Мальтон теміржол станциясының тарихы

Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі теміржол станциясы, Англия.
Мальтон, Онтариодағы теміржол станциясы.

Бұрын төрт бағыттың тоғысқан жері болған Мальтон станциясы қазір тек Йорк пен Скарборо қалалары арасында қатынайтын пойыздармен қызмет көрсетеді. Станцияның өзі Дервент өзенінің оңтүстігінде орналасқан, ал шындығында Йоркширдің Шығыс Ридингіндегі Нортон қаласының аумағында, ол көп жылдар бойы Мальтоннан бөлек округте болды (Мальтон Солтүстік Йоркширде орналасқан).

Темір жолдың пайда болуынан бұрын

Дервент өзенінің жағасында орналасқан Малтон қаласы көп жылдар бойы көмір сатып алып, ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдаған ішкі порт болып келген. Йорк-Скарборо темір жолының құрылысы басталғанда, құрылыс материалдары Малтонға әкелінді және темір жол сол жерден шығысқа және батысқа қарай салынды. Малтонға жергілікті жолдармен бірнеше дилижанстар қызмет көрсетті. Темір жол ашылғаннан кейін өзен арқылы жүргізілетін тасымал азайды, ал 1855 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолы (NER) Дервент навигациялық компаниясын сатып алды. Бәсекені одан әрі шектеу үшін олар баржалармен тасымалданатын жүкке жоғары баж салысты.

Ашылу және топтастыру (1845-1922)

Йорк пен Скарборо арасындағы желі Йорк және Норт-Мидленд темір жолымен салынды, оның төрағасы Джордж Хадсон болды. Оның Скарборода ("солтүстіктің Брайтоны") және Уитбиде бизнес мүдделері болды, ол портты одан әрі дамытуға үміттенді. Консалтингтік инженер Роберт Стивенсон болды, бірақ желіні салуға жауапты инженер ретінде практикалық мақсаттар үшін Джон Касс Биркиншоу жұмыс істеді, ал оның Мальтондағы инженері – автор Чарльздың кіші інісі Альфред Ламерт Диккенс болды. Дервент өзенінің үстінен жаңа ағаш көпір салынды, ал теміржол көшесі деп аталатын жаңа көше қала орталығын жаңа станция орнымен байланыстырды. 1845 жылы ашылған станция ғимараттарын сәулетші Джордж Таунсенд Эндрюс жобалаған және жақын маңдағы Хилденли карьерінен алынған таспен салынды. Малтон станциясынан қызметтер 1845 жылдың 7 шілдесінде басталды, ал Йорк пен Скарборо желісі А желісі сол күні Риллингтоннан Пикерингке дейін ашылды, бастапқыда Риллингтон, Пикеринг және Уитби арасында атпен жүретін пойыздар қозғады. Малтон және Дриффилд Junction темір жолы 1853 жылдың 13 сәуірінде ашылды, бұл Йорк пен Скарборо желісіне Малтон станциясының шығысында Нортон Junction жерінде қосылды. Желі Нортон арқылы өтіп жатса да, онда станция болған жоқ. Жолаушылар қызметі "Мальтон Доджер" деп аталды. Джон Касс Биркиншоу бастапқыда инженер-консультант болды, бірақ Альфред Диккенс осы желідегі бас инженер болды. Бір айдан кейін, 1853 жылдың 19 мамырында Thirsk және Malton желісі ашылды, ол Scarborough Road Junction деп аталатын соқпақтан аяқталды, бұл Malton және Driffield темір жолымен байланысты. Thirsk-тен Malton-ға бағытталған жолаушылар пойыздары Scarborough Road Junction-ға жетіп, Malton станциясына кері бұрылатын. 1845 жылы қалада Yates Foundry құрылды және жаңа теміржолды пайдаланып, өзінің бизнесін кеңейтті. Ятс Канададан Ұлыбританияға алғашқы комбайндарды импорттады, олар Малтон станциясының жүк ауласында өңделді. Англияның солтүстік-шығысында жұмыс істейтін түрлі теміржол компаниялары көптеген қызметтердің қайталануы акционерлеріне аз дивиденд әкелетінін түсінді, тіпті дивиденд болмаса да. Бұл 1850 жылы Йорк қаласының солтүстігіндегі қозғалыс үшін Сегіздік келісімге қол қойылды. 1854 жылы парламент актісі Йорк және Норт-Мидленд темір жолының солтүстік-шығыс теміржол компанияларымен бірігуіне мүмкіндік берді, нәтижесінде 1923 жылға дейін Малтон станциясын басқарған Солтүстік-шығыс теміржолы құрылды. 1870 жылдың 3 мамырында станцияда газ жарылысы болды. Платформаның шеткі тастары екі қабат кірпіш қабырғасынан тұрғызылды, олардың арасында газ ағып кеткен саңылау болды. Шаммен өтіп бара жатқан бір портер жарылысқа себеп болды, ол платформадан бір бөлік тастарды көтерді. 1908 жылы NER Малтон станциясында жолаушылар және жүк бөлімдерінде 80 қызметкерді жұмысқа алды. Сонымен қатар, теміржол жолдарын жөндеу және локомотив депосында жұмыс істейтін қызметкерлер де болды.

