USS Frankford эсминцісінің тарихы

Кіріспе

Гливс класының эсминшісі USS Frankford (DD 497) – 1798-1800 жылдардағы Франциямен шарыққа түскен соғыс кезінде "Белведер" каперінің командирі болған Джон Франкфордтың құрметіне аталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кемесі. "Фрэнкфорд" 1942 жылдың 17 мамырында Сиэтл-Такома кеме құрылысы компаниясында (Сиэтл, Вашингтон штаты) суға түсірілді, демеушісі – Уильям Ф. Гиббс әйелі. 1943 жылдың 31 наурызында қызметке кірді.

Қызмет тарихы

Жағалау эскортынан кейін, «Франкфорд» 1943 жылдың 27 маусымы мен 29 қарашасы аралығында шығыс жағалаудан Касабланка мен Солтүстік Ирландияға үш рет конвойларды сүйемелдеді. Содан кейін ол жағалау эскорты, суасты қайықтарына қарсы патрульдеу және Норфолкта жаңа құрылыс кемелерінің экипаждарын даярлау қызметін атқарды. 1944 жылдың 18 сәуірінде Нью-Йорктен Англияның Плимут қаласына аттанды. Нормандияға шабуылға дайындалу кезінде «Франкфорд» Шотландия суларында жаттығуларға және Англияның оңтүстігіндегі жинақталған кемелерге сүйемелдеді, 5 маусымға дейін, содан кейін Плимуттан Омаха жағалауына бағыт алды. D күні, 6 маусымда «Франкфорд» АҚШ шабуылшыларына артиллериялық қолдау көрсетті, содан кейін жағалау қорғаныс зонасына қосылды. «Франкфорд» төрт 5 дюймдік зеңбілдік қаруын неміс пулеметтік ұяларына бағыттап, кең жағымен бұрылды. Бұл іс-қимыл әскерлердің жағаға сәтті түсуіне көмектесті. Миналанған кемелерден және құлаған ұшқыштардан аман қалғандарды құтқарумен қатар, «Франкфорд» жаудың E қайықтарының шабуылдарын тойтарды. Плимутқа екі бір күндік сапар жасап, азық-түлік пен отын алғаннан кейін, «Франкфорд» 15 шілдеге дейін Сень шығанағында қызмет етті. Үш күннен кейін «Франкфорд» Плимуттан Жерорта теңізіне десант кемелерінің тобын сүйемелдеу үшін аттанды. 1944 жылдың 6 тамызында Оңтүстік Францияға шабуылға қатысу үшін Неапольге келді. Оның күшті тобы 13 тамызда теңізге шықты, ал «Франкфорд» 13 тамыз және одан кейінгі күндері шабуыл жағалауларын күзетті. 17-18 тамыз түнде ол тағы бір эсминецпен бірге жаудың торпедалық қайықтарының тобына шабуыл жасап, үшеуін батырып, біреуін тұтқынға алды, бірақ ол кейін батып кетті. 30 тамызда Неапольге қайтып келді, содан кейін Жерорта теңізінің батыс портына бірнеше рет тоқтады, 3 қазан күні жөндеуге Нью-Йоркке келді. Шығыс жағалаудағы жаттығулар, патрульдеу және суасты қайықтарды іздеу «Франкфордты» 1945 жылдың 21 қаңтарына дейін шағын қызметтен алды, содан кейін ол Норфолктен Азор аралдарында кездесуге аттанды. Бұл жерде ол «Квинси» крейсерінің эскортына қосылды, ол президент Франклин Д. Рузвельтті Мальтаға жеткізді. Президенттің қатарына кірген және қайтқан кезінде «Франкфорд» Жерорта теңізінің шығысындағы әуе-теңіз құтқару станциясында қызмет етті және 27 ақпанда Нью-Йоркке оралды. Эсминец 10 мамырға дейін Атлант мұхитының жағалауында суасты қайықтарына қарсы патрульдеуді және жаттығудан өткен авианосецтерді күзетуді жалғастырды, содан кейін Нью-Йоркке келді. «Франкфорд» 1945 жылдың 8 тамызында Перл-Харборға жетті, Гавай аралдарында жаттығудан кейін Батыс Тынық мұхитына басып алу миссиясына аттанды. Ол Жапония жағалауында миналарды жоюшы кемелермен бірге жұмыс істеді, Хонсю аралына десант түсірді және 25 қазанда Токио шығанағынан шығыс жағалауға қайтты. 1946 жылдың 4 наурызында қызметтен босатылып, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында резервке қойылды. «Франкфорд» 1971 жылдың 1 маусымында Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен алынып тасталды және 1973 жылдың 4 желтоқсанында Пуэрто-Рико жағалауында нысана ретінде батырылды. «Франкфорд» Екінші дүниежүзілік соғыста екі шайқас жұлдызына ие болды.

After coastal escort duty, Frankford made three voyages to screen convoys from the east coast to Casablanca and Northern Ireland between 27 June 1943 and 29 November. She then returned to coastal escort, antisubmarine patrols, and duty at Norfolk training prospective crews for new construction until 18 April 1944 when she sailed from New York for Plymouth, England. In preparation for the invasion of Normandy, Frankford escorted transports and other ships to training in Scottish waters and to the assembly points in the south of England, until 5 June, when she sortied from Plymouth for Omaha Beach. On D Day, 6 June, Frankford provided gunfire support for the pinned down US assault, then joined the area screen. The Frankford turned broadside in order to train all four of its 5" guns on German machine gun nests. The action allowed troops to more successfully land on the beach. Along with rescuing survivors of mined ships and downed pilots, Frankford drove off enemy E boat attacks. Aside from two one day voyages to Plymouth for stores and fuel, Frankford remained on duty in the Baie de la Seine until 15 July. Three days later, Frankford sailed from Plymouth to screen a group of landing craft to the Mediterranean, and on 6 August 1944, she arrived at Naples for the invasion of southern France. Her task force sortied 13 August, and Frankford patrolled off the invasion beaches 13 August and the days that followed. On the night of 17/18 August, she and another destroyer engaged a group of enemy torpedo boats, sinking three and capturing one, which later sank. On 30 August, she put in at Naples, and after calling at several western Mediterranean ports, the destroyer arrived at New York 3 October for overhaul. Exercises, patrols, and hunts for submarines along the east coast occupied Frankford until 21 January 1945, when she sailed from Norfolk for a rendezvous off the Azores. Here she joined the screen for the cruiser Quincy, carrying President Franklin D. Roosevelt to Malta. Frankford served on an air sea rescue station in the eastern Mediterranean during the President's flight out and back, and returned to New York on 27 February. The destroyer made antisubmarine patrols along the Atlantic coast and guarded aircraft carriers in training until 10 May, when she arrived at New York. Frankford reached Pearl Harbor on 8 August 1945, and after exercising in the Hawaiian Islands, sailed to the western Pacific for occupation duty. She operated with minesweepers off the coast of Japan, covered landings on Honshū, and on 25 October sailed from Tokyo Bay for the east coast. On 4 March 1946, she was decommissioned and placed in reserve at Charleston, South Carolina. Frankford was stricken from the Naval Vessel Register on 1 June 1971, and sunk as target off Puerto Rico on 4 December 1973. Frankford received two battle stars for World War II.