Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bonne Terre (/bɒn/ˈtər/ bonTAIR') – АҚШ-тың Миссури штатындағы Сент-Франсуа округіне қарасты қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 6 864 адамды құрайды. Оңтүстік-Шығыс Миссури қорғасын аймағында орналасқандықтан, қорғасын өндіру 1720 жылдардағы алғашқы француз қоныс салушыларынан бастап бүгінгі күнге дейін аймақтың тарихын және ерекшелігін қалыптастырды. Мұндай болса да, 1864 жылы Сент-Джозеф қорғасын өндіру компаниясы құрған Бонне-Терр кеніші 1962 жылы жабылды. Кеніш қалдықтарының үйінділері эрозияға ұшырап, шаң түрінде аймақты ластады, тұрғындар үшін қауіп тудырды немесе Үлкен өзенге шайылып кетті. Бонне-Терр кеніш қалдықтары тек 1992 жылы ғана Superfund тізіміне енгізілді; 2022 жылдың өзінде де қалпына келтіру жұмыстары жалғасуда. 1909 жылғы Бонне-Терр депосы, Сент-Джоу қорғасын компаниясының әкімшілік ғимараты және Бонне-Терр кеніші Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. Соңғысы бұлақ суымен толып, су астында жүзуге танымал орынға айналды. Бонне-Террде сонымен қатар Шығыс қабылдау, диагностикалық және түзету орталығы орналасқан, бұл 3000 орындық түрме, онда нашақорлық мәселелері немесе психикалық мүкіяттігі бұзылған ересек ер адамдар ұсталады. Миссури штаты 2005 жылдың сәуір айынан бері барлық өлім жазаларын осы орталықта орындап келеді.
Bonne Terre (/b//ɒ//n/'/t//ɛər/ bonTAIR') is a city in St. Francois County, Missouri, United States with a population of 6,864 at the 2010 census. Situated in the Southeast Missouri Lead District, lead mining shaped the history and character of the area from the earliest French settlers in the 1720s until today, even though Bonne Terre Mine established by St. Joseph lead mining company in 1864 closed in 1962. Mine tailing piles eroded, and contaminated the area as dust, posing residential hazards or were washed into the Big River. Only in 1992, the Bonne Terre Mine Tailings Site was listed as a Superfund site; as of 2022 remediation is still ongoing. The Bonne Terre Depot from 1909, the St. Joe Lead Company Administration Building and the Bonne Terre Mine, are listed on the National Register of Historic Places. The latter is spring water filled and has become a scuba diving attraction. Bonne Terre is also home to the Eastern Reception, Diagnostic and Correctional Center, a 3000 bed prison of adult males who may have substance abuse issues or are mentally disabled, where Missouri has conducted all of its executions since April 2005.
География
Бонне-Терри – Миссуридің оңтүстік-шығыс Қорғасын аймағының бір бөлігі, Озарк платосының төбелі жазықтарымен және 300 футқа дейін жететін биіктіктермен сипатталатын аймақ. Жердің көп бөлігі әктас негізіндегі қызыл сазды топырақтан тұрады. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 11 шаршы километрді құрайды, оның ішінде 10 шаршы километрі құрлық және 0 шаршы километрі су.
Bonne Terre is part of the Southeast Missouri Lead District, an area of rolling hills of the Ozark Plateau with elevations up to 300 feet. The ground is mostly red clay over a base of limestone. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 4.10 square miles (11 km2), of which 4.04 square miles (10 km2) is land and 0.06 square miles (0 km2) is water.
Қорғасын өндіру дәуірі, 1860-1963 жылдар
Бұл қауымдастық бастапқыда Луизиана территориясының бір бөлігі болды және 1720 жылы қорғасын кенін тапқаннан кейін француздар қоныстанды. 1719 жылы Ла Мотт және Филипп Франсуа Рено есімді екі француз 200 кеншімен бірге Батыс компаниясының құрамында минералдар іздеу үшін Франциядан шықты. 1825 жылға қарай, жер бетіндегі кеншілер қорғасынға байланысты оны "жақсы топырақ" деген мағынада "La Bonne Terre" деп атады. 1828 жылы осы жерде Сент-Франсуа округінің алғашқы католик шіркеуі – Сент-Анна салынды. 1864 жылы Сент-Джозеф қорғасын өндіру компаниясы Бонне-Терр кенішін ашты, ол сол жылы Нью-Йоркте тіркелді. 1865 жылы жаңа басқарушы, Дж. С. Уинслоу, бірнеше корнуоллдық кеншілерді әкелді. 1880 жылы Бон-Терр қала ретінде жоспарланды.
The community was originally part of the Louisiana Territory and settled by Frenchmen in 1720 after they discovered lead ore. Two Frenchmen, La Motte and Philip Francois Renault had left France in 1719 with 200 miners in search of minerals as part of the Company of the West. Surface miners referred to it as La Bonne Terre around 1825, meaning "the good soil" because of the lead. In 1828, St. Anne, the first Catholic chapel in St Francois county was built here. In 1864, Bonne Terre Mine was established by St. Joseph lead mining company which was incorporated in NYC the same year. In 1865, a new superintendent, J. C. Winslow, brought a number of Cornish miners. In 1880, Bone Terre was platted as a town.
