Баптист Уриотслеи Ноэль: Англиялық дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Baptist Wriothesley Noel
Реверенд Баптист Ноэль (1798-1873) – ағылшын баптист пасторы, St John's Chapel және John Street Baptist Church-та қызмет еткен, Baptist Union президенті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баптист дін қызметкері (1798–1873)
English Baptist clergyman (1798–1873)
Реверенд, құрметті Баптист Уриотесли Ноэль (16 шілде 1798 – 19 қаңтар 1873) – ағылшын баптист пасторы. Ол 1827 жылдан 1848 жылға дейін Лондонның Бедфорд Роу көшесіндегі Сент-Джон шіркеуінің пасторы болды. 1849 жылы бұрынғы пастор Джеймс Харрингтон Эванстың қайтысынан кейін Блумсберидегі Джон-стрит баптист шіркеуінің пасторы болды. Ноэль Ұлыбритания Баптисттер Одағының президенті қызметін екі рет атқарды. Оның портреті Оксфордтағы Реджентс Парк колледжі кітапханасының алдында ілінген.
The Reverend The Honourable Baptist Wriothesley Noel ('/r//aɪ//ə//θ//s//l//i/ REYE əths lee; 16 July 1798 – 19 January 1873) was an English Baptist minister. He was minister of St John's Chapel, Bedford Row, London, from 1827 to 1848, In 1849 he became pastor of the nearby John Street Baptist Church in Bloomsbury, following the death of the former pastor, James Harington Evans. Noel twice served as President of the Baptist Union of Great Britain. A portrait of him hangs outside the library of Regent's Park College, Oxford.
Отбасы
Ноэль Эдинбургтің Лейт ауданында дүниеге келді. Оның крещениесі 1798 жылғы 7 тамызда Солтүстік Лейт шіркеуінде тіркелген. Ол сэр Жерар Ноэль мен Диана Бархам баронессасының он сегіз баласының оныншы ұлы және он алтыншы баласы болды. Леди Диана – діншіл евангелист болған, оның сенімі балаларына зор әсер еткен. Ноэль Вестминстер мектебі мен Кембридж университетінің Тринити колледжінде оқыды, содан кейін адвокат болу үшін Миддл Темплге түсті. 1817 жылы ол болашақта белгілі гимн жазушы Каролина Мари Ноэльдің інісі болды.
Noel was born in the Leith district of Edinburgh. His baptism is recorded as taking place at the North Leith parish church on 7 August 1798. He was the tenth son and sixteenth of eighteen children born to Sir Gerard Noel and Diana, Baroness Barham. Lady Diana was a devout evangelical whose faith strongly influenced her children. Noel attended Westminster School and Trinity College, Cambridge before entering the Middle Temple to become a barrister. In 1817 he became the uncle of Caroline Marie Noel, a future successful hymn writer.
Англикандық қызмет
1824 жылы анасы қайтыс болған жылы ол англикан дін қызметкері болды. Ол тез арада евангелистік партияның жетекшісіне айналды, үш жыл өткен соң Лондонның ең көрнекті евангелистік англикан шіркеулерінің біріне (Сент-Джонс, Бедфорд Роу) тағайындалды. Ноэль өмірінде сексенге жуық кітап пен памфлет жариялады, олардың көпшілігі әлеуметтік және саяси реформаларға, евангелистік сенімдер мен көзқарастарға немесе христиан шіркеуінің барлық нағыз сенушілерді қамтитын рухани қауым ретіндегі мәніне арналған еді. 1826 жылдың 17 қазанында Ноэль Дохфордан Джейн Бейлиге үйленді, оның әулеті Оксфордтағы Баллиол колледжінің негізін қалаушы Джон де Баллиолдан тараған еді. Олардың сегіз баласы (төрт ұл және төрт қыз) болды, олардың арасында депутат және кәсіпкер Эрнест Ноэль (1831-1931) де бар еді. 1837 жылы оның немересі Мэри Джейн Киннард оның де-факто хатшысы болды. Ол оған көмектесіп қана қоймай, өз жобаларын да іске қосты. 1841 жылы ол үй қызметшілерін даярлайтын Сент-Джон оқу мектебін құрды. Оның тағы бір сүйікті жобасы – Женевадағы Кальвиннің ескерткіш залын қаржыландыруға көмектесу болды. Ол Баптистпен бірге Еуропаны евангелизациялауды қалады. Оларды швейцариялық пастор Жан Анри Мерле д'Обинье және француз пасторы Фредерик Монод бірнеше рет бақылап көрді. Бұл 1841 жылы Артур Фицджеральд Киннард, Инчтурдың он бірінші лорды және Россидің екінші баронына үйленгенде аяқталды. 1845 жылы Жас ерлер христиан қауымдастығының құрылуы оны христиандық өмірдің басқа бір түрі – конформизм туралы ойлануға итермеледі. Сол жылы Роберт Пилдің үкіметі Шотландия мен Англияда шіркеулер салуды қаржыландырудан бас тартып, Ирландиядағы Мейнут католик семинариясына жылдық үлестен арттыруға келіскенде, Ноэль парламенттің беймәлімдігіне қарсы сөйледі. Бірнеше айдан кейін ол шіркеу мен мемлекеттің ажыратылуын жақтаған христиандық сепаратистік қозғалысты жақсырақ түсіну үшін Швейцарияға сапарлады. 1848 жылы, ол орнынан кетуі алдында жазылған және кеткеннен кейін жарияланған «Шіркеу мен мемлекет одағы туралы эссесінде» шіркеу мен мемлекеттің аражігін ажыратудың маңыздылығын көрсетті. Ол отставкаға кетер алдында, баптизмді (балаларды баптизм) евангелистік ілімге қайшы келетінін көрсететін түсіндірме жариялады. Сент-Джон қауымының мүшелері пастордың кететінін сезіне отырып, литургияны реформалау үшін патшайыммен кездесуге тырысып, осылайша пасторын сақтап қалды. Қараша айында жексенбілік құлшылық кезінде ол келесі жексенбіде Англикан шіркеуінен бөліну ниеті туралы жариялады. Бұл жаңалық баспасөз тарапынан қамтылып, оның епископы оған осы жексенбіден кейін уағыз айтуға тыйым салды. Осылайша ол отставкаға кетуге мәжбүр болды.
