Кіріспе

Құс түрлері

Үңгірлік қарлығаш (Petrochelidon fulva) – Солтүстік Американың кең таралған тік жар қарлығашымен (cliff swallow) бір туыс, орташа мөлшерлі, төртбұрышты құйрықты қарлығаш. Америкаға тән үңгірлік қарлығаш негізінен үңгірлерде және шұңқырларда ұялайды және демалады. Үңгірлік қарлығаштар Мексика мен Үлкен Антиль аралдарында кездеседі, ал күз және қыс айларында АҚШ-тың шығыс және Мексика шығанағының жағалауына дейін ұшып келеді. Өсіп-өркендейтін колониялары Нью-Мексиконың оңтүстік-шығысында, Техас, Флорида штаттарында, Үлкен Антиль аралдарында, Мексиканың оңтүстік бөлігінде және Оңтүстік Американың батыс жағалауында орналасқан. «Солтүстік Америка құстары» бойынша қазіргі уақытта бес түр танылған, олардың үші Солтүстік Америкада, екеуі Оңтүстік Америкада кездеседі.

Сипаттама

Үңгірлік қарлығаш 12-14 см ұзындықта болады және орташа салмағы 19 г құрайды. Бес түршесінің ішіндегі ең ірісі – P. f. pallida, оның қанаттарының орташа ұзындығы 107,0-112,3 мм аралығында; ал ең кішкентай түршесі – P. f. aequatorialis, оның қанаттарының орташа ұзындығы 93,0-93,5 мм аралығында. Еркек және ұрғашы арасындағы айырмашылықтар минималды, олардың өлшемдері мен салмағы шамалас және оларды қауырсындары бойынша ажырату қиын.

Тіршілік ету ортасы

Көбею кезеңінде P. f. fulva, P. f. pallida және P. f. citata – үңгір шаянының Солтүстік Америкадағы түршесі – әдетте үңгірлерде, шұңқырларда және кейде адам жасаған, осыған ұқсас орта ұсынатын құрылыстарда, мысалы, тас жолдардың астындағы құбырларда ұялайды. P. f. aequatorialis және P. f. rufocollaris – Оңтүстік Америка түршесі – ашық жерлерде, мысалы, жартастарда және ғимараттардың қабырғаларында ұя салуды жөн көреді. Үңгір шаянының барлық түршелері ашық жерлерде және олардың қоныстану орындарына жақын суларда жәндіктермен қоректенеді. Үңгір шаянының әні әдетте 3–4 секундқа созылады және ол "бірте-бірте күрделі мелодиялық сайрауға айналатын, содан кейін "гуа" және өте төменгі "нок" дыбыстары бір уақытта берілетін екі тонды ноталармен аяқталатын шырықтар тізбегі" деп сипатталады. Дегенмен, жағалау шаяндары кішкентай ұялау ошақтарын (26-52 ұя жұбы кішкентай ошақ деп есептеледі) "ақпараттық орталықтар" ретінде пайдаланбайды, бірақ бұрын айтылған жартас шаяндарының ошақтары ірі ошақтар болды, онда басқа құстардың іздейтін табысты азықтандырушыларды көруге болады.

Көбею

Бұрын айтылғандай, Солтүстік Америкадағы үңгірлік қарлығаштар негізінен үңгірлерде және шұңқырларда ұялайды, ал Оңтүстік Америкадағылар жартастар мен ғимараттардың қабырғалары сияқты ашық кеңістіктерді ұнатады. Көбейіс сәуір мен тамыз айлары аралығында жүзеге асады. Солтүстік Америка түрлері қазіргі уақытта адамның көмегімен қоныстану аймағын кеңейтуде, себебі баламалы ұя салу орындарының саны артқан. Оларға автомобиль жолдарының астындағы құбырлар мен көпірлер жатады. Тек Тексас штатында ғана үңгірлік қарлығаштардың көбейіп өсетін аймағы 1957 мен 1999 жылдар аралығында 898%-ға ұлғайды, ал популяциясы жыл сайын шамамен 10,8%-қа өсті. Адам жасаған ұя салу орындарын пайдалану үңгірлік қарлығаштардың Солтүстік Америкада кеңінен таралуына мүмкіндік бергенімен, бұл өз тәуекелдерін де әкеледі. Құбырлар мен көпірлердегі ұялардың су басу қаупі жоғары, көбейіс кезеңінде температураның тұрақсыз болуы мүмкін, колония орнын басқа түрлермен бөлісу ықтималдығы артады, ұяларды жыртқыштардың тоналау қаупі жоғарылайды және ұя салуға қажетті материалдар жеткіліксіз болуы мүмкін.