Кіріспе
Harper's Bazaar – американдық ай сайын шығатын әйелдер сән журналы. Ол алғаш рет 1867 жылдың 2 қарашасында Нью-Йорк қаласында «Harper's Bazar» апталығы ретінде жарық көрді. 1867 жылы АҚШ-тың алғашқы сән журналы ретінде пайда болғаннан бері, оның беттерінде негізін қалаушы редактор, автор және аудармашы Мэри Луиза Бут, сондай-ақ көптеген сән редакторлары, фотографтар, иллюстраторлар және жазушылардың таланттары өрілді. Harper's Bazaar мәдениет, саяхат және сәнді өмірге қызығушылық танытатын, 20-дан 60 жасқа дейінгі кәсіби әйелдерге арналған. Harper's Bazaar компаниясының кеңселері Нью-Йорк қаласының Манхэттен орталығында, Колумбус шеңберіне жақын, Хёрст мұнарасында, 300 Батыс 57-ші көше немесе 959-шы Сегізінші авенюде орналасқан. АҚШ басылымының қазіргі бас редакторы – Самира Наср.
Harper's Bazaar is an American monthly women's fashion magazine. It was first published in New York City on November 2, 1867, as the weekly Harper's Bazar. Since its debut in 1867, as the U. S.'s first fashion magazine, its pages have been home to talent such as the founding editor, author and translator Mary Louise Booth, as well as numerous fashion editors, photographers, illustrators and writers. Harper's Bazaar targets an audience of professional women ranging from their twenties to sixties, who are interested in culture, travel, and luxury experiences. Harper's Bazaars corporate offices are located in the Hearst Tower, 300 West 57th Street or 959 Eighth Avenue, near Columbus Circle in Midtown Manhattan, New York City. The current editor in chief of the U. S. edition is Samira Nasr.
Тарих
Harper & Brothers кітап баспасы 1867 жылдың 2 қарашасында Нью-Йорк қаласында журналға негіз салды. 1901 жылға дейін Harper's ай сайын шығатын журналға айналмады, және осы күнгі күйінде де солай шығарылуда. Қазір Harper's Bazaar журналы АҚШ-та Hearst, ал Ұлыбританияда National Magazine Company компанияларына тиесілі және олар басқарады. Hearst журналды 1913 жылы сатып алған. Harper's Bazaar деп атау ресми түрде 1930 жылдың 30 желтоқсанында тіркелді. Дегенмен, мұқабасында "базар" деп жазылған алғашқы журнал 1929 жылдың қараша айындағы санымен жарық көрген.
Алғашқы жылдары (18981912)
Америкада ғасыр басталғанда, "Харпер базар" журналы жоғары қоғамның және, көбінесе, сәннің суреттері мен фотосуреттерін қаптамасында да, ішкі мақалаларында да жариялай бастады. Виктория дәуірінің соңында, әйелдердің сайлау құқығы үшін күресі күшейген кезде (американдық әйелдер 19-шы түзету қабылданғаннан кейін 1920 жылға дейін толыққанды дауыс беру құқығын алған жоқ), әйелдердің феминистік көзқарастарының қалыптасуымен бірге, тігілген киімдер мен жакеттерге көбірек назар аударыла бастады. "Базар" сондай-ақ Асторлар және Грискомдар сияқты белгілі қоғамдық тұлғалар туралы мақалалар жариялады. Басылымның алғашқы жылдарында "Харпер базар" негізінен қоғамдық жаңалықтарға, әйелдерге қатысты мәселелерге және әдебиетке бағытталды. Журналда Генри Джеймс, Эдит Уортон және Вирджиния Вульф сияқты көрнекті авторлардың мақалалары, әңгімелері және сериялық романдары жарық көрді.
Кармель қар жылдары (19331957)
1933 жылы бас редактор Кармель Сноу (бұрынғы «Vogue» журналының редакторы) фотожурналист Мартин Мункассиді жел шашып тұрған жағажайға әкеліп, купальниктерді түсірді. Модель камераға қарай жүгіріп келе жатқанда, Мункасси сән журналының тарихына енген суретті түсірді. Осыған дейін сән суреттерінің барлығы дерлік студияда манекен сияқты модельдерге арнап мұқият қойылған болатын. Сноудың көтеріңкі рухы (ол өмір бойы үш мартинилік түскі асты ұнатса да, көбінесе ұйықтамай, тамақтанбайтын) және шытырман оқиғаларға құштарлығы «Bazaar» беттеріне жаңа өмір сыйлады. Сноудың таланты – «ең жақсы» адамдарды іздеуде еді. Оның алғашқы үлкен табысы – «Bazaar» журналының әйгілі Didot логотипін жаңартқан көркемдік директор Алексей Бродович. Бродович, әсіресе Ричард Аведонмен жұмысымен танымал, жас фотограф ретінде «Bazaar» журналында жұмыс істеуге соншалықты бейілді болғандықтан, жұмысқа орналасу үшін 14 сұхбатты сәтсіз аяқтады. Сноу 1936 жылы Диана Врилендті сән редакторы қызметіне тартты, ол – табиғаттың күші болған. Осы төртеудің бірлескен еңбегі 20 ғасырдың маңызды сән суреттеріне жол ашты және 1957 жылы Сноу 70 жасқа толғанда зейнетке шығуымен аяқталды. 1937 жылдың 15 қыркүйегінде жарияланған Ман Рейдің Гваделупалық модель және биші Адриен Фиделиннің суреті – ірі американдық сән журналында қара терілі модельдің тұңғыш рет пайда болуы болды. Кармель Сноу 8 жасында анасы Энни Уайт оның және әпкелерінің Америкаға көшіп келуіне қаржы жұмсағанға дейін Ирландияда тұрған.
Алексей Бродович (1934-1958)
1934 жылы жаңадан тағайындалған «Базар» журналының редакторы Кармель Сноу 36 жастағы графикалық дизайнер Алексей Бродович ұйымдастырған Нью-Йорк арт-директорлар клубының көрмесіне қатысып, Бродовичке «Базар» журналының көркемдік директоры лауазымын ұсынды. Журналдағы қызметі барысында, Париж арқылы келген орыс эмигранты Бродович журнал дизайнында революция жасады. «Мені таң қалдыр» деген бағытымен ол 20 ғасырдың ең ұлы суретшілерін (оның шәкірттері Ирвинг Пенн, Хиро, Глеб Деружинский және, әрине, Ричард Аведонды қоса алғанда) шабыттандырды. Оның көмекшілерінің бірі – болашақ «Rolling Stone» журналының көркемдік директоры Тони Лейн болды. Бродовичтің кеңістікті тиімді пайдалануы, «Базар» журналының танымал Дидот логотипін жасауы және оның мұқият кесу арқылы жасаған кино тәрізді композициясы (оны тіпті Ман Рэй мен Анри Картье-Брессонның жұмыстарына да қолданды) Трумэн Капотені былай деп жазуға итерді: «Дом Периньон шампан үшін не болса, [Бродович] фотографиялық дизайн мен редакциялық безендіру үшін де сондай болды». Бродовичтің жеке өмірі осылай сәтті болған жоқ. Алкоголизмге ұшыраған ол 1958 жылы «Базардан» кетіп, соңында Францияның оңтүстігіне көшіп, 1971 жылы қайтыс болды.
Вриленд жылдары (19361962)
1936 жылы бір кешке Кармель Сноу Диана Врилендті Нью-Йорктегі Сент-Регис қонақ үйінің төбесінде ақ кружев Шанель көйлегімен, шашында гүлдері бар болреромен билеп жатқанын көргенде, ол «Базар» журналының жаңа қызметкерін тапқанын түсінді. Диананың «пиццазз» сөзін өнертапқандығы айтылады. Ол алғаш рет «Неге істемейсің?» атты бағанасы арқылы оқырмандар назарына ілікті. (Типик ұсыныс: «Неге Кент герцогинясы сияқты үш ірі алмаз жұлдызды шашыңыздың алдына орналастырып кимейсіз?»). Көп ұзамай ол Луиза Даль-Вольф, Алексей Бродович және Ричард Аведон сияқты фотографтармен, содан кейін Генри Вольф арт-директорымен бірлесіп жұмыс істеді. Оның ерекшелігі, көрік ойы мен өткір зейіні, сондай-ақ кескілеген әзілдері мен кең ауқымды мәлімдемелері («Мен бұл қызғылт түсті жақсы көремін! Бұл Үндістанның көгі», «Талапкерлік – бас тарту!») «Funny Face» фильмінде мәңгі есте қалды, осылайша ол көптеген адамдар үшін сән журналы редакторының үлгісіне айналды.
