Огастус Оусли Стэнли: Кентукки саяхатшысы және реформаторы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1867–1958) саясаткер Август Оусли Стэнли I (21 мамыр 1867 – 12 тамыз 1958) – Кентукки штатының американдық саясаткері. Демократиялық партия мүшесі, ол Кентуккидің 38-ші губернаторы болды және АҚШ Өкілдер палатасы мен АҚШ Сенатында штатты өкілдік етті. 1903 жылдан 1915 жылға дейін Стэнли Кентуккидің 2-ші округін Өкілдер палатасында өкілдік етті, онда ол прогрессивті реформатор ретінде танылды. 1904 жылдан бастап ол «Америка темекі компаниясы» компаниясына қарсы монополияға қарсы тергеу жүргізуді талап етті, олар оның округіндегі темекі фермерлері үшін бағаны төмендеткен монополия екенін мәлімдеді. Оның тергеуінің нәтижесінде 1911 жылы АҚШ Жоғарғы соты «Америка темекі компаниясын» таратуға бұйырды. Стэнли сондай-ақ «U.S. Steel» компаниясына қарсы монополияға қарсы тергеу жүргізген комитет төрағасы болды, бұл оған ұлттық даңқ әкелді. Оның көптеген идеялары Клейтон монополияға қарсы заңына енгізілді. 1914 жылы сенатқа сайлауға қатысқанда Стэнли тыйым салуға қарсы ұстанымды қабылдады. Бұл мәселе оның саяси мансабында он жылдан астам уақыт бойы басымдыққа ие болды және оны штаттың Демократиялық партиясының тыйым салушылық фракциясының жетекшісі Дж. С. У. Бекхеммен қарым-қатынасқа түсірді. 1915 жылы Стэнли губернаторлыққа үміткер болып, штат тарихындағы ең тартысты губернаторлық сайлауда өзінің жақын досы Эдвин П. Морроуды 400-ден астам дауыспен жеңді. Тарихшы Лоуэлл Х. Харрисон Стэнлинің басшылығын Кентуккидегі Прогрессивті дәуірдің шыңы деп атады. Оның билігінде қабылданған реформалардың ішінде штаттық монополияға қарсы заң, сайлау қаржысын реформалау заңы және жұмысшының жарақат алуына байланысты өтемақы заңы бар. 1918 жылы Стэнли демократтардың кандидаттығына ие болды, ол жақында қайтыс болған сенатор Олли М. Джеймстің орнын басады. Стэнли сайланды, бірақ 1919 жылдың мамырына дейін губернаторлық қызметтен кетпеді және өзінің жалғыз мерзімінде көп нәрсеге қол жеткізе алмады. 1924 жылғы республикалық үлкен жеңілісте ол Фредерик М. Сэкеттке қайта сайлануға тырысып, жеңіліске ұшырады және ешқашан сайланбады. 1958 жылдың 12 тамызында Вашингтонда қайтыс болды.

American politician (1867–1958)
the politician

Augustus Owsley Stanley I (May 21, 1867 – August 12, 1958) was an American politician from Kentucky. A member of the Democratic Party, he served as the 38th governor of Kentucky and also represented the state in both the U. S. House of Representatives and the U. S. Senate. From 1903 to 1915, Stanley represented Kentucky's 2nd congressional district in the House of Representatives, where he gained a reputation as a progressive reformer. Beginning in 1904, he called for an antitrust investigation of the American Tobacco Company, claiming they were a monopsony that drove down prices for the tobacco farmers of his district. As a result of his investigation, the Supreme Court of the United States ordered the breakup of the American Tobacco Company in 1911. Stanley also chaired a committee that conducted an antitrust investigation of U. S. Steel, which brought him national acclaim. Many of his ideas were incorporated into the Clayton Antitrust Act. During an unsuccessful senatorial bid in 1914, Stanley assumed an anti prohibition stance. This issue would dominate his political career for more than a decade and put him at odds with J. C. W. Beckham, the leader of the pro temperance faction of the state's Democratic Party. In 1915, Stanley ran for governor, defeating his close friend Edwin P. Morrow by just over 400 votes in the closest gubernatorial race in the state's history. Historian Lowell H. Harrison called Stanley's administration the apex of the Progressive Era in Kentucky. Among the reforms adopted during his tenure were a state antitrust law, a campaign finance reform law, and a workman's compensation law. In 1918, Stanley was chosen as the Democratic nominee to succeed the recently deceased senator Ollie M. James. Stanley was elected, but did not resign as governor to take the seat until May 1919 and accomplished little in his single term. He lost his re election bid to Frederic M. Sackett in the 1924 Republican landslide and never again held elected office. He died in Washington, D. C., on August 12, 1958.