The line from York to Scarborough was built by the York and North Midland Railway whose chairman was the railway king George Hudson who had business interests in Scarborough (the "Brighton of the north") and Whitby where he hoped to further develop the harbour. The consulting engineer was Robert Stephenson although for practical purposes John Cass Birkinshaw was the engineer responsible for building the line and his Malton based engineer was Alfred Lamert Dickens, the younger brother of author Charles. A new wooden bridge was built over the Derwent and a new street called Railway Street joined the town centre to the new station site. The station buildings, which were opened in 1845, were designed by the architect George Townsend Andrews, and built with stone form the nearby Hildenley Quarry. Services from Malton station started on 7 July 1845 when the York to Scarborough Line A line from Rillington to Pickering opened on the same date with, initially, horse drawn trains running between Rillington, Pickering and Whitby. The Malton and Driffield Junction Railway opened on 13 April 1853 and this joined the York to Scarborough line to the east of Malton station at Norton Junction. Although the line passed through Norton no station was provided there. The passenger service was nicknamed the Malton Dodger. John Cass Birkinshaw was initially the consulting engineer but it was Alfred Dickens was the chief engineer of this line. Just over a month later on 19 May 1853 the Thirsk and Malton line was opened with an end on junction, called Scarborough Road Junction, to the Malton and Driffield Railway. Passenger services from Thirsk to Malton would arrive at Scarborough Road Junction and reverse into Malton station. Yates Foundry was established in the town in 1845 and took advantage of the new railway to grow his business. Yates imported the first combine harvesters from Canada into the UK and they were handled at Malton station goods yard. The various railway companies that were operating in the north east of England were coming to realise that duplication of many services was leading to small, if any, dividends for their shareholders. This led to the Octuple Agreement for traffic north of York which was signed in 1850. By 1854 an act of parliament was presented in order that the York and North Midland Railway could merge with other north eastern railway companies into one entity and this led to the formation of the North Eastern Railway who would operate Malton station until 1923. On 3 May 1870, there was a gas explosion at the station. The platform edging stones were built on a double wall of bricks, separated by a gap, into which gas had leaked. A porter passing with a lamp caused the explosion, which lifted a length of the flagstones off the platform. In 1908 the NER employed 80 staff at Malton in the passenger and goods departments. Additionally there were track maintenance staff and staff employed at the engine shed.

Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (19231947)

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін теміржолдар қиын жағдайда болды және үкімет көптеген теміржол компанияларын "Үлкен Төрттік" деп аталған төрт компанияға біріктіруге шешім қабылдады. Осылайша, 1923 жылдың 1 қаңтарында Малтон станциясы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) станциясы болды. 1930 жылдың 22 қыркүйегінде Йорк пен Скарборо арасындағы көптеген аралық станциялар жолаушылар тасымалы үшін жабылды, себебі аймақтағы автобус тасымалының күшеюі жолаушылар санының азаюына әкелді. Бұл баяу тоқтайтын пойыз қызметтерін тоқтату желідегі қуаттылықты босатты, бұл Скарбороға және Йоркшир жағалауындағы басқа курорттарға демалыс және экскурсиялық пойыздардың қатынай алуына мүмкіндік берді. Бірақ жабық станциялар жүк тасымалы үшін сақталды және 1960 жылға дейін экскурсиялық пойыздардың сирек жолаушылар тасымалына қолданылды. 1930 жылы Тирск пен Малтон арасындағы жолаушылар қызметі де тоқтатылды, алайда Бридлингтонға (Дриффилд арқылы) экскурсиялық қатынас 1958 жылға дейін, ал Скарбороға Малтон станциясында айналып өту арқылы 1964 жылға дейін жалғасты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теміржол арқылы қосымша ағаш және оқ-дәрі тасымалы жүзеге асырылды.

Британдық темір жол (1948-1994)

1948 жылы 1 қаңтарда ұлттықтандырылғаннан кейін Малтон станциясы Британ темір жолдарының Солтүстік-Шығыс аймағының құрамына кірді. Мальтон – Дриффилд бағыты 1950 жылғы 3 маусымда жолаушылар тасымалы үшін жабылды, бірақ жүк тасымалы үшін ашық қалды. 1953 жылғы 12-16 ақпан аралығында жолаушылар тасымалы қайта жаңғыртылды, сондай-ақ 1958 жылғы ақпан айында қардың салдарынан жолдар келуге жарамсыз болған кезде де қайта ашылды. Бағыт 1958 жылғы 20 қазанда толығымен жабылды және 1961 жылға дейін, Мальтон – Тирск бағытына пойыздардың өтуіне мүмкіндік беру үшін Скарборо жол торабына жақын қысқа бөлігінен басқа, демонтаждалды. Осыдан кейін Тирск бағытынан келген экскурсиялық пойыздар Нортонның шығыс жиегіндегі Скарборо жол торабында Малтон станциясына қарай кері жүріп, содан кейін Скарбороға бет бұруға мәжбүр болды. 1956 жылғы шілдеде станцияның жүк қоймасы өртенді. Тирск пен Мальтон арасындағы бағыт 1964 жылғы 7 тамызда жабылды, бірақ Амотерби Миллден Скарборо торабы және Мальтон арқылы жүк тасымалы 1964 жылғы қазан айына дейін жалғасты. Мальтон, Пикеринг және Уитби арасындағы жолаушылар қызметі 1965 жылғы 8 наурызда тоқтатылды, ал бұл бағыт 1965 жылы Пикерингтен солтүстікке қарай толығымен жабылды. Пикерингке жүк тасымалы 1966 жылға дейін сақталды. 1966 жылы Мальтон ауданындағы инфрақұрылым жеңілдетілді және екі жергілікті сигналдық пост жабылды. Осы кезде екінші платформа мен жалпы шатыры да алынып тасталды, нәтижесінде Мальтон бір ғана платформамен қалды. Бұл платформаның үстін жапқан шатыр 1989 жылы бұзылып, оның орнына Уитби теміржол станциясынан әкелінген шатыр орнатылды. 1974 жылы округ шекараларының өзгеруіне байланысты Нортон қаласы Шығыс Йоркширден Солтүстік Йоркширге көшірілді. Малтон теміржол станциясы Нортон қаласында орналасқан, себебі ол екі округтің арасындағы бұрынғы шекара – Дервент өзенінен оңтүстікке қарай жатыр. 1982 жылы British Rail өз қызметін секторларға бөлді және Мальтон арқылы жүзеге асырылатын қызметтер провинциялық сектор (кейіннен Аймақтық теміржолдар деп аталды) арқылы жүргізілді. Бұл келісім 1994 жылғы 1 сәуірде Ұлыбритания теміржолдары жекешелендірілгенге дейін сақталды. Жүк ауласы 1984 жылғы 3 қыркүйекте жабылды, соңғы тасымалдың бір бөлігі жергілікті көмір болды.

