Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мира өзені ( /m//aɪ/,/r//ə/ MYrə) – Жаңа Шотландия провинциясының, Кейп-Бретон аралының шығысында орналасқан канадалық өзен. Шамамен меандр ұзындығы бар Мира өте баяу ағысқа ие. Өзеннің бастауы Ричмонд округімен шекараға жақын Виктория көпірі маңындағы көлдер шоғырынан басталады. Оған сондай-ақ Салмон өзені де толықтырады. Марион көпірі мен Альберт көпірінің жанынан өтетін өзен "Мира құсы" арқылы Мира шығанағына құяды. Өзен Кейп-Бретон округінің оңтүстік бөлігінде оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай иіліп жатқан телімді алып жатыр; өзеннің шығыс бөлігінің көп бөлігі тасқын сағасы болып табылады, айтарлықтай тасқын Альберт көпірінен шамамен Ішіктің жоғары ағысына дейін жетеді.
The Mira River ('/m//aɪ/,/r//ə/ MYrə) is a Canadian river located in eastern Cape Breton Island, Nova Scotia. With a meander length of approximately , the Mira has a very slow flow rate. The river's source is traced to a series of lakes clustered around Victoria Bridge near the boundary with Richmond County. It is also fed by the Salmon River. Flowing past the communities of Marion Bridge and Albert Bridge, the river discharges through the "Mira Gut" at the community of the same name into the Mira Bay. The river occupies a trench arching from southwest to northeast across the southern part of Cape Breton County; much of the eastern part of the river is a tidal estuary, with noticeable tides extending beyond Albert Bridge approximately upstream of the Gut.
Атауы
Микмактардың өзенге берген аты "Сукакаде" – "күміс орын" деген мағынаны білдіреді. Өзеннің атының шығу тегі туралы бір болжам бойынша, ол 1746 жылы француз офицері, лейтенант М. де Миренің құрметіне аталған. 1776 жылға қарай карталарда "Мирай" және "Мире" деген атаулар қолданыла бастады.
The Mi'kmaq name for the river was 'Sookakade,' meaning 'the silver place.' One version of source of the river's name is that it was named after a French officer, Lieutenant M. de Mire, in the year 1746. By 1776 the name on maps was 'Miray' and 'Mire.'
Геология
Мира өзені аңғары – Соғыс-Шығыс Кейп-Бретонның басым топографиялық ерекшелігі, Фрамбуаз шығанағынан солтүстікке қарай Марион көпіріне дейін, содан кейін Мира шығанағына шығысқа қарай созылады. Өзен солтүстікте 320 миллион жылдық карбон формациялары мен оңтүстікте 500 миллион жылдық кембрий және кембрийге дейінгі формациялар арасында орналасқан. Қатты эрозияға ұшыраған тау жыныстары қалың мұздық қабаттарымен, құм және қиыршық таспен жабылған, бұл соңғы мұз дәуірінің кері шегіну кезінде шамамен 15 000 жыл бұрын шөгіндірген. Ұзын, тар аңғарда, мүмкін ескі жарылым сызығы бойында жатқан өзеннің төменгі ағысы мұздық шағылымен тосылып, ұзын көл құрады. Өзеннің төменгі үштен екі бөлігінде осы мұздық шөгінділер Мира өзені провинциялық паркі орналасқан сияқты көптеген жарым аралдарды қалыптастырды. Мираның сағасынан үш шақырымдай жерде өзен тарлып, Атлант мұхитына жету үшін тау жыныстарында аңғарды кесіп өтеді. Мираның солтүстігіндегі карбон тау жыныстары аймақтың 300 миллион жыл бұрынғы ортасын көрсететін көптеген көмір қабаттарын қамтиды. Ол кезде аймақтың көп бөлігін жағалаудағы су тасқынынан пайда болған көлдер, шығанақтар, батпақтар және жағалау жазықтары алып жатқан. Бұл көмірде көптеген қазбалар табылады. Осы көмір қабаттары аймақтың көмір өндірудің ұзақ тарихын қамтамасыз етті. Мираның оңтүстігінде кембрий құмтастары мен тақта тастарында да қазбалар кездеседі.
The Mira River Valley is a dominant topographical feature of southeastern Cape Breton, extending from Framboise Cove northwards to about Marion Bridge and then sweeping eastwards to exit at Mira Bay. The river lies between 320 million year old Carboniferous formations to the north and 500 million year old Cambrian and Precambrian formations to the south. The highly eroded bedrock is covered by a thick layer of glacial till, sands and gravels deposited during the retreat of the last ice age some 15,000 years ago. Lying in a long narrow valley, possibly along an old fault line, the lower reaches of the river have been dammed by glacial gravels to form a long lake. Along the lower two thirds of the river, these glacial deposits also formed numerous peninsulas such as the one Mira River Provincial Park occupies. About three kilometres from the mouth of the Mira, the river narrows and cuts a valley through bedrock to reach the Atlantic Ocean. The carboniferous bedrock to the north of the Mira includes numerous coal seams evidence of the area's environment 300 million years ago. At that time shallow lakes, bays, swamps and coastal flood plains covered much of the region. Abundant fossils can be found in this coal. These coal seams supported the region's long history of coal mining. South of the Mira, fossils are also imbedded in the Cambrian sandstones and shales.
