Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974–1997 жылдар аралығындағы палестиналық ұлтшыл жауынгерлік топ.
1974–1997 Palestinian nationalist militant group
Абу Нидал ұйымы (АНО; منظمة أبو نضال Munaẓẓamat Abu Nidal), ресми түрде «Фатх – Революциялық кеңес» (فتح – المجلس الثوري Fatah al Majles al Thawry) деп аталатын бұл ұйым 1974 жылы Абу Нидал құрған палестиналық жауынгерлік топ. Абу Нидал мен Ясир Арафат арасындағы қайшылықтар туғаннан кейін, АНО Палестинаны азат ету ұйымының құрамындағы «Фатх» тобынан бөлініп шықты. АНО Израиль, АҚШ, Ұлыбритания, Канада, Еуропалық Одақ және Жапония тарапынан террористік ұйым деп танылды. Дегенмен, бірқатар араб елдері осы топтың қызметін қолдады; 1974 жылдан 1983 жылға дейін Ирак, 1983 жылдан 1987 жылға дейін Сирия, ал 1987 жылдан 1997 жылға дейін Ливия тарапынан қолдау көрді. 1997–1998 жылдары Мысырмен қысқа мерзімді ынтымақтастық жасады, бірақ 1998 жылдың желтоқсанында Иракқа қайта оралды, онда Абу Нидал 2002 жылдың тамызында қайтыс болғанға дейін мемлекеттік қолдауды ала берді. Құрылымы жағынан АНО солшыл және дінсіз, сонымен қатар сионизмге және Батысқа қарсы болды. Теориялық тұрғыдан алғанда, ол ешқандай нақты идеологиямен байланысты емес, немесе кем дегенде, ондай негіз жарияланбады. Көбінесе Абу Нидалдың жеке мүдделерін іске асырумен байланысты болды. АНО панарабизмді жүзеге асыру және Израильді жою мақсатында қарулы күрес жүргізу үшін құрылды.
The Abu Nidal Organization (ANO; منظمة أبو نضال Munaẓẓamat Abu Nidal), officially Fatah – Revolutionary Council (فتح – المجلس الثوري Fatah al Majles al Thawry), was a Palestinian militant group founded by Abu Nidal in 1974. It broke away from Fatah, a faction within the Palestine Liberation Organization, following the emergence of a rift between Abu Nidal and Yasser Arafat. The ANO was designated as a terrorist organization by Israel, the United States, the United Kingdom, Canada, the European Union. and Japan. However, a number of Arab countries supported the group's activities; it was backed by Iraq from 1974 to 1983, by Syria from 1983 to 1987, and by Libya from 1987 to 1997. It briefly cooperated with Egypt from 1997 to 1998, but ultimately returned to Iraq in December 1998, where it continued to have the state's backing until Abu Nidal's death in August 2002. In practice, the ANO was leftist and secularist, as well as anti Zionist and anti Western. In theory, it was not particularly associated with any specific ideology—or at least no such foundation was declared. It was mostly linked with the pursuit of Abu Nidal's personal agendas. The ANO was established to carry on an armed struggle in pursuit of pan Arabism and the destruction of Israel.
Тәрбие және өмірбаяны
Әбу Нидал ұйымын Сабри Халил аль-Баннах (Әбу Нидал) құрды, ол Әбу Нидал әскери атымен танымал, палестиналық араб ұлтшылы және бұрынғы Баас партиясының мүшесі болатын. Әбу Нидал ұзақ уақыт бойы Палестина Азат ету Ұйымына (ПАҰ) мүшелік тек палестиналықтарға ғана емес, барлық арабтарға ашық болуы керек деп талап етті. Ол сондай-ақ Палестинаның араб мемлекеті ретінде құрылуы керек екенін, шығысында Иордан өзенінен басталып, батысында Жерорта теңізіне дейін созылуы тиіс екенін айтты. Осы оқиғадан кейін ПАҰ өкілі Махмуд Аббас Әбу Нидалмен кездесу үшін Иракқа ұшып барды. Кездесу кезінде Аббас қатты ашуланып, жиналыстан шығып кетті, соңынан ПАҰ делегациясы да оны ұстап кетті. Осыдан бастап ПАҰ Әбу Нидалды жалдамалы сарбаз ретінде қарастырды. Екі айдан соң, 1973 жылғы қазан айындағы Йом-Кипур соғысынан кейін, Женевадағы бейбітшілік конференциясын өткізу мәселесі талқыланғанда, Әбу Нидал ұйымы (АНО) «Араб ұлтшыл жастарының ұйымы» деген атпен KLM әуе компаниясының ұшағын қақтырды. Бұл операцияның мақсаты – ФАТХ-қа ешқандай бейбітшілік конференциясына өкілдер жібермеу туралы ескерту беру болды. Жауап ретінде Арафат 1974 жылғы наурыз айында Әбу Нидалды ФАТХ-тан ресми түрде шығарып салды, және екі топ арасындағы, сондай-ақ екі адам арасындағы жарыс толығымен аяқталды. Сол жылдың маусым айында АНО «Қарсыласу майданы» құрды, ол Палестина Азат ету Ұйымының 12-ші Палестина Ұлттық Конгресінде қабылданған «Он пункттік бағдарламаға» қарсы болған саяси коалиция еді. Әбу Нидал содан кейін Баасшыл Иракқа көшіп, онда АНО-ны құрды, ол көп ұзамай Израиль мен Батыс елдеріне бағытталған бірқатар террористік шабуылдарды бастады. Өзін жеке мердігер ретінде ұсынып, АҚШ Мемлекеттік департаменті Әбу Нидалдың 20 елде шабуылдарға бұйрық беріп, 900-ден астам адамды өлтірген немесе жарақаттаған деген сенімде. АНО тобының ең танымал шабуылдары 1985 жылғы желтоқсан айында Рим мен Вена әуежайларындағы El Al билет кассаларына жасалған шабуылдар еді, онда амфетаминге мас араб қарулы адамдар бір уақытта оқ атып, 18 адамды өлтіріп, 120 адамды жарақаттады. Әбу Нидалдың өмірбаяуын жазған Патрик Сил бұл шабуылдар туралы: «Олардың кездейсоқ қатыгездігі оларды Әбу Нидалдың типикалық операциялары ретінде көрсетеді» деп жазды.
