Нэнси Хэнкс: Америкалық өнер тарихшысы және ұлттық өнер кеңесінің төрағасы

Кіріспе

Американдық өнер тарихшысы

Нэнси Хэнкс (1927–1983) – американдық өнер әкімшісі және өнер тарихшысы. Ол президент Ричард М. Никсон тағайындаған Ұлттық өнер қорының (NEA) екінші төрағасы болды және 1969 жылдан 1977 жылға дейін қызмет етті, президент Джеральд Р. Форд басшылығымен қызметін жалғастырды. Осы кезеңде Хэнкс Вашингтондағы тарихи Ескі Пошта ғимаратын бұзудан құтқару күресіне белсенді қатысты. 1983 жылы ол оның құрметіне Нэнси Хэнкс орталығы деп аталып, естелік сақталды.

Ерте өмір

Нэнси Хэнкс 1927 жылдың 31 желтоқсанында Флорида штатының Майами Бич қаласында дүниеге келді. Ол президент Абрахам Линкольннің анасы, Нэнси (Хэнкс) Линкольннің қашық туысы болды.

Мансап

Хэнкс NEA төрағасы қызметін атқарған алғашқы әйел болды және оның саяси шеберлігі NEA қаржыландыруын 8 миллион доллардан 114 миллион долларға дейін ұлғайтуға мүмкіндік берді. Хэнкстің NEA төрағасы болғанға дейінгі ерте жұмысы оны Нельсон Рокфеллермен байланыстырды. Нельсонның ағасы Джон Рокфеллер бауырлары қорының қаражатын өнерді зерттеуге бөлді. Бұл Джон Рокфеллер мен Хэнкстің үкімет өнерді зерттеуі керек, бірақ оған араласуға болмайды деген сенімін білдірген «Өнер: мәселелер мен жобалар» (1965) еңбегіне әкелді. Нэнси Хэнкс саясатты жақсы түсінгендіктен және дипломаттық қабілеті болғандықтан тиімді Өнер қоры төрағасы болды. Хэнкс Конгресс мүшелеріне жағымдылық танытуда шебер болды және Ұлттық өнер кеңесін батыл басқарды: Хэнкстің Ұлттық өнер кеңесімен қарым-қатынасы бұрынғы төраға Роджер Стивенстікінен мүлдем өзгеше болды. Стивенс пен оның алғашқы кеңес мүшелері теңдес болды, олардың іс-қимылдары мен шешімдері шынайы ынтымақтастықпен қабылданды. Хэнкс өнер қауымдастығынан емес еді; ол көркемдік емес, саяси күшке ие болды. Ол Кеңесті Стивенс ешқашан тырыспағандай бақылауға алды. Хэнкстің жылдарында Кеңес төрағаның шешімдерін бекітумен ғана айналысты, ол оларды басқаруда өте күшті болды. Майкл Стрейт Хэнкстің «өзіне ең маңызды мәселелерде еркіндікпен әрекет етуін» айтады. Элейн А. Кинг, Солтүстік-Батыс университетіндегі Ұлттық өнер қоры және АҚШ-тың бейнелеу өнеріндегі плюрализм тақырыбында диссертация қорғады: «Нэнси Хэнкс, мүмкін, өзінің миссиясын орындауға қабілетті болды, өйткені ол көптеген күн тәртібімен және саяси кедергілермен айналысудың орнына игілікті өнер диктаторы ретінде жұмыс істеді». 1969 жылдан 1977 жылға дейін Хэнкстің басшылығымен Өнер қоры жақсы майланған механизм сияқты жұмыс істеді. Хэнкс лобби жүйесінің күшін пайдаланудағы шеберлігінің арқасында Конгресстен қажетті қаражатты үнемі алатын болды. Ол федералды үкіметте тікелей әкімшілік тәжірибесі болмаса да, оның өкілеттігінің басында кейбір адамдар күмәнмен қарады. Күмәнданушылар оның бюрократиялық білігі мен осы күрделі мәдени кеңседі басқару қабілетін бағаламады. Ричард Никсонның өнерді ерте қолдауы Өнер қорына бірнеше жағынан пайдалы болды. Өнер қорының бюджеті ғана емес, сонымен қатар федералды қаржыландыру көбейді және агенттік ішінде көптеген бағдарламалар іске қосылды. Америка музейлер қауымдастығы оның құрметіне сыйлық тағайындады. Бұл сыйлық өзінің туған мұражайына немесе жалпы музей саласына пайдасын тигізген ерекше жетістіктерін мойындайды. Аталған жетістік мұражайдың кез келген саласында болуы мүмкін: әкімшілік, көрмелер, білім беру, қоғамдық қатынастар, тіркеу, коллекцияларды басқару немесе дамыту. Сонымен қатар, жетістік жалпы музей саласына пайдалы болуы мүмкін (мысалы, даму жоспары, мүшелік жоспары, көрме дизайны немесе басқа музейлерге үлгі бола алатын коллекция саясаты). Бұл сыйлыққа үміткерлер музей саласында он жылдан кем жұмыс істеуі керек. 1975 жылы Ұлттық әлеуметтік ғылымдар институты оған адамзатқа қызмет еткені үшін алтын медаль табыс етті. АҚШ Конгресінің заңы Хэнкстің есіммен Вашингтон, округ Колумбиядағы жаңадан жөнделген Ескі почта кеңсесін «Нэнси Хэнкс орталығы» деп атады, оның өнерге қосқан үлесін еске салады. Хэнкс Джимми Картер басшылығымен қайта тағайындалмады және штаттық және жергілікті өнер топтарының басшыларынан қолдауын жоғалтты. Топтар федералды және штаттық агенттіктер арасындағы жұмыс қатынастарын ескермегеніне ашуланды және ол өзіне тым көп билік берді деп ойлады.

