Дерек Форд: Эксплуататорлық фильмдердің режиссері және жазушысы

Кіріспе

Дерек Форд (6 қыркүйек 1932, Эссекс – 19 мамыр 1995) – ағылшын кинорежиссері және сценаристі, ең белгілісі – "Жұбай алмасу" (1970), "Қала маңындағы әйелдер" (1971), "Жұмысқа батушы күйеулер" (1972), "Сақтап тұр, Джек" (1973), "Секс экспресі" (1975) (графикалық хардкорлық нұсқасы да бар), "Сәлем, медбике!" (1977) және "Қайдасың, супердоктор!" (1978) сияқты сексплуатация фильмдерімен танымал.

Мансап

Форд ағасы Дональд Фордпен бірлесіп жазушы ретінде бастады (1991 жылы қайтыс болды), бастапқыда радиода, кейін теледидарда ("The Saint, Adam Adamant Lives!") және фильмдерде ("Сары плюшевые медведи", "Қара азап", "Террор мен тозақ қайықтарында зерттеу"). Фордтың 1961 жылы Испанияда түсірілген "Los Tres Que Robbaran Una Banco" фильмінің режиссері болуына алғашқы жолы бақытсыздық әкелді, сонымен бірге ол шведтік секс-фильмге қосымша сценарийлерді қайта өңдеу және түсіруді сұрағанда, жыныстық мазмұнды фильмдер саласына қадам басты. "Svenska Flickor I Paris" фильмі "Paris Playgirls" деген атпен шықты. Фордтың режиссерлік мансабы 60-жылдардың соңында продюсер Стэнли Лонгпен серіктестікке кіргеннен кейін басталды, нәтижесінде үш фильм түсірілді, соның ішінде Америкада "The Swappers" деп аталып, "Сүйкімді көршіңнің барлық қарызы – сенің шөп кескішің ғана еді" деген слоганымен танымал болды. Фордтың 70-жылдардың басындағы фильмдері негізінен Лондон мен Малдон, Эссекс қаласында түсірілді, ал оның фильмдерінің еуропалық нұсқаларына арналған хардкорлық көріністер оның өз үйінде жасырын түсірілді, сол кездегі әйелі Валери көмекші, киім-кешек және макияж ретінде қызмет етті. "Keeping the British End Up" кітабында сұхбат алған режиссер Рэй Селф Фордты "еркек нимфоман" деп атады, ал суинг, әйел алмасу және сырттай сыйлы адамдар екі түрлі өмір сүру тақырыптары Фордтың жұмысының барлық бөлігіне қатысты. 1970-ші жылдары Америкада Фордтың ең танымал екі фильмі "Groupie Girl" (1970) және Хизер Дилидің қатысуымен шыққан "Sex Express" (1975) болды. АҚШ-та "Diversions" деп шығарылды. "Sex Express" Манхэттеннің Кипс шығанағындағы аймағында көрсетілді және Америка ересектер кино ассоциациясы ең жақсы шетелдік фильм номинациясына ұсынды. Италияда ол "Erotic Fantasies" (1978) фильмін, "Proibito erotico" деген атпен, ал Англияда "Don't Open till Christmas" (1984) фильмінің режиссері болып қызметтен кетті. Сегізінші жылдардың ортасында ажырасып кеткеннен кейін Форд екі баласын жалғыз тәрбиелеуге мәжбүр болды. Осы уақытта ол көбірек негізгі жұмыс табуға және өзін өткенінен ажыратуға тырысты, бірақ оның жолындағы аз жұмыс оны эксплоатациялық фильмдерге қайта тартады. Ол 1983 жылы Италияда "La Casa delle Orchidee" (Орхидеялар үйі) режиссері болды, онда (Жігіт алмастырушылар тақырыбына оралу) итальяндық әйелдер тобы "қатер клубына" қосылады, және Швецияда "Blood Tracks" деп аталатын "Hills Have Eyes" фильмін қайта түсірді, онда Фордтың рок видеосының локациясын іздеуші ретінде қысқаша камео рөлі бар (Фордтың жалғыз белгілі актерлік рөлі - "Don't Open Till Christmas" фильміндегі "Цирк Санта-Клаус"). Ол сонымен қатар "Park Lane" деп аталатын ешқашан