At nationalisation on 1 January 1948 Malton station became part of the North Eastern Region of British Railways. The Malton – Driffield route was closed to passenger traffic on 3 June 1950 but remained open for goods. It reopened to passengers from 12 to 16 February 1953 and again in February 1958 when roads were impassable due to snow. The line closed completely on 20 October 1958 and was lifted by 1961 except for a short stretch near Scarborough Road Junction to allow trains to access the Malton to Thirsk line. After that any excursion traffic from the Thirsk line trains had to reverse at Scarborough Road Junction on the easterly edge of Norton, back down towards Malton station before reversing again and heading off to Scarborough. The station goods shed burnt down in July 1956. The through route between Thirsk and Malton was closed on 7 August 1964 although a goods service from Amotherby Mill routed via Scarborough Junction and Malton lasted until October 1964. Passenger services between Malton, Pickering and Whitby were withdrawn on 8 March 1965, with this line closed entirely north of Pickering in 1965. A freight only service to Pickering lingered on until 1966. 1966 saw simplification of the infrastructure in the Malton area and two of the local signal boxes were closed. The second platform and overall roof was also removed at this time leaving Malton with a single platform. the roof covering this platform was demolished in 1989 and replaced with a canopy recovered from Whitby railway station. In 1974, a change in county boundaries saw the town of Norton moved into North Yorkshire from the east Riding of Yorkshire. Malton railway station is in Norton, as it is south of the River Derwent, the old boundary between the two counties. In 1982 British Rail sectorised its operations and services through Malton were operated by Provincial sector (later renamed Regional Railways). This arrangement lasted until privatisation of the UK's railways on 1 April 1994. The goods yard was closed on 3 September 1984 with some of the last traffic being domestic coal.

Жолаушы

1845 жылы ашылған кезде Мальтон станциясының екі қысқа платформасы болды: біреуі Скарбороға қарайтын бағытта, екіншісі – кері бағытта. 1855 жылы күту залы қосылды. Станцияның қызметі көбейген сайын платформаларды кеңейту және ұзарту қажеттігі туды. Бұл 1862 жылы Скарбороға қарайтын платформаны негізгі жолға қарай кеңейту арқылы жасалды. Содан кейін негізгі жол Скарбороға қарайтын бағытқа ауыстырылды, ал платформа кеңейтіліп, жаңа негізгі жол ашылды. Осымен қатар, Уитби бағытына жолаушылар енді Риллингтон емес, Мальтон станциясында ауыстырылатын болды, және олар үшін шығысқа қарайтын жеке платформа да салынды. Мальтон станциясының ерекшелігі – екінші (арал) платформаға жолаушылардың өтуі үшін қолданылған ерекше шешім болды. Теміржол көпірі немесе жер асты жолының орнына, NER жылғалы арбаға орнатылған, рельстерге тік бұрышпен қойылған платформаның жылжымалы бөлігін орнатты. Пойыз платформаны пайдалануға тиіс болғанда, арба Йорк бағытындағы платформаның астына итеріліп алынды; арба сигналдармен байланыстырылып, платформаға кіруге рұқсат берілді. 1966 жылғы жаңарту кезінде қазіргі кездегі орналасқан схема пайда болды – екі бағытқа да қызмет ететін бір жақты платформа пайдалануға берілді. Жолаушылар пойыздары мен басқа да көліктер үшін тоқтамай өтетін жол бар, бірақ барлық тұрақты жолаушылар пойыздары Мальтон станциясында тоқтайды.

