Испан аристократы және тореадор Альваро Домек Диес өмірі
Álvaro Domecq y Díez
Дон Альваро Домек: испандық аристократ, авиатор, тореадор және бұқа шаруашылығының әкесі. Өмірі, соғыстағы қатысуы, тореадорлықты жаңартуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дон Альваро Домек и Диес (1 шілде 1917 – 5 қазан 2005) Испанияның оңтүстік-батысындағы Андалусия провинциясының Кадис провинциясындағы Херес қаласында, испан шерри өндіретін аристократиялық отбасында дүниеге келді. Ол Испания азаматтық соғысында ұшқыш ретінде көзге түсті, соғысқа националистер тарапынан қатысты, ал кейіннен Испанияға ат үстінде бұқа күресін қайта енгізді. Домек бұқа шаруашылығын одан әрі дамытып, бұқа күресі династиясының патриархы болды.
Don Álvaro Domecq y Díez (1 July 1917 – 5 October 2005) was born into an aristocratic Spanish sherry family in Jerez, of Cádiz, a province of Andalucia in south western Spain. He distinguished himself as a fighter pilot in the Spanish Civil War on the Nationalist's side, and later re introduced bullfighting on horseback to Spain. Domecq further developed bull breeding and presided as patriarch over a bullfighting dynasty.
Өмір
Альваро Домек и Диес 1917 жылдың 1 шілдесінде Херес қаласында дүниеге келді. Ол төрт жасында анасы атқа міну кезінде апатқа ұшырап қайтыс болды, ал Альваро Мадридте иезуиттермен білім алды. Монархия құлағаннан кейін ол Португалиядағы Бордо және Эстремоз қалаларына сапар шегіп, құқық тағылымдарын оқыды. Бірақ 1936-1939 жылдардағы Азамат соғысы заңгерлік мансабына қатысты барлық жоспарларын тоқтатты. 1938 жылы Мария Хосефа Ромероға үйленді.
Álvaro Domecq y Díez was born in Jerez on July 1, 1917. His mother died in a riding accident when he was four, and Álvaro was educated by Jesuits in Madrid. After the fall of the monarchy, he travelled to Bordeaux and Estremoz in Portugal where he studied law. But any plans for a legal career were curtailed by the 1936–39 Civil War. He married María Josefa Romero in 1938.
Ұлыбритания мен Ирландия байланыстары
1725 жылы ирландтық Патрик Мерфи 1822 жылы Домкк ақсүйек француз отбасы мұраға алған шерри компаниясын құрды. Лондондық Matthew Clark and Sons фирмасы көп жылдар бойы Ұлыбританияға импортты жүзеге асырды. Педро Домек 1994 жылға дейін бренди және шерри өндірді, содан кейін отбасы сатылып кетті және Педро Домек Ұлыбританиядағы Allied Domecq компаниясының бір бөлігіне айналды. 1930 жылы Альвароның әкесі Верагуа герцогіне тиесілі болған үлкен мүлікті иеленді, осылай отбасының ұлттық мереке, бұқа күресімен байланысы басталды.
In 1725 an Irishman, Patrick Murphy, had set up the sherry company that the Domecqs, then a minor French noble family, inherited in 1822. The London firm of Matthew Clark and Sons handled imports to Britain for many years. Pedro Domecq produced brandy and sherry until 1994, when the family was bought out and Pedro Domecq became part of the UK based Allied Domecq. In 1930 Álvaro's father took over a large estate that had belonged to the Duke of Veragua, marking the beginning of the family's relationship with the fiesta nacional, the bullfight.
Мансап
1937 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, 20 жастағы Домек отбасының шарап қоймаларында жұмыс істей бастады және компанияның бас директоры болды.
When his father died in 1937, 20 year old Domecq started work in the family's bodegas (cellars), becoming managing director of the company.
Бикеш күрес
1934 жылы, соғыстан бұрын, 17 жасында Сантандерде бұқа күресінде дебют жасады. Көпшілік пікір бойынша, ол сол кезде жайлы болған, ат үстіндегі бұқа күресі деп аталатын рехонео түрін жаңғыртты. Рехонеадор ("найзагер") – бұқамен ат үстінде күресетін бұқа күрескеріне берілген атау. Пикадормен бірге, испандық бұқа күресінде атқа мінген бұқа күрескерлерінің екінші түрі болып табылады. 1943 жылғы маусымда Домек 50-ден астам корридаға қатысып, Португалияда және алыс Мексикада ат үстіндегі шеберлігі үшін құрметке ие болды, барлық гонорарын қайырымдылыққа берді. 1950 жылы, жақын досы Манолеттің Линаресте қаза табуын көргеннен кейін бір жыл өткен соң, ол бұқа күресінен зейнеткерлікке шықты. Оның ұлы Альваро, кейін немересі Луис оның ізін басты. Ол "торос бравос" бұқаларын өсіруде жетекші рөлде болды және олардың тұқымын жақсарту үшін жасанды ұрықтандыруды енгізді. Оның "Эль Торо Браво" атты кітабы әлі күнге дейін осы саладағы оқулық ретінде қолданылады. Кейіннен ол Франконың Испаниясына адалдығын көрсетіп, Херес қаласының мэрі (1952–1957) және Кадис провинциялық үкіметінің президенті (1957 жылдан 1967 жылға дейін) болды, содан кейін Кортес депутаты болды.
In 1934, before the war, he debuted at 17 as a bullfighter in Santander. He is deemed by most to have revived the then almost moribund form of bullfighting known as rejoneo, or horseback bullfighting. Rejoneador ("lancer") is the name given to a bullfighter who fights the bull on horseback. Along with the picador, a rejoneador is the second type of mounted bullfighter in Spanish bullfighting. In the 1943 season Domecq participated in more than 50 corridas, being feted in Portugal and as far afield as Mexico for his horsemanship, donating all his fees to charity. He retired from the bullring in 1950, a year after witnessing the goring and death of his close friend Manolete at Linares. His son Álvaro and later, grandson Luis followed in the ring. He established himself as a leading bull breeder of "toros bravos" bulls and pioneered artificial insemination to improve their stock. His book, El Toro Bravo, is still a textbook on the subject. He later demonstrated his loyalty to Francoist Spain by serving as mayor of Jerez (1952–57) and president of the provincial government of Cadiz from 1957 until 1967, when he became a deputy in the Cortes.
"Қарақ"
Оның 19 баласының тек екеуі ғана, Альваро мен Фабиола ересекке дейін жетті. 14 баласы анасының резус-теріс қан тобының салдарынан қайтыс болды. Бір қыз қан құю кезінде, бір ұл төрт айлық шағында дизентериядан, ал тағы біреуі алты жасында атқа міну кезінде апатқа ұшырап қайтыс болды. 1991 жылы оның төрт немересі автокөлік апатында қаза тапты. Кейбір адамдар осы қайғылы оқиғаларды "Домэк қарғысымен" байланыстырады.
Of his 19 children, only two, Álvaro and Fabiola, survived to adulthood. Fourteen died as a consequence of their mother's Rhesus negative blood. A girl died during a blood transfusion, a boy died of dysentery at four months and another died, aged six, in a riding accident. In 1991 four of his grandchildren were killed in a car accident. Some attribute these unfortunate events to the "Domecq Curse".