In 1824, the year his mother died, he became an Anglican cleric. He rapidly became a leader of the Evangelical party, being appointed to one of the most prominent Evangelical Anglican churches in London (St. John's, Bedford Row), only three years after his ordination. Noel published some eighty books and pamphlets in his lifetime, chiefly concerned either with social and political reform, or with evangelical beliefs and attitudes, or with the nature of the Christian Church as a spiritual fellowship embracing all true believers. On 17 October 1826, Noel married Jane Baillie of Dochfour, whose distinguished family was descended from John de Balliol, founder of Balliol College, Oxford. Their eight children (four sons and four daughters) included the MP and businessman Ernest Noel (1831 1931). In 1837 Mary Jane Kinnaird who was his niece became his de facto secretary. She helped him but also established her own projects. She formed the St John's Training School for Domestic Servants in 1841. Another pet project was to help fund a Calvin memorial hall in Geneva. She and Baptist wanted to evangelize in Europe. They were visited several times by both the Swiss minister Jean Henri Merle d'Aubigné and the French minister Frédéric Monod. This ended in 1841 when she married Arthur Fitzgerald Kinnaird who was the tenth Lord Kinnaird of Inchture and the second Baron Kinnaird of Rossie in 1843. In 1845, the founding of the Young Men's Christian Association led him to reflect on another form of Christian life, nonconformism. That same year, when Robert Peel's government refused to fund the building of churches in Scotland and England, while granting an increase in the annual subsidy to the Catholic seminary of Maynooth in Ireland, Noel speaks out against the inconsistency of Parliament. A few months later, he went to Switzerland to better understand a Christian secession movement advocating the separation of church and state. In 1848, in Essay on the Union of Church and State, written before his resignation and published after his departure, he demonstrated the importance of the separation between Church and State. Before his resignation, he also published a commentary presenting baptismal regeneration (pedobaptism) as contrary to evangelical teaching. Members of the congregation of St John's sensing the departure of their pastor, tried to meet the queen for a reform of the liturgy and thus keep their pastor. In November, during Sunday mass, he announced his intention to secede from the Anglican Church next Sunday. This announcement was picked up by the press and his bishop banned him from preaching after this Sunday in question. He was thus forced to resign.
Баптистік қызмет
Қызметтен кеткеннен кейін ол бұқаралық ақпарат құралдарынан алшақтап, рухани қайтару кезеңін өткізді. Дегенмен, ол Эксетер залындағы YMCA жиналыстарында сөз сөйледі. 1849 жылы ол толық суға батырып шомылдырылып, Джон-стрит баптист шіркеуіне қосылды. Бірнеше ай өткен соң, оған қосалқы пасторлық қызметке шақыру келді. 1850 жылдың наурыз айында ол шіркеудің бас пасторы болды. Ол Ұлыбритания баптисттер одағының президенті қызметіне екі рет сайланды. Баптист Ноэль 1868 жылы активті қызметтен зейнетке шығып, өмірінің соңына дейін Миддлсекстің Стэнмор қаласында тұрды.
After his resignation, he kept his distance from the media and took a period of spiritual retreat. He did, however, speak at YMCA meetings at Exeter Hall. In 1849 he was baptized by immersion and joined John Street Baptist Chapel. A few months later, he received an offer for a co pastor position. He became senior pastor of the church in March 1850. He was twice elected president of the Baptist Union of Great Britain. Baptist Noel retired from active ministry in 1868 and spent his remaining years at Stanmore, Middlesex.