Тарихи қызмет

1853 жылға дейін Thirsk және Driffield тармақтары ашылғанға дейін, апта ішінде барлық стансаларда тоқтайтын әр бағытқа үш жолаушылар сервисі ғана болды. Шамамен отыз жыл өткен соң, Йорк пен Скарборо арасындағы жұмыс күндері 12 сервиске дейін өсті, бұл жергілікті және экспресс (әдетте Йорктен Малтонға дейін жылдам) сервистері арасында тең бөлінді. Жексенбі күндері екі сервистік қызмет көрсетілді. 1910 жылы бұл көрсеткіш апта ішінде 14 экспресс және 3 жергілікті сервиске дейін өсті. Жексенбі күндері үш экспресс және екі жергілікті сервистік қызмет жүзеге асырылды. 1929 жылы сервистер саны 16 пойызға дейін төмендеді – 11 экспресс және 5 жергілікті, ал жексенбі күндері үш экспресс және бір жергілікті сервистік қызмет болды. Келесі жылы жергілікті сервистік қызмет тоқтатылды және 1939 жылы 30 жұмыс күні және 11 жексенбілік сервистік қызмет жүргізілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін сервистер азайды, 1960 жылы жұмыс күндері 12 және жексенбі күндері 3 сервистік қызмет болды. 1960 жылдары дизельдік көп бірліктер Йорк пен Скарборо сервисін іске қосты. 1979 жылғы мамырдағы кестеде Малтон арқылы әр бағытта сағат сайын сервистік қызметтер қарастырылды және олар Йорктан батысқа қарай кеңейтіліп, Trans Pennine желісінің бір бөлігіне айналды. Алғашқы DMU-лардың қызмет мерзімі бітіп, 45 класс локомотивтері маршрут бойынша жолаушылар тасымалын өздеріне алды. Arriva Trains Northern компаниясы Блэкпулден Скарбороға дейін Малтон стансасында тоқтайтын сервистік қызметтерді жүзеге асырды. Бұл сервистік қызмет әдетте метро стиліндегі 158 класс локомотивтерімен, кейде 155 класс локомотивтерімен жүзеге асырылды. Сондай-ақ, Йорктен Скарбороға дейін жергілікті сервистік қызмет болды, оны әдетте Pacer немесе 156 класс локомотивтері жүргізді. Франшиза қайта берілген кезде, 2004 жылдың ақпанында First TransPennine Express компаниясы Ливерпульден Скарбороға дейін сервистік қызметтерді жүзеге асыра бастады. 2018 жылдың мамыр айына дейін Ливерпульге бағытталған пойыздар оңтүстік Ливерпуль-Манчестер маршруты арқылы Манчестер Пикадиллиге, Манчестер Викторияның орнына қызмет көрсетті. 2020 жылдың мамырында Northern Trains компаниясы Йорк пен Скарборо сервисін енгізу арқылы Малтонға қызмет көрсетуді бастауға тиіс болды. Алайда, пандемия салдарынан бұл жоспарлар тоқтатылды және сервистік қызметтің жаңа басталу күні белгіленбеді.

Up until 1853 when the Thirsk and Driffield branches opened, there were only three passenger services each way on a weekday which called at all stations. Nearly thirty years later this had risen to 12 weekday services between York and Scarborough with an even split between local and express (usually fast from York to Malton) services. Two services operated on Sundays. In 1910 the number had risen to 14 express and three local services on a weekday. Three express and two local services operated on a Sunday. Services had fallen in 1929 to 16 trains – 11 express and 5 locals – with three express and one local service on Sundays. The local service was then withdrawn the following year and in 1939 30 weekday and 11 Sunday services operated. After World War 2 services declined with just 12 weekday and 3 Sunday services operating in 1960. Diesel Multiple Units started working York to Scarborough services in the 1960s. The May 1979 timetable saw hourly serices in each direction through Malton and these were extended west of York becoming part of the Trans Pennine network. The early DMUs were life expired and Class 45 locomotives took over passenger operation on the route. Arriva Trains Northern operated services from Blackpool to Scarborough that stopped at Malton. This service was usually worked by a Metro liveried Class 158, occasionally a Class 155. There was also a local service from York to Scarborough usually worked by a Pacer or a Class 156. When the franchise was relet, services on the line were taken over by First TransPennine Express in February 2004 that operated services from Liverpool to Scarborough. Before May 2018, trains to Liverpool were routed via the southern Liverpool Manchester route, serving Manchester Piccadilly instead of Manchester Victoria. In May 2020, Northern Trains was due to commence serving Malton when it introduced a York to Scarborough service. These plans were shelved following the pandemic and no new date has been given for the service to be introduced.

