Кіріспе
Канадалық актер және әнші Уолтер Томас Хьюстон 1883 жылғы 5 сәуірде дүниеге келді. Ол құрылыс компаниясын іске қосқан фермер Элизабет (туған тегі Макгиббон) және Роберт Мур Хьюстонның ұлы болды. Оның тегі шотланд және ирланд халқына жетеді. Оның бір ағасы және екі әпкесі болды, олардың бірі – театрлық дауыс жаттықтырушысы Маргарет Керрингтон (1877–1941). Оның отбасы оның тууына дейін Оранжвиллдің оңтүстігіндегі Мелвиллден көшіп келді, онда олар фермерлікпен айналысты. Жас шағында ол құрылыс саласында жұмыс істеді және бос уақытында Шоу актерлік мектебіне қатысты. Ол 1902 жылы сахнада алғаш рет өнер көрсетті. Ол Уоллес Ридтің әкесі Хал Ридтің "In Convict Stripes" пьесасымен гастрольдік сапарға шықты, сондай-ақ Ричард Мэнсфилдпен "Юлий Цезарь" пьесасында ойнады. Ол "Сынып белгісі" атты тағы бір пьесада өнер көрсетті. 1904 жылы ол түрлі басылымдардағы спорт жазушысы Риа Горға (1882–1938) үйленді және Миссури штатының Невада қаласындағы электр станцияларының басқарушысы болып жұмыс істеу үшін актерліктен бас тартты. Ол 1909 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Олардың жалғыз баласы Джон Хьюстон 1906 жылғы 5 тамызда Миссури штатының Невада қаласында дүниеге келді, сол кезде Риа ана болуға толыққандай көңіл бөлгендіктен жұмысынан кетті.
Walter Thomas Huston ('/h//juː//s//t//ən//audio=En us Houston. ogg/ HEWstən; April 5, 1883 He was the son of Elizabeth (née McGibbon) and Robert Moore Huston, a farmer who founded a construction company. He was of Scottish and Irish descent. He had a brother and two sisters, one of whom was the theatrical voice coach Margaret Carrington (1877–1941). His family moved, before his birth, from Melville, just south of Orangeville, Ontario, where they were farmers. As a young man, he worked in construction and in his spare time attended the Shaw School of Acting. He made his stage debut in 1902. He went on to tour in In Convict Stripes, a play by Hal Reid, father of Wallace Reid and also appeared with Richard Mansfield in Julius Caesar. He again toured in another play, The Sign of the Cross. In 1904, he married Rhea Gore (1882–1938), a sports editor for various publications, and gave up acting to work as a manager of electric power stations in Nevada, Missouri. He maintained these jobs until 1909. The couple's only child John Huston was born on August 5, 1906, in Nevada, Missouri, at which point Rhea gave up her work to concentrate on motherhood.
Мансап
1909 жылы некесі қиын жағдайға түскен ол, Баян Уиппл (туған Мина Роуз, 1865–1937) атты ересек актрисамен бірге сахнаға шықты. Олар «Уиппл және Хьюстон» деп таныстырылды. Уолтер мен Риа Гор Хьюстон 1913 жылы ажырасып, 1914 жылдың желтоқсанында Мина Роузға үйленді. 1920 жылдарға дейін вадевиль олардың күнкөрісін қамтамасыз етті, ал Уолтердің ұлы Джон интернатта тұрып оқыды. Жазғы демалыста Джон әр ата-анасымен жеке-жеке саяхаттады – әкесі Уолтермен вадевиль гастрольдеріне, ал анасы Риямен ат жарыстарына және басқа да спорттық шараларға. Уолтер Хьюстон 1924 жылдың 22 қаңтарында «Мистер Питт» пьесасында өнер көрсету арқылы Бродвейдегі мансабын бастады. Содан кейін «Жұрттың құштарлығы», «Конго», «Баркер» және «Ұлы Элмер» сияқты қойылымдардағы рөлдермен Бродвейдегі мансабын нығайтты. Голливудта дыбысты фильмдер пайда болғаннан кейін, ол кейіпкерлік рөлдерге де, басты рөлдерге де тартылды. Оның алғашқы маңызды рөлі – 1929 жылғы «Вирджиниялық» фильміндегі қастық Трампас рөлі, онда Гарри Купер мен Ричард Арлен де ойнады. Хьюстонның басқа да ерте дыбыстық рөлдеріне 1930 жылғы «Абрахам Линкольн», 1932 жылғы «Жаңбыр» және 1933 жылғы «Ақ үй үстіндегі