Сирек кездесетін амфибия – мұзды жазықтар саламандрасы (Ambystoma cingulatum). Түсі, дене пішіні, және тұрғын ортасы туралы толық ақпарат. Қорғауға мұқтаж!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амфибия түрлері. Мұздақты жазық саламандрасы (Ambystoma cingulatum) – Солтүстік Американың оңтүстік-шығысында табиғи ортада өсетін, құрылымы құрып бара жатқан саламандра түрі.
Species of amphibian
The frosted flatwoods salamander (Ambystoma cingulatum) is an endangered salamander species native to the Southeastern United States.
Сипаттама
Бұл кішкентай (жалпы ұзындығы 9–13,5 см) сопақ денелі мол саламандраның бір түрі. Басы кішкентай, анық емес, аяқтары қысқа, ал құйрығы ұзын және дөңгелек. Көбінесе қоңырдан күлгілт қараға дейінгі түсті негізге ие, оның үстінде жіңішке сұр немесе күміс ақ түсті торлы (тор тәрізді) өрнектер, жолақтар немесе шашыраңқы дақтар болады. Жанағылы сулық дернәсілдері айқын түсті, денелерінде қалың қоңыр және сары түсті бойлық жолақтар кездеседі.
It is a small (9–13.5 cm total length), elongated species of mole salamander. It has a small, indistinct head, short legs, and a long, rounded tail. Typical coloration consists of a background of brownish to purplish black overlaid with narrow gray or silvery white reticulations (net like markings), bands, or diffuse spotting. The gilled aquatic larvae are distinctly colored, having a series of bold brown and yellow longitudinal stripes.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Мұздатылған жалпақ ағаш саламандрасының географиялық таралу аймағы өте шектеулі, ол тек АҚШ-тың оңтүстік-шығыс жағалау жазығында ғана кездеседі. Ол Флориданың солтүстігінде, Оңтүстік Каролинаның оңтүстігінде және Джорджияның оңтүстігінде Апалачикола өзенінің шығысындағы маусымдық сулы қарағайлы жазықтарда және қарағайлы саванналарда мекендейді. Мұздатылған жалпақ ағаш саламандрасы көлдік кипарис (Taxodium ascendens) және қара тупело (Nyssa sylvatica var. biflora) ағаштарының қаптамасымен және жергілікті шөптер мен өсімдіктердің алуан түрлілігімен сипатталатын, уақытша пайда болатын және кебутін шағын көлдерде көбейеді.
The frosted flatwoods salamander has a very narrow geographic distribution, occurring only in the southeastern coastal plain of the United States. It inhabits seasonally wet pine flatwoods and pine savannas east of the Apalachicola River in northern Florida, southern South Carolina, and southern Georgia. The frosted flatwoods salamander breeds in shallow, ephemeral ponds, generally characterized by an overstory of pond cypress (Taxodium ascendens) and black tupelo (Nyssa sylvatica var. biflora) and a diverse understory of native grasses and herbs.
Әдеп-тәрбие және тамақтану
Ересек саламандрлер жылдың көп бөлігін жер астында, әсіресе рактардың илеулерінде өткізеді, онда олар түрлі ұсақ жәндіктермен қоректенеді деп есептеледі, бірақ қазірге бар аз ғана жемтік туралы мәліметтердің көп бөлігі жер құрттарынан тұрады. Қыркүйектен желтоқсанға дейін ересектер айналасындағы жоталы жерлерден туған сулы-батпақты жерлеріне суық фронттардың өтуіне байланысты жауын кезінде көшіп барады.
Adult salamanders spend most of the year underground in burrows, especially those of crayfish, where they are presumed to feed on a variety of small invertebrates, but the few existing prey records are mostly earthworms. From September through December, adults migrate from surrounding upland habitats to their natal wetlands during rainfall events associated with passing cold fronts.
Өсіру
Жұптасу құрғақ көлдіктерде немесе өте шалшық суларда жүзеге асады, онда ұрғашысы еркек субстратқа қалдырған сперматофорды қабылдайды. Ұрғашылар 100–200 жұмыртқа салады, оларды 1–12 жұптық топтарға бөліп, көбінесе шөптесін өсімдіктердің жамылғыларында немесе құрғақ көл алабындағы шағалалардың тесіктеріне орналастырады. Жұмыртқа қабығындағы ұрықтар тез дамиды және көлдегі су деңгейінің көтерілуінен суға толу кезінде шайқалады. Дерн кезеңі 11–24 аптаға созылады, метаморфтар көбейту көлдерінен сәуірден маусымға дейін шығады. Жыныстық пісілу мерзімі еркектерде шамамен 1–2 жыл, ал ұрғашыларда 2–3 жылды құрайды.
