individual captains to be far more aggressive. France declared war on Britain shortly after the battle but it led to recriminations with the Spanish, who suffered most of the casualties and complained of a lack of support from the French fleet during the battle. The French admiral, Claude Bruyère, was removed from command while the resulting ill feeling limited further co operation between the two sides. The Spanish commander Juan José Navarro and his ships spent the rest of the war blockaded in Cartagena, Spain by Mathews' successor William Rowley.
Өмірбаян
Австрия мұрагерлік соғысының тікелей себебі 1740 жылы император Карл VI-ның, соңғы еркек Габсбургтің қайтыс болуы болды. Бұл оның үлкен қызы Мария Терезияны Габсбург монархиясының мұрагері етіп қалдырды, ал оның заңдары әйелдерді мұрагерлік құқығынан шығарған еді. 1713 жылғы Прагматикалық санкция осы заңды күштен шығарып, оған мұрагерлікке мүмкіндік берді, бірақ Баварияның Карл Альберті, ең жақын еркек мұрагер, бұған қарсы шықты. Габсбург әулеті Киелі Рим империясының ең ірі бөлігі болғанымен, оның үстемдігіне Бавария, Саксония және Пруссия сияқты қарсыластар күш түсірді. Францияның көмегімен бұл мемлекеттер әулеттік дауды еуропалық қақтығысқа айналдырды, және 1742 жылдың қаңтарында Бавариялық Карл шамамен 300 жылдан бері Габсбург емес алғашқы император атанды. Оған Мария Терезия және «Прагматикалық одақтастар» қарсы тұрды, олардың құрамына Австриядан басқа Ұлыбритания, Ганновер және Голландия Республикасы кірді. 1743 жылғы маусымда француз және британ әскерлері Деттингенде шайқасты, бірақ екі корольдік әлі ресми түрде соғыс жарияламаған еді. Керісінше, Испания мен Ұлыбритания 1739 жылдан бері «Дженкинс құлағының соғысын» жүргізіп келе жатқан, негізінен Кариб теңізінде, сондай-ақ Жерорта теңізінде. 1742 жылы Хуан Хосе Наварро басқарған испан эскадрильясы Тулон француз теңіз базасында паналады, бірақ адмирал Томас Мэтьюс басқарған британдық Жерорта теңіз флоты олардың теңізге шығуына кедергі келтірді. 1743 жылғы Фонтенбло шартында Франция королі Людовик XV және оның інісі Испания королі Филипп V Ұлыбританияға бірлескен шабуыл жасауға келісті. 1744 жылдың қаңтар айының соңына қарай Дюнкеркте 12 000-нан астам француз әскері мен көліктері жиналды. Британдық теңіз күштерін шабуыл бағытынан ауыстыру мақсатымен Наварроға Тулоннан шығып, Атлант мұхитына баруға бұйрық берілді, оған Клод Брюйер басқарған француздық Левант флоты көмектеседі. Олардың қарсыласы Томас Мэтьюс 1690 жылы Корольдік теңіз флотына қабылданды және 1742 жылы Жерорта теңізінің бас қолбасшысы болып тағайындалғанға дейін, еңбегі көзге түспеген, бірақ тұрақты мансапқа ие болды. Оның орынбасары Ричард Лестокпен қарым-қатынасы нашар болды, бұл факт екі офицердің де мойындағандығын көрсетті, олар әрқайсысы жеке Лестокты қызметтен босатуды сұрады, бірақ Адмиралтейство осы өтінішті қабылдамады. Екі адам арасындағы шиеленіс Матьюстың шайқасқа дейін бағыныштыларымен тактиканы дұрыс талқыламауына себеп болды, бұл фактор кейінірек бұйрықтарға қатысты шатасуға әкелді.
Шайқас
1744 жылғы 21 ақпанда франко-испандық 27 кемеден және үш фрегаттан тұратын флот Мэттьюстің қуып жетелеп, теңізге шықты. Британдық кемелер қарсыластарына қарағанда ірілеу және күшті қаруланған, жалпы алғанда 25%-дан астам зеңбірек тасыған. Екі флот та авангард, орта және арьергардтық дәстүрлі формацияны қабылдады, алдыңғы қатарда Наварро және испандық кемелер болды, олардан кейін екі француз эскадрильясы орналасты. Британдық жағынан Мэттьюс авангардты, Уильям Роули ортаны, ал Лесток арьергардты басқарды. Желдің әлсіздігі маневр жасауды қиындатты және екі флоттың таралып кетуіне себеп болды, бірақ 21 ақпанның кешкі сағат 11:30 шамасында флоттар бір-біріне жақындап, шайқасқа дайындала бастады, Мэттьюс кемелеріне соғыс шегін құруға сигнал берді. Түн түскен кезде шеп толыққанды қалыптаспағандықтан, Мэттьюс желге бұрылып тоқтау (айналып өту) сигналын көтеруге мәжбүр болды, кемелерінің алдымен шепті құрып бітіруін қадағалағысы келді. Сан жағынан көп басым және қолдаусыз Намур мен Марлборо қарсыластарының шебіндегі кемелермен сәтті шайқасты, бірақ айтарлықтай зақым шекті. Басты шайқас Наварроның флагманы Реал Фелипе төңірегінде жүрді. Марлборо испандық шепті қасақана кесіп өтті, бірақ соншалықты ауыр зақым шекті, батып кетуге бар екені анықталды. Реал Фелипеден кейін орналасқан Геркулес үш британдық кемені қарсы тұрып шайқасты. Константа флагманнан бірден алдында тұрып, британдық желілік кеменің шабуылын тойтарды, оны дереу екі кеме алмастырды, олармен шамамен үш сағат бойы күресті жалғастырды. 1749 жылғы нұсқадағы XII бап жазалау мәселесінде сотқа кемерлік дискреция беру үшін өзгертілді, осы формулировка 1757 жылы адмирал Бингтің өлім жазасына кесілуіне әкелді. Енді мынаны оқыңыз: