Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лампрон ( ; ; Намрун қаласы) – Түркияның Мерсин провинциясындағы Чамлыяйла қаласының жанында орналасқан қамал. Орта ғасырларда Киликия Армениясының құрамында болған кезде, қамал Лампрон деп аталған және армян Хетмуид князьдарының туған жері болды. Тавр тауларында орналасқан бұл бекініс Тарс пен Киликия қақпаларына сақшылық еткен.
Lampron (; ; Namrun Kalesi) is a castle near the town of Çamlıyayla in Mersin Province, Turkey. While part of the Armenian Kingdom of Cilicia in the Middle Ages, the castle was known as Lampron and was the ancestral home of the Armenian Hethumid princes. Situated in the Taurus Mountains, the fortress guarded passes to Tarsus and the Cilician Gates.
Тарих және сәулет
Киликияның бұрынғы Армения патшалығының таулы аймағындағы көптеген қамалдар сияқты Лампрон да Балғар Дағының оңтүстік ұшынан тіктеп тұрған әктас тұғырға орналасқан. Армяндар бұл Византиялық бекініске алғаш рет 11 ғасырдың үшінші ширегінде қоныстанды, сол кезде Византия императоры Ошинге Лампрон иелігін және себастос атағын берді. Елу жыл ішінде ол Хетхумид әулетінің бекінілген атамекеніне айналды. Бірнеше сәтсіз талпырыстан кейін (1171, 1176 және 1182 жылдары) ол 13 ғасырдың басында Рубенид патшасы Левон I тарапынан, оның немере қызын Хетхумид әмірлерінің біріне үйлендіріп, алдап басып алынды. Барлығы Тарстағы тойға жиналғанда, Левонның әскері қамалға шабуыл жасады. 1240 жылдардың басында Лампрон Армения патшасына қарсы маңызды көтерілістің ошағы болды, онда Лампрон бароны Константин Селжук сұлтаны Кайхусрау II-ге қосылып, патша Хетум I-ге шабуыл жасады. Шешуші қарсы шабуылды Паперон бароны констебль Смбат жетекшілік етті. Константин 1250 жылы мемлекеттік опасыздық үшін тұтқындалып, жазаланды. 1309/10 жылдары ол Кипрдың Люсиньян королі Генрих II үшін қысқа мерзімге түрме ретінде пайдаланылды.
Like many castles in the mountainous landscape of the former Armenian Kingdom of Cilicia, Lampron is situated on a pedestal of limestone which in this case projects from the southern tip of the Bulgar Dağı. The Armenians first settled this Byzantine site in the third quarter of the 11th century when Ōšin was given the fief of Lampron and the title of sebastos by the Byzantine Emperor. Within fifty years it became the near impregnable ancestral seat of the Het‘umid Dynasty. After several unsuccessful attempts (1171, 1176, and 1182) it was finally captured in the early 13th century by the Rubenid King Levon I through the subterfuge of marrying his niece to one of the Het‘umid nobles. When all were in attendance at the wedding feast in Tarsus, Levon’s army overran the castle. In the early 1240s it was the epicenter of a serious revolt against the Armenian king, when Lampron’s Baron Constantine joined the Seljuk Sultan Kaykhusraw II and attacked King Het‛um I. The decisive counterattack was led by Constable Smbat, the Baron of Papeřōn. Constantine was captured and executed for high treason in 1250. In 1309/10 it functioned briefly as the prison for the Lusignan King of Cypress, Henry II.