Ерте өмір

Аугуст Оусли Стэнли 1867 жылдың 21 мамырында Кентукки штатының Шелбивилл қаласында дүниеге келді. Ол Уильям мен Аманда (Оусли) Стэнлидің жеті баласының үлкені болды. Әкесі Мәсіхтің шәкірттерінің пасторы болды және Конфедерация армиясындағы Джозеф Джонстон штабында сот адвокаты қызметін атқарды. Анасы Кентуккидің бұрынғы губернаторы Уильям Оуслидің немересі болды. Ол Николасвиллдегі Гордон академиясында, содан кейін Кентукки ауыл шаруашылығы және механикалық колледжінде (кейін Кентукки университеті) оқыды және 1889 жылы Центр колледжін бітіріп, А.В. дәрежесін алды. Центрде де, Кентукки А&М-де де ол штаттық дебаттар сайысына қатысып, екі әртүрлі оқу орнынан шыққан жалғыз қатысушы болды. Осы лауазымдарда жұмыс істеген кезде ол Гилберт Кассидейден заңды оқыды. 1894 жылы адвокаттық коллегияға қабылданды және Флемингсбургте (Кентукки штаты) жеке практикасын ашты. 1898 жылдың наурызына дейін Флемингсбургте заңгерлікпен айналысты, содан кейін қаржылық қиындықтарға байланысты Хендерсонға көшті. Бұл заң жобасы Америка тамақ өнеркәсібі компаниясының қарсылығына ұшырап, қабылданбады. Заң жобасы Палатада қабылданды, бірақ Сенат Стэнлидің ұсынысын алып тастады. Стэнли U.S. Steel компаниясына қарсы күресімен ұлттық деңгейде танымал болды. 1909 жылы ол компанияны тексеруді талап ететін резолюция ұсынды, бірақ ол Палатаның Ережелер комитетінде қарастырылмады. 1910 жылдың маусымында ұсынылған екінші резолюция Палатада қабылданды, бірақ президент Уильям Говард Тафт оған назар аудармады. Стэнли сол айдың соңында күштірек резолюция ұсынды, бірақ ол комитетте сүріндірілді. 1910 жылғы конгресс сайлауында республикашылар Палатадағы басымдығын жоғалтқаннан кейін Стэнли өзінің резолюциясын қайта ұсынды. Палата спикері Чэмп Кларк оны U.S. Steel компаниясын тексеру үшін тоғыз мүшеден тұратын комиссия төрағасы етіп тағайындады. Комиссияның тергеуі 1911 жылдың мамырынан 1912 жылдың сәуіріне дейін жалғасты. Тергеу соңында комиссия партиялық бағытта бөлінді. Стэнли көпшілік баяндаманың авторы болды, онда U.S. Steel компаниясының бағаны манипуляциялауы айыпталды және президент Теодор Рузвельтке U.S. Steel компаниясының Теннесси көмір және темір компаниясын сатып алуына қатысқаны үшін сын тағылды. Республикашыл Август П. Гарднер жазған жеке баяндамада Рузвельтке тағылған айыптар жоққа шығарылды және бағаны манипуляциялау туралы мәлімдемелер азайтылды. Стэнлидің баяндамасында 1890 жылғы Шерман монополияға қарсы заңын күшейтуге бағытталған бірнеше түзетулер ұсынылды. Оның ұсыныстары Палатада оның қызмет ету кезеңінде заңға айналмаса да, олардың көпшілігі 1914 жылғы Клейтон монополияға қарсы заңына енгізілді.

Augustus Owsley Stanley was born in Shelbyville, Kentucky, on May 21, 1867; he was the eldest of seven children of William and Amanda (Owsley) Stanley. His father was a minister of the Disciples of Christ and served as a judge advocate on the staff of Joseph E. Johnston in the Confederate Army. His mother was the niece of former Kentucky governor William Owsley. He attended Gordon Academy in Nicholasville, Kentucky, and the Kentucky Agricultural and Mechanical College (later the University of Kentucky) before graduating with an A. B. from Centre College in 1889. At both Centre and Kentucky A&M, he competed at the State Oratorical Contest, becoming the only such competitor to represent two different institutions. While he held these positions, he studied law under Gilbert Cassiday. He was admitted to the bar in 1894, and opened his practice in Flemingsburg, Kentucky. He continued to practice law in Flemingsburg until March 1898 when he moved to Henderson because of financial hardships. The bill was defeated by extensive lobbying efforts by the American Tobacco Company. The bill passed the House, but the Senate stripped Stanley's provision. Stanley gained national notoriety for his actions against U. S. Steel. In 1909, he introduced a resolution calling for an investigation of the company, but it died in the House Rules Committee. A second resolution, introduced in June 1910, passed the House, but was ignored by President William Howard Taft. Stanley introduced a stronger resolution later that month, but it was killed in committee. After Republicans lost control of the house in the 1910 congressional elections, Stanley reintroduced his resolution. House Speaker Champ Clark appointed him as chairman of a nine member committee to investigate U. S. Steel. The committee's investigation lasted from May 1911 to April 1912. At its conclusion, the committee split along party lines. Stanley authored the majority report which condemned alleged price fixing by U. S. Steel and censured President Theodore Roosevelt for his role in U. S. Steel's purchase of the Tennessee Coal and Iron Company. The minority report, authored by Republican Augustus P. Gardner, absolved Roosevelt and downplayed the price fixing charges. Stanley's report also recommended a number of changes to strengthen the Sherman Antitrust Act of 1890. Though his recommendations were not enacted into law during his time in the House, many of them were eventually included in the Clayton Antitrust Act of 1914.

