Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Цинк кен тобы, минералогияда каламин
Zinc ore group
calamine in mineralogy
Каламин – мырыш кенінің тарихи атауы. Каламин атауы латын тіліндегі lapis calaminaris сөзінен шыққан, ол грек тіліндегі кадмия (καδμία) сөзінің латыншасы, бұл жалпы мырыш кендерінің ежелгі атауы. Бельгияның Келмис қаласының аты, француз тілінде La Calamine, осыдан шыққан, себебі ол жерде мырыш кеніші орналасқан. 18-19 ғасырларда Германияның Брайнигерберг ауылының жанында ірі кен орындары табылды. 19 ғасырдың басында бұрын бір кен деп есептелгеннің ішінде екі түрлі минерал бар екені анықталды:
Calamine is a historic name for an ore of zinc. The name calamine was derived from lapis calaminaris, a Latin corruption of Greek cadmia (καδμία), the old name for zinc ores in general. The name of the Belgian town of Kelmis, La Calamine in French, which was home to a zinc mine, comes from this. In the 18th and 19th centuries large ore mines could be found near the German village of Breinigerberg. During the early 19th century it was discovered that what had been thought to be one ore was actually two distinct minerals:
Мырыш карбонаты ZnCO3, немесе смитсонит және
Мырыш силикаты Zn4Si2O7(OH)2·H2O, немесе гемиморфит. Екі минерал химиялық және кристаллографиялық тұрғыдан мүлдем өзгеше болғанымен, сыртқы пішіндері массалық немесе ботриоидты болып келеді және егжей-тегжейлі химиялық немесе физикалық талдаусыз оларды ажырату қиын. Бұл минералдарды алғаш 1803 жылы британдық химик және минералог Джеймс Смитсон бөлді. Кен өнеркәсібінде каламин термині тарихи тұрғыдан екі минералды да айыра алмай қолданылып келді. Минералогияда каламин енді қолданылмайды. Оның орнына смитсонит және гемиморфит қолданылады, бұл каламин лосьонында қолданылатын мырыш оксиді (ZnO) мен темір(III) оксиді (Fe2O3) қоспасынан ажырату үшін жасалған.
Zinc carbonate ZnCO3 or smithsonite and
Zinc silicate Zn4Si2O7(OH)2·H2O or hemimorphite. Although chemically and crystallographically quite distinct, the two minerals exhibit similar massive or botryoidal external form and are not readily distinguished without detailed chemical or physical analysis. The first person to separate the minerals was the British chemist and mineralogist James Smithson in 1803. In the mining industry the term calamine has been historically used to refer to both minerals indiscriminately. In mineralogy calamine is no longer considered a valid term. It has been replaced by smithsonite and hemimorphite in order to distinguish it from the pinkish mixture of zinc oxide (ZnO) and iron(III) oxide (Fe2O3) used in calamine lotion.
Ерте тарих
XVI ғасырда Англияда латенге (мыс қорытпасына) деген сұраныс жүн тарту қажеттілігінен туындады, он үшін мыс сымды тісті тарақтар артықшылыққа ие болды, сондай-ақ батареялық бұйымдар (батареялық диірменде жалпақ мысты соғып жасалған мыс өнімдері). Қорытпаны өндірудің жалғыз белгілі әдісі – мыс пен каламинды цементтеу процесінде бірге қыздыру болатын. 1568 жылы Германиядан импортталатын металға тәуелділікті азайту мақсатында минерал іздеу және мыс өндіру үшін Минералдық және Батареялық Жұмыстар Қоғамына патшалық жарғы берілді. Бұл процесті игеру үшін Ислеворт және Ротерхиттеде зауыттар салынды.
In the 16th century demand for latten (brass) in England came from the needs of wool carding, for which brass wire combs were preferred, and battery pieces (brassware formed by hammering sheet brass in a battery mill). The only known method for producing the alloy was by heating copper and calamine together in the cementation process and in 1568 a royal charter was granted to the Society of the Mineral and Battery Works to search for the mineral and produce brass, to reduce dependence on imported metal from Germany. Factories to exploit the process were established at Isleworth and Rotherhithe.