21 ғасыр
Шахтада әлі күнге дейін үйінділер немесе кеннің қалдықтары сақталған; қорғасын шаңы төңіректегі аумақты ластады және тұрғындар үшін қауіп тудырды. Тек 1992 жылы ғана Бонне-Терр кен қалдықтары учаскесі Superfund Site тізіміне енгізілді. 2021 жылға дейін 1400-ден астам тұрғын үй ауласы тазартылды. Bonne Terre East Tailings Flat әлі де қорғасынмен ластанған топырақтарды сақтау үшін пайдаланылуда. Кен өндірілген аймақтан төмен ағатын өзендегі балықтардағы қорғасын деңгейі Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының нормаларынан жоғары болғандықтан, Миссури штаты адамдарға Үлкен өзеннен ауланған балықты жемеуді ескертеді.
Chat dumps or mine tailing piles remain until today; lead dust contaminated the surrounding area and was a hazard to residents. Only in 1992, the Bonne Terre Mine Tailings Site was listed as a Superfund Site. As of 2021, over 1,400 residential yards have been remediated. The Bonne Terre East Tailings Flat is still used as a repository for lead contaminated soils. Because lead levels in fish downstream of the mining area are elevated above World Health Organization Standards, the state of Missouri advises people not to eat fish they catch from the Big River.
2000 жылғы халық санағы
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 6864 адам, 1634 үй шаруашылығы және 1063 отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 1882 тұрғын үй бірлігі, орташа тығыздығы көрсетілген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 79,60% ақ нәсілді, 18,72% қара немесе афроамерикалық, 0,34% американдық индейлер, 0,20% азиялықтар, 0,10% Гавайи немесе Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары, 0,10% басқа нәсілдер және 0,93% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 1,35% құрады. 1634 үй шаруашылығының 38,2% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 43,9% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 15,9% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 5,3% -ы әйелі жоқ ерлер және 34,9% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,5% жеке адамдардан тұрады, ал 13,1% -ы 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдардан. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,54 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,14 адам. Қаладағы орташа жас 34,2 жас. Тұрғындардың 17,3% -ы 18 жасқа дейін, 12,8% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 37,1% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 22,3% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 10,4% -ы 65 жастан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 67,1% ер адам және 32,9% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 6,864 people, 1,634 households, and 1,063 families living in the city. The population density was There were 1,882 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 79.60% White, 18.72% Black or African American, 0.34% Native American, 0.20% Asian, 0.10% Native Hawaiian or Pacific Islander, 0.10% from other races, and 0.93% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.35% of the population. There were 1,634 households, of which 38.2% had children under the age of 18 living with them, 43.9% were married couples living together, 15.9% had a female householder with no husband present, 5.3% had a male householder with no wife present, and 34.9% were non families. 29.5% of all households were made up of individuals, and 13.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.54 and the average family size was 3.14. The median age in the city was 34.2 years. 17.3% of residents were under the age of 18; 12.8% were between the ages of 18 and 24; 37.1% were from 25 to 44; 22.3% were from 45 to 64; and 10.4% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 67.1% male and 32.9% female.
Білім
Солтүстік Сент-Франсуа округінің R I мектеп ауданы Бонне-Терреде үш мектепті басқарады: Солтүстік округінің бастауыш мектебі, Солтүстік Ко. аға мектебі және Юнитек мансап орталығы. Қаланың Бон-Терре еске алу кітапханасы бар. 1905 жылы St. Joe Lead Company директоры Дуайт Джонс Италиялық Ренессанс стиліндегі әктас ғимаратты салды. Кен – Миссуридегі Сэнт-Джо Минералс қорғасын кен орындары желісінің біріншісі болды, осының арқасында Миссури АҚШ-тың қорғасын өндірісінің 70 пайызын берді. Шахта Америка Азамат соғысы кезінде Прайстің шабуылының нысаны болды. Шахта экскурсиялар үшін ашық және суға батып жүзуге танымал орын. Француз ауылы – Реал жолынан бөлініп шыққан жол бойындағы кемпінг болған. Қала орталығындағы сәулет ескерткіштерінің ең көнесі – 1869 жылғы Шепард үйі, ал бұрынғы пошта ғимараты 1878 жылға, ал монша (нататорий) 1889 жылға дейін салынған. 1909 жылы салынған қалалық әкімшілік ғимараты Тюдор стилінде салынған және Шекспирдің үйінің көшірмесі екендігі айтылады, ал қазіргі қалалық әкімшілік ғимараты бұрын ақша-төлем дүкені ретінде салынған.
North St. Francois County R I School District operates three schools at Bonne Terre: North County Primary School, North Co. Sr. High School, and Unitec Career Center. The town has a lending library, the Bonne Terre Memorial Library. The Limestone building in the style of Italian renaissance was built in 1905 by St. Joe Lead Company director Dwight Jones. The mine was the first in the network of St. Joe Minerals lead mines that led to Missouri producing 70 percent of the United States' lead in the Southeast Missouri Lead District. The mine was a target of Price's Raid during the American Civil War. The mine is open for tours and is also known as a scuba diving attraction. The French village was a campsite on a trail branching of the Camino Real. Downtown architecture includes as the oldest building the Shepard house from 1869, while the former post office is from 1878 and a bathhouse (natatorium) is from 1889. The city hall from 1909 was built in Tudor style, and reportedly is a replica of Shakespeare´s home, while the modern city hall was built as a cash and carry store.