Неміс журналы «Bunte» тарихы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Bunte (компанияның бас әріптермен жазуды қалайтыны) – Hubert Burda Media баспасынан шығатын, неміс тіліндегі апталық жұлдыздар туралы әңгімелер журналы. Алғашқы саны 1948 жылы «Das Ufer» деген атпен жарық көрді. Хуберт Бурда басшылығымен Bunte заманауи, танымал журналға айналды. 2014 жылы Bunte Германиядағы ең танымал медиа брендтердің 11-і болды, оның ай сайынғы оқырмандары 10,57 миллионға жетті. Патрисия Рикель қызметтен кеткеннен кейін, Роберт Пёльцер 2016 жылдың шілдесінде бас редактор болып тағайындалды.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін француз билігі бұрынғы нацистік баспагер Франц Бурдаға суретті журнал шығаруды тапсырды. Оның өтініші бойынша, ол 1948 жылы алғашқы нөмірін «Das Ufer» деген атпен жариялады. Редакциялық бөлімін бастапқыда француз билігі қамтамасыз еткенімен, 1950 жылдардың соңында тәуелсіз редакциялық топ құрылды. Басылымнан бастап-ақ қоғамдағы алуан түрлі оқиғалар жайлы хабарлар жарияланды. 1954 жылы «Das Ufer» журналы «Bunte Illustrierte» деп аталды, бұл басылымның ортасындағы үлкен форматтағы фотосериялардың маңызды элементін көрсетеді, олар түсті басылған. 1950-1960 жылдары «Bunte» ең көп таралған неміс халықтық журналдарының біріне айналды. Журналдың кеңеюіне сатып алулар да ықпал етті: 1958 жылы «Deutsche Illustrierte» басылымы сатып алынды. 1960 жылы 500 000 данамен шығатын «Münchner Illustrierte» портфолиоға қосылды, соның нәтижесінде 1961 жылдың басында «Bunte Münchner Illustrierte» бір миллионнан асып түсті. Сонымен қатар, баспа 1963 жылы дәстүрлі «Frankfurter Illustrierte» журналын сатып алып, оны «Bunte» журналымен біріктірді. Содан бері басылым «Bunte Münchner Frankfurter Illustrierte» деп аталды. Жоғары қоғамға бағытталғаннан кейін, 1960 жылдары «Bunte» соғыстан кейінгі жаңару, кино және музыка сияқты тақырыптарды жиірек жариялай бастады. 1972 жылдың шілдесінде «Bunte Illustrierte» алғаш рет «Bunte» деген қысқартылған атымен жарық көрді. Келесі жылдары журналға Хуберт Бурда ең көп ықпал етті, ол 1974 жылы «Bunte» журналында редактор болып жұмысын бастады. Екі жылдан кейін ол Бернд Руландтан бас редактор лауазымын алды. Оның басшылығымен журнал орта таптық қоғам үшін заманауи халықтық журналға айналды, ал 1970 жылдардың ортасына қарай «Bunte» Германиядағы ең көп сатылатын журналға айналды. Сол жылы әртүрлі редакциялық топтар, соның ішінде «Bunte», Оффенбургтегі бас кеңседен Баварияның бас қаласына көшірілді. 1985 жылы Burda Verlag компаниясы Рольф Менгеледен оның әкесі Йозеф Менгеленің бірнеше мың беттен тұратын қолжазбаларын бір миллион неміс маркасына сатып алды, нәтижесінде «Bunte» Аушвиц концлагерінің әйгілі дәрігері туралы бірқатар мақалалар жариялады, ол тірі адамдармен жасалған қорқынышты медициналық тәжірибелердің жасаушыларының бірі болды. Франц Бурда 1986 жылы қайтыс болғаннан кейін Burda тобы қайта ұйымдастырылды. Хуберт Бурда «Bunte» журналының бас редакторынан баспагерге ауысты. Оның тағайындалған ізбасары бастапқыда Питер Бониш болды, бірақ ол 1986 жылдың соңында осы лауазымнан бас тартуға мәжбүр болды, себебі басылымның болашақ бағытына қатысты келіспеушіліктер мен «Bunte» журналына миллиондаған шығын келтірді. 