1914 жылғы сенаторлық ұсынысы

Оның Палатадағы орындығына ешқандай қиындықтар туындамағанымен, Стэнли 1914 жылы қайта сайланудан бас тартып, АҚШ Сенатына үміткер болуды таңдады. Ол осы орынға үміткер үш демократтың бірі болды, басқалары губернатор Джеймс Б. МакКрири және бұрынғы губернатор Дж. К. У. Бекхэм. МакКрири ешқашан шынайы қарсылас болмады, ал алғашқы науқан штаттағы Демократиялық партияның ең үлкен екі фракциясының басшылары – Стэнли мен Бекхэмге бағытталды. Стэнли, тыйым салуға қарсы болғандықтан, Бекхэмнің ұстанымын екі жүзділік деп сынады, жалпы түрде сабырлылықты жақтаушы саясаткерлер және әсіресе Бекхэм туралы: «Олар ішімдікке толы, ал оны сатуға тырысқан адамды жазалау үшін заңдар ұсынады», – деді. «[Бекхэм] Сенатқа бару үшін бүкіл әлемді сатпақ», – деп қосты ол. Бекхэм 7000 дауыспен демократиялық партияның номинациясын жеңіп алды және жалпы сайлауда орынды жеңіп алды. Стэнли партияның тыйым салуға қарсы фракциясының таңдауы болды, ал штаттық инспектор Гарри В. МакКесни, Бекхэмтің қолдауымен, тыйым салу фракциясын білдірді. Стэнли 107 585 дауыспен МакКеснидің 69 722 дауысына қарсы жеңіске жетті. Республикашылдар Стэнлидің жақын досы Эдвин П. Морроуды ұсынды. Стэнли – өзінің ойларын баса көрсету үшін көркем тілді қолданатын шешен спикер еді. Ол әдетте сөйлеуді бастамас бұрын галстугін босататын, ал сөйлеу соңында жилеті мен пальтосын шешіп тастайтын. Стэнли трибунаға шыққанда: «Бұл мен Кентукки штанындағы барлық жерде айтқандарымды көрсетеді. Эдвин Морроу менің ішімді ауыртады», – деді. Сайлау күні сайлау нәтижесін анықтау мүмкін болмады. Даулы сайлаудың Демократиялық партияның Бас Ассамблеясымен шешілетінін білген Морроу бір аптадан кейін жеңілісті мойындады. Ресми нәтижелер Стэнлидің 471 дауыспен жеңіске жеткенін көрсетті, бұл штат тарихындағы ең жақын губернаторлық сайлау болды. Тарихшы Лоуэлл Х. Харрисон Стэнлидің басшылығын Кентуккидегі Прогрессивті дәуірдің шыңы деп атады. 1916 жылғы заң шығару сессиясында қабылданған ең маңызды заңдар – мемлекеттік монополияға қарсы заң және темір жолдардың қоғамдық тұлғаларға тегін билеттер ұсынуына тыйым салу болды. Басқа жетістіктеріне мемлекеттің алғашқы бюджеттік бағдарламасын бастау, алғашқы жұмысшының өтемақысы туралы заңды қабылдау және сотталғандардың еңбек заңын енгізу кірді. Стэнли 1917 жылдың ақпан айында Бас Ассамблеяны арнайы сессияға шақырды. Күн тәртібінде штаттың салық кодексін реформалау мәселесі тұрды, мұны Стэнли ауыл шаруашылығы мүдделеріне әділетсіз салмақ түсіретінін санады. Кентукки көптеген әріптестерінен жақсырақ қаржылық жағдайда болғанымен, Стэнли бюджетті теңестіруге тырысты. Мүліктің құны, әдетте, нарықтық бағаның үштен бірінен жартысына дейін бағаланған, күрт өсті. Бұл өсімді теңестіру үшін заң шығарушылар кейбір мүлік түрлеріне салынатын салық мөлшерлемелерін төмендетті. Бұл түзету штаттық сенатта 20–14 дауыспен қабылданбады. 1919 жылы Кентукки ұлттық конституцияға тыйым салуды енгізген Он сегізінші түзетуді ратификациялаған алғашқы «ашық» штат болды. Стэнли Джеймстің келесі жылдың 3 наурызында аяқталатын мерзімін аяқтау үшін Джордж Б. Мартинді тағайындады. Оның тыйым салуға қарсылығы оған сабырлылықты жақтаушы сайлаушылардың және демократ губернатор Уильям Дж. Филдстің қолдауын жоғалтты. Ол сол кездегі штаттың қуатты ұйымы болған Ку-Клукс-Кланнан да қарсылық көріп, оның фанатизм мен құпия ұйымдарға қарсылығы себеп болды. Оның республикалық қарсыласы Фредерик М. Сэкетт Демократиялық партияның Бекхэм қанатының қолдауын алды. Өзінің жеке спирттік ішімдік қоры болғанына қарамастан, Сэкет науқаста сабырлылық позициясын қабылдады және Анти-Салон Лигасы оны қолдады.