Габриел» кіреді. Мина Роуздың (Байон Уиппл) мансабы Хьюстонның мансабымен бірдей бағытта дамымады, және Хьюстон жеке жұмыс істеуге бастағаннан кейін олардың өнері мен некесі күйреп кетті. Бірнеше жыл бөлек тұрғаннан кейін, екеуі 1931 жылы ажырасты. Хьюстон сол жылы Нинетта (Нан) Сандерлендке қайта үйленді, және олар Хьюстонның өліміне дейін бірге өмір сүрді. Хьюстон 1930 және 1940 жылдары сахнада және экранда өте белсенді болды, сол кезеңде Американың ең танымал актерлерінің біріне айналды. Ол 1934 жылы Синклер Льюис романының Бродвейдегі бейімделуіндегі «Додсворт» басты рөлін, сондай-ақ екі жылдан кейін шыққан фильмдегі осы пьесаның нұсқасында ойнады. Сэм Додсворт рөлі үшін Хьюстон Нью-Йорк киносыншыларының «Үздік актер» жүлдесін жеңіп алды және «Оскар» номинациясын алды. Ол «Кникербокер Холидей» (1938) Бродвейдің түпнұсқалық қойылымында «Сентябрь әнін» орындады. Хьюстонның «Сентябрь әнін» жазған нұсқасы «Сентябрьдегі оқиға» (1950) фильмінде бірнеше рет естіледі. Хьюстон 1941 жылғы «Мальталық соқыр» классикалық нуар фильмінде, Хамфри Богарт ойнаған Сэм Спейдке қара құсты тапсыруға асығысқан кеме капитаны рөлін ойнады. Бұл фильмді Уолтердің ұлы Джон Хьюстон түсірді. Джон түсірілім кезінде әзіл ретінде әкесіне сахнаға кіріп, 10-нан астам дубльде өлуге мүмкіндік берді. Екінші дүниежүзілік соғыста одақтастардың үгіт-насихат фильмдеріне қосқан үлесінің ішінде, Хьюстон «Әскери ақпаратты қорғау» (1942) қысқа фильмінде әскери нұсқаушы рөлін ойнады. Бұл фильмді Кино өнері және ғылымы академиясы түсіріп, Киноиндустрияның соғыс іс-қимылы комитеті таратты. Ол Энтони Вейлермен бірге Франк Капра режиссерлік еткен «Не үшін күресеміз» Екінші дүниежүзілік соғыс туралы деректі фильмдер сериясының да баяндаушысы болды. Осы кезеңдегі басқа фильмдер: «Жан және Дэниел Вебстер» (1941) – Мистер Скретч рөлінде, «Янки Дудл Дэнди» (1942) және «Мәскеуге миссия» (1943). Соңғы фильмде, кеңесшілдік Екінші дүниежүзілік соғыс үгіт-насихат фильмінде, ол АҚШ елшісі Джозеф Э. Дэвис рөлін ойнады. Хьюстон 1948 жылы түсірілген «Сиерра-Мадре қазынасы» оқиғалық драмасында Ховард рөлін ойнады, оны оның ұлы Джон да режиссерлік етті. Б. Травеннің құпия романына негізделген фильм 1920 жылдардағы Мексикадағы революциядан кейінгі үш алтын іздеушінің оқиғасын көрсетеді. Уолтер Хьюстон фильм үшін «Алтын глобус» және «Оскар» сыйлықтарын «Үздік қосымша актер» номинациясында жеңіп алды, ал Джон Хьюстон «Үздік режиссер» «Оскар» сыйлығын жеңіп алды, осылайша олар бір салтанатта жеңіп алған алғашқы әке мен бала болды. Оның соңғы фильмі – «Фуриялар» (1950), онда ол Барбара Стэнвик пен Венделл Коримен бірге ойнады. Сол вестернде Хьюстонның соңғы сөзі: «Мен сияқты ешкім болмайды».
Өлім
1950 жылдың 7 сәуірінде Хьюстон 67 жасқа толуына екі күн қалғанда, Беверли-Хиллстегі қонақ үйінің люксінде аорта аневризмасынан қайтыс болды. Ол өртеліп, күлі шашылды.
Мұра
1960 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін он жыл өткен соң, Хьюстон Голливудтың Даңқ аллеясында, 6624 Голливуд бульварында жұлдызға ие болды, осы арқылы ол кино өнеріндегі маңызды еңбектерімен ойын-сауық индустриясына қосқан үлесі еске алынды. Ол сондай-ақ Америка театр залының мүшесі болды. Хьюстонның ұлы Джон бастапқыда сценарийші болды, кейіннен «Оскар» сыйлығын жеңіп алған режиссер және танымал актер атанды. Хьюстонның барлық немерелері мен шөбересі актерлық мансапты таңдады. Немересі Анжелика 2012 жылдың 7 мамырындағы NBC телесериалы «Smash»-тың эпизодында «Сентябрь әнін» орындады. 1998 жылы Scarecrow Press Джон Уэлдтің «Сентябрь әні» – Уолтер Хьюстонның жеке өмірінен сыр шертетін биографиялық еңбегін жариялады.