The Abu Nidal Organization was established by Sabri Khalil al Bannah (Abu Nidal), known by his nom de guerre Abu Nidal, a Palestinian Arab nationalist and a former Ba'ath party member. Abu Nidal long argued that PLO membership should be open to all Arabs, not just Palestinians. He also argued that Palestine must be established as an Arab state, stretching from the Jordan River in the east to the Mediterranean Sea in the west. Following the incident, Mahmoud Abbas of the PLO took flight to Iraq to meet Abu Nidal. In the meeting Abbas became so angry, that he stormed out of the meeting, followed by the other PLO delegates, and from that point on, the PLO regarded Abu Nidal as a mercenary. Two months later, just after the October 1973 Yom Kippur War, during discussions about convening a peace conference in Geneva, the Abu Nidal Organization (ANO) hijacked a KLM airliner, using the name of the Arab Nationalist Youth Organization. The operation was intended to send a signal to Fatah not to send representatives to any peace conference. In response, Arafat officially expelled Abu Nidal from Fatah in March 1974, and the rift between the two groups, and the two men, was complete. In June the same year, ANO formed the Rejectionist Front, a political coalition that opposed the Ten Point Program adopted by the Palestine Liberation Organization in its 12th Palestinian National Congress session. Abu Nidal then moved to Ba'athist Iraq where he set up the ANO, which soon began a string of terrorist attacks aimed at Israel and Western countries. Setting himself up as a freelance contractor, Abu Nidal is believed by the United States Department of State to have ordered attacks in 20 countries, killing or injuring over 900 people. The ANO group's most notorious attacks were on the El Al ticket counters at Rome and Vienna airports in December 1985, when Arab gunmen high on amphetamines opened fire on passengers in simultaneous shootings, killing 18 and wounding 120. Patrick Seale, Abu Nidal's biographer, wrote of the attacks that their "random cruelty marked them as typical Abu Nidal operations."
Шабуылдар
АНО әлемнің 20 елінде шабуылдар жасап, шамамен 1650 адамды өлтірді немесе жарақаттады. Шабуылдардың нысандары АҚШ, Ұлыбритания, Франция, Израиль, орташа палестиналықтар, ФАТХ және әртүрлі араб және еуропалық елдер болды. Бұл топ 1980-жылдардың соңынан бері Батыс елдеріне шабуыл жасамады. Ірі шабуылдарға 1985 жылдың желтоқсанында Рим және Вена әуежайларына жасалған шабуылдар, 1986 жылдың қыркүйегінде Карачиде Pan Am 73 рейсінің қасыр сүруі және 1988 жылдың шілдесінде Грекиядағы Порос қаласының экскурсиялық кемесіне жасалған шабуыл кірді. АНО Израильмен келіссөздер жүргізудегі кешірімсіздігімен ерекше көзге түсті, Израильге қарсы толыққанды әскери күрестен басқа барлық нәрсені сатқындық деп есептеді. Осының салдарынан топ ФАТХ-қа қарсы көптеген шабуылдар жасады, ол қақтығысты келіссөздер арқылы шешуге келісетінін көрсеткен. ФАТХ РК 1991 жылдың қаңтарында Тунисте ФАТХ бас директорының орынбасары Әбу Иядты және ФАТХ қауіпсіздік басшысы Әбул Хулды өлтірген деп саналады. Ол 1994 жылдың қаңтарында Ливанда иорданиялық дипломатты өлтірді және ондағы ФАТХ өкілін өлтіруге қатысты деп күдіктелді. ФАТХ-тың белгілі орташалық өкілі Иссам Сартави 1983 жылы ФАТХ РК-мен өлтірілді. 1974 жылдың қазан айында топ қазіргі Палестина президенті және ФАТХ төрағасы Махмуд Аббасты өлтіруге әрекеттенді. Бұл шабуылдар мен көптеген басқа шабуылдар ФАТХ-тың Абу Нидалға қатысты өлім жазасын беруіне әкелді. 1990-жылдардың басында ол Ливандағы босқындар лагерін бақылауға алуға тырысты, бірақ ФАТХ ұйымдары оның жолын кесті.