Hanks was the first woman to serve as the Chairman of the NEA and her political skills enabled her to increase NEA’s funding from US$8 million to US$114 million over her eight year tenure. Hanks's early work, before becoming NEA chairman, on the Advisory Committee on Government Organization connected her with Nelson Rockefeller. Nelson's brother John provided resources from the Rockefeller Brothers Fund to the study of art. This resulted in The Performing Arts: Problems and Projects (1965) related to John Rockefeller's and Hanks's belief that the government should study, but not contribute to, the arts. Nancy Hanks was an effective Arts Endowment chairmen because she understood politics as well as how to be a diplomat. Hanks was astute at flattering members of Congress and fearlessly took control of the National Council of the Arts: Hanks' relationship to the National Council on the Arts was very different from Roger Stevens', the former chair. Stevens and his first Council members were peers, equals—and their actions and decisions were a true collaboration. Hanks was not from the arts community; she was much more a political than an artistic force. She controlled the Council as Stevens had never tried to do. The Council, in Hanks's years, did little more than ratify the chair, who was very strong in her management of them. Michael Straight describes Hanks's "imposing her will on the issues that mattered most to her. According to Elaine A. King, who wrote her dissertation at Northwestern University on the National Endowment for the Arts and Pluralism in the U. S. Visual Arts, "Nancy Hanks perhaps was able to accomplish her mission because she functioned as a type of benevolent art dictator rather than mucking with multiple agendas and political red tape. From 1969 through 1977, under Hanks' administration, the Arts Endowment functioned like a fine piece of oiled machinery. Hanks continuously obtained the requested essential appropriations from Congress because of her genius in implementing the power of the lobby system. Although she had not had direct administrative experience in the federal government, some people were skeptical at the beginning of her term. Those in doubt underestimated her bureaucratic astuteness and her ability to direct this complex cultural office. Richard Nixon's early endorsement of the arts benefited the Arts Endowment in several ways. The budget for the Arts Endowment not only increased but also more federal funding became available and numerous programs within the agency." The American Association of Museums established an award in her honor. The award recognizes a specific achievement that has benefited either the honoree’s home institution or the museum field in general. The cited achievement may be in any area of a museum’s operation: administration, exhibitions, education, public relations, registration, collections management, or development. Alternatively, the accomplishment may benefit the museum field generally (for instance, a development plan, membership plan, exhibition design, or collection policy that can serve as a model for other museums). Nominees for this award must have less than ten years in the museum field. In 1975, the National Institute of Social Sciences awarded her their Gold Medal in honor of her service to humanity. An act of the United States Congress honored Hanks by designating the newly renovated Old Post Office in Washington, D. C. The Nancy Hanks Center, in recognition of her enduring contributions to the arts. Hanks was not reappointed under Jimmy Carter and lost support from leaders of state and local art groups. The groups grew irritated that she had neglected the working relationships between federal and state agencies, and thought that she gave herself too much power.