Although he had no serious challengers for his House seat, Stanley declined to seek re election in 1914, choosing instead to run for a seat in the U. S. Senate. He was one of three Democrats seeking the seat, the others being Governor James B. McCreary and former governor J. C. W. Beckham. McCreary was never a serious challenger, and the primary campaign centered on Stanley and Beckham, the leaders of the two largest factions of the state's Democratic party. Stanley, an opponent of prohibition, criticized Beckham's position as hypocritical, saying of pro temperance politicians in general and Beckham in particular "They keep full of booze and introduce bills to punish the man who sells it to them." "[Beckham] would sell out the world to go to the Senate," he added. Beckham secured the Democratic nomination by almost 7,000 votes and went on to win the seat in the general election. Stanley was the choice of the anti prohibition faction of the party, while state superintendent Harry V. McChesney represented the prohibition faction, backed by Beckham. Stanley won the nomination with 107,585 votes to McChesney's 69,722. The Republicans nominated Stanley's close friend Edwin P. Morrow. Stanley was a powerful orator who used dramatic flourishes to emphasize his points. He would often loosen his tie before he ever started speaking, and by the end of his speech have thrown off his vest and coat. When Stanley took the podium, he remarked, "That just goes to show you what I have been saying all over Kentucky. Ed Morrow plain makes me sick to my stomach." The election was too close to call on election night. Knowing that a challenged election would be decided by the heavily Democratic General Assembly, Morrow conceded a week later. Official results showed that Stanley won the election by 471 votes, the closest gubernatorial vote in the state's history. Historian Lowell H. Harrison called Stanley's administration the apex of the Progressive Era in Kentucky. The most significant legislation passed during the 1916 legislative session were a state antitrust law and a ban on railroads offering free passes to public figures. Other accomplishments included initiating the state's first budget program, enacting its first workman's compensation law, and instituting a convict labor law. Stanley called the General Assembly into special session in February 1917. At issue was reform of the state's tax code, which Stanley felt unjustly burdened agricultural interests. Though Kentucky was in better shape financially than many of its peers, Stanley still sought to balance the budget. Assessments on the value of property, which had typically been evaluated at one third to one half of fair market price, rose dramatically. To balance this increase, legislators reduced the tax rates on certain types of property. The amendment failed by a vote of 20–14 in the state senate. In 1919, Kentucky was the first "wet" state to ratify the Eighteenth Amendment, enshrining prohibition into the national constitution. Stanley appointed George B. Martin to finish James' term, which was to expire on March 3 of the following year. His opposition to prohibition cost him the support of pro temperance voters and Democratic governor William J. Fields. He was also opposed by the Ku Klux Klan, then a powerful organization in the state, because of his opposition to bigotry and secret organizations. His Republican opponent Frederic M. Sackett secured the support of the Beckham wing of the Democratic Party. Despite having his own private stock of liquor, Sackett took a pro temperance position in the campaign and was endorsed by the Anti Saloon League.

Кейінгі өмір және өлім

Сенатта жеңіліске ұшырағаннан кейін Стэнли заңгерлік тәжірибасына оралды. 1927 жылғы әкімдік сайлауында ол бұрынғы қарсыласы Дж. С. В. Бекхэмді қолдады, 1930 жылы Сенатқа қайта оралу мүмкіндігін арттыруды үміттенеді. Бекхэм республикашыл Флейм Д. Сэмпсонға жеңіліп, Стэнлидің сенаторлық үгітіндегі мүмкіндіктерін айтарлықтай төмендетті.