Аведон жылдары (1945-1965 жылдар)
Ричард Аведон 22 жасында Harper's Bazaar үшін сән портфолиоларын жасауды бастады. Оның ерекше фотосуреттері әсем әрі бейқамдық пен шексіз қуатты көрсетті. Аведонның әйелдері тротуардан секіріп, Конкорд алаңында роликті коньки теуіп, соғыстан кейінгі дәуірдің еркіндігі мен сәнін көріп, түнгі клубтарда көңіл көтерді. Ол фотодағы суреттері модельдер үшін сол сәтте болуын, мүмкіндігінше табиғи және шынайы болуын қалады. Оның мақсаты әрқашан фонды жойып, фотосуреттің басты нысанына назар аудару болды, мысалы, шөлдегі, еш жерде жалғыз қалған модельдің қиын жағдайы. Оның минималистік стилі фотосуретте жаңа тақырыпты қалыптастырды, онда аз – көбірек болуы мүмкін. Ол модельдерге өздерінің нағыз бейнесін көрсетуге мүмкіндік берді. Ол "Күлкілі бет" фильмінде Дик Эвери (Фред Астер сомдаған) кейіпінде мәңгілікке қаланды, ол: «Характері, жан-жүрегі және ақылы бар қызды көрсетудің қандай кінәсі бар?» деп сұрады. Фред Астермен бірге бастапқы рөлде «жай» қыз кейіннен әдемі әйелге айналатын Одри Хепберн де болды. Аведон фильмге Одри Хепберннің көптеген суреттерін қосты, бірақ оның сұлулығын толыққанды түсіре алмағанына сенді, себебі оны жақсы тану оның сұлулығын фотосуретте бейнелеу мүмкін емес, мүлдем басқа деңгейге көтерді. 1959 жылғы ақпан айында Harper's Bazaar журналының саны үшін суретке түсірілген Қытай Мачадо мода журналының беттерінде пайда болған алғашқы еуропалық емес модельдердің бірі болды.
Деруджинский жылдары (1950 1968)
Глеб Деружинскийдің Harper's Bazaar журналындағы 18 жылдық мансабы 1950 жылдан 1968 жылға дейін созылды және осы кезеңде дәуірдің классикалық суреттерінің бірін жасады. Бас редактор Кармель Сноу мен көркемдік директор Алексей Бродовичтің шақыруымен Деружинский Ричард Аведон сияқты журналға түсірілім жасайтын элиталық фотографтар қатарына қосылды. Ол кездегі сән редакторы Диана Вриландпен тығыз жұмыс істеген Деружинский өзінің саласындағы пионер екенін дәлелдеді, ол еуропалық Haute Couture көйлектерін шөл құмдарынан бастап, автомобиль қоймаларына, жәрмеңкелер мен әуежайларға дейінгі әртүрлі пейзаждармен керемет үйлестірді – бұл әуе саяхатының бүгінгідей кең таралмаған кезінде болды. "Аведон киімдерді түсірді, ал Глеб сол киімдерді киген әйелдерді түсірді". 1957 жылы Pan Am компаниясының Boeing 707 ұшағының іске қосылуын тойлау үшін Деружинский Ненна фон Шлебрюгге және Рут Нойманмен бірге әлемді аралады, кейін ол Рут Нойманға үйленді. Ол оның мұзасы болды – Қытайдың теңіз портынан бастап Жапониядағы Нара еліктері саябағына дейін, сондай-ақ Таиланд, Испания және Грекияда да. 1957 жылғы Париж коллекциялары Harper's Bazaar журналында оның фотосуреттері жарияланған 25 беттік материалдың негізі болды. "Глеб Деружинскийдің фотосуреттері Harper's Bazaar журналының ең жақсы жақтарын көрсетеді: тамаша әдемі, ерекше және бірден көзге түсетін, өте сәнді өмірдің суреттері".
Нонни Мур (1980-1984)
Нонни Мур 1980 жылы Mademoiselle журналындағы осы лауазымда қызметтенгеннен кейін сән редакторы болып жұмысқа алынды. The New York Times газеті Harper's Bazaar журналында оның жасаған өзгерістерін атап өтіп, журналдың "сәл көне сәнді" болғанын, бірақ Мур "журналдың сәнге қарайтын көзқарасын айқын түрде жаңартқанын" көрсетті. Ол "жарық, жас және әсерлі" стильді көрсеткені үшін, сондай-ақ "жас және талантты фотографтарды", мысалы, Оливеро Тосканиді пайдаланғаны үшін мақтады.