Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық саясаткер және экономист Джузеппе Медичи (24 қазан 1907 – 21 тамыз 2000) – итальяндық саясаткер және экономист.
Italian politician and economist
Giuseppe Medici (24 October 1907 – 21 August 2000) was an Italian politician and economist.
Өмірбаян
Ол Модена провинциясындағы Сассуоло қаласында Агостино Медичи мен Эрсилия Мессоридің төрт баласының екіншісі ретінде дүниеге келді. 1926 жылы Моденадағы Гуарини институтында геодезист мамандығын бітіргеннен кейін, 1929 жылы "Istituto Superiore Agrario di Milano" институтына оқуға түсті. Ломбард жазығындағы суару экономикасы тақырыбында диссертация қорғап, ауыл шаруашылығы ғылымдары бойынша бітірді. Әскери міндеттерін орындағаннан кейін, Пьяченцадағы геодезиялық-техникалық институтта қысқа мерзімге оқытушы болып жұмыс істеді. 1930 жылы көптеген жариялымдар жасады, ал 1931 жылы Джузеппе Тассинаридің ассистенты болды; келесі жылы Болонья университетінде ауыл шаруашылығы экономикасы және саясаты пәнінен лекция оқыды. 1933 жылы Перуджа университетіндегі кафедраға конкурста жеңіске жетіп, содан кейін Турин университетінде оқытуға шақырылды. 1934 жылы 1948 жылғы бағалау принциптеріне кіріспе ретінде қызмет еткен "Аграрлық бағалауға кіріспе" атты еңбегін жариялады, бұл мәтін көптеген басылымдардан өтіп, көптеген оқу орындарында пайдаланылды. Сол жылы Грация Фиандриге үйленді, олар үш бала тәрбиеледі. 1940 жылы Ұлттық фашистік партияның саяси сөздігіне ауыл шаруашылығына қатысты көптеген мақалалар жазды. Ауыл шаруашылығы министрлігінің ғылыми-зерттеу басқармасын басқарды, 1942 жылғы азаматтық кодекстің әзірленуіне белсенді қатысты. Ауыл шаруашылығы заңнамасы мәселелері бойынша V кітаптың ережелерін әзірлеу үшін Медичинің басты рөл атқарған кіші комиссия құрылды, ал осы ережелердің көп бөлігін ол жеке өзі жасады. Сонымен қатар, ол ауыл шаруашылығы, аграрлық реформа және жерді мелиорациялау мәселелеріне арналған ғылыми зерттеулермен айналысты. 1943 жылдың шілдесінде Камальдоли кодексінің жобасын жасау жұмысына қатысты. 1960 жылы Римдегі Сапиенца университетінің саяси ғылымдар факультетінде экономикалық және қаржылық саясат кафедрасын басқарды және Ұлттық ауыл шаруашылығы академиясының президенті болды. 1945 жылдан бастап ол ауыл шаруашылығы саласындағы біліктілігінің арқасында саяси шеңберлермен тығыз байланыс орнатты: Манио Росси Дория оны Италиядағы ауыл шаруашылығы экономикасының мәселелерін шешуге көмектесу үшін шақырды және 1947 жылы ол Маршалл жоспары туралы талқылау үшін АҚШ-қа барған итальяндық делегация құрамына енді. Бастапқыда Италия либералдық партиясына жақын болған Медичи кейін Христиан демократия партиясына қосылуға шешім қабылдады. 1948 жылы сенатор болып сайланды және 1976 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Медичи көп рет министрлік қызметтер атқарды: ол Ауыл шаруашылығы министрі (Фанфани I және Счелба кабинеттері), Қаржы министрі (Леоне II және Андреотти II кабинеттері), Бюджет министрі (Фанфани II кабинеті), Халықтық білім министрі (Сегни II кабинеті), Мемлекеттік басқару министрі (Фанфани IV кабинеті), Өнеркәсіп министрі (Моро I және Моро II кабинеттері) және Сыртқы істер министрі (Андреотти II кабинеті) болды. 1976 жылы қайта сайланудан бас тартты. Саяси мансабынан кеткеннен кейін, ол академиялық қызметке оралып, Римдегі Сапиенца университетінде профессор-эмеритус болып қызмет етті. Сонымен қатар, ол 1977 жылдан 1980 жылға дейін Монтедисон компаниясының президенті болды. 1984 жылдан 1995 жылға дейін "Nomisma" болоньялық экономикалық зерттеулер фирмасының президенті, ал 1995 жылдан өмірінің соңына дейін құрметті президенті болды. 2000 жылдың 21 тамызында 92 жасында дүние салды.
He was born in Sassuolo, in the province of Modena, to Agostino Medici and Ersilia Messori, the second of four children. In 1926, after graduating as a surveyor at the Guarini Institute in Modena, he enrolled at the "Istituto Superiore Agrario di Milano" where he graduated in Agricultural Sciences in 1929, with a thesis on the economy of irrigation in the Lombard plain. Once military obligations were fulfilled, he briefly taught at the Technical Institute for Surveyors of Piacenza. In 1930 he published numerous publications and in 1931 he became the assistant of Giuseppe Tassinari; the following year he was a lecturer in agricultural economics and politics at the University of Bologna. In 1933 he won the competition for the chair at the University of Perugia and was then called to teach at the University of Turin. In 1934 he published the Introduction to Agrarian Estimation which was a prelude to the Principles of Estimation of 1948, a text that will know many editions and will be adopted in numerous schools. In that same year he married Grazia Fiandri, with whom he had three children. In 1940 he wrote numerous agricultural voices in the Dictionary of Politics of the National Fascist Party. He was head of the Research Office of the Ministry of Agriculture, actively participated in the drafting of the civil code of 1942. The provisions of Book V in matters of agricultural law were set up by a subcommittee in which Medici had a prominent role, and great part of those rules were drafted by him in person. Doctors also carried out a scientific activity focused on the themes of agriculture, agrarian reform and land reclamation. In July 1943 he took part in the work that led to the drafting of the Code of Camaldoli. In 1960 he was called to hold the chair of Economic and Financial Policy of the Faculty of Political Science at the Sapienza University of Rome and became president of the National Academy of Agriculture. From 1945 onwards he had more and more frequent relations with political circles thanks above all to agricultural skills: he was called by Manlio Rossi Doria to give his contribution to the solution of the problems of the agricultural economy in Italy and was included in the Italian delegation which in 1947 he went to the United States to discuss the Marshall Plan. Initially close to the Italian Liberal Party, Medici then decided to join the Christian Democracy. In 1948 he was elected Senator and held office until 1976. Medici served numerous times as Minister: he was Minister of Agriculture (Fanfani I Cabinet and Scelba Cabinet), Minister of Treasury (Leone II Cabinet and Andreotti II Cabinet), Minister of Budget (Fanfani II Cabinet), Minister of Public Education (Segni II Cabinet), Minister of Public Administration (Fanfani IV Cabinet), Minister of Industry (Moro I Cabinet and Moro II Cabinet) and Minister of Foreign Affairs (Andreotti II Cabinet). He declined to run for re election in 1976. Following his retirement from politics, he returned to academia and served as a professor emeritus at Sapienza University of Rome. He was also President of Montedison from 1977 to 1980. He was also president of the Bolognese economic studies firm "Nomisma" from 1984 to 1995 and honorary president from 1995 until his death. He died on 21 August 2000 at the age of 92.