Дэвид Бог: Британдық диссиденттік дін басшысының өмірі мен қызметі
David Bogue
Дэвид Боуг (1750-1825) – британдық диссидент дін басшысы. Шотландияда туып, Эдинбург университетінде теология білімін алған. Лондон мен Госпортта қызмет еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық нонконформисттік көшбасшы Дэвид Бог (18 ақпан 1750 – 25 қазан 1825) – британдық нонконформисттік діни қайраткер.
British noncomformist leader
David Bogue (18 February 175025 October 1825) was a British nonconformist religious leader.
Өмір
Ол Шотландияның Бервикшир графтығындағы Колдингэм приходындағы Холлидаун фермасында, фермер Джон Бог пен оның әйелі Маргарет Суонстонның ұлы ретінде дүниеге келді. Алғашқы білімін Аймутта алды. Эдинбург университетінде дінтануды оқығаннан кейін, ол Шотландия шіркеуінен уағыз айтуға лицензия алды, бірақ Шотландияда демеуші таба алмағандықтан, 1771 жылы шіркеу оны Лондонға, Эдмонтон, Хэмпстед және кейін Камбервеллдегі Мансион Хаус Коттедж мектептерінде оқытуға жіберді. 1777 жылы ол Гэмпширдегі Госпорттағы тәуелсіз конгрегациялық шіркеудің пасторы болып қызметке кірді. Госпорттағы тәуелсіз шіркеудің алдыңғы пасторлары Джеймс Уотсон (1770–76) және Томас Уильямс (1750–70) болды. 1771 жылы ол дін қызметкерлерін дайындау институтын құрды. Бұл миссионерлік қызметтің жаңа дәуірі еді және Богу академиясы Лондон миссионерлік қоғамының өркендеуіне ықпал етті. 1800 жылы қоғам миссионерлерді олардың міндеттеріне дайындалу үшін Богуға жіберді. Оның оқытқан көрнекті шәкірттерінің ішіндегі ең әсерлілері – Қытайға барған алғашқы екі протестант миссионері: Роберт Моррисон (1804–1805 жж.) және Уильям Милн (1809–1812 жж.). Егер Шығыс Үндістан компаниясы қарсылық танытпағанда, Богу 1796 жылы Үндістанға баруға ниеттенген. 1824 жылы ол Лондон миссионерлік қоғамымен Пенангқа миссионер ретінде аттанған Сэмюэл Дайерге Госпортта сабақ берді. Ол сондай-ақ Британ және шетелдік Киелі кітап қоғамын және Діни трактаттар қоғамын құруға қатысты, сонымен қатар Ромсидегі пастор Джеймс Беннеттпен бірлесіп, белгілі «Диссиденттер тарихы» (3 том, 1809 ж.) еңбегін жазды. Оның тағы бір жазбасы – «Жаңа өсиеттің құдайлық билігі туралы» (Essay on the Divine Authority of the New Testament) мақаласы болды. 1815 жылы Йель университеті оған дінтану докторы (DD) дәрежесін берді. Ол 1825 жылғы 25 қазанда Лондон миссионерлік қоғамының жылдық сапары кезінде Брайтон қаласында қайтыс болды.
He was born at Hallydown Farm, in the parish of Coldingham, Berwickshire, Scotland, the son of John Bogue, farmer, and his wife, Margaret Swanston. He received his early education in Eyemouth. After studying Divinity at Edinburgh University, he was licensed to preach by the Church of Scotland, but, failing to find a patron in Scotland, was sent by the Church to London in 1771, to teach in schools at Edmonton, Hampstead and then Mansion House Cottage in Camberwell. In 1777, he settled as minister of the independent Congregational church at Gosport in Hampshire. His predecessors at the Independent Chapel of Gosport were James Watson (1770–76) and Thomas Williams (1750–70). In 1771 he established an institution for preparing men for the ministry. It was the age of the new born missionary enterprise, and Bogue's academy was largely the seed from which the London Missionary Society grew. In 1800 the society placed missionaries with Bogue for preparation for their ministries. Among the notable students he taught, the most impactful were the first two Protestant missionaries to China, Robert Morrison (missionary) (from 1804 to 1805), and William Milne (missionary) (from 1809 to 1812). Bogue himself would have gone to India in 1796 if not for the opposition of the East India Company. In 1824 he taught Samuel Dyer at Gosport before he left for Penang as a missionary with the London Missionary Society. He was also involved in founding the British and Foreign Bible Society and the Religious Tract Society, and in conjunction with James Bennett, minister at Romsey, wrote a well known History of Dissenters (3 vols., 1809). Another of his writings was an Essay on the Divine Authority of the New Testament. In 1815 Yale University awarded him a doctor of divinity (DD). He died on 25 October 1825 in Brighton during the London Missionary Society's annual tour.