Кіріспе

Jefferson Airplane Takes Off – американдық рок-тобы Jefferson Airplane-нің 1966 жылғы 15 тамызда RCA Victor лейбелі арқылы шыққан тұңғыш студиялық альбомы. Топ құрамы кейінірек "классикалық" деп аталатын құрамнан өзгеше: әйел вокалы Сигне Толи Андерсон болды, ал барабанда Скип Спенс ойнады. Екеуі де көп ұзамай топты тастап кетті – Спенс 1966 жылғы мамырда, Андерсон қазан айында. Олардың орнына Спенсер Драйден мен Грейс Слик келді.

Өмірбаян

1965 жылдың соңына қарай Джефферсон Эйрплайн "барлық маңызды жазба компанияларының" назарын аударды. Топ, сондай-ақ олармен байланысты түнгі клуб, Сан-Франциско халқының арасында белгілі бір дәрежеде танымалдыққа қол жеткізді; алайда, олардың даңқы Сан-Франциско хроникасының Ральф Дж. Глисон "Қала жаңалықтары" (On the Town) бағанында олар туралы жағымды жазған кезде едәуір артты, ол: "Олар кім үшін жаздыратынын білмеймін, бірақ олар әлдекім үшін жаздыратындары анық" деп атап өтті. Бас-гитарист Боб Харви кейіннен: "Ральф Глисон сол бағананы жариялағаннан кейін қыжырлы дау болды. Газет бағанының осындай әсер ететініне мен оның нәтижесін көзімен көргенше сене қоймадым" деп еске алды. Менеджер Мэтью Кацтың басшылығымен топ Capitol, Valiant, Fantasy, Elektra және London компанияларынан жазба жасау туралы ұсыныстарды қабылдамады. Олар Боб Дилан мен The Byrds тобымен келісімшарт жасаған Columbia Records компаниясымен келісімге келуді қарастырды, бірақ демо-жазбаны жібергеннен кейін олардан бас тартты; "Columbia бізге ұнаған жоқ", - деп ойлады Пол Кантнер, "өйткені біз олардың стандартына сай келмедік. The Byrds әлдеқайда ұйымдасқан. Біз музыкалық тұрғыдан сәл анархиялық едік". Кацты жақында келісімшартқа отырған Род МакКюэн алғаш рет RCA Victor компаниясына шақырды, ол топқа бергісі келетін бірнеше ән жазған болатын. МакКюэн Кацты лейблдің A&R менеджері Нили Пламбқа таныстырды, ол Аль Шмитті топты тыңдау үшін Сан-Францискоға жіберді. Шмитт топтың өнеріне риза болды, жақын арада Пламб пен Кац келісімшарт бойынша келіссөздер жүргізе бастады. Келісім Capitol ұсынғаннан бес есе көп, 25 000 АҚШ долларын, сондай-ақ "жақсы өндіріс қаражатын" ұсынған кезде бекітілді. Топ 1965 жылдың 15 қарашасында RCA компаниясымен ресми түрде келісімшартқа отырды.

Жазу

Альбомды Томми Оливер продюсерлік етті, ал дыбыс жазу инженері Дейв Хассинджер болды. Оливер бұрын Дорис Дей сияқты көптеген танымал эстрада әншілерімен жұмыс істеген, ал Хассинджерді The Rolling Stones тобының "(I Can't Get No) Satisfaction" әніндегі жұмысы үшін топ арнайы шақырған. Жазу сессиялары 1965 жылдың 16 желтоқсанында басталды. Бірінші жазылған әндер "Runnin' 'Round This World" және "It's Alright" болды, екеуі де соңғы альбомға енбеді. Топ 18 желтоқсанда демалысқа Сан-Францискоға қайтқанға дейін жазуды жалғастырды. Олар 1966 жылдың 19-28 ақпаны мен 16-21 наурызында тағы да жазды. Барлығы үш сессияда 14 ән жазылды.

Музыка және әндер

Jefferson Airplane Takes Off тобының кейінгі шығарылымдарына қарағанда, қарапайым фолк-рокқа негізделгені анық деп есептеледі. Кац тобының дыбысын "фо джаз" деп атады, ал Андерсон оны "халықтық тамыры [және] джаз аккордтары" бар рок ретінде сипаттады. Балин альбомдағы барлық түпнұсқа материалды өзі жазды немесе бірлесіп жазды және көптеген басты вокалдарды орындады, бұл AllMusic-тен Уильям Рулманнның Jefferson Airplane сол кезде "әлі де Балиннің тобы" екенін, Grace Slick қосылғанға дейін және топтың "вокалдық және көрнекі орталығына" айналғанға дейін айтуына себеп болды. Кантнер мен Андерсон үйлесімді вокалдар мен гармониялармен қолдады. Сатудың нақты көрсеткіштері белгісіз болғанымен, Тамаркиннің пікірінше, алғашқы айларда Калифорнияда 10 000-нан 20 000 данаға дейін сатылды; алайда, АҚШ-тың қалған бөлігінде альбом көбінесе назарсыз қалды, "мүмкін, бар болғаны 1000 дана тұтынушыларға жеткен". Дегенмен, альбомның туған штатындағы сатылымдары оны 1966 жылдың 17 қыркүйегінде Billboard Top 200 тізіміне енгізді. Ол тізімде барлығы 11 апта болды және 1 қазанда 128-орынға жетті.