1986 жылдың соңында Лотар Стробах журналдың жаңа бас редакторы болып тағайындалды. Стробах 1994 жылы Burda Verlag компаниясынан кеткеннен кейін Вагнер 1996 жылдың соңына дейін бас редактор болып қалды. Оның қызмет етуі тек Бас редактор Бейт Ведэкиндтің араласуымен үзілді, ол 1992/1993 жылдар аралығында «Bunte» журналының бас редакторы ретінде бір жыл ғана болды. Вагнер басылымдардың төмендеуіне байланысты орнынан түсуге мәжбүр болғаннан кейін, Аксель Торер бас редактор лауазымына үміткер болып қарастырылды. Оның билік басында «Bunte» журналының мұқабасында алғаш рет саясаткер Герхард Шредердің суреті жарияланды. Содан бері саясат басылымның ажырамас бөлігіне айналды. Бұған қосымша мысал ретінде Қорғаныс министрі Рудольф Шарпингтің Германияның қарулы күштері, Бундесвер, шетелге жіберуге аз уақыт қалғанда, демалыс уақытында түсірілген фотосуреттерін жариялауды қарастырамыз. Рикел ақсүйектер орнына «жаңа элита» деп аталатын адамдарға назар аударды, «Bunte» журналын «уақыты, ақшасы және жоғары дәрежелі ақпараттарға құмар» әйелдер үшін журнал ретінде орналастырды. «Bunte» журналының таралымы тұрақтап, 2001 жылы тіпті жаңа рекордқа жетті. Рикельдің басшылығымен журнал Германияның ең «жасырын медиа брендтерінің» біріне айналды. 2001 жылы Берлиндегі «Der Tagesspiegel» газетінде «Bunte» жаңа «республикамыздың басты құралы» деп жарияланды. Басқа журналдар күнкөріспен күресіп жатқанда, «Bunte» өзінің нарықтық үлесін кеңейте алды. Басылым «Бурда халық тобы» деп аталатын орталыққа көшірілді, кейіннен оған «Amica» және «Tomorrow» журналдары да кірді. 2002 жылы «Bunte» компаниясы T Online компаниясымен бірлесіп өзінің алғашқы веб-сайтын ашты. Ал «Bunte TV» сәтті болмады: ARD телеарнасында таратылған журнал төмен рейтингке байланысты алты шоудан кейін ғана тоқтатылды. 2003 жылы Burda Verlag бірнеше миллион инвестиция салды «Bunte» журналын қайта іске қосуға, соның ішінде жақсы қағаз сапасы және заманауи орналасуы. Тиражының төмендеуіне қарамастан, «Bunte» келесі жылдары коммерциялық табысқа қол жеткізді. «Focus» журналымен бірге, «Bunte» баспагерінің табысының көп бөлігін құрады. 2016 жылы Патриция Рикель «Bunte» журналының 1000 нөмірінен кейін басылымнан кетті. Содан бері Роберт Пөлцер бас редактор болып жұмыс істеп келеді.

After the end of World War II, the French authorities commissioned ex Nazi publisher Franz Burda to come up with an illustrated magazine and, following their request, he released the first edition in 1948 under the name Das Ufer. Whereas the editorial section was initially provided by the French authorities, an independent editorial team emerged at the end of the 1950s. From the beginning, the magazine reported on a wide variety of events in society. In 1954, Das Ufer changed its name to Bunte Illustrierte, reflecting a key element of large format photo series in the center of the publication, which were already printed in color. In the 1950s and 1960s, Bunte developed into one of the most widely distributed German popular magazines. Acquisitions also played a role in the expansion of the magazine: In 1958, the Deutsche Illustrierte was taken over. In 1960, the Münchner Illustrierte, with a circulation of some 500,000 copies, was added to the portfolio, so that the Bunte Münchner Illustrierte first surpassed the one million mark at the beginning of 1961. In addition, the publishing company bought the traditional Frankfurter Illustrierte in 1963, which was also merged into the Bunte. From then on, the publication was called Bunte Münchner Frankfurter Illustrierte. Beyond focus on high Society, in the 1960s the Bunte more and more frequently featured topics such as post War rebuilding, cinema films and music. In July 1972, the Bunte Illustrierte first appeared under the abbreviated name of the Bunte. In the years that followed, the magazine was shaped above all by Hubert Burda, who started out in 1974 as an editor at the Bunte. Two years later, he took over the position as Editor in Chief from Bernd Ruland. Under his management, the magazine developed into a modern popular magazine for middle class society, and