Қозғалтқыш шатыры

Малтонның локомотивтермен жабдықталған шағын моторлы депосы болды, ол жергілікті жолаушылар мен жүк пойыздарын қамтамасыз етті. Депоны қаржыландыру туралы келісім 1853 жылы бекітіліп, 1854 жылы 435 фунт стерлингке салынды. 1867 жылы депо кеңейтілді. 1923 жылдың 1 қаңтарында депоға 18 локомотив қарастырылды, олардың барлығы бұрынғы Солтүстік-Шығыс темір жолының локомотивтері еді. Төмендегі кестеде түрлері бойынша бөліну көрсетілген:

Сынып (NER жіктелімі) Дөңгелектердің орналасуы Бөлінген саны Ескертулер
W1 4-6-2T 1 LNER локомотивтерінің A6 сыныбы
G4 4-4-0 1 LNER локомотивтерінің D23 сыныбы
A 2-4-2T 4 LNER локомотивтерінің F8 сыныбы
O 0-4-4T 2 LNER локомотивтерінің G5 сыныбы
59 0-6-0 6 LNER локомотивтерінің J22 сыныбы
1001 0-6-0 1 1923 жылы қызметтен шығарылды – сақталған данасы Йорк қаласындағы Ұлттық темір жол мұражайында.
398 0-6-0 2 1928 жылға дейін сынып қызметтен шығарылды.
B 0-6-2T 1 LNER локомотивтерінің N8 сыныбы

Британдық теміржолында депоға 50F коды берілді және 1959 жылы 13 локомотив қарастырылды. Депо 1963 жылдың 15 сәуірінде жабылды.

Мекемелер

Вокзал қызметкерлермен жабдықталған, билет кассасы күн сайын қызмет басталысынан сағат 19:30-ға дейін ашық. Билет автоматы да бар. Автоматты пойыздар туралы хабарламалар және жолаушылар ақпарат экраны пойыздардың қозғалысы туралы ақпаратты ұсынады, сондай-ақ вокзал кіреберісінен және билет залынан платформаға қадамсыз өтуге мүмкіндік бар. Кафе мен такси кеңсесі де бас ғимарат ішінде орналасқан. Вокзалдың қарамағысында екі қосым жол бар, олар кейде инженерлік пойыздар үшін пайдаланылады, ал 2022 жылы 68 класты және Nova 5 пойыздары Скарбородан тоқтатылды.

Тарихи темір жол қалдықтары

Бұрынғы жүк ауласының орнын қазіргі заманғы тұрғын үйлер мен дәрігерлік пункт алып жатыр. Бір бұрынғы теміржол ғимараты – Вейгбридж үйі – сол жерде сақталған, бірақ кейіннен ол станция бастығының көмекшісінің үйі ретінде пайдаланылды. Станцияның қарсы жағындағы ескі жүк ауласының көп бөлігінде рельстер алынып, қалың өсімдіктер өсіп кеткен немесе жаңадан салынған. Римдік ескерткішіне жақын Тирск және Мальтон желісінің қысқа бөлігімен жаяу жүруге болады, ал Дервент өзеніндегі көпір тіректері әлі де тұр.

Ұсынылған болашақ даму

Жылдар бойы Малтоннан Пикерингке дейінгі тарам желісі ретінде немесе Солтүстік Йоркширдің ормандар темір жолының бөлігі ретінде қайта ашылуы мүмкін деген бірнеше ұсыныс жасалды, бірақ 2023 жылға дейін ешқайсысы да ілгерілемеді. Ковидке дейін Скарбородан Йоркқа қосымша қызмет ашу ұсынылған еді, бірақ қазір ол тоқтатылған сияқты.