Теңіз ортасы
Мира өзенінің су жинау алабы шамамен 15 км² құрайды. Гаспер, Салмон және Траут өзендері, сондай-ақ Блэк Брук – оның негізгі салалары болып табылады. Өзеннің оңтүстік бөлігіндегі мұздық шөгінділері ағысты бөліп, теңіз деңгейінен 15 метрден төмен орналасқан шағын көлдер тізбегін қалыптастырған. Өзеннің шығыс бөлігінде таяу сулар қозғалып, қайта-қайта жүреді. Мира өзенінің суларында теңіз форелі, шад, ақбалық, американдық мүйіз балық, жолақты бас, скумбрия, сельдь, бұлақ форелі, ұсақ форель, шабу және мойынтұмсық сияқты әртүрлі балық түрлері кездеседі. Осының салдарынан, өзен балық аулауға өте танымал.
The Mira River has a drainage area of approximately , with the Gaspereau, Salmon and Trout rivers, along with Black Brook, as its main tributaries. Along the southern part of its course, glacial deposits have interrupted the flow to form a chain of small lakes which are all less than 15 metres above sea level. Tidal waters move back and forth in the eastern portion of the river. The waters of the Mira River support a variety of fish species including sea trout, shad, perch, American eel, striped bass, mackerel, herring, brook trout, speckled trout, minnows and smelt. Consequently, the river is popular for fishing.
Танымал мәдениетте
Мира өзені жергілікті әнші-күйші Аллистер МакГилливрэйдің "Мираға арналған ән" әніне шабыт берді. Жылдар бойында ол көптеген әртістер жазған және бірнеше тілге аударылған, танымал халық әніне айналды.
The Mira River was the inspiration for local singer songwriter Allister MacGillivray's Song for the Mira. Over the years, it has become a renowned folk song, that has been recorded by many artists and translated into several different languages.
Көпірлер
Мира өзенінен қазіргі уақытта үш көпір өтеді: Виктория көпірі, Гранд Мира Оңтүстік жолын, Марион көпірі, Новая Шотландияның 327-жолын және Альберт көпірі, Новая Шотландияның 22-жолын алып жүреді. Жылдар бойы жол немесе теміржол көпірлері тағы бірнеше көпір болды. 140 жылдан астам уақыт бойы өзеннің сағасын Мира Гут көпірі жалғап тұрды – екі бекітілген фермалық бөлімі және айналатын орталық бөлімі бар айналмалы көпір. Алдымен Сидней және Луисбург темір жолы үшін теміржол көпірі ретінде салынған, кейіннен Мира Бэй Драйв жолын тасымалдайтын автомобиль көпіріне айналдырылған бұл көпір құрылымдық тұрғыдан нашарлап, Жаңа Шотландияның Көлік және Инфрақұрылымды Жаңарту департаменті оны жөндеуге болмайтын деп шешті. Сондықтан ол 2017 жылдың қараша айында бұзылып, алынып тасталды. 2021 жылдың көктеміне қарай жаңа фермалық көпір салынып, 2022 жылдың 5 тамызында ресми түрде ашылды. Жаңа көпірде ашылатын бөлік жоқ, бірақ қайықтар үшін тік биіктік сақталған. Жаңа көпірдің құны 6,525 миллион долларды құрады. Мира Гут көпірі мен Альберт көпірі жастардың суға секіру платформасы ретінде пайдаланылғаны белгілі. Бұл әрекет соңғы жылдары жарақат алу және жауапкершілікке қатысты қоғамдық алаңдаушылықтар мен Кейп-Бретон аймақтық полициясының айыппұл салу немесе секірушілерді түрмеге қамау туралы ескертулеріне байланысты азайды. Гут көпірі орташа толқында байқалатын күшті ағыстарға байланысты пайдаланылды. Альберт көпірі судан биіктігіне және көпірдің солтүстік-батыс жағындағы терең ойысқа байланысты таңдалды.
The Mira River is presently crossed by three road bridges, Victoria Bridge, carrying Grand Mira South Road, Marion Bridge carrying Nova Scotia Route 327, and Albert Bridge, carrying Nova Scotia Trunk 22, each bridge in their respective namesake communities. Over the years there have been several other bridges, conveying road or rail. For over 140 years the mouth of the river was spanned by the Mira Gut Bridge, a swing bridge with two fixed truss spans, and a revolving middle span. First built as a railroad bridge for the Sydney and Louisburg Railway, and later converted to a road bridge carrying Mira Bay Drive, the bridge became structurally unsound, was deemed unrepairable by the Nova Scotia Department of Transportation and Infrastructure Renewal, and so was demolished and removed in November 2017. A new truss bridge was under construction by the spring of 2021, and completed with an official opening on 5 August 2022. the new bridge does not have an opening span but has a vertical clearance to accommodate boats. The new bridge cost $6.525 million. The Mira Gut Bridge, along with Albert Bridge, have been known to be used as diving platforms by youths seeking adventure. The activity has not been as prevalent in recent years due to public fears of injury and liability, and to threats made by the Cape Breton Regional Police of fines or jail time for jumpers. The Gut bridge was used due to the high currents experienced at mid tide. Albert Bridge was used due to its height above water and the deep pool situated below the northwestern end of the bridge.