жасалмаған жұмсақ комедияның сценарийін жазуға қатысты. Фордтың соңғы фильмі Питер Гордено мен Сара Хоуп Уокердің қатысуымен түсірілген "The Urge to Kill" фильмінің ресми релизі ешқашан болмаған, бірақ оның клиптері 2005 жылғы "The Wild, Wild World of Dick Randall" деректі фильмінде пайда болды. Фильм 1 сәуірде Францияда Uncut Movies лейблімен ресми DVD-де шығарылды. Сегізінші жылдардың соңында Форд кино бизнесін тастап, екі кітап жазып, автор ретінде екінші мансабын бастады. Оның жазған екі кітабы - "Panic on Sunset" (1989) және "The Casting Couch" (1990) ("Жұмған армандар, ұяттан шығу және құлаған құдайлардың шынайы тарихы"). "Panic on Sunset" Джордж Шапнерге қатысты, ол Велма Торрейннің стресске ұшыраған менеджері/агенті, үнсіз экранның вампирі, оның ауыр Бруклиндік акценті "сүйлесу" дәуірі жақындаған сайын оның мансабының аяқталуын білдіреді. Голливудтың белгілі тұлғалардың бейнелерін көрсететін жезөкшеханасына бару Джорджге олардың проблемасын шешудің мүмкін емес жолын ұсынады. "The Casting Couch" марқұм агент Алан Селвинмен бірлесіп жасалған және "Selwyn Ford" атты бірлескен псевдониммен есептеледі. Кітапта Селвин Фордтың шынайы адам ретінде суреттелуі алаңдатушылық тудырды. Кітапта айтылғандардың арасында Джоан Кроуфордтың еркек фильмінде ("Joan Crawford – A Star is Porn" деп аталатын тарауда) пайда болғаны және Белла Дарвидің "Форд 1959 жылы жүргізген турдан пайдаланған" Париждік жезөкше үйінде жезөкше ретінде жұмыс істегені туралы дерек бар. Соңғы тараулардың бірі "The Long Killing of Marilyn" деп аталады, онда Мэрилин Монро Роберт Ф. Кеннедимен қарым-қатынасы нәтижесінде өлтірілді. Форд бұл болжамды 1984 жылы "Selwyn Fordтың" актер Питер Лоуфордпен ешқашан жасалмаған, итальяндық қаржыландырылған "Bloody Mary" атты фильм туралы кездесуіне негіздеді, онда актрисаны ұрлап, әйелі бар, әйелі бар ер адаммен қарым-қатынас жасасқаннан кейін аборт жасатуға мәжбүр етеді. Сценарийді оқығаннан кейін Лоуфорд "сендер ақымақсыңдар ма, бәрімізді өлтіргің келе ... " деп айтып, кетіп қалды. Фордтың қорытындысы Лоуфордтың сценарийді Монро мен Кеннедиге қатысты параллельдер бар деп түсінгені (Форд кітапта жоққа шығарады), және Лоуфордтың ыстық реакциясы Монроның өлімі туралы оның талаптарын растайды. Жақында режиссер Филипп Мора жасай білген жаңа дәлелдер Фордтың талабына сенімділік беретіндей көрінеді. Үшінші кітабы "Bella", Дарви мен Даррил Занук туралы жазылған, аяқталған жоқ. Форд жүрек талмасынан WH Smith филиалында қайтыс болды. Фордтың 1975 жылы түсірген "The Sexplorer" немесе "The Girl From Starship Venus" фильмі режиссер Квентин Тарантинодан белгілі жанкүйер тапты. Тарантино, фильмнің жекелеген көшірмесіне ие, былай деді: "Мен бала кезімде-ақ "The Girl From Starship Venus" фильмінен Голливуд фильмдерінен көре алмайтын нәрселерді алатынымды білдім". Ол Austin Film Society және uStudio ұйымдастырған "The Best of QT Fest" фестивалінде тұрақты түрде көрсетіледі, онда Квентин өзінің сүйікті фильмдерінен құралған коллекцияны ұсынады. Тарантино сонымен қатар 2007 жылдың наурыз/сәуір айларында New Beverly Cinema кинотеатрында өткен "LA Grindhouse Film Festival" фестивалінде осы фильмді көрсетті.