by the mid 1970s, the Bunte had grown to become Germany's bestselling magazine. That same year, various editorial teams, including the Bunte, moved from main headquarters in Offenburg to the Bavarian state capital. In 1985, Burda Verlag purchased from Rolf Mengele the handwritten notes of his father, Josef Mengele, which consisted of several thousand pages, for one million Deutsche Marks, which resulted in the Bunte's publishing a series of articles on the notorious doctor from the Auschwitz concentration camp, who was among the perpetrators of gruesome medical experiments on live human beings. After the death of Franz Burda in the year 1986, the Burda Group was reorganized. Hubert Burda transitioned from Editor in Chief of the Bunte into the position of publisher. His designated successor was initially Peter Boenisch, who, however, already had to relinquish this position at the end of 1986, among other reasons, owing to differences concerning the future direction of the publication and the losses into the millions incurred by the Bunte. At the end of 1986, Lothar Strobach was ultimately appointed as the magazine's new Editor in Chief, After Strobach left the Burda Verlag in 1994, Wagner remained Editor in Chief until the end of 1996. His tenure was only interrupted by an intermezzo of Editor in Chief Beate Wedekind, who only lasted one year from 1992/1993 as editorial head of the Bunte, however. After Wagner was forced to step down due to faltering circulation, Axel Thorer was initially under consideration for Editor in Chief at the Bunte. and with the beginning of her tenure, the cover of the Bunte for the first time featured a politician, Gerhard Schröder. From then on, politics became an integral part of the publication. An additional example for this is the publication of Defense Minister Rudolf Scharping's vacation photos at a time shortly before Germany's armed forces, the Bundeswehr, faced a deployment abroad. Instead of nobility, Riekel put a spotlight on the so called "new elites", positioning the Bunte as a magazine for women with "time, money and a desire for high end gossip." The circulation of the Bunte stabilized and in 2001 even reached a new record. Under the leadership of Riekel, the magazine developed into one of Germany's most "enigmatic media brands". In 2001, the Berlin daily, Der Tagesspiegel, declared that the Bunte was the new "key medium of our Republic". Whereas other magazines were struggling to make ends meet, the Bunte was able to expand its market share. The publication moved into the center of the so called "Burda People Group", which later also included the magazines Amica and Tomorrow. In 2002, the Bunte launched its first website in cooperation with T Online. By contrast, "Bunte TV" was unsuccessful: The magazine aired on ARD was cancelled after only six shows due to low ratings. In 2003, Burda Verlag invested several million in the relaunch of the Bunte, including better paper quality and a more modern layout. Despite declining circulation, the Bunte was a business success in the years that followed. Together with Focus, the Bunte achieved the lion's share of its publisher's profits. In 2016, Patricia Riekel left the publication after 1,000 issues of the Bunte. Since then Editor in chief Robert Pölzer has been at the helm of the people magazine.

Айналым

Bunte – Hubert Burda Media компаниясының ең танымал медиа брендтерінің бірі. Дегенмен, басқа журналдар сияқты, оның да таралымы соңғы жылдары азайды. 1998 жылдан бері төленген таралымы 31,3 пайызға төмендеп, қазіргі күні 468 710 дананы құрап отыр. Жазылым үлесі шамамен 19,1 пайызды шамалайды.