Courtship occurs within dry pond basins or very shallow water, where the female accepts a spermatophore that has been deposited on the substrate by the male. Females lay 100–200 eggs, placing them in small groups of 1–12, usually within carpets of herbaceous vegetation or in the entrances of crayfish burrows in the dry pond basin. Embryos develop quickly within the egg capsule and will hatch in response to inundation by rising water levels in the pond basins. The larval period lasts 11–24 weeks, with metamorphs leaving the breeding ponds from April to June. Sexual maturity is approximately 1–2 years for males and 2–3 years for females.
Қорғау
Еуропалықтар қоныстанғанға дейін, бұл түр ұзын жапырақты қарағай (Pinus palustris) және сымдық шөптер (Aristida spp.) қауымдастығының көптеген өкілдерінің бірі болған, бірақ қазіргі кезде оның көп бөлігі қалалық құрылыс, ауыл шаруашылығы және қарағай шаруашылығымен алмастырылды. Бір жарияланған зерттеуде табиғи қарағай орманын шұңқырлы және төсекті қарағай алқаптарына айналдырудың орман шаруашылығының әдеттегі тәжірибесі салдарынан, өте көп көбейетін популяцияның жойылуы құжатталған. Табиғи өрт үлгілерінің өзгеруі қалған тоңған жалпақ ормандағы саламандраның тіршілік ортасының одан әрі деградациясына әкелді. Қорғалатын жерлерде қысқы бақыланған өрттер мен жазғы табиғи өрттерді сөндірудің үйлесімі, өрттің сақталуына байланысты уақытша сулы өсімдіктер қауымдастықтарының тарихи құрылымынан ауытқуына себеп болды, нәтижесінде ұялау ортасы және дернәсілдерге пана ретінде қолданылатын өсімдіктер жойылды. Осы жерді пайдалану шараларының нәтижесінде, популяциялар қазір өте аз, үзіліссіз және ареал бойынша кеңінен фрагменттелген. Қазіргі уақытта олар Флорида және Джорджиядағы қалған бірнеше жерлермен шектелген, ал Оңтүстік Каролинадағы жағдайы әсіресе осал. 1999 жылы АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі жалпақ ормандағы саламандраны федералды түрге қауіп төндіретін жағдайға енгізді, бірақ тіршілік ортасының жоғалуы жалғасуда. 2007 жылы түр екі түрге бөлінген кезде – тоңған жалпақ ормандағы саламандра (Ambystoma cingulatum) және торлы жалпақ ормандағы саламандра (Ambystoma bishopi), тоңған жалпақ ормандағы саламандра қауіп төндіретін мәртебесін сақтап қалды, ал торлы жалпақ ормандағы саламандра көп ұзамай федералды жойылып бара жатқан тізімге енгізілді.
Prior to European settlement, it was most likely a common member of the fire maintained longleaf pine (Pinus palustris)–wiregrass (Aristida spp.) community, which has since largely been replaced by urban development, agriculture, and pine silviculture. One published study documents the extirpation of a sizable breeding population as a result of a common silvicultural practice of converting natural pine forest to ditched and bedded slash pine plantation. Further degradation of remaining frosted flatwoods salamander habitat has occurred as a result of alteration of natural fire patterns. On conservation lands, a combination of winter prescribed fires and the suppression of natural summer wildfires has caused fire maintained ephemeral wetland plant communities to shift away from their historic structure, eliminating the plants used as nesting habitat and larval refugia. As a result of these ongoing land use activities, populations are now extremely small, discontinuous, and widely fragmented throughout the range. It is currently restricted to a handful of remaining sites in Florida and Georgia, and has an especially tenuous presence in South Carolina. The flatwoods salamander was listed as federally threatened by the U. S. Fish and Wildlife Service in 1999, but habitat loss is ongoing. When the species was separated into two species in 2007, the frosted flatwoods salamander and reticulated flatwoods salamander (Ambystoma bishopi), the frosted flatwoods salamander maintained threatened status while the reticulated flatwoods salamander was soon placed on the federally endangered list.