Ford began as a writer in collaboration with his brother Donald Ford (died 1991), originally for radio before progressing to television (The Saint, Adam Adamant Lives!) and film (The Yellow Teddy Bears, The Black Torment, A Study in Terror and Hell Boats). Ford's first foray into directing, Los Tres Que Robbaran Una Banco, made in Spain in 1961 was an unhappy experience, around the same time Ford entered sexploitation when he was asked to re edit and film additional sequences for a Swedish sex film called Svenska Flickor I Paris, eventually released as Paris Playgirls. Ford's directing career began proper in the late sixties when he entered into partnership with producer Stanley Long, resulting in three films including the massively successful The Wife Swappers, released in America as The Swappers with the tag line "remember when all the guy next door wanted to borrow was your lawnmower?". Ford's early seventies films were mainly shot in London and Maldon, Essex where he lived, while hardcore scenes meant for the European versions of his films were shot in secret at his own house, with his then wife Valerie acting as assistant, wardrobe & makeup. Interviewed in the book, Keeping the British End Up, fellow director Ray Selfe referred to Ford as "a male nymphomaniac", and themes of swinging, wife swapping and outwardly respectable people living double lives run throughout Ford's work. In the 1970s the two most well known Ford films in America were Groupie Girl (1970) and Sex Express (1975) starring Heather Deeley. Released as Diversions in the U. S, Sex Express premiered in the Kips Bay area of Manhattan and was nominated for best foreign film by the Adult Film Association of America. In Italy he directed Erotic Fantasies (1978) aka Proibito erotico and back in England he quit as the director of Don't Open till Christmas (1984). In the mid eighties after his divorce, Ford was left to bring up his two children on his own. At this time he attempted to find more mainstream work and dissociate himself from his past, but what little work came his way would drag him back to exploitation film. He directed La Casa delle Orchidee (The House of Orchids) in Italy in 1983, in which (returning to the themes of The Wife Swappers) a group of Italian women join a 'dare club', and co directed a Hills Have Eyes rip off in Sweden called Blood Tracks which also features a brief cameo role from Ford as a location scout for a rock video (Ford's only other known acting role is as "Circus Santa Claus" in Don't Open Till Christmas). He was also involved in writing a never made softcore sitcom called Park Lane. Ford's final film, The Urge to Kill, starring Peter Gordeno & Sarah Hope Walker has never been given an official release, although clips from it appear in the 2005 documentary The Wild, Wild World of Dick Randall, and several bootlegs of it have surfaced over the years. The film was eventually given an official DVD release in France on 1 April 2014 by the Uncut Movies label. At the close of the eighties Ford left the film business and attempted a second career as an author, writing two books. The two books he wrote were Panic on Sunset (1989), and The Casting Couch (1990) ("the true story of broken dreams, disillusionment and fallen idols"). Panic on Sunset concerns George Schapner, the stressed out manager/agent of Velma Torraine a vamp of the silent screen whose heavy Brooklyn accent spells the end of her career as the 'talkie' era approaches. A visit to a Hollywood whorehouse specialising in celebrity look a likes provides George with an unlikely solution to their problem. The Casting Couch was a collaborative effort with the late agent Alan Selwyn, and is credited under the joint pseudonym "Selwyn Ford". Confusingly the book portrays Selwyn Ford as an actual person. A non fiction expose of early Hollywood à la Hollywood Babylon, among the allegations in the book are that Joan Crawford once appeared in a stag film (in a chapter entitled "Joan Crawford – A Star is Porn"), and that Bella Darvi had worked as a prostitute in a Parisian brothel of which Ford had "benefited from a conducted tour of in 1959". One of the final chapters "The Long Killing of Marilyn", alleges Marilyn Monroe was murdered as a result of an affair with Robert F. Kennedy. Ford bases this assumption on a meeting "Selwyn Ford" had with the actor Peter Lawford, in 1984 over a never made, Italian financed film called Bloody Mary, in which an actress is abducted and forced to have an abortion after having an affair with a powerful, married man. Upon reading the script Lawford is said to have remarked "are you crazy, do you want to get us all fucking killed", and walked off. Ford's conclusion was that Lawford had interpreted the script as having parallels with Monroe and Kennedy (something Ford denies in the book), and that Lawford's heated reaction validates his claims over Monroe's death. Recent evidence uncovered by filmmaker Philippe Mora would appear to offer credibility to Ford's claim. A third book Bella, about Darvi and Darryl Zanuck was never completed, Ford died after a heart attack in a branch of WH Smith. Ford's 1975 film The Sexplorer aka The Girl From Starship Venus garnered a famous fan in director Quentin Tarantino. Tarantino, who owns a private print of the film, commented; "Even as a kid I knew I would get things from The Girl From Starship Venus that I wouldn't get from the Hollywood films". It is regularly screened at "The Best of QT Fest" presented by the Austin Film Society and uStudio, where Quentin brings the best of his personal collection of movies. Tarantino also showed the film at the "LA Grindhouse Film Festival" at the New Beverly Cinema in March/April 2007.