Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Палестиналық саясаткер (1944 жылы туған)
Palestinian politician (born 1944)
Ясир Абед Раббо (ياسر عبد ربه), сондай-ақ Әбу Башар (ابو بشار) куниясымен де белгілі (1944 жылы туған), – палестиналық саясаткер және Палестина Азат ету Ұйымының (ПҰҰ) Атқару комитетінің мүшесі.
Yasser Abed Rabbo (ياسر عبد ربه) also known by his kunya, Abu Bashar (ابو بشار) (born 1944) is a Palestinian politician and a member of the Palestine Liberation Organization's (PLO) Executive Committee.
Ерте өмір және мансап
1944 жылы Яффада дүниеге келген Әбед Раббо 1948 жылғы араб-израиль соғысы салдарынан палестиналық босқынға айналды. Кейін ол Каирдегі Америка университетінде оқып, экономика және саясаттану саласы бойынша магистр дәрежесін алды.
Born in Jaffa in 1944, Abed Rabbo became a Palestinian refugee as a result of the 1948 Arab–Israeli War. He later attended the American University in Cairo where he graduated with an MA in economics and political science.
Солшыл белсенділік пен ПОҚ
Яссер Әбд Раббо өзінің саяси мансабын панарабистік ұйым – Араб ұлтшылдық қозғалысында бастады. 1967 жылы Палестина Азаттық қозғалысының Палестинадағы бөлімшесі Палестинаны Азат ету Халық майданына (ПАХМ) трансформацияланғанда, ол оның жетекшілерінің бірі болды. 1968 жылы Найеф Хаватмех басқарған солшыл фракция қозғалыстан бөлініп, Палестинаны Азат етудің Демократиялық майданын (ПАДМ) құрды. Әбд Раббо ПАДМ-ның саяси бюро мүшесі болды және Хаватмеден кейін ұйымның ең ықпалды тұлғасы болды. Ол Палестина Азат ету Ұйымының (ПАҰ) атқару комитетінде қызмет еткен ПАДМ-ның ең жоғары дәрежелі мүшесі болды. 1977-1994 жылдар аралығында Әбд Раббо ПАҰ Ақпарат департаментінің басшысы болды. 1980-жылдары Әбд Раббо ПАҰ төрағасы Ясир Арафатпен жақын қарым-қатынаста болды және оның екі мемлекеттік шешімді келіссөздер арқылы табуға жасаған әрекеттерін қолдады. Арафат оны 1988-1990 жылдары Тунисте АҚШ-пен келіссөздер жүргізу үшін ПАҰ өкілі етіп тағайындады. Осы кезде Әбд Раббо мен Хаватме арасындағы қарым-қатынас нашарлай бастады. Екеуі де Әбд Раббоның Израиль-Палестина қақтығысы бойынша Арафаттың дипломатиялық әрекеттеріне қатысуы және Хаватмех орналасқан Иорданиядағы ПАДМ-ның саяси қызметінің көлемі туралы келіспеді. Олардың жақтастары арасындағы қақтығыстар нәтижесінде 1991 жылы Әбд Раббо ПАДМ-ның жеке фракциясын құрды, бірақ ол ПАДМ атауын пайдалануын жалғастырды, сонымен қатар ПАДМ-ның марксистік-лениндік платформасынан бас тартты. Әбд Раббо FIDA-ның ПАҰ Атқару комитетіндегі өкілі болды. Раббо 1993 жылғы Осло келісімін (ПАҰ мен Израиль арасындағы келісім) сақтықпен қолдады. Ол Йосси Бейлинмен келіссөз жүргізген соңғы келісімді израильдіктер де, палестиналықтар да сынады, соңғылары Әбд Раббоның палестиналық босқындардың оралу құқығынан бас тартқанына қатысты айыптаулар айтты. Халықаралық дағдарыс тобының мәлімдемесіне сәйкес, Нейтан Тралл Аббас Әбд Раббоның төңкерілгенінен қорқып бағдарламаламады, бірақ Аббастың қарсыластары Дахлан мен бұрынғы премьер-министр Салам Файядпен Әбд Раббоның ықпалды одағынан алаңдады. Әбд Раббо Дахланмен байланысы бар екенін жоққа шығарды және сөз байласу туралы қауесеттерді "бір елес" деп сипаттады. Ол сондай-ақ өзінің Атқару комитетінен босатылмағанын мәлімдеді. Әбд Раббоның орнын Бас Басшының аға кеңесшісі Саиб Эракат басты.
Yasser Abed Rabbo started his political career in the Arab Nationalist Movement (ANM), a pan Arabist organization. When the Palestinian branch of the ANM evolved in 1967 into the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP), he became one of its leaders. In 1968, a leftist faction of the PFLP led by Nayef Hawatmeh split from the movement and formed the Democratic Front for the Liberation of Palestine (DFLP). Abed Rabbo became a member of the DFLP's politburo and was the organization's second most influential figure, after Hawatmeh. He became the most senior member of the DFLP to serve on the Palestine Liberation Organization's executive councils. Between 1977 and 1994, Abed Rabbo served as the head of the PLO's Information Department. During the 1980s, Abed Rabbo became closely allied with PLO chairman Yasser Arafat and supported his attempts to negotiate a two state solution. Arafat appointed him the PLO's representative in the 1988–1990 talks with the United States in Tunis. By then, relations between Abed Rabbo and Hawatmeh deteriorated. The two disagreed about Abed Rabbo's participation in Arafat's diplomacy regarding the Israeli–Palestinian conflict and the extent of the DFLP's political activities in Jordan, where Hawatmeh was based. Violent clashes between their supporters and Abed formed a separate faction of the DFLP in 1991, although he continued to use the DFLP's name. leaving the Marxist–Leninist platform of the DFLP. Abed Rabbo became FIDA's representative on the PLO Executive Committee. Rabbo cautiously supported the 1993 Oslo Accords) between the PLO and Israel. The latter, which he negotiated with Yossi Beilin, was condemned by both the Israelis and Palestinians, the latter of whom particularly condemned Abed Rabbo's alleged relinquishment of the Palestinian refugees' right of return. According to Nathan Thrall of the International Crisis Group, Abbas was less worried about a coup by Abed Rabbo, but was threatened by Abed Rabbo's perceived alliance with Abbas's rivals Dahlan and former prime minister Salam Fayyad. Abed Rabbo denied links with Dahlan, dismissing rumors of a conspiracy as "hallucinations". He also insists that he was not dismissed from the Executive Committee body. Abed Rabbo was replaced by senior Abbas aide Saeb Erakat.