Уолтер Катлетт: Америка актер және комедияшысы

Кіріспе

Американдық актер (1889–1960)

Уолтер Лиланд Кэтлетт (4 ақпан 1889 – 14 қараша 1960) – американдық актер және комедияшы. Ол өмірін қызуқанды, бәріне араласатын, шаршағыш және басқаларға нұсқау беретін адамдардың рөлін сомдаумен өткізді.

Мансап

Кэтлетт 1889 жылғы 4 ақпанда Сан-Францискода дүниеге келді. Актерлік өнерге бет бұрмас бұрын біраз уақыт операмен айналысты. Ол 1906 жылы сахнада дебют жасады және алғашқы Бродвейлік өнер көрсетуін «Пилсеннің князі» (1910 немесе 1911) немесе «Со Лонг Летти» (1916) қойылымдарында өткізді. Оның алғашқы фильмі 1912 жылы экранға шықты, бірақ ол кейін сахнаға оралды және 1929 жылға дейін киноға қайта оралмады. Ол оперетталар мен мюзиклдерде ойнады, соның ішінде 1917 жылғы «Зигфелд ақымақтығы», Джером Керннің «Салли» (1920) және Гершвиндердің «Леди, жақсы бол» (1924) мюзиклінің түпнұсқалық қойылымында өнер танытты. Соңғысында «О, Леди, жақсы бол!» әнін таныстырды. 1922 жылы Лондондағы «Бейби Бантинг» мюзикліндегі оның әзіл-қалжыңдары король Георг V-ті «қатты күлдірді». Кэтлетт бірнеше нұсқаусыз фильмдерде ойнады, бірақ оның кино мансабы естілетін киноның пайда болуымен, көрермендерге оның толық комедиялық репертуарын сезінуге мүмкіндік бергенге дейін дамымады. Ол RKO үшін бірнеше «қос рулондық» фильмдерде түсті, көбінесе отызыншы жылдары, кейбіреулері Юджин Паллеттпен комедиялық дуэт ретінде; көбісі RKO үшін, ал алтауы 1934 және 1940 жылдар аралығында Columbia үшін түсірілді. Оның ең жақсы есте қалған үш рөлі – «Янки Дудл Дэнди» фильміндегі Джеймс Кагни кейіпкеріне ашуланған театр директоры, Говард Хоукстің классикалық «Бала көтеру» комедиясында бүкіл актерлік құрамды түрмеге тастап, өзі де сонда қалған жергілікті полиция шерифі, және мейрамханадағы мас ақын Морроу, ол «қашан [өзінің] жаман болғанын біледі» және Лонгфеллоу Дейдсті «бендерге» апарады. «Бала көтеру» фильмін түсірген кезде ол Кэтрин Хепберннің комедиялық жаттықтырушысы болғаны да кеңінен таралды. New York Times киносыншысы Мордаунт Холл «Бұл тапқыр комедиант актерлік лаврларды жеңіп алады» деп жазды «Big City Blues» (1932) фильмінде. Ол 1935 жылы Дэвид О. Селзниктің Рональд Колманның қатысуымен түсірілген «Екі қаланың ертегісі» фильмінде Джон Барсад рөлін ойнады. Сонымен қатар, ол Дж. Уортингтон Фолфеллоу (сондай-ақ Honest John) – Уолт Диснейдің 1940 жылғы «Пинокио» анимациялық фильміндегі басты жаулардың бірінің дауысын да берді. 1950 жылдары ол «Бұл жерде күйеу жігіт келеді», «Достық ынандыру» және «Бью Джеймс» сияқты фильмдерде ойнады. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Кэтлетт 1960 жылғы 8 ақпанда Голливудтың Даңқ аллеясына енгізілді, оның кино жұлдызы 1713 Vine Street мекенжайында орналасқан.

Catlett was born on February 4, 1889, in San Francisco, California. with a detour for a while to opera, before breaking into acting. He debuted on stage in 1906 and made his first Broadway appearance in either The Prince of Pilsen (1910 or 1911) or So Long Letty (1916). His first film appearance was in 1912, but then he went back to the stage and did not return to films until 1929. He performed in operettas and musicals, including The Ziegfeld Follies of 1917, the original production of the Jerome Kern musical Sally (1920) and the Gershwins' Lady, Be Good (1924). In the last, he introduced the song "Oh, Lady Be Good!" His antics in the musical Baby Bunting in London in 1922 had King George V laughing "uproariously". Catlett made a handful of silent film appearances, but his film career did not catch on until the advent of talking pictures allowed moviegoers to experience his full comic repertoire. He starred in a number of 'two reelers', mostly in the Thirties, some as a comedy duo with Eugene Pallette, for RKO; most were for RKO, but six were for Columbia between 1934 and 1940. Three of his better remembered roles were as the theatre manager driven to distraction by James Cagney's character in Yankee Doodle Dandy, the local constable who throws the entire cast in jail and winds up there himself in the Howard Hawks classic screwball comedy Bringing Up Baby, and as Morrow, the drunken poet in the restaurant who "knows when [he's] been a skunk" and takes Longfellow Deeds on a "bender" in Mr. Deeds Goes to Town. He was also widely reported to have been Katharine Hepburn's comedy coach while filming Bringing Up Baby. The New York Times film critic Mordaunt Hall wrote that "This clever comedian runs away with the acting laurels" in Big City Blues (1932). He played John Barsad in the 1935 David O. Selznick production of A Tale of Two Cities, starring Ronald Colman. He also provided the uncredited voice of J. Worthington Foulfellow (a. k. a. Honest John) the Fox, one of the main villains in Walt Disney's 1940 animated film Pinocchio. In the 1950s, he appeared in films like Here Comes the Groom, Friendly Persuasion, and Beau James. For his contributions to the film industry, Catlett was inducted into the Hollywood Walk of Fame on February 8, 1960, with a motion pictures star located at 1713 Vine Street.

Өлім

Кэтлетт 1960 жылдың 14 қарашасында Калифорния штатының Вудленд-Хиллс қаласында инсульттан көз жұмды және Калифорния штатының Калвер-Сити қаласындағы Holy Cross Cemetery зиратына жерленді.