The ANO carried out attacks in 20 countries worldwide, killing or injuring about 1,650 people. Targets include the United States, the United Kingdom, France, Israel, moderate Palestinians, the PLO, and various Arab and European countries. The group has not attacked Western targets since the late 1980s. Major attacks included the Rome and Vienna Airport Attacks in December 1985, the Neve Shalom synagogue in Istanbul and the Pan Am Flight 73 hijacking in Karachi in September 1986, and the City of Poros day excursion ship attack in Greece in July 1988. The ANO has been especially noted for its uncompromising stance on negotiation with Israel, treating anything less than all out military struggle against Israel as treachery. This led the group to perform numerous attacks against the PLO, which had made clear it accepted a negotiated solution to the conflict. Fatah RC is believed to have assassinated PLO deputy chief Abu Iyad and PLO security chief Abul Hul in Tunis in January 1991. It assassinated a Jordanian diplomat in Lebanon in January 1994 and has been linked to the killing of the PLO representative there. Noted PLO moderate Issam Sartawi was killed by the Fatah RC in 1983. In October 1974, the group also made a failed assassination attempt on the present Palestinian president and PLO chairman, Mahmoud Abbas. These attacks, and numerous others, led to the PLO issuing a death sentence in absentia against Abu Nidal. In the early 1990s, it made an attempt to gain control of a refugee camp in Lebanon, but this was thwarted by PLO organizations.
Ішкі өлім жазалары мен азаптау
ANO-ның ресми газеті Filastin al Thawra қозғалыстағы сатқындардың өлім жазалануы туралы хабарларды үнемі жариялап тұрды. АНО-ға жаңа қабылданған әрбір адамға өмірбаянын жазуға және егер бірдеңе жалған болып табылса, өлім жазасына келісетін құжатқа қол қоюға бірнеше күн берілді. Жаңадан келгендерден кейде бүкіл өмірбаянын қайта жазу сұралатын. Кез келген ұйқыссыздық оның тыңшы екенін көрсететін дәлел ретінде қарастырылып, оны қайтадан жазуға мәжбүр ететін, көбінесе бірнеше күн бойы сапырылып соққыға ұшырап, түндерін тік тұрып ұйықтауға мәжбүр ететін. 1987 жылы Абу Нидал АНО мүшелеріне сатқындық және адалдықсыздық күдігімен қарағанда, өте қатал азаптау тәсілдерін қолданды. 1987 жылдан 1988 жылға дейін Абу Нидал ұйымының жүздеген мүшесі ішкі параноя мен террорлық тактика салдарынан қаза тапты. Сонымен қатар, бір ардагердің қарт әйелі де негізсіз айыппен өлтірілді. Өлім жазаларын көбінесе төрт адам орындады: Mustafa Ibrahim Sanduqa, Isam Maraqa, Sulaiman Samrin және Mustafa Awad. Өлім туралы шешімдерді көбінесе Абу Нидал түнде бір бөтелке виски ішкеннен кейін қабылдады. АНО-ның диссиденттерінің сөзінше, топ жасаған шабуылдар палестиналық мәселесімен байланысты емес және олардың дезертирлеуіне себеп болды. Олар сонымен қатар партизанды "паранояның көрінетін мысалы" деп мәлімдеді.
The ANO's official newspaper Filastin al Thawra regularly carried stories announcing the execution of traitors within the movement. Each new recruit of the ANO was given several days to write down his life story and sign a paper agreeing to his execution if anything was found to be untrue. Every so often, the recruit would be asked to rewrite the whole story. Any discrepancies were taken as evidence that he was a spy and he would be made to write it out again, often after days of being beaten and nights spent forced to sleep standing up. By 1987, Abu Nidal used extreme torture tactics on members of the ANO who were suspected of betrayal and disloyalty. From 1987 to 1988, hundreds of members of Abu Nidal's organization were killed due to internal paranoia and terror tactics. The elderly wife of a veteran member was also killed on false charges. The killings were mostly carried out by four individuals: Mustafa Ibrahim Sanduqa, Isam Maraqa, Sulaiman Samrin, and Mustafa Awad. Decisions to kill were mostly made by Abu Nidal after he had consumed a whole bottle of whiskey at night. According to ANO dissidents, the attacks made by the group were unconnected to the Palestinian cause and led to their defection. In addition, they claimed the guerrilla was the "living example of paranoia".