Сын

Бунте бірнеше рет атақты адамдармен сот ісіне тартысты. Мысалы, 1995 жылы Ганновер ханшайымы Каролина Гамбург жоғары аймақтық сотында Германия баспасөзі тарихындағы ең ірі моральдық зиян өтеуіне ие болды, себебі Бунте онымен жасалған толығымен жалған сұхбатты жариялаған еді. Сұхбатта оның жеке өмірі туралы көптеген шындыққа келмейтін мәліметтер келтірілген. Бунте бас редакциясының қарсы пікірі – оларды сұхбатты басылымға сатқан сыртқы агенттік алдағандықтан олардың кінәсі жоқ екендігі болды. 1996 жылы Том Круз Бунтеге зиян өтеу талабымен сотқа жүгінді, себебі басылым оны сұхбатта дұрыс емес цитаталап, «бедеу» деп көрсеткен. Сұхбатты манипуляциялаған бас редактордың орынбасары Гюнтер Штампф баспаны тастауға мәжбүр болды. Бунте Крузтен кешірім сұрады, ол кейіннен сот процесін тоқтатты. 2008 жылы Германия баспасөз кеңесі Бунтеге неміс баспасөз кодексін бұзғаны үшін ескерту жасады. Басылымда жаңа автомобиль үлгісі туралы мақала жарияланды, және Германия баспасөз кеңесі анықтағандай, бұл жаңа өнімге жасырын жарнама жасау шегінен асып кеткен. 2010 жылы Stern журналы Бунте белгілі бір саясаткерлердің жеке өмірін бақылау үшін сыртқы агенттік қызметін пайдаланғанын аңтарды. Соның салдарынан, осы жағдайға тап болғандардың бірі, бұрынғы СДПК төрағасы Франц Мюнтеферинг, Бунтеге оның жұмыс әдістеріне байланысты ашық ескерту жасады. 2011 жылы Кахельманн ісі басталғанға дейін Бунте модератордың бұрынғы қатынымен сұхбат жариялады, ол 50 000 евро сыйақы алған деген ақпарат тарады. Кахельманнның адвокаты келісім туралы мәселені сотта көтерді, бірақ Бурда Верлаг сынды қарсы пікір білдірді. 2013 жылы Германияның бұрынғы президенті Кристиан Вульф Бунтеге қарсы алдын ала тыйым салу туралы өтініш берді. Кельн аудандық соты журналға Вульфтың музыка менеджерімен қарым-қатынаста болғаны туралы күдік тудыруға тыйым салды. Бунте өз кезегінде кейбір сот ісінде жеңіске жетті. Мысалы, 2010 жылы Шарлотта Казираги басылымға қарсы сотты ұтылды. Ганновер ханшайымы Каролинаның қызы кештің суреттерін жариялауға қарсы шара қолданды. 2016 жылы Гюнтер Яух Бунтедің оның үйлену тойы туралы хабарлауына байланысты соңғы инстанциядағы сот дауын жоғалтты. Гюнтер Яухтың адвокаты тележүргізушінің жеке өміріне қол сұғылғанын мәлімдеді. Алайда, Еуропалық адам құқықтары соты құқық бұзушылықты анықтамады. Ол Германия соттарының жеке өмірге құқықты және қоғамның ақпарат алу мүддесін мұқият салыстырғанын айтты.

The Bunte was repeatedly embroiled in court cases with celebrities. In 1995, for example, Caroline, Princess of Hanover, won what up to that time was the largest ever award for damages for pain and suffering in the history of the German press before the Higher Regional Court of Hamburg, because the Bunte had published a totally fabricated interview with her. The interview contained numerous untruthful details on her private life. The Bunte'''s chief editorial staff's counterargument was that they had been duped by an outside agency, which had sold the interview to the publication. In 1996, Tom Cruise sued the Bunte for damages because it wrongly quoted him in an interview as allegedly being "sterile". The Deputy Editor in chief Günter Stampf, who had manipulated the interview, was then forced to leave the publishing company. The Bunte apologized to Cruise, who subsequently dropped the lawsuit. In 2008, the German Press Council reprimanded the Bunte due to a violation of the German Press Code. The publication had run an article on a new car model and, as the German Press Council determined, exceeded the bounds of hidden advertising for the new product. In 2010, the magazine Stern published an exposé reporting that the Bunte had hired an external agency to spy on the private lives of certain politicians. As a result, one of the persons affected, the former SPD Chairman Franz Müntefering, publicly reprimanded the Bunte for its working practices. In 2011, prior to the beginning of the Kachelmann trial, the Bunte published an interview with the moderator's ex girlfriend, who in exchange is said to have received remuneration of 50,000 Euros. While Kachelmann's defense lawyer raised the topic of the agreement before court, Burda Verlag rejected the criticism. In 2013, the former German Federal President Christian Wulff filed for a preliminary injunction against the Bunte. The District Court of Cologne forbade the magazine to create the impression that Wulff allegedly had a relationship with a music manager. The Bunte, in turn, did manage to come up on top in some court cases. In 2010, for example, Charlotte Casiraghi lost a case against the publication. The daughter of Caroline, Princess of Hanover, had originally taken action against the publication of party photos. In 2016, Günther Jauch lost a legal dispute in the last instance concerning the Bunte'''s reporting on his wedding. Günther Jauch's lawyer alleged that the television host's privacy had been violated. The European Court of Human Rights could discover no violation of rights, however. It held that the German courts had carefully weighed